Νέα παρέμβαση του κ. Πέτρου Γουγουλάκη

Νέα παρέμβαση του κ. Πέτρου Γουγουλάκη, υπεύθυνου πολιτιστικών του Ιδρύματος Ελληνική Πολιτιστική Στέγη Στοκχόλμης, για τα τεκταινόμενα στην Παροικία.

Ή ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε!

Επειδή γίνεται λόγος τελευταία περί δημοκρατίας με αφορμή τα όσα διαδραματίζονται στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων θα επιχειρήσω να εντοπίσω τα αίτια που εξηγούν το «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα που επικρατεί ανάμεσα σε διάφορες ομάδες συμπατριωτών. Κατά την ταπεινή μου άποψη τρεις είναι οι πηγές του κακού που όμως αλληλοσυνδέονται: οι κομματικές παρατάξεις στην Ομοσπονδία (και τους συλλόγους), η «δημοσιογραφική» μας φτώχεια και η Πολιτιστική Στέγη.

1. Η οργανωτική μας μιζέρια

Ο ελληνισμός της Σουηδίας οργανώθηκε με τρόπο που δυστυχώς δεν άφηνε περιθώρια σε κάποιον που δεν ανήκε σε κάποια παράταξη, είτε του ΚΚΕ, είτε του ΠΑΣΟΚ είτε άλλου ελληνικού κόμματος, να μπορεί να συμμετέχει στα δρώμενα των συλλόγων και κοινοτήτων εκφράζοντας ελεύθερα τις απόψεις του, χωρίς να τον κυνηγούν οι κομματικοί εγκάθετοι καρεκλοκένταυροι.

Για να αποφευχθεί κάποια παρεξήγηση θέλω να υπογραμμίσω ότι δεν θεωρώ την συλλογική δράση μέσα από παρατάξεις ως πρόβλημα. Πρόβλημα προκύπτει όταν οι παρατάξεις λειτουργούν αντιδημοκρατικά ή ως πρόσχημα αποκλεισμού κάποιων από το να συμμετέχουν σε ισότιμη βάση στα κοινά. Πρόβλημα είναι επίσης και οι παρατάξεις που δεν ενεργούν αυτόνομα αλλά καθοδηγούνται και ουσιαστικά ταυτίζονται με πολιτικά κόμματα που δρουν σε ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον.

Υπενθυμίζεται ότι η Παροικία μας ζει στη Σουηδία κι όχι στην Ελλάδα. Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι άλλες οι πολιτικές παραδόσεις της Ελλάδας και άλλες της Σουηδίας. Επιπλέον, άλλες ανάγκες έχουν οι Έλληνες της Σουηδίας και άλλες οι Έλληνες της Ελλάδας. Και ούτω καθεξής.

Έχω την εντύπωση ότι οι «μεταναστοπατέρες» μας ποτέ δεν προβληματίστηκαν επί του θέματος. Αν λάβουμε υπόψη ότι είναι λίγο πολύ τα ίδια άτομα στις διάφορες επιδοτούμενες καρέκλες τα τελευταία 20-30 χρόνια, δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη η αποκαρδιωτική κατάσταση που εμφανίζουμε σήμερα σαν Ελληνική Κοινότητα στη Σουηδία.

Προερχόμαστε από ένα κράτος, που από τη γέννησή του είναι συγκεντρωτικό, χωρίς παραδόσεις συμμετοχικής δημοκρατίας μέσα από τις οποίες να καλλιεργούνται σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ δημόσιων υπηρεσιών και πολιτών (όπου οι πρώτες θα πρέπει να εξυπηρετούν τους δεύτερους). Συγκεντρωτικά συστήματα είναι συνήθως αυταρχικά κι αυτή η αυταρχική νοοτροπία διαπνέει και τα πολιτικά κόμματα και τις οργανώσεις που αυτά επηρεάζουν και καθοδηγούν.

Το συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό και πελατειακό κράτος μας το έχουμε ενσωματώσει σαν νοοτροπία και στις μεταξύ μας σχέσεις. Αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας είναι και η αντίληψη ότι μόνο οι «από πάνω» θα μας λύσουν τα προβλήματά μας κι όχι, όπως θα ήταν το σωστό, εμείς οι ίδιοι. Δεν έχουμε μάθει να εμπιστευόμαστε στις δυνάμεις μας και στις ικανότητες των συνανθρώπων μας, ώστε από κοινού να μπορούμε να αποφασίζουμε για αυτά που μας αφορούν.

Αν πράγματι καταφέρουμε να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και δεν αντιμετωπίζουμε με καχυποψία τους ομοεθνούς μας τότε θα είμαστε σε θέση να κάνουμε …θαύματα.

Χρειάζεται, δηλαδή, να αποκτήσουμε μια νέα «κουλτούρα» στις μεταξύ μας σχέσεις αρκεί να θέλουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε …τα σύκα σαν σύκα και τη σκάφη σαν σκάφη!

Έτσι δημιουργούμε της προϋποθέσεις και για μια νέα πολιτική (παροικιακή) κουλτούρα που θα εκδηλώνεται μέσα από ανοιχτές δομές συλλογικής οργάνωσης, συμμετοχικές δομές, κανόνες διαφάνειας και λογοδοσίας και φυσικά άλλο ήθος και ύφος στις σχέσεις μας.

Δυστυχώς, οι οργανώσεις των ελλήνων στη Σουηδία κουβαλούν μαζί τους την πολιτική νοοτροπία της Ελλάδας που ακόμα παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα συντηρητικό παλαιοκομματικό μοντέλο διακυβέρνησης. Έτσι, οι Κοινότητες και η Ομοσπονδία τους διακατέχονται από το ίδιο σύνδρομο της κατάληψης της εξουσίας και της πελατειακής της διαχείρισης, όπως π.χ. πράττει και το κόμμα που κυβερνάει σήμερα στην Ελλάδα.

Το συγκεντρωτικό μοντέλο οργάνωσης το βλέπουμε και σ’ αυτό το φορέα που αποκαλείται Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων και Κοινοτήτων Σουηδίας. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που αυτό το όργανο έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στη συνοχή του ελληνισμού της Σουηδίας. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: ανυποληψία στους σουηδικούς φορείς, αδιαφορία απ’ τον κόσμο, κακοδιαχείριση λόγω έλλειψης διαφάνειας και δημοκρατικού ελέγχου, αποκλεισμοί συλλόγων από την Ομοσπονδία που δεν τους ελέγχουν κάποιοι και διαγραφή ακόμα και μελών από κοινότητες (ή μή αποδοχή κάποιων ως μέλη) επειδή τολμούν να διατυπώσουν την άποψή τους για όλα όσα κακά συμβαίνουν.

Αυτά είναι δυστυχώς τα αποτελέσματα της αντίληψης που έχουν για τη δημοκρατία αυτοί που ακόμα επιμένουν να κρατούν κάποια κλειδιά και καρέκλες, απ’ ότι έχει απομείνει από τον «οργανωμένο ελληνισμό».

Είναι προφανές ότι οι κύριοι που λένε πως αποτελούν την «ηγεσία» του ελληνισμού της Σουηδίας φοβούνται τη δημοκρατία και το άνοιγμα προς τον κόσμο. Αντί να προσπαθούν να ενώσουν και να μαζικοποιήσουν τους συλλόγους και την Ομοσπονδία εφευρίσκουν συνέχεια νέα οργανωτικά τερτίπια ώστε να απαλλαγούν κι από εκείνους τους ελάχιστους που έχουν απομείνει. Φαίνεται πως η κατάσταση αυτή βολεύει κάποιους «έξυπνους» που έχουν λόγο να κρατούν μια μικρή μάζα οπαδών σαν είδος μαφιόζικου δικτύου που το συντηρούν φυσικά με τα επιδόματα που προορίζονται για άλλους σκοπούς, όπως π.χ. διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας και οργάνωση πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

Με λύπη κι αγανάκτηση διαπιστώνει κανείς ότι η μη πατριωτική πολιτική κάποιων εντελώς αποτυχημένων μεταναστοπατέρων έχουν διώξει την πλειοψηφία των συμπατριωτών από τους συλλόγους και – ακόμα πιο τραγικό – αποξένωσαν ολόκληρη τη γενιά των νέων. Το πώς κάθε χρόνο εκταμιεύουν επιδοτήσεις πολλών εκατοντάδων χιλιάδων κορονών για τους νέους, εξηγείται μόνο με την ελληνική… πονηριά και «καπατσοσύνη». Και φυσικά ούτε λόγος περί συλλογικής αξιοπρέπειας στη χώρα που ζούμε!

2. Η δημοσιογραφική μας ένδεια κι ο φόβος της δημοσιοποίησης

Αποτελεί ΜΥΣΤΗΡΙΟ, στην εποχή της τεχνολογικής και πληροφορικής επανάστασης, μια εθνική ομοσπονδία στη Σουηδία, όπως η ελληνική, που ενώ «μαζεύει» εκατομμύρια κορόνες και διαθέτει ιστοσελίδα να μην ενημερώνει τους Έλληνες της Σουηδίας για τίποτα. Λέγεται ότι βγάζει κατά καιρούς ένα περιοδικό αλλά δεν ξέρω αν διαβάζεται ή αν το διαβάζει κανείς. Σίγουρο είναι ότι το περιοδικό αυτό δεν αποτελεί σημείο επικοινωνίας και αναφοράς των μελών της Παροικίας.

Μέχρι πρόσφατα η μόνη πληροφόρηση που είχε ο κόσμος παρέχονταν από τις ιστοσελίδες http://ellinessouidias.wordpress.com/ και http://greek.swedishportal.net/ . Ειδικά η πρώτη δημοσιεύει διάφορα εντυπωσιακά κείμενα και σχόλια τα οποία προξενούν ποικίλα συναισθήματα. Τα περισσότερα αναφέρονται στην ομοσπονδία και το Ίδρυμα της Πολιτιστικής Στέγης. Σίγουρο είναι ότι τα στοιχεία που προβάλλονται μέσα από τους ellinessouidias δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτικά για τους σημερινούς (οι ίδιοι λίγο πολύ τα τελευταία 20-30 χρόνια) «ηγέτες» του οργανωμένου ελληνισμού της Σουηδίας. Δεν περιμένουμε φυσικά να επικοινωνούν οι «ηγέτες» μας μέσα από ένα ανώνυμο blogg. Τί τους εμποδίζει όμως να εμφανιστούν στο greek.swedishportal ή στο grekisk.se; Η εμφάνιση της τελευταίας παροικιακής ιστοσελίδας αποτελεί πράγματι μια φιλότιμη προσπάθεια αντιμετώπισης του δημοσιογραφικού μας σκότους. Μέχρι στιγμής έχει κρατήσει ένα αξιοσέβαστο επίπεδο που της προσδίδει εγκυρότητα και προοπτική εξέλιξης.

Ενδεικτικό αυτών που αναφέρω περί δημοσιοποίησης είναι και ο τρόπος που επέλεξαν κάποιες κοινότητες, που ελέγχονται από την ίδια ομάδα που ελέγχει την Ομοσπονδία, να διακόψουν τη συνεργασία τους με το grekisk.se. Γιατί άραγε το κάνουν αυτό; Δεν θα έπρεπε επιτέλους να βγουν από την ”κρυψώνα” τους και να μας πουν κάτι; Είναι αλήθεια αυτά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας για τα οικονομικά των Ομοσπονδιών μας (μια από αυτές είναι και η Ομοσπονδία των Νέων, αν δεν έχετε αντιληφθεί την ύπαρξή της. Την κρατάνε στα κρυφά για να μην…ματιαστεί); Αν όλα αυτά είναι αλήθεια, πώς είναι δυνατόν να υφίσταται αυτό το …τερατούργημα; Αν δεν ευσταθούν γιατί δεν διαψεύδονται από την «παρέα» της ομοσπονδίας;

Τώρα ακούγεται πως θα συγκαλέσουν …συνέδριο, που αν κρίνω από τα συνέδρια των προηγούμενων ετών θα είναι απλώς επανάληψη μιας …φαρσοκωμωδίας με πολύ κακούς ηθοποιούς. Το ερώτημα είναι γιατί το οργανώνουν αυτό το κακόγουστο πανηγύρι. Μήπως για να …ξεπλύνουν; Και επειδή ο λόγος περί δημοσιότητας, θα συγκινηθούν οι «ηγεμόνες» να γράψουν καμιά γραμμούλα για ποιο λόγο κάνουν, ότι κάνουν; Αν βέβαια το κάνουν…

3. Το μήλο της έριδος: Πολιτιστική Στέγη

Η Πολιτιστική Στέγη είναι ένα μεγάλο περιουσιακό στοιχείο στα χέρια του ελληνισμού της Στοκχόλμης. Για λεπτομέρειες σας παραπέμπω στην ιστοσελίδα www.grekiskakulturhuset.se. Μέχρι πριν ένα χρόνο η Στέγη υπέφερε από κακοδιαχείριση που θα μπορούσε ανενδοίαστα να χαρακτηριστεί λεηλασία, με αποτέλεσμα η Στέγη σαν κτήριο να καταρρέει αντιμετωπίζοντας κίνδυνο χρεοκοπίας. Υπαίτιοι και για αυτό είναι η παρέα της Ομοσπονδίας και τα περί αυτής …ετερόφωτα. Όταν λοιπόν πριν ένα χρόνο εκλέχθηκε το σημερινό νόμιμο συμβούλιο παρέλαβε …καμένη γή.

Η αμετροέπεια της προηγούμενης διοίκησης της Πολιτιστικής Στέγης, στην οποία με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω ότι καθοριστικό ρόλο έπαιξαν και οι αντιπρόσωποι του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, ξεπέρασε κάθε όριο όταν προσπάθησαν να διώξουν από το Ίδρυμα τους … Ιδρυτές του. Ναι αγαπητοί μου φίλοι. Έτσι ακριβώς είναι. Ούτε τους δωρητές της Στέγης σεβάστηκαν οι αθεόφοβοι!

Ο βρώμικος ρόλος των εκπροσώπων του Συλλόγου Γονέων στην Πολιτιστική Στέγη εξηγεί για πιο λόγο η συγκεκριμένη παρέα δυναμιτίζει τις προσπάθειες του προέδρου κ. Νικολαϊδη να επιβάλει κάποια τάξη στο χάος που παρέλαβε από την προηγούμενη διοίκηση, η οποία παραδόξως (;) τυχαίνει να αποτελείται από τους …συνήθεις ένοχους. Τα αποτελέσματα τα παρακολουθείτε καθημερινά. Προσπαθούν με διάφορες μεθόδους να δημιουργούν ένα νοσηρό κλίμα, να φανατίζουν τον κόσμο, να ραδιουργούν, να λένε ψέματα, να συκοφαντούν και, το πιο μακάβριο, να κατηγορούν τον κ. Νικολαϊδη για μη δημοκρατική συμπεριφορά. Δεν τον άφησαν τον άνθρωπο ούτε μια μέρα ήσυχο να αφιερώσει τις δυνάμεις του στο έργο για το οποίο ψηφίστηκε να πράξει μέσα από καθαρές διαδικασίες. Οι απόψεις τους για τη δημοκρατία και ο σεβασμός τους για τα καταστατικά φαίνεται να ισχύουν μόνο όταν κανείς κάνει αυτά που θέλουν αυτοί. Αν κάποιος έχει άλλη άποψη τους …ξενίζει η δημοκρατία και οι κανόνες που τη διέπουν. Δημοκράτες δηλ. της ώρας και του …ποδαριού. Τους εμποδίζει μήπως κανείς να περιμένουν μέχρι να τελειώσει η θητεία του σημερινού συμβουλίου και, αν δεν είναι ικανοποιημένοι από τα έργα του, να κρίνουν ανάλογα; Αυτό δεν αποτελεί τον πυρήνα της δημοκρατίας μας;

Είναι απαράδεκτο και εκδήλωση απύθμενης αναίδειας, άτομα, που με το βίο και την πολιτεία τους έχουν διαλύσει τα πάντα, που έχουν διασπείρει τη διχόνοια στην Παροικία, που αποκλείουν επί 6 ολόκληρα χρόνια πολλές κοινότητες από την ομοσπονδία και που, επιπλέον, έχουν τεράστια ευθύνη για τον οικονομικό μαρασμό της Πολιτιστικής Στέγης, να κόπτονται σήμερα για το αν σήμερα τηρούνται οι δημοκρατικές διαδικασίες, είτε στην Πολιτιστική Στέγη είτε στο Σύλλογο Γονέων.

Έλεος! Η συγκεκριμένη «παρέα» που ενεργεί κατ’ εντολή του κόμματος με τα πολλά Κ δεν μας έχει πείσει για τις δημοκρατικές της …ευαισθησίες και στην περίπτωσή μας μάλλον «δεν δικαιούται δια να ομιλεί»!

Η πολιτική της νέας διοίκησης της Στέγης είναι σαφής δέσμευση προς όλη την Παροικία. Η Στέγη θα αποτελέσει το θεματοφύλακα της διαφάνειας, της δημοκρατίας, των πολιτισμένων σχέσεων και της αλληλεγγύης ανάμεσά μας με σημαία την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δημοσιοποίησης των πεπραγμένων της για να μπορεί ο καθένας να κρίνει και να συγκρίνει.

Δημοκρατία χωρίς δημόσιο διάλογο με ελεύθερη αντιπαράθεση σκέψεων, ιδεών κι επιχειρημάτων είναι αδιανόητη.

Πέτρος Γουγουλάκης

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Posted in: Uncategorized