Στα πλαίσια των ηθών και εθίμων της πρωταπριλιάς το grekisk.se σας ανακοινώνει πως ,η είδηση της παραίτησης του κ. Ηλια Νικολαιδη απο την θέση του προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων δεν είναι αληθηνή.Το grekisk.se έχοντας την αίσθηση του χιούμορ διάλεξε ενα επίκαιρο θέμα της παροικίας μας για να τηρίσει την παράδοση και λυπόμασται αν προξενήσαμε τηχόν απογοήτευση και παρολίγον εγκεφαλικά.Οσο για το τελευταίο μην ανησυχείτε, έχετε τον νευροχειρούργο(βλ.προεδρος) δίπλα σας.
Με εκτίμηση και χιούρορ
www.grekisk.se
Posted in: Uncategorized
Ευάγγελος Νικολόπουλος
2009/04/08
Καλησπέρα σας αγαπητοί αναγνώστες του grekisk.se.
Συγκεκριμένα τις τελευταίες μέρες έχει συγκροτηθεί ένα νέο μπλοκ το οποίο υποτίθεται ότι δίνη το βήμα σε όλους τους επισκέπτες να τοποθετηθούν ελεύθερα σε διάφορα θέματα
Ενώ επώνυμα τοποθετήθηκα σε θέματα που αφορούν τον Ελληνισμό και απαντώ σε ερωτήματα που η αστεία αυτή σελίδα χρησιμοποιεί το άνομα μου με ύβρις και λασπολογία στερεί το δικαίωμα να απαντήσω σε αυτούς που ανώνυμα λασπολογούν.
Συγκεκριμένα το 1 κείμενο είναι απάντηση στον κύριο Παπακώστα σχετικά για το ήθος του και το 2 κείμενο αφορά σκέψεις μου σχετικά για την κατάντια του Έλληνα προς τον Έλληνα συμπατριώτη του.
Θα ήθελα να παρακαλέσω την σελίδα σας αν μπορεί να αναρτήσει τα κείμενα μου προς απάντηση σε αυτό το άθλιο και αντιδημοκρατικό μπλοκ
Ευάγγελος Νικολόπουλος
2009/04/08
Στην εποχή μας, παρατηρούμε ότι το ήθος και η ηθική σε όλους τους τομείς της ζωής βρίσκονται σε σήψη και αποσύνθεση σε τόσο μεγάλη έκταση που η απουσία τους να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Αντί του ήθους, της αρετής και της εντιμότητας, επικρατεί ένας χυδαίος τυχοδιωκτισμός, ο οποίος οδηγεί τον τόπο με γρήγορη πορεία σε μια ηθική διολίσθηση, σε μια πολιτική και κοινωνική παρακμή με απειλητικές διαστάσεις για το κράτος μας και τους θεσμούς του. Ακολασία, ατιμωρησία και διαφθορά παντού. Μέσα στη δίνη αυτή συγχυσμένος και απορημένος ταυτόχρονα και ο εκπαιδευτικός.
Με τον όρο Ήθος νοείται η υπεύθυνη συμπεριφορά του ανθρώπου μέσα στην κοινωνία και έχει σχέση με τα ψυχικά του χαρίσματα και την αντίληψή του ως προς τον κόσμο που τον περιβάλλει. Κάθε άνθρωπος αξιολογεί μ’ ένα δικό του τρόπο τον κόσμο γύρω του και προβαίνει σε πράξεις ή παραλείψεις που ο ίδιος επιλέγει αφού σταθμίσει τα υπέρ και τα κατά μέσα σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Το ήθος του ατόμου αποσκοπεί στην αρμονική συνύπαρξη των μελών μιας κοινωνίας και στο σεβασμό της διαφορετικής άποψης. Κοινωνίες χωρίς ήθος δεν έχουν μέλλον.
Συχνά η έννοια συγχέεται με τα Ήθη τα οποία είναι γενικευμένες μορφές συμπεριφοράς που διαφέρουν από λαό σε λαό και τις οποίες το άτομο αποδέχεται βαθμιαία με τον εθισμό κατά την πορεία της κοινωνικοποίησής του, συμμορφώνεται προς αυτές και συμπράττει συνήθως χωρίς δική του αυτόνομη σκέψη και απόφαση.
Για πρώτη φορά ο όρος ήθος συναντάται στον Ηράκλειτο όταν υποστήριζε « Ήθος ανθρώπου Δαίμων» δηλ. το ήθος του ανθρώπου είναι ο Θεός που έχει μέσα του. Η λέξη προέρχεται από την αρχαία λέξη έδος =κατοικία θεών, θρόνος, θεμέλιο, τόπος διαμονής, ενδιαίτημα.
Ιστορικά στο χώρο μας επισημαίνουμε δύο μεγάλα φιλοσοφικά ρεύματα:
1) του αρχαίου ελληνικού φιλοσοφικού στοχαμού με εκπροσώπους τους Σωκράτη- Πλάτωνα-Αριστοτέλη όπου το ήθος ταυτίζεται με το καλό, το αγαθό, την αρετή, τη δικαιοσύνη την ελευθερία της συνείδησης, τη δημοκρατία και αποσκοπεί πώς θα κάνει τον άνθρωπο καλύτερο και
2) της φιλοσοφίας του χριστιανισμού με τους γεφυροποιούς με την αρχαιότητα Τρεις Ιεράρχες και Πατέρες της Εκκλησίας και με το Θεό να αντιπροσωπεύει το καλό, το δέον, το αγαθό, την πίστη και να αποσκοπεί στην ισότητα, στη δικαιοσύνη, στην αγάπη και στην αλληλεγγύη για το καλό της κοινωνίας. Η αρχαία τραγωδία, ο νεοελληνικός διαφωτισμός, η λογοτεχνία, η παιδαγωγική, η κοινωνιολογία έχουν να καταθέσουν με το έργο και τη ζωή των εκπροσώπων τους σπουδαίες καταγραφές, αναζητήσεις και προβληματισμούς, καθώς και ηθικά πρότυπα.
Το ήθος συγγενεύει με τη σκέψη, δε συνδέεται πάντοτε με την εγγραμματοσύνη του ατόμου και αναφέρεται ως ατομικό και κοινωνικό.
Το ατομικό διαμορφώνεται από τη συγκέντρωση πληροφοριών στη συνείδηση και επηρεάζεται από το κοινωνικό περιβάλλον του ατόμου, από την εκπαίδευση και την αγωγή που αυτό δέχεται. Οι επιρροές αυτές βοηθούν το άτομο να αναπτύξει κρίση, ελεύθερη συνείδηση και κατά συνέπεια ελεύθερα να επιλέξει τη συμπεριφορά του, αυτό που κατά τον Αριστοτέλη αποκαλείται προαίρεσις.
Το συλλογικό διαμορφώνεται από τη γενίκευση κανόνων που τους αποδέχεται σταδιακά μια ομάδα ή μια κοινωνία, θεμελιώνονται και διαχρονικά ισχύουν. Με άλλα λόγια είναι η νοοτροπία, η κουλτούρα των μελών μιας κοινωνίας, τα ήθη ενός λαού, μιας χώρας. Οι συμπεριφορές των ατόμων που διαρκώς εξελίσσονται ανάλογα με το χρόνο, τον τόπο, τις συνθήκες και τις περιστάσεις διαμορφώνουν και εντέλει εκφράζουν το συλλογικό ήθος μιας κοινωνίας. Για τις επιλογές τους αυτές τόσο τα άτομα όσο και οι ομάδες έχουν ευθύνη ατομική ή συλλογική και δέχονται κριτική.
Στην αέναη πάλη του καλού με το αναπόφευκτο αλλά πιο αδύναμο κακό πάντοτε το ήθος ατομικό και συλλογικό αναδεικνύεται νικητής αργότερα ή συντομότερα.
Ωστόσο, η ποικιλία η διαφορετικότητα και η πολυμορφία του ατομικού ήθους και της εξέλιξης της ψυχής, όταν το ήθος δεν αρκεί, δημιούργησε την ανάγκη δημιουργίας κανόνων- νόμων που αποσκοπούν στην ευταξία. Ο νόμος- εκ του νέμω κάτι σε κάποιον- είναι η αναγκαστική βία μερικών κατά των υπολοίπων, η ενεργειακή πιεστική απόπειρα κρατείν εις τάξιν και υποταγήν τους ανομοίους ανθρώπους. Οι νόμοι έπονται του ήθους το οποίο τους ορίζει. Έτσι, η κοινωνία όταν οργανώνεται αρχίζει από το ήθος και καταλήγει μοιραία στο νόμο ο οποίος εσαεί θα υπάρχει εφόσον θα υπάρχουν παραβάτες. Ενίοτε παρατηρούνται άδικοι νόμοι ή χωρίς ανάγκη ισχύος. Ωστόσο, όπως αναφέρεται και στο διάλογο του Πλάτωνα με το Διόστρατο, η ρίζα της αδικίας δε βρίσκεται στο νόμο αλλά στην ψυχή εκείνου που τον απεργάζεται και τον χειρίζεται. Διότι η ψυχή του εκάστοτε νομοθέτου καθορίζει και την ποιότητα του εκάστοτε νόμου. Για να γνωρίσεις εις βάθος την οποιαδήποτε κοινωνία πρέπει να δεις τους νόμους της και να τους μελετήσεις.
Ευάγγελος Νικολόπουλος
2009/04/08
Ποιος είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εσωτερικός εχθρός της Ελλάδας που ευθύνεται για τη διαχρονική μας μιζέρια και τη σημερινή θλιβερή κατάντια μας; Είναι το μίσος και η ζηλοφθονία…
Είναι το μίσος του Έλληνα για το Συνέλληνα. Είναι η νοοτροπία του “εμείς” και “αυτοί”.
Είναι το μίσος που επί δεκαετίες ενσταλάζει η αχαλίνωτη κομματοκρατία στις ψυχές των οπαδών για να συσπειρώνει τις δυνάμεις της και να νέμεται ευκολότερα την εξουσία κατά το διαίρει και βασίλευε.
Είναι το μίσος μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών ομάδων που υποθάλπουν τα συνδικαλιστικά κινήματα. Είναι το μίσος εναντίον του διαφορετικού που πηγάζει από την έλλειψη ανθρωπιστικής παιδείας. Είναι η μισαλλοδοξία που έχει ενσταλάξει η Ορθοδοξία στους οπαδούς της κατά παντός μη Ορθόδοξου. Είναι το άσβεστο μίσος που τρέφει μια μερίδα δήθεν προοδευτικών διεθνιστών Ελλήνων εναντίον της ίδιας της πατρίδας μας.
Είναι το μίσος που τρέφει η πλειοψηφία των Ελλήνων από την κεφαλή μέχρι την ουρά εναντίον του νόμου. Είναι το μίσος που εκδηλώνει ο Έλληνας εναντίον της ίδιας της Ελληνικής φύσης: εμπρησμοί δασών και τσιμεντοποίηση. Είναι το μίσος που γεννιέται από τις υπαρκτές κοινωνικές αδικίες μίσος του λαού εναντίον της εξουσίας, των πεινασμένων εναντίον των βολεμένων, των μη προνομιούχων εναντίον των προνομιούχων και τούμπαλιν.
Έλληνες τρώνε Έλληνες, με προτίμηση τους επιφανείς, σαν άλλοι κανίβαλοι. Και οι Έλληνες όλοι μαζί, ποιος λίγο ποιος πολύ, καθείς το κατά δύναμη, τρώνε την Ελλάδα, δηλαδή πριονίζουν με το μαχαίρι του μίσους το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται.
Άσβεστο ενδοφυλετικό μίσος εκδηλώνεται στην Αρχαία Ελλάδα με τον αλληλοσπαραγμό των πόλεων-κρατιδίων, το είδαμε να εκδηλώνεται σε όλο το σατανικό του μεγαλείο στον εμφύλιο πόλεμο, το βλέπουμε να εκδηλώνεται μεταξύ των κομματικών φατριών μέσα κι έξω από τη Βουλή, το βλέπουμε να εκδηλώνεται μεταξύ των κομματικών οπαδών στα καφενεία της χώρας, το βλέπουμε να εκδηλώνεται στα γήπεδα μεταξύ των οπαδών διαφορετικών ποδοσφαιρικών ομάδων, το βλέπουμε καθημερινά στα τηλεοπτικά παράθυρα, το βλέπουμε να εκδηλώνεται δημόσια μεταξύ ακαδημαϊκών, πανεπιστημιακών, ερευνητών και άλλων παχυλοαμειβόμενων “ειδικών”, το βλέπουμε μέσα στα πανεπιστήμια που κάθε τόσο κουκουλοφόροι σπουδαστές και μη, που μισούν το νόμο, την Παιδεία, την πρόοδο και τον πολιτισμό τα κάνουν γης μαδιάμ. Το βλέπουμε να εκδηλώνεται από τους κουκουλοφόρους και τους τρομοκράτες στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων Ελληνικών πόλεων,το βλέπουμε να εκδηλώνεται μέσα στα ηλεκτρονικά φόρουμ και τη μπλογκόσφαιρα…
Η ηλεκτρονική κουκούλα της ανωνυμίας, βεβαίως, διευκολύνει τα μέγιστα όλους τους εμπαθείς να διοχετεύσουν τη χολή τους εναντίον εκείνων που δε γουστάρουν. Η διαφορετικότητά θ’; αντιμετωπιστεί με καχυποψία, χλευασμό, μίσος και χυδαιότητα από τους ανώνυμους και θρασύδειλους εκείνους συνανθρώπους μας που έχουν γαλουχηθεί στα κομματικά λιβάδια του μίσους. Ας όψεται η κομματοκρατία του διχασμού…
Με τόσο μίσος λοιπόν που κρύβει ο Έλληνας στην καρδιά του, είναι αδύνατον η Ελλάδα να κάνει έστω κάποια μικρά βήματα προς την πρόοδο, την ευημερία και τον πολιτισμό. Σέρνεται και θα σέρνεται στον ίδιο φαύλο κύκλο της χρεοκοπίας, της παρακμής και της μιζέριας, μέχρις ότου ο κάθε Έλληνας να ξεράσει το μίσος που κρύβει στην ψυχή για τον ομοεθνή του, αν βεβαίως αυτό συμβεί ποτέ…
Το μίσος κατακερματίζει την κοινωνία, τη διαβρώνει μέχρις αυτοεξόντωσης. Τα εγκλήματα μίσους, κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα και ιδεοληψία, διαρρηγνύουν τον κοινωνικό ιστό, κατεδαφίζουν ό,τι με κόπο και αίμα έχτισαν προηγούμενες γενιές, και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αποπνικτική από την οποία όλοι θα ήθελαν να δραπετεύσουν.
Αυτοί ακόμη που τάχα κόπτονται πως αγαπούν τους μετανάστες, δεν το κάνουν τόσο επειδή είναι φιλεύσπλαχνοι, αλλά από άσβεστο μίσος εναντίον μερίδας Συνελλήνων που θέτουν το εύλογο ερώτημα: “πόσους μετανάστες μπορεί επιτυχώς ν’ απορροφήσει και ν’; αντέξει μια μικρή και καταχρεωμένη χώρα σαν την Ελλάδα;” Και μόνο το να τολμήσει κανείς να θέσει δημόσια ένα τέτοιο ερώτημα τον ρίχνει στην κατηγορία των μισούμενων ρατσιστών και των φασιστών.
Ποιος θα μας σώσει από τον κακό εαυτό μας;
Δυστυχώς δεν υπάρχει ο από μηχανής θεός που θα το κάνει. Δεν υπάρχει ο ή οι σωτήρες που θα μπορέσουν να ξεριζώσουν το αδελφοκτόνο μίσος και τη ζηλοφθονία που φωλιάζει στην ψυχή του Έλληνα.
Θα μπορούσαν ίσως να ακυρώσουν κάποιες από τις αιτίες που εκτρέφουν το μίσος, αλλά και πάλι, αν δεν υπάρξει μια συστηματική και μακροχρόνια πανεθνική εκστρατεία ενημέρωσης και εκπαίδευσης με στόχο την καταπολέμηση του αδελφοκτόνου μίσους και την εμφύτευση του σπόρου της αγάπης και της αδελφοσύνης στις καρδιές των Ελλήνων, κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να επανασυγκολλήσει το διαρρηγμένο από το μίσος κοινωνικό ιστό.
Και φυσικά κανένα πολιτικό κόμμα δε συμφέρει μια κοινωνία ενωμένη με αγάπη σα γροθιά, που ενδεχομένως θα στρεφόταν σύσσωμη εναντίον της διεφθαρμένης εξουσίας. Οι σάπιοι κυβερνούν με το δόγμα του διαίρει και βασίλευε…
Ευάγγελος Νικολόπουλος
2009/04/08
ΈΣΤΩ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΗΘΟΣ σε αυτή την σελίδα που είναι περιστοιχισμένο με μίσος κακίες αλαζονεία προβοκάτσιες.δεν θα ήταν πιστεύεται το καλύτερο για μια ποιο ήρεμη ζωή σε μια χώρα που είμαστε μόνοι μας και έχουμε ο ένας τον άλλο?
Πάρτε μια βαθιά ανάσα αγαπήστε τον συνάνθρωπο σας και μην τον μισείτε.
Είμαστε όλοι γονείς και έχουμε ένα κοινό στόχο.
Το καλύτερο για τα παιδιά μας