Η Αφροδίτη της Μήλου περιτυλιγμένη από την γαλανόλευκη και το δάκτυλο να κάνει την γνωστή χειρονομία. “Απατεώνες στην Ευρω-οικογένεια”, είναι ο τίτλος. Ακόμη μια ψηφίδα στο πάζλ της κρίσης της ΟΝΕ. Ακούγοντας τις ειδήσεις πρόσεξα μια αδικαιολόγητη υπεραντίδραση, ακόμη και του προέδρου της ελληνικής Βουλής.
Αγαπητοί συμπατριώτες, σχολιάστε το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού. Τι λένε οι συμπατριώτες μας που ζούνε στην Γερμανία;
Posted in: Uncategorized
Agnostos@hotmail.com
2010/02/24
Apo tin shmerini Kathimerini
Ναρκισσισμός και συνωμοσιολογία
Του Αλεξη Παπαχελα
Βρισκόμαστε σε ένα οριακό σημείο της ιστορίας μας. Ο χαρακτήρας μας μπορεί να μας οδηγήσει σε δύο πολύ διαφορετικά μονοπάτια, το ένα δύσκολο αλλά δημιουργικό, το άλλο εύκολο και εξόχως αυτοκαταστροφικό.
Ποια είναι η «εύκολη» λύση; Αυτή που ακολουθούν τις τελευταίες ημέρες σημαίνοντες πολιτικοί παράγοντες και εξαντλείται στις επιθέσεις στη… Γερμανία και στις υπόλοιπες σκοτεινές δυνάμεις, που απεργάζονται συνωμοσίες κατά της χώρας μας. Είναι προφανώς πιο εύκολο να αμολήσεις μια ναρκισσιστική εθνικιστική κορώνα και να απευθυνθείς στα συνωμοσιολογικά ένστικτα του Ελληνα, παρά να δεις κατάματα το πρόβλημα και να το λύσεις. Είναι ασφαλώς πολύ λογικό και θεμιτό για τους παρωχημένους πολιτικούς που εκπροσωπούν ένα χρεοκοπημένο κατεστημένο να καταφεύγουν σε αυτές τις λύσεις.
Αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά, μόνο στον γκρεμό. Ούτε η Μέρκελ θα τρομάξει μπροστά στην επιστολή Πετσάλνικου, ούτε η μετοχή της BMW θα καταρρεύσει επειδή κάποιοι άρχισαν να καλλιεργούν την ιδέα του μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων. Εχουμε ήδη υποστεί τεράστια ζημιά στην εικόνα μας διεθνώς και το μόνο που μας λείπει είναι να αρχίσουμε την παλιά καλή τακτική τού «σε βρίζω, αλλά φέρε και τα λεφτά». Επιτέλους, κανείς δεν αισθάνεται πλέον ότι μας χρωστάει, επειδή είμαστε ο περιούσιος λαός. Εξαργυρώσαμε τα γραμμάτια για τον Περικλή και τη διάδοση της δημοκρατίας, για το έπος του 1940 και τώρα είμαστε μια ακόμη χώρα που τα έχει κάνει θάλασσα και δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα.
Υπάρχει, λοιπόν, το μονοπάτι που οδηγεί στην εσωστρέφεια και σε ένα φανταστικό πόλεμο με σκοτεινές δυνάμεις που μας ζηλεύουν και μας κυνηγούν. Αν αυτή η νοοτροπία συνδυασθεί και με ακραίες συμπεριφορές διαμαρτυρίας στο εσωτερικό, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα μας πάει πάρα πολύ πίσω. Ο άλλος δρόμος είναι να θυμώσουμε με τα όσα ακούμε και διαβάζουμε για τη χώρα μας και να πούμε μόνοι μας «ε, όχι ρε φίλε, δεν τα αξίζουμε όλα αυτά. Τα κάναμε θάλασσα, αλλά θα τα διορθώσουμε γιατί είμαστε μια δυνατή χώρα με πολλά πλεονεκτήματα και ένας λαός που ξέρει να τα θαλασσώνει, αλλά και να επιβιώνει στο τέλος». Αυτός ο θυμός μπορεί να βγάλει από το ελληνικό DNA φιλότιμο, εργατικότητα και ένα καινούργιο όραμα. Απαιτεί, όμως, να κοιταχθούμε στον καθρέφτη και να αναγνωρίσουμε τα δικά μας λάθη. Ναι, να τα ξεχωρίσουμε από τις κακοήθειες, τους λαϊκιστικούς ρατσισμούς κάποιων ξένων και τις υπερβολές, αλλά να τα δούμε.
Εχουμε πιάσει τον «πάτο». Η επιλογή είναι δική μας τώρα, αν θα βγάλουμε τον κακό τριτοκοσμικό μας εαυτό πιστεύοντας στον ρόλο του θύματος ή αν θα αρπάξουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας για να σταματήσουμε να είμαστε ο περίγελως διεθνώς.
Γιωργος Κουβατσος
2010/02/24
Ο Πετσαλνικος ανηκει κι αυτος στην παρεα των ΜΟΙΡΑΙΩΝ του βαθεως Πα.Σο.Κ.,ας μην ξεχνα κανεις οτι ειναι και υπερμαχος του του 16ου μισθου που παιρνουν οι πολιτικοι καθως και οι υπαλληλοι της Ελλ.Βουλης.Ηταν,κατ εμε μια τραγικη ΕΠΙΛΟΓΗ του Γ.Παπανδρεου να τον τοποθετησει προεδρο της Βουλης.Κατ τα τα αλλα φταινε οι Γερμανοι για την σιψη και διαφθορα των πολιτικων μας.
Γ.Κ.
George@hotmai.com
2010/02/24
Αναρτήθηκε από press.gr@hotmail.com στις 6:31:00 μ.μ.
Ναι! Μας προσέβαλλαν οι συντάκτες του focus με το απαράδεκτο και τρισάθλιο δημοσίευμά τους. Ή μήπως φταίει το εξώφυλλο του περιοδικού; Γιατί το εξώφυλλο, με την μορφή της Αφροδίτης με προτεταμένο το μέσο δάχτυλο, και κακόγουστο είναι, και προκλητικό και μειωτικό για έναν λαό που δεν υπήρξε ποτέ φυγόπονος. Αν και η πονηριά, το ρίξιμο και η τρικλοποδιά είναι χαρακτηριστικά ελαττώματά μας, σε αντίθεση με τη φιλοξενία, τη γεναιοδωρία, το φιλότιμο και τη μπέσα που αποτελούν τα βασικά μας προτερήματα, δεν νομίζουμε πως στόχο του έχει (και ούτε έτσι να το εκλάβουμε) ή πρέπει να έχει τον Ελληνικό λαό.
Αλλά εντύπωση προξενεί η έντονη και ακραία θα λέγαμε αντίδραση των πολιτικών μας, οι οποίοι, εμμέσως πλην σαφώς, εκήρυξαν την νέα εθνική παλιγγενεσία. Βροντοφώναξαν το νέο όχι, ενάντια στις δυνάμεις του άξονα. Θαρρείς και έχουμε να αντιμετωπίσουμε την επέλαση των Χιτλερικών τανκς και…
πρέπει να τα σταματήσουμε στα σύνορα.
Δεν τους ενοχλούσαν τα επί μήνες κακόβουλα και μειωτικά δημοσιεύματα του διεθνή τύπου. Ούτε πολύ περισσότερο ενοχλήθηκαν που οι επίορκοι συνάδελφοί τους τους “παρέσυραν” όλους στον καιάδα της ανυποληψίας, απατεωνίας και διαπλοκής.
Στον καιάδα της συκοφαντίας που μας σύρουν τώρα, συλλήβδην όλους τους Έλληνες, με το κακόβουλο κείμενο τους οι κύριοι Νάντια Ματίας και Βόλφγκανγκ Έμπερχαρντ,
υντάκτες του Φόκους.
Δεν τους ενόχλησαν οι δημοσκοπήσεις που γίνανε σε Ολλανδία και Γερμανία που δείξανε ότι θέλουνε να μας αποπέμψουν από την ΟΝΕ και είναι αντίθετοι με την χορήγηση δανείων προς την χώρα μας.
Δεν τους ενόχλησαν οι αναρτήσεις που στηλιτεύουν τις προνομίες τους και τις “νόμιμες” (οι ίδιοι νομοθετούν άλλωστε, Γιάννης κερνά – Γιάννης πίνει) φοροαπαλλαγές τους, ευρισκόμενοι μόνιμα σε άλλο μήκος κύματος από την πληγείσα ελληνική κοινωνία.
Ο κ. Πετσάλνικος καλά θα κάνει να τα βάζει με τον εαυτό του πρώτα, που ως Πρόεδρος της Βουλής θα έπρεπε να είχε το θάρρος και την λεβεντιά να ζητήσει ουσιαστικές περικοπές από τις απολαβές των βουλευτών και του προσωπικού της Βουλής και να θέσει τις βάσεις για διαφανέστερη λειτουργία. Χαρακτηρισμοί του τύπου «οι Γερμανοί έβγαλαν κανένα νέο Μπετόβεν και δεν τον πήραμε χαμπάρι» επιδιώκοντας κόντρα ρελάνς και δημιουργώντας αντιδικία και εχθρότητα μεταξύ των δυο λαών, δεν νομίζουμε ότι προσφέρουν κάτι ουσιαστικό.
Δεν υπάρχει ανθελληνισμός κύριοι. Δώσαμε αφορμές για να μεταβληθούν τα αισθήματα των Ευρωπαίων συνεταίρων μας. Και τις περισσότερες και κύριες αφορμές και λαβές τις δώσατε εσείς που εκφράζετε το πολιτικό σύστημα, το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της λαμογιάς, της κομπίνας, της αρπαχτής (η Siemens ανθρώπους του πολιτικού συστήματος λάδωσε). Και δεν το ισχυρίζονται οι ξένοι μόνο. Το βροντοφωνάζετε εσείς οι ίδιοι.
Που δείχνετε (με άλλο είναι αλήθεια δάχτυλο), οι μεν τους δε, ως τους περισσότερο διεφθαρμένους. Απατεώνες θεωρούν οι Πασόκοι τους δεξιούς, και προτείνουν την σύσταση εξεταστικής για την περίοδο 2004 – 2009. Απατεώνες θεωρούν οι δεξιοί τους Πασόκους, και προτείνουν την σύσταση εξεταστικής για την περίοδο 1980 – 2004.
Και τώρα σας πνίγει το Focus….και βγάλατε τον πατριωτισμό σας στο μεϊντάνι.
Για άλλα πρέπει να ντρεπόμαστε, και διαφορετικούς εχθρούς (εσωτερικούς) να πολεμάμε.
Ανώνυμος είπε…
Ρέ ηλίθια κομπλεξικά πτηνά,ή Γερμανία έχει καταστραφή ολοκληρωτικά δύο φορές (Α΄ & Β΄ παγκόσμιος πόλεμος) καί κατώρθωσε καί τίς δύο φορές,μέσα σέ ελάχιστα χρόνια,νά γίνη παγκόσμια οικονομική (κι όχι μόνον) δύναμη,χάρις στό υψηλό εθνικό φρόνημα,τού Γερμανικού λαού..
Μετά δέ τήν λήξη τού Β΄παγκοσμίου πολέμου,εδημιούργησαν μέσα σέ 8 χρόνια τό παγκόσμιο οικονομικό θαύμα (Αντενάουερ-δρ.Ερχαρτ).
Ό,τι υβριστικά χαρακτηριστικά κι άν τούς προσάψουμε,τούλάχιστον αντικειμενικά πρέπει νά υποκλινόμεθα στό υψηλό εθνικό φρόνημα πού τούς διακρίνει.
Εμάς τούς σύγχρονους ΄Ελληνες ποίο θετικό χαρακτηριστικό,σάν λαός μάς διακρίνει???
Έχουμε αποδειχθή ιστορικά κατώτεροι τών προγόνων μας καί τό μόνο κοινό χαρακτηριστικό μας μέ ΕΚΕΙΝΟΥΣ είναι,ότι θεωρούμεθα απόγονοι ΤΟΥΣ,μόνον ώς πρός τήν ΡΑΤΣΑ κι όχι ώς συνεχιστές τού πολιτισμού των.
Αισθανόμεθα μία κίβδηλη έπαρση καί θεωρούμε εαυτούς ότι είμεθα οί πιό ΕΞΥΠΝΟΙ,ΠΟΝΗΡΟΙ,
ΚΑΤΑΦΕΡΤΖΗΔΕΣ,ΝΕΟΙ ΟΔΥΣΣΕΙΣ(??) κι όλοι οί υπόλοιποι λαοί είναι ΑΜΕΡΙΚΑΝΑΚΙΑ,ΚΟΥΤΟΦΡΑΓΚΟΙ,ΒΛΑΚΕΣ!!!
Ας κάνουμε τήν αυτοκριτικήν μας απαξάπαντες,διατί έχει φθάσει ή χώρα μας μέχρις εδώ καί μετά νά καθυβρίζουμε τούς άλλους λαούς.
Έχουμε αντιληφθή,ότι μέ τίς συμπεριφορές καί κάθε είδους πρακτικές μας,έχουμε γίνει ό περίγελως τού κόσμου ναί ή ού??
Αλλά από ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΗΣ!!!!!!
24 Φεβ 2010 6:50:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Γειάς το στόμα σου! Η μεγαλύτερη τραγωδία δε, είναι ότι η σύγχρονη Ελλάδα χτίστηκε πάνω στο αξίωμα ότι οι σημερινοί κάτοικοί της είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων!!!!
George@hotmai.com
2010/02/25
Apo to press-gr
Kia oi patridokapoiloi xeftisan, toys phrame xampari
Η απάντησή μας στο κατάπτυστο δημοσίευμα του Focus…
Από τον Πάνο Καμμένο
Όλοι γνωρίζετε πλέον την καταχώρηση του περιοδικού FOCUS, για την Ελλάδα (και τις χώρες του Νότου). Απαντήστε τους λοιπόν στην διεύθυνση του αρχισυντάκτη τους:
redaktion@focus.de
… με το παρακάτω κείμενό σας (στα Γερμανικά) , αντιγράψτε το και στείλτε το. Copy, paste, SEND !!! τόσο απλά.
Das Land, in dem Adolf Hitler geboren wurde, darf nicht sprechen!
Zumindest für die nächsten 1000 Jahre!
Schämen!
(μετάφραση: Η χώρα που γέννησε τον Αδόλφο Χίτλερ, δεν…
επιτρέπεται να ομιλεί!
Τουλάχιστον για τα επόμενα 1000 χρόνια!
Να ντρέπεστε!)
Διαδώστε το παρόν και στους γνωστούς και φίλους σας να πράξουν το ίδιο. .
Να βοηθήσει και η εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ καλώντας τους αναγνώστες της να κάνουν τό ίδιο.
Πρέπει να λάβουν 2- 3 εκατομμύρια μηνύματα, πέραν της απάντησης του προέδρου της Βουλής των Ελλήνων.
Θα σκεφτούν πολύ να το ξανακάνουν. Αυτή είναι η άγρια ομορφιά του internet.
Οι καιροί είναι χαλεποί…
Βέβαια έτσι διαιωνίζουμε τον ρατσισμό, αλλά αυτοί άρχισαν πρώτοι. Δεν μπορούμε συνέχεια να τους γυρίζουμε και το άλλο μάγουλο!
ΥΓ. Κάπως έτσι ήταν το κλίμα στις παραμονές του Β’ Π.Πολέμου, αμέσως μετά την κρίση του 29 !!!
Κάποιος ή κάποιοι ονειρεύονται να ξανασηκώσουν σύνορα στην Ευρώπη και μάλιστα με συρματοπλέγματα. Μήπως προτιμούν οι συντάκτες του περιοδικού να βρεθούν μερικοί τρελοί δικτάτορες στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου (τις οποίες διασύρει όλες το άρθρο μαζί με την Ελλάδα) , να πατήσουν πάνω σε καμβά εθνικισμού και να αρχίσουν να κρατικοποιούν και να παίρνουν πίσω τις επενδύσεις από την Deutsche Telecom, το Praktiker, την Macro, την Saturn, την Mercedes, την BMW, την Aldi, την Lidl, την Bosch, την Siemens, την AEG, την, την την…..
Δεν έχει τέλος αυτή η διαδικασία γιατί μετά θα έλθει η σειρά της Credit Agricole, της Carrefour, της, της, της, …..
Αλλά από αυτούς δεν αγοράζουμε και σε αυτούς δεν καταλήγουν τα κέρδη των επενδύσεών τους στην Ελλάδα; Αυτοί δεν οφελήθηκαν από το σκληρό ευρώ; Ή μήπως οφελήθηκαν οι Αμερικάνοι και οι Κινέζοι που τα προϊόντα τους είναι κάτω από το 20% των εισαγωγών της Ευρώπης.
Μήπως οι Άριοι αυτοί ονειρεύονται πολλές τοπικές κλείστες οικονομίες στην Ευρώπη τύπου Εμβέρ Χότζα, με κλειστά σύνορα και διαβατήριο από την μία πόλη στην άλλη; Που θα πουλάνε τότε τα προϊόντα τους; Τελικά δεν αργεί πολύ να ανάψει το φυτίλι !!! Θέλουμε λιγότερο από πέντε χρόνια για να φτιαχτεί κατάλληλο κλίμα και αρχίσει να στρέφεται ο ένας λαός εναντίον του άλλου και το ένα χρώμα εναντίον του άλλου!!! Με το ζόρι κρατιούνται οι φίλαθλοι των ποδοσφαιρικών ομάδων της Ευρώπης κάθε Σαββατοκύριακο, να μην ξεσκίσουν ο ένας τον άλλον, της ” άλλης” ομάδας, της “άλλης” χώρας. Δεν αργούν αυτές οι μάζες να εξάγουν την βία από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα στα πεδία στρατιωτικών αναμετρήσεων. Το έχουν κάνει χιλιάδες φορές στο παρελθόν. .
Δεν αργούμε στην Ευρώπη να βγάλουμε τα μάτια μας. Αν νομίζετε ότι αυτά δεν γίνονται πλέον, μάλλον είστε υπερβολικά αισιόδοξοι.
Ο μόνος ΤΕΛΙΚΟΣ τρόπος να λήξει μία παρόμοια κρίση σαν την τωρινή είναι να μηδενιστούν ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ τα Χρέη, του ενός προς τον άλλο, είτε αυτός είναι μεμονωμένο άτομο είτε κρατική οντότητα είτε τράπεζα, είτε επιχείρηση. Και τούτο δεν γίνεται ειρηνικά !!! Τουλάχιστον δεν έχει ξαναγίνει ειρηνικά στην ανθρώπινη ιστορία. Άντε να δούμε αν η δική μας η γενιά πραγματικά ξέφυγε από την μάστιγα που ταλαιπώρησε τους γονιούς μας και τους προγονιούς μας !
Πέραν των οικονομικών λόγων (να σταματήσουν δηλαδή να τροφοδοτούν με υλικό τους κερδοσκόπους δημοσιεύσεις σαν και αυτή) πρέπει να πάρουν δύο (2) εκατομμύρια e-mail μήπως και τους μαζέψει καποιος πολιτικός ηγέτης τους από τα δημοκρατικά και αντι-ναζιστικά κόμματα της χώρας τους.
Αναρτήθηκε από press.gr@hotmail.com στις 8:30:00 π.μ.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
35 Σχόλια:
Ανώνυμος είπε…
Nαι, μόνο που ο Χίτλερ γεννηθηκε στην Αυστρία. Ελεος! Θα στείλουμε το email να ξεφτιλιστούμε!
25 Φεβ 2010 8:38:00 π.μ.
the Bloopers Team είπε…
Αυτοί που αποδεδειγμένα ήταν στο payroll της Siemens κύριε Καμένο Χαρτί, δεν επιτρέπεται να ομιλούν.
Σκάστε, μπουκώστε και ρουφάτε.
25 Φεβ 2010 8:45:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
τι φταίει τώρα ο εβραίοαυστριακός χίτλερ ρε καμμενε;
25 Φεβ 2010 8:58:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!
http://4.bp.blogspot.com/_P_d1spzDKSE/S4TsrvwLCVI/AAAAAAAAsJg/-jhH7BQsny0/s320/5.jpg
25 Φεβ 2010 9:03:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
ο αδόλφος μαλάκες αγράμματοι ήταν αυστριακός και όχι γερμανός.. άρα δεν τον γέννησε τον εξέθρεψε ως φίδι στον κόρφο της..
25 Φεβ 2010 9:07:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
k. Kammene, tora pleon oute se emas pernoun ta papatzhlIKIA. Oute emeis teloume pseythka stoixeia
Oi germanoi dhmosiografoi prepei na logokrhtoun eno o megalos Kammenos na anooigei to stomma tou ke na leei oti tritokosmiko tou ertei sto kefali.
Ekane ke ypaourgos, vre ti pathame!!!!!!!!!
” Η χώρα που γέννησε τον Αδόλφο Χίτλερ, δεν…
επιτρέπεται να ομιλεί!
Τουλάχιστον για τα επόμενα 1000 χρόνια!
Να ντρέπεστε!)”
Poioi laoi andidroun me ayton ton tropo? Araves ke loipoi tritokosmikoi.
25 Φεβ 2010 9:10:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Καμμένο είσαι μαλάκας.
Ή χώρα πού έχει γεννήσει μύριους όσους απατεώνες,προδότες, λαμόγια,άπάτριδες πολιτικούς κι Εφιάλτες διαχρονικά,λές ότι πρέπει νά έχη καί τό θράσος νά κατηγορή άλλους άξιους λαούς,πού τό εθνικό τους φρόνημα είναι πολύ υψηλό????
Άκόμη κι ό Χίτλερ,ό,τι κι άν έχει πράξει,τό έπραξε από τήν βαθειάν του αγάπη διά τήν Γερμανία (Αγών μου).
Εσείς οί πολιτικοί κι όχι μόνον,τί έχετε προσφέρει διαχρονικά στήν πατρίδα μας????
Άντε γαμήσου πρωινιάτικα Καμμένε,εσύ κι όλοι οί 300 λωποδύτες τής βουλής,μαζί σου.
Άντε καί γαμηθήτε στό τέλος τής γραφής ΛΑΜΟΓΙΑ,ΑΝΙΚΑΝΟΙ,ΠΡΟΔΟΤΕΣ!!!!
Ενας ΝεοΔημοκράτης (μαλάκας!!!!) διαχρονικά.
25 Φεβ 2010 9:11:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΝ ΦΡΙΤΖ ΝΤΕΡ ΜΙΖΕΝ ΑΟΥΦ ΜΙΖΕΝΣ, ΚΛΑΣ ΜΑΗΝ ΠΟΥΤΣ.
25 Φεβ 2010 9:16:00 π.μ.
sultanos είπε…
αντι να στειλω μυνημα στουσ γερμανουσ στελνω στα κομματα και λεω οτι η ωρα τησ κρισης πλησιαζη με συνοπτικες διαδικασιες θα αρχισουν να αποδιδονται οι κατηγοριες και μαλλον τους βλεπω στη γερμανια σαν το χριστοφορακο
25 Φεβ 2010 9:27:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Ηλίθιε, ο Χίτλερ δεν γεννήθκε στην Γερμανία αλλα στην Αυστρία (Braunau am Inn).
25 Φεβ 2010 9:30:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Ο ηλίθιος Καμμένος αβαντάρει τον ηλίθιο Πετσάλνικο. Ουστ καραγκιόζηδες!
25 Φεβ 2010 9:33:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Βλακα Καμμενε ο Hitler γεννηθηκε στην Αυστρια (παλία Αυστροουγγαρία)και οχι στη Γερμανια. Με λιγα λόγια μας λες να γίνουμε το ιδιο μαλακες με τους Γερμανους. Ως δεξιός εισαι αδιόρθωτος!!!
25 Φεβ 2010 9:57:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Ο Hitler πηρε τη γερμανικη υπηκοότητα μόλις το 1932. Καντε αυτό copy paste και send στον Καμμένο τον εξυπνάκια.
25 Φεβ 2010 9:58:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
KAΜΜΕΝΕ, ΑΣΕ, ΚΑΗΚΕΣ.
ΔΑΓΚΩΝΕΙΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΣΕ ΤΑΪΖΕΙ.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΗΓΑΤΕ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ
ΣΤΗ Ν. Δ.
ΓΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΤΕ.
ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΤΕ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ.
ΜΗΝ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙΣ.
ΘΑ ΤΡΩΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΧΕΣΙΜΟ.
25 Φεβ 2010 10:10:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Μια λεπτομέρεια κ. Καμμένε:
Ο Χίτλερ γεννήθηκε στην Αυστρία, αλλά υποψιάζομαι ότι εξαιτίας του ισοπεδωτικού παραλογισμού που σας χαρακτηρίζει να μην σας ενδιαφέρει και πολύ.
Μιλήστε μαςε πρώτα για το συστηματικό πλιάτσικο της κυβέρνησης σας που μας οδήγησε στην πιο αδύναμη Ελλάδα εδώ και δεκαετίες και αν βρείτε ίχνος ευθιξίας μιλήστε μας για άλλους.
25 Φεβ 2010 10:19:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Κυρ Πάνο μου, άσε το deception through mass media. To δάχτυλο δεν αισθάνομαι οτι προορίζεται για μένα αλλά ξέρεις πολύ καλά για ποιούς! Οπως και με τον Χίτλερ δεν ήταν όλοι οι Γερμανοί. Οι γενικεύσεις πολλούς βολεύουν. Τώρα αν οικονομικά, μας πήγατε στην δεκαετία του 70 πρέπει όχι μόνο εσείς (οι πολιτικοί) να ντρέπεστε, αλλά και εμείς που δεν μπορέσαμε να ξεχωρίσουμε την ήρα απο το σιτάρι. Τα…άλλα είναι πασατέμπος για να περνάει η ώρα. Ακούς εκεί να μας κάνετε να ντρεπόμαστε να λέμε οτι είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ!!!
25 Φεβ 2010 10:29:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΔΟΗΝΗΤΕΣ…ΠΟΛΛΟΙ ΔΟΝΗΤΕΣ…
ΓΡΗΓΟΡΑ.
ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΠΑΣΟΚΩΛΟΥΣ
ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΑΓΟΥΡΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ
ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΤΟΥΣ.
ΤΟΥ ΠΟΔΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥΣ…
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ.
1) ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΟΡΙΣΤΟΥΝ.
2) ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΗ.
3) ΘΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ 30% ΛΙΓΟΤΕΡΑ.
4) ΘΑ ΠΗΡΩΝΟΥΝ 20% ΑΚΡΙΒΩΤΕΡΑ.
5) ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΗ.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΔΟΝΗΤΕΣ ΜΕ ΚΟΡΔΕΛΑ ΔΩΡΟΥ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΛΕΙ Η ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ.
ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ..
25 Φεβ 2010 10:30:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
kammene eisai MEGALOS MALAKAS
25 Φεβ 2010 10:38:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
και σε τι ευθύνεται ρε ΜΑΛΑΚΑ η χωρα/τοποθεσία για το ότι εκεί γεννήθκε ο A Hitler.
25 Φεβ 2010 10:40:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΚΑΛΑ ΜΙΛΑΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ,ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΜΕ ΤΟ ΤΟΤΕ ΠΡΟΥΠΟΥΡΓΟ ΙΩΑΝΝΗ ΡΑΛΗ .ΟΥ ΝΑ ΧΑΘΗΤΕ.
25 Φεβ 2010 10:40:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
…μόνο που ο Adolf Hitler γεννήθηκε στην ΑΥΣΤΡΙΑ…..
25 Φεβ 2010 10:51:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Ο Χίτλερ γεννήθηκε στην Αυστρία, ρε ηλίθιε!!!
25 Φεβ 2010 10:57:00 π.μ.
Χαρης είπε…
Ισως θα ηταν καλυτερα να αποδειξουμε αντι να διαμαρτυρομαστε.Αν εμπαινε και καποιος φυλακη απο οσους,και ειναι πολλοι κατακλεψαν,τοτε θα μας πιστευαν.
Αληθεια Κυριε Κμμενο εσεις στην εξεταστικη για τον Παυλιδη,τι ψηφισατε?Στην εξεταστικη για το Βατοπαιδι γιατι φυγατε?
25 Φεβ 2010 11:16:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΣ ΤΟ ΒΟΥΛΟΣΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ
ΑΥΤΟΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
25 Φεβ 2010 12:05:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Άλλος ένας ψευτο-παλικαράς. Αντί να μιλούσε όταν η ΝΔ είχε πάρει σειρά στη μάσα μιλά τώρα. Λέει τις μισές αλήθειες. Γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν μιλούσαν για Χίτλερ, carrefour, siemens κλπ;
Δεν παράγουμε τίποτα -πέραν της φέτας, του τυριού και του αχλαδιού. Είναι αλήθεια ότι κάνουν ταμείο με τα “δανεικά” μας οι -γερμανικών και γαλλικών συμφερόντων- επιχειρήσεις κάθε Παρασκευή. Φυσικά όλα τα λεφτά “πετάνε” προς Βερολίνο και Παρίσι πολλά χρόνια τώρα.
Αλλά για σταθείτε λίγο βρε παιδιά. Για την ψυχή της μάνας τους έφτιαξαν την Ευρωπαϊκή Ενωση νομίζετε; Ξεχάσατε ότι κάποτε την έλεγαν ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση);
Επανέρχομαι στο ζήτημα. Λένε τα ψευτο-παλικαράκια την μισή αλήθεια. Η άλλη μισή αφορά τα λεφτά που έχουμε απορροφήσει από την Ε.Ε. . Τι ξέρουμε για αυτά; Εδώ δεν ξέρουμε ακόμα πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε στην Ελλάδα, θα ξέρουμε πόσα λεφτά έχουμε πάρει και που πήγαν; Και πως να ξέρουμε αφού κατασπαταλήθηκαν με αδιαφανείς ή εικονικές διαδικασίες κάτω από το τραπέζι.
Εάν ήμασταν κράτος-γιατί θεωρώ ότι είμαστε μπουρδέλο- αυτά που θα έπιαναν τόπο θα ήταν τα λεφτά που μας έδωσαν και όχι οι μεγαλοστομίες τύπου Πετσάλνικου-Καμμένου οι οποίες λέγονται για εσωτερική κατανάλωση και μόνο.
Ξαφνικά οι βουλευτές μας που είναι οι πρωτο-αίτιοι στον κατήφορο της χώρας το παίζουν αντιστασιακοί!!! Αλλά συνεχίζει όλο το σκυλολόϊ της βουλής να τρώει, ε;
Ξέρετε πως βλέπω την κατάσταση;
Είναι σαν να είχαμε πρόταση να γίνουμε συνέταιροι σε ένα πανάκριβο εστιατόριο, να μην είχαμε όμως πολλά λεφτά για ισότιμη συμμετοχή στην επιχείρηση . Eτσι μας δάνεισαν.. Τους είπαμε να μας αφήσουν να το σκεφτούμε με ποιο τρόπο θα συμμετέχουμε στην επιχείρηση..
Εμείς τα φάγαμε, δεν τους το είπαμε και έπειτα καμαρώναμε σαν γύφτικα σκεπάρνια επειδή “νομίζαμε” ότι τους γελάσαμε.. Έπειτα μας άνοιξε η όρεξη, ξανα-επισκεφτήκαμε το εστιατόριο -μας δέχτηκαν αλλά αυτή την φορά ως πελάτες. Αρχίσαμε τις παραγγελίες.. πήραμε ότι πιο ακριβό και υπερτιμημένο σε σχέση με την πραγματική του αξία.. Η ψεύτικη ευδαιμονία σε όλη της την έκταση..
Η κατάσταση αυτή όλους τους βόλευε. Οι μεν συνήθισαν να τρώνε βερεσέ με χαρακτηριστική κουτοπονηριά- οι δε συνήθισαν να κάνουν τους μπούφους ενώ φυσικά και ήξεραν τα πάντα άλλα ήθελαν πελάτες..
Ώσπου μια μέρα το εστιατόριο άρχισε να μην πηγαίνει καλά.. βλέπετε, είχαν κι άλλους μερακλήδες τζαμπατζήδες στο τεφτέρι..
Τότε άρχισαν να ζητάνε λογαριασμό.. και από ποιον να αρχίσουν; Μα φυσικά από τον Έλληνα που χρωστούσε και τα περισσότερα.. και ξαφνικά “αποκαλύπτεται” ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός!!!
Βέβαια βλέποντας τον λογαριασμό (με πολλά μηδενικά) σουφρώνει και με περίσσια αλαζονεία και στόμφο χτυπά το χέρι στο τραπέζι! Αλλά ο λογαριασμός είναι λογαριασμός και αν νομίζαμε ότι είμαστε εξυπνότεροι -εκ φύσεως- από όλους τους άλλους και τώρα ανακαλύπτουμε την γύμνια μας.. ΔΕΝ μας φταίνε οι άλλοι.. Ούτε θα φταίνε οι άλλοι όταν σε λίγα χρόνια θα είμαστε το Πακιστάν της Ευρώπης. Όσο κατηγορούμε τους άλλους και δεν κοιτάμε να διορθώσουμε ριζικά τα του οίκου μας τόσο θα πέφτουμε.. και πάτο δεν θα βρίσκουμε..
Γι’αυτό -καταλήγοντας- ΑΣ ΠΑΨΟΥΜΕ να είμαστε τόσο ρηχοί σαν ράτσα αν δεν θέλουμε να εξακολουθούν για πολλά ακόμα χρόνια να μας φτύνουν κατά μέτωπο όλοι εμάς τους φτωχοδιάβολους.
Κ. Α.
25 Φεβ 2010 12:09:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
στα Εθνικά περήφανα λεβεντομούνια του Πασοκ.
ΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΔΥΟ ΕΡΩΤΗΣΟΥΛΕΣ.
1) Αφού πρέπει να αγωνιστούμε εθνικά τώρα.
Γιατι ο βλακας ο Πορδυπουργός σας
εξαφάνισε την λέξη ΕΘΝΙΚΟ/ΕΘΝΙΚΗ απο Υπουργεία και παντου ;
2) To μπουκοτάζ….. να είναι
σαν τα Ισραηλινά προιόντα !!!! Όπως θαααα κάνανε τότε που ο ΧΑΣΑΠΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ
έσφαζε τους Παλαιστίνιους ;
Kαι πόσο μπουκοτάζ να κάνουμε.
Λίγο λιγώτερο ή λιγο περισσότερο
ηλίθια βόδια !
25 Φεβ 2010 12:15:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΤΕΣ.
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΑΝΗΚΕΙ ΚΟΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΡΙΧΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΜΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΡΑΤΤΕΙ ΑΡΙΣΤΑ.
ΑΝ ΔΙΑΒΑΖΕ Ο ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΞΙΖΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ.
ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΔΕΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ.
ΚΙ ΟΜΩΣ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥΣ ΒΓΑΖΕΙ ΑΥΤΟΥΣ.
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ.
ΘΑ ΜΟΥ ΕΓΩ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΩ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ ΝΑ ΨΗΦΙΖΑ ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΘΑΠΑΙΡΝΑ.
ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΛΟΥΚΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΣΕΙ ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ.
25 Φεβ 2010 12:22:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΘΕΙ!!! ΟΤΑΝ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ Ο ΜΑΞ ΜΕΡΤΕΝ, ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΤΗΣ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΑΣ, Ο “ΕΘΝΑΡΧΗΣ” Κ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΤΟΝ ΕΔΩΣΕ ΠΙΣΩ ΑΝΤΙ ΛΙΓΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΜΑΡΚΩΝ ΜΕ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΟΦΛΗΣΑΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ!!!
25 Φεβ 2010 12:23:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Ψήφισα ΠΑΣΟΚ.
Ενθουσιάστηκα με τις πρώτες εξαγγελίες του Γιώργου. Με συγκινούσε ο Παπακωνσταντίνου. Στην συνέχεια άρχισαν να περνάνε από το μυαλό μου κάποιες παροιμίες:
’φρού-φρού κι αρώματα’, ‘ψηλά καπέλλα και παπούταια ελβιέλλα’ ‘άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες’ και άλλες.
Τώρα όμως έχω αρχίσει να ανησυχώ: Ότι καταδίκαζαν για την απογραφή του Αλογοσκούφη το έχουν ξεπεράσει. Δεν έχουν συγκεκριμενοποιήσει κανένα μέτρο και δείχνουν να μην έχουν ένα αναλυτικό πρόγραμμα και μια ισχυρή ομάδα (το κόμμα το έχουν καταργήσει και μάλλον το έχουν στήσει απέναντι σαν αντίπαλο).
Στήνουν εξεταστικές οι οποίες δεν πρόκειται να οδηγήσουν πουθενά και το μόνο ουσιαστικό όφελος θα είναι οι αποζημιώσεις που θα εισπράξουν τα μέλη των επιτροπών αυτών. Αλήθεια ποιές είναι οι αμοιβές των βουλευτών για την συμμετοχή τους στις επιτροπές αυτές?
Ακόμα και ο Χρυσοχοίδης που κάτι φαινόταν ότι κάνει κλώτσησε την καρδάρα με το γάλα με το υπερφίαλο ύφος του και κυρίως με αυτό που είπε ότι ‘διαχειρίζεται την Καμπούλ’.
Έλεος πως θα έρθουν τουρίστες στην Καμπούλ?
ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ – ΤΗΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΑΤΕ ΤΗ ΧΩΡΑ
25 Φεβ 2010 12:25:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Άλλος ένας ψευτο-παλικαράς. Αντί να μιλούσε όταν η ΝΔ είχε πάρει σειρά στη μάσα μιλά τώρα. Λέει τις μισές αλήθειες. Γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν μιλούσαν για Χίτλερ, carrefour, siemens κλπ;
Δεν παράγουμε τίποτα -πέραν της φέτας, του τυριού και του αχλαδιού. Είναι αλήθεια ότι κάνουν ταμείο με τα “δανεικά” μας οι -γερμανικών και γαλλικών συμφερόντων- επιχειρήσεις κάθε Παρασκευή. Φυσικά όλα τα λεφτά “πετάνε” προς Βερολίνο και Παρίσι πολλά χρόνια τώρα.
Αλλά για σταθείτε λίγο βρε παιδιά. Για την ψυχή της μάνας τους έφτιαξαν την Ευρωπαϊκή Ενωση νομίζετε; Ξεχάσατε ότι κάποτε την έλεγαν ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση);
Επανέρχομαι στο ζήτημα. Λένε τα ψευτο-παλικαράκια την μισή αλήθεια. Η άλλη μισή αφορά τα λεφτά που έχουμε απορροφήσει από την Ε.Ε. . Τι ξέρουμε για αυτά; Εδώ δεν ξέρουμε ακόμα πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε στην Ελλάδα, θα ξέρουμε πόσα λεφτά έχουμε πάρει και που πήγαν; Και πως να ξέρουμε αφού κατασπαταλήθηκαν με αδιαφανείς ή εικονικές διαδικασίες κάτω από το τραπέζι.
Εάν ήμασταν κράτος-γιατί θεωρώ ότι είμαστε μπουρδέλο- αυτά που θα έπιαναν τόπο θα ήταν τα λεφτά που μας έδωσαν και όχι οι μεγαλοστομίες τύπου Πετσάλνικου-Καμμένου οι οποίες λέγονται για εσωτερική κατανάλωση και μόνο.
Ξαφνικά οι βουλευτές μας που είναι οι πρωτο-αίτιοι στον κατήφορο της χώρας το παίζουν αντιστασιακοί!!! Αλλά συνεχίζει όλο το σκυλολόϊ της βουλής να τρώει, ε;
Ξέρετε πως βλέπω την κατάσταση;
Είναι σαν να είχαμε πρόταση να γίνουμε συνέταιροι σε ένα πανάκριβο εστιατόριο, να μην είχαμε όμως πολλά λεφτά για ισότιμη συμμετοχή στην επιχείρηση . Eτσι μας δάνεισαν.. Τους είπαμε να μας αφήσουν να το σκεφτούμε με ποιο τρόπο θα συμμετέχουμε στην επιχείρηση..
Εμείς τα φάγαμε, δεν τους το είπαμε και έπειτα καμαρώναμε σαν γύφτικα σκεπάρνια επειδή “νομίζαμε” ότι τους γελάσαμε.. Έπειτα μας άνοιξε η όρεξη, ξανα-επισκεφτήκαμε το εστιατόριο -μας δέχτηκαν αλλά αυτή την φορά ως πελάτες. Αρχίσαμε τις παραγγελίες.. πήραμε ότι πιο ακριβό και υπερτιμημένο σε σχέση με την πραγματική του αξία.. Η ψεύτικη ευδαιμονία σε όλη της την έκταση..
Η κατάσταση αυτή όλους τους βόλευε. Οι μεν συνήθισαν να τρώνε βερεσέ με χαρακτηριστική κουτοπονηριά- οι δε συνήθισαν να κάνουν τους μπούφους ενώ φυσικά και ήξεραν τα πάντα άλλα ήθελαν πελάτες..
Ώσπου μια μέρα το εστιατόριο άρχισε να μην πηγαίνει καλά.. βλέπετε, είχαν κι άλλους μερακλήδες τζαμπατζήδες στο τεφτέρι..
Τότε άρχισαν να ζητάνε λογαριασμό.. και από ποιον να αρχίσουν; Μα φυσικά από τον Έλληνα που χρωστούσε και τα περισσότερα.. και ξαφνικά “αποκαλύπτεται” ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός!!!
Βέβαια βλέποντας τον λογαριασμό (με πολλά μηδενικά) σουφρώνει και με περίσσια αλαζονεία και στόμφο χτυπά το χέρι στο τραπέζι! Αλλά ο λογαριασμός είναι λογαριασμός και αν νομίζαμε ότι είμαστε εξυπνότεροι -εκ φύσεως- από όλους τους άλλους και τώρα ανακαλύπτουμε την γύμνια μας.. ΔΕΝ μας φταίνε οι άλλοι.. Ούτε θα φταίνε οι άλλοι όταν σε λίγα χρόνια θα είμαστε το Πακιστάν της Ευρώπης. Όσο κατηγορούμε τους άλλους και δεν κοιτάμε να διορθώσουμε ριζικά τα του οίκου μας τόσο θα πέφτουμε.. και πάτο δεν θα βρίσκουμε..
Γι’αυτό -καταλήγοντας- ΑΣ ΠΑΨΟΥΜΕ να είμαστε τόσο ρηχοί σαν ράτσα αν δεν θέλουμε να εξακολουθούν για πολλά ακόμα χρόνια να μας φτύνουν κατά μέτωπο όλοι εμάς τους φτωχοδιάβολους.
Κ. Α.
25 Φεβ 2010 12:27:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Ο Hitler πηρε τη γερμανικη υπηκοότητα μόλις το 1932. Καντε αυτό copy paste και send στον Καμμένο τον εξυπνάκια.
25 Φεβ 2010 9:58:00 π.μ.
Με την απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους λαθρομετανάστες , ίσως και η χώρα μας να αποκτήσει τον δικό της Χίτλερ σε λίγα χρόνια.
Το ότι ο Χίτλερ αιματοκύλισε όλη την ανθρωπότητα , δεν φταίει και ο κάθε απλός Γερμανός πολίτης. Ενα δημοσίευμα περιοδικού είναι , μην του δίνουμε και τόση σημασία . Μην τα θαλασσώσουμε πάλι όπως στα Ιμια. Και αν τους στείλουμε το ανωτέρω Ε-mail , δεν θα καταφέρουμε τίποτα . Αν δούμε και τους δικούς μας δημοσιογράφους , εφημερίδων και περιοδικών , συμεραίνουμε τι αντικειμενικότητα υπάρχει στην ενημέρωση
25 Φεβ 2010 12:31:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Η πάταξη της εγκληματικότητας είναι ένας ακόμη τομέας αποδεικνύεται πόσο γελοία ήταν και είναι τα πράσινα καλλικαντζαράκια του Γιωργάκη. Που είναι το περίφημο σχέδιο που είχε ο Μιχαλάκης (αλήθεια γιατί κρύβει το πραγματικό του επώνυμο ποτέ δεν το κατάλαβα, ντρέπεται για τους γονείς του;) για να μειωθούν οι δολοφονίες, οι ληστείες και η τρομοκρατία;
ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΙΣΑΘΛΙΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΩΝ.
Οι γελοιότητες που μας τάϊζαν προεκλογικά δεν πρόκειται να ξεχαστούν ΠΟΤΕ.
Άλλο ο φανταστικός κόσμος και άλλο ο πραγματικός Μιχαλάκη, που συναγωνίζεσαι σε αναξιοπιστία ΕΠΑΞΙΑ το Γιωργάκη τον Παπακωνσταντίνου.
Τον πρώτο μήνα που ανέλαβε το Υπουργείο ΠΡΟΠΟ (η αλλαγή του ονόματος του Υπουργείου τον μάρανε τον μπούρδα) ήταν όλη μέρα στα κανάλια και έκανε τις γνωστές εξαγγελίες για το πώς ΘΑ ξαναφέρει τον παράδεισο στη ασφάλεια και τη δημόσια τάξη.
Τώρα που καθημερινά έχουμε σωρεία ληστειών, δολοφονιών και τρομοκρατικών ενεργειών έχει εξαφανιστεί από τα Γιωργοκάναλα, για να μην κάνουμε τους συνειρμούς και τις συγκρίσεις με αυτά που έταζε πριν από τρείς μήνες.
Αλλά πόση αποτελεσματικότητα να περιμένεις από ένα υπουργό που λέει δημόσια ότι θα χάνει τη δουλειά του όποιος αστυνομικός αγγίξει αλλοδαπό, τη στιγμή που χιλιάδες αλλοδαποί κυκλοφορούν ανάμεσά μας με πιστόλια στις τσέπες;
Πόσο μπορεί να σε εμπνεύσει για τις καλές προθέσεις του ένας Υπουργός που, παρόλο που ξέρει ότι η πλειοψηφία της εγκληματικότητας οφείλεται στους παράνομους μετανάστες, αυτός σπρώχνει λυσσασμένα το νομοσχέδιο για την παροχή Ελληνικής ιθαγένειας σε εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανούς, Πακιστανούς, Αφγανούς, Σουδανούς και κάθε καρυδιάς καρύδι;
Πόσο σοβαρά να πάρεις ένα Υπουργό, που την επομένη ημέρα των “αυστηρών” δηλώσεών του περί τρομοκρατίας πάνε οι πιτσιρικάδες και του κάνουν πλάκα, βάζοντας βόμβα μπροστά στη Βουλή και τους τσολιάδες του Άγνωστου Στρατιώτη;
ΕΑΝ Ο ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΖΙΑΣ ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;
25 Φεβ 2010 12:32:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
ΡΕ ΚΑΜΕΝΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΛΕΣ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΕΦΑΓΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 1974 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΝΑΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ?ΓΙΑΤΙ?
25 Φεβ 2010 1:14:00 μ.μ.
aq@live.se
2010/02/25
Οταν κάποιο περιοδικό της Δανίας δημοσιευσε σκίτσα του Προφήτη Μωαμεθ οι ισλαμικες χωρες εκαναν διαδηλώσεις. Οταν ο Σαλμαν Ρουσντι δημοσιευσε ενα βιβλίο, ο τότε Αγιατολλάχ έβγαλε “φάτβα” για να εκτελεσθεί επ’ αμοιβή από τον πιο πιστο Μουσουλμάνο.
Εμεις, οι απατεώνες που πιάστηκαν στα πράσσα, τα βάζουμε και με εκφρασεις κυβερνητικών στελεχών με τη Γερμανία για ενα εξώφυλλο του αντίστοιχου ESPRESSO……..
Να κάνουμε και μεις εξώφυλλα , ΝΑΙ.
Κάποια μ…… πληκτρολόγια μάλιστα συνιστούν να μποϋκοταρουμε τα Γερμανικά Προϊόντα ….θα πεσει εξω η Γερμανία….
Και περνιόμαστε για εξυπνοι…..
ellinas@hotmail.com
2010/02/26
Apo to press-gr.blogspot.com
Απάντηση προς Γερμανούς…
Από τον Dr. Δημήτρης Κίμογλου
http://www.counseling.gr/
Με αφορμή το άρθρο του γερμανικού Focus Betrüger in der Euro-Familie….
Μας αποκαλούν απατεώνες της Ευρώπης…. Αυτοί, που οι προγονοί τους ευθύνονται για τις παρακάτω φωτογραφίες…
Για αυτή ttp://larvalsubjects.files.wordpress.com/2009/05/2006-3-14-nazi-camp.jpg και για αυτή
http://www.jesustheradicalpastor.com/wp-content/uploads/2008/04/nazi_medical_experiments.jpg
και για αυτή http://www.img.dailymail.co.uk/i/pix/2007/06_03/auschwitzEPA_468x330.jpg
και για εκατομμύρια άλλες παρόμοιες… αυτοί δηλαδή πως θα έπρεπε να λέγονται .. ερώτηση στον αρχισυντάκτη του γερμανικού focus
τουλάχιστον ο ελληνικός λαός δεν εγκλημάτισε κατά της ανθρωποτητος αρχισυντάκτη του focus εκτός και αν δεν γνωρίζεις τι…
έγινε 50 μόλις χρόνια πριν…
ΠΑΡΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ φωτογραφίες ΚΑΙ ΒΑΛΤΕΣ… εξώφυλλο στο περιοδικό σου… αλλά δεν είναι απαραίτητο διότι εσύ έχεις μόνο ένα εξώφυλλο..
όπως προανέφερα τουλάχιστον ο ελληνικός λαός είναι ευγενής και ο μόνος λόγος που έχει πιάσει όπλο είναι για να προστατέψει την χώρα του.
το Όνειρο της μεγάλης Γερμανίας δεν σας “έκαστε” πριν 50 χρόνια.. νομίζετε θα σας “κάτσει” τώρα…
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, τι να ΜΑΣ πει μια χώρα που εν έτει 2010 οι γυναίκες δεν ξυρίζουν τις μασχάλες τους…. ΤΙ;;
Αναρτήθηκε από press.gr@hotmail.com στις 10:00:00 μ.μ.
Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
14 Σχόλια:
Ανώνυμος είπε…
2010 – 1940 = 70 χρόνια. Μάθε πρώτα αφαίρεση και μετά βγες να μας πεις τη γνώμη σου. Πιστεύεις δηλαδή οτι μέχρι σήμερα πορευτήκαμε σωστά και δε σου φτάνουν τα 300 Δις που θα αφήσουμε κληρονομιά στα παιδιά μας? Τζίτζικα, έ τζίτζικα. Ξύπνα!
25 Φεβ 2010 10:21:00 μ.μ.
Δημήτρης Κλητοράκης είπε…
Για τη σημερινή “ελληνοφρένεια” του ΣΚΑΪ, έστειλα το ακόλουθο e-mail:Είναι τουλάχιστον ντροπή για το σταθμό να δεχθεί, στη σημερινή “ελληνοφρένεια”, να κυματίζει στην ΑΚΡΟΠΟΛΗ η Γερμανική σημαία! Αυτός που το δημιούργησε πρέπει
να είναι νοσηρός (αν)εγκέφαλος .Κρίμα ! Προσβάλλει την ιστορική μνήμη. Δεν έχει διδαχθεί τίποτα από τη χιτλερική σβάστικα στην Ακρόπολη. Κρίμα !!!
Δημήτρης Κλητοράκης
Τηλ.210-6826565
dklitorakis@tellas.gr
25 Φεβ 2010 10:22:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Φιλε Κιμογλου,δεν παρασυρθηκες αθελα,αλλα σκοπιμα!Μια συμβουλη,μην μπλεκεις σε ξενα οικοπεδα !
Λεωνιδας
25 Φεβ 2010 10:23:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
αν ξυρίζουν η όχι τις μασχάλες τους οι γυναίκες μιας χώρας μονο κάτι ηλίθιους σαν και σένα απασχολεί.
25 Φεβ 2010 10:51:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Βλάκα, υπερασπίζεται το περιοδικό Focus η κάποιος άλλος κανένας τα εγκλήματα των nazi;
25 Φεβ 2010 10:55:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Kikloforise simera poli sovari vroma sto City oti mehri 15 Martiou i Ellada paei gia ptohefsi…. Prosohi me tis katatheseis giati desmevontai….. kai fisika panta tin plironoun aftoi pou de xeroun…. (sintaxiouhoi klp….)
25 Φεβ 2010 11:02:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
kai alos dr mas proekipse
dr einai mono enas koutsoukos kai ksero psomi
dr kremmidi sri gonia kai na zhtiseis sygnomi
25 Φεβ 2010 11:03:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
Διδάκτωρ της MA…… είσαι;
25 Φεβ 2010 11:53:00 μ.μ.
Ανώνυμος είπε…
κι εγώ που γνώρισα αρκετές γερμανίδες αλλά καμία με αξύριστη μασχάλη; Μέσα στον παροξυσμό σας μη γράφετε τέτοιες μαλακίες. Θα τις πάρουν οι ξένοι και θα σκεφτούν το πόσο μαλάκες είμαστε. Είναι τώρα αυτό παρατήρηση και είναι τόσο μεμπτό; Σκέψου λίγο πριν γράψεις κάτι;
26 Φεβ 2010 12:00:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Εισαι χαρακτηριστικό παράδειγμα έλληνα απατεώνα τσαρλατάνου. Κάτι τετοιους σαν και εσένα βλέπουνε οι γερμαναράδες και τρελλαίνονται, γελοίε νευρογλωσσικέ προγραμματιστή. Το Λιακόπουλο τι τον έχεις;
26 Φεβ 2010 12:08:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Μια παρατήρηση για τα σχόλια, όλα τα παραπάνω εκτός από ένα τα γράφει ο ίδιος καραγκιόζης που επιτίθεται στον κύριο κιμογλου σε όλα τα βλοκ,, και αυτό φαίνεται από την ώρα δημοσίευσης.. μα καλά ρε γελοίε πόσο μ..ακας είσαι επιτέλους τόσο πολύ τον ζηλεύεις , όσο για το άρθρο υπέροχο.. σωστός και έλληνας.
26 Φεβ 2010 8:22:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Και κάτι ακόμα τσογλανακια που γράφετε τα σχόλια, ο κιμογλου υποστηρίζει με το άρθρο την Ελλάδα μας και καλά κάνει, εσείς υποστηρίζετε τους γερμανούς, κάποια άλλη φορά τους τούρκους και παει λέγοντας καραγκιόζηδες έχετε βουλιάξει την Ελλάδα ανθέλληνες ουστ.
26 Φεβ 2010 8:34:00 π.μ.
Ανώνυμος είπε…
Γειά σου ρέ δόκτορα τής μαλακίας.
Κάτι σάν κι σένα μαλάκες δόκτορες δημιουργούν προπέτασμα αμάθειας,άγνοιας στούς νέους.
΄Αφησε ρέ τούς Γερμανούς,τούς Αμερικάνους καί τούς άλλους “”βλάκες ξένους”" καί κάνε κι εσύ τήν αυτοκριτικήν σου ρέ ψευδοδόκτορα,νά άξιολογήσης τήν κοινωνική/εθνική προσφορά σου,στήν χώρα μας.
Σκοταδιστές,ταγοί καί μαλάκες.
26 Φεβ 2010 9:12:00 π.μ.
rage@40 είπε…
Ευτυχώς δηλαδή που δεν υπήρχαν φωτογραφικές μηχανές την εποχή της Τριπολιτσας ή ξερω γω στον Πελοπονησιακό πόλεμο γιατι δεν θα μπορούσες να στηρίξεις τα επιχειρήματά σου
26 Φεβ 2010 9:14:00 π.μ.
George@hotmai.com
2010/02/28
<apo tin shmerini kathemetini
Πολιτικός μπαμπούλας
Tου Αλεξη Παπαχελα
Η μεγαλύτερη βιομηχανία που στήθηκε στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης ήταν αυτή που κατασκεύασε τον μπαμπούλα του «πολιτικού κόστους». Αν ψάξετε κάτω από όλες τις αμαρτωλές παθογένειές μας, τα προκλητικά προνόμια συντεχνιών και το θεσμικό χάος θα ανακαλύψετε κάποια ιστορία… πολιτικού κόστους.
Τι σήμαινε πρακτικά πολιτικό κόστος για έναν πολιτικό; Η απειλή πως αν θίξει κάποια προνόμια θα τον περιμένουν η προσωπική δαιμονοποίηση, διαδηλώσεις, ακόμη και η αιχμαλωσία στο γραφείο του. Αυτά, πέραν βεβαίως της απειλής ότι θα χάσει και μερικές δεκάδες ψήφους από τις οικογένειες των εμπλεκομένων στην όποια μεταρρύθμιση είχε εξαγγείλει. Οι πολιτικοί μας μετρούσαν λοιπόν το πολιτικό κόστος με τη μεζούρα ακριβείας και επέλεξαν να μην υπολογίζουν καθόλου το πραγματικό οικονομικό κόστος των υποσχέσεων που έδιναν για να τελειώσει η όποια «βαβούρα».
Ετσι ξεκίνησε ένα μεγάλο πάρτι στη μεταπολίτευση, με τις κυβερνήσεις να δανείζονται χρήματα σαν να μην υπάρχει αύριο και να υποχωρούν σε καθε συντεχνία που ήξερε να πουλάει τον φόβο του πολιτικού κόστους. Ο εκάστοτε πρωθυπουργός περιστοιχιζόταν άλλωστε από συμβούλους και στελέχη που ψιθύριζαν συνεχώς: «Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται, θα έχουμε τεράστιο κόστος». Οι κομματικοί μηχανισμοί απηχούσαν τις ίδιες απόψεις, επικαλούμενοι μάλιστα την ικανοτητά τους να πιάνουν τον σφυγμό της βάσης της κοινωνίας.
Η Αριστερά και οι συνδικαλιστές έγιναν οι πρωταθλητές της χρήσης του θανατηφόρου αυτού όπλου, που μπορούσε να εξουδετερώσει οιαδήποτε μεταρρύθμιση, επενδυτικό σχέδιο ή προσπάθεια εξορθολογισμού του κράτους. Τα μέσα ενημέρωσης βοήθησαν βεβαίως και αυτά με τον τρόπο τους αποθεώνοντας, στην αρχή στους πηχυαίους τίτλους των ταμπλόιντ και μετά στην ιδιωτική τηλεόραση, κάθε διεκδίκηση χωρίς να εξετάζεται αν είναι λογική, δίκαιη ή εφικτή.
Οι πολιτικοί πάλι κοιτούσαν τον κουβά με το πολιτικό κόστος από τη μια και τον κουβά με το χρέος από την άλλη. Επειδή αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η επανεκλογή και ο σταυρός, η κλασική τους αντίδραση ήταν «βάλε λίγο ακόμη χρέος για μετά, αρκεί να μην πάθουμε πολιτικά καμιά ζημιά τώρα». Μας κόστισε πολύ αυτή η νοοτροπία. Ο Κώστας Καραμανλής, αν και συνέλαβε εγκεφαλικά την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, γρήγορα παγιδεύθηκε στους καταστροφικούς υπολογισμούς του πολιτικού κόστους. Και έτσι κατέληξε στη γνωστή θεωρία πως «η Ελλάδα χρειάζεται δομικές μεταρρυθμίσεις, αλλά η κοινωνία δεν είναι έτοιμη γι’ αυτές». Ο Κώστας Σημίτης το είχε πει αλλιώς, με εκείνο το περίφημο «αυτή είναι η Ελλάδα».
Τώρα λοιπον τα ψέματα τέλειωσαν. Η Αριστερά και ένα κομμάτι του συνδικαλιστικού κινήματος δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα. Αν το δούμε από κυνική σκοπιά η κρίση τους συμφέρει, γιατί θα αυξήσει την «πελατεία» και θα ισχυροποιήσει την «επαγγελματική τους θέση». Το πρόβλημα θα αρχίσει από την ώρα που θα συγγενέψει με τις απόψεις τους ένα κομμάτι του παλαιού ΠΑΣΟΚ, που μπορεί να φέρει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση.
Η πρόσφατη εμπειρία έχει δείξει πως όσο ένας ηγέτης περιμένει για να κάνει γενναίες αλλαγές τόσο πιο δύσκολο γίνεται. Ο κ. Παπανδρέου παίζει σήμερα μόνος του στο γήπεδο και με μια κοινή γνώμη που έχει γραπωθεί πάνω στον καπετάνιο γιατί βλέπει ότι το πλοίο βουλιάζει. Αν ο κ. Παπανδρέου υλοποιήσει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος και ταυτόχρονα «ανοίξει τα παράθυρα» της οικονομίας για να σταματήσουν οι στρεβλώσεις και να μπει φρέσκος αέρας, θα έχει μια σημαντική πιθανότητα να πετύχει. Αν τον παρασύρουν οι πλασιέ του πολιτικού κόστους στη γραμμή της αδράνειας, τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά. Οπως λέει και ο σοφός λαός, «στη βράση κολλάει το σίδερο».
Αυτά που δεν βλέπουν οι επιτηρητές
Tου Πασχου Mανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr
Επώδυνη δημοσιονομική εξυγίανση για δέκα μέχρι είκοσι χρόνια βλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Δεν γνωρίζουμε αν αυτή η πρόβλεψη ταιριάζει στην Ιρλανδία -η οποία είχε βασίσει πολλά στον χρηματοπιστωτικό τομέα που τώρα κατέρρευσε- αλλά για την Ελλάδα μάλλον ισχύει το «τόσα ξέρουν, τόσα λένε». Και αυτό, όχι γιατί οι μετά Χριστόν προβλέψεις αποδείχθηκαν ανεπιτυχείς, αλλά επειδή έτσι λειτουργούν οι συνάξεις των οικονομολόγων, είτε βρίσκονται στο ΔΝΤ είτε σε κάποιο μπαρ των Βρυξελλών. Κοιτούν τα νούμερα και δεν βλέπουν τις οικονομίες.
Ας μην τους κακίσουμε. Aυτό είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν. Για παράδειγμα, οι απεσταλμένοι της τριπλής οικονομικής επιτήρησης (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ΔΝΤ) επισκέπτονται τα υπουργεία, κοιτούν τους λογαριασμούς, βλέπουν ένα τεράστιο κονδύλι π. χ. για τις μισθολογικές δαπάνες του Δημοσίου και μετά πάνε στα γραφεία τους και γράφουν συστάσεις του τύπου κόψτε από εδώ 10% και από κει 20%. Τις περισσότερες φορές έχουν δίκιο. Δεν χρειάζεται να είσαι απεσταλμένος του ΔΝΤ για να καταλάβεις ότι το ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει ούτε απαιτείται Ph. D. για να διαπιστώσεις ότι όταν οι γυναίκες βγαίνουν στη σύνταξη 50 χρόνων και οι αστυνομικοί στα 48 δεν θα υπάρχουν λεφτά για συντάξεις. Δεν χρειάζεται καν να είσαι νεοφιλελεύθερος για να προτείνεις μέτρα για τον ΟΣΕ, ο οποίος έχει σωρεύσει έλλειμμα 9,4 δισ. ευρώ. Κοινή λογική χρειάζεται, η οποία επειδή είναι σπάνια στην Ελλάδα την εισάγουμε υπό την μορφή συστάσεων και πιέσεων από την Εσπερία.
Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που διαλανθάνουν της προσοχής των οικονομολόγων και δεν μπαίνουν στα οικονομετρικά μοντέλα των επιτηρητών. Είναι αυτά που εμείς ονομάζουμε «ελληνικές ιδιαιτερότητες» και αυτοί όχι απλώς αδυνατούν να τις κατανοήσουν, αλλά δεν μπορούν καν να τις δουν. Είναι σίγουρο ότι κανείς από εκείνους που την περασμένη εβδομάδα τριγυρνούσαν στα υπουργεία και ήλεγχαν λογαριασμούς θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι ξοδεύουμε μερικά εκατομμύρια τον χρόνο επειδή ξεχάστηκε μια μεραρχία στην Τρίπολη. Δεν περνάει από το μυαλό τους ότι τα πρατήρια δεν έχουν ταμειακές μηχανές επειδή η βενζίνη… εξαερώνεται.
Είναι προφανές ότι οι επιτηρητές λειτουργούν ως επί το πλείστον με δυτικά ορθολογικά κριτήρια. Φαντάζονται ότι η Ελλάδα είναι κάτι σαν την Ιρλανδία, μόνο που της ξέφυγαν κάποιοι λογαριασμοί, στο ασφαλιστικό ή στις δαπάνες του Δημοσίου. Και είναι φυσιολογικό: όπως μέχρι τώρα δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι κάποια χώρα μέλος της Ε. Ε. θα έστελνε πλαστά στοιχεία (όχι από ηθική σκοπιά, αλλά καθαρού συμφέροντος: το μακροχρόνιο κόστος μιας τέτοιας πράξης είναι απείρως μεγαλύτερο, από το βραχυχρόνιο όφελος), έτσι δεν μπορούν να φανταστούν ότι μια χώρα θα ξοδεύει κάθε χρόνο το 12% των προϋπολογισμών των πανεπιστημίων για να αποκαθιστά τις ζημιές των καταλήψεων, ενώ πολιτικοί και πανεπιστημιακοί θα συζητούν για τη φύση του ασύλου και τη χρησιμότητά του σε καιρούς δικτατορίας.
Εκεί όμως βρίσκεται και η μεγάλη ευκαιρία της χώρας να διαψεύσει τα μαύρα σενάρια. Σήμερα υπό την πίεση των αγορών δεν κόβουμε σπατάλες, κόβουμε δαπάνες. Αν καταφέρουμε να εξορθολογίσουμε έστω εν μέρει τη λειτουργία του κράτους -αν δηλαδή περικόψουμε εκείνες τις δαπάνες που οι επιτηρητές δεν μπορούν καν να φανταστούν ότι υπάρχουν- και αυτοί θα εκπλαγούν και εμείς θα πάμε καλύτερα.
Διαφθορά χωρίς τέλος
Toυ Δημητρη X. Παξινου*
«Συμφώνησαν σε κοινό σχέδιο καταπολέμησης της διαφθοράς». «Ετοιμο το νομοσχέδιο κατά της διαφθοράς». Αυτοί ήταν δύο πρόσφατοι τίτλοι εφημερίδων, ενδεικτικοί μιας κατάστασης χρονίζουσας, πληγής χαίνουσας και αγιάτρευτης.
Η κατάσταση επιδεινώνεται και τα μέτρα που λαμβάνονται είναι η αυστηροποίηση των ποινών. Το ερώτημα που γεννάται είναι αν με την αλλαγή του νόμου, κάθε τόσο, έχει επέλθει κάποια βελτίωση, κάποια μείωση του φαινομένου της διαφθοράς και αν κάποιες σοβαρές υποθέσεις κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, έφθασαν στα δικαστήρια. Η διαφθορά όμως δεν είναι κάτι που γιατρεύεται με μαγικό ραβδί, ούτε αρκεί ο εξορκισμός του για να φύγει το κακό μάτι. Είναι ένα φαινόμενο που ανάγεται, στον τρόπο που διαπαιδαγωγήθηκαν, γαλουχήθηκαν ολόκληρες γενιές. Είναι θέμα παιδείας. Οι λέξεις αφειδώς και έντεχνα διατυπωμένες στα νομοσχέδια, δεν αρκούν στην καταπολέμηση της διαφθοράς από μόνες τους. Ούτε βέβαια οι αλλαγές μπορεί να επέλθουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Χρειάζεται όμως σθένος, αποφασιστικότητα, σύγκρουση, που ασφαλώς δεν είναι εύκολο σε μια χώρα που η διαφθορά τη διαπερνά οριζοντίως και καθέτως, εκμαυλίζει συνειδήσεις και έχει γίνει καθεστώς, τρόπος σκέψεως.
Κι αυτό είναι το πιο ανησυχητικό, αφού για μια σημαντική μερίδα πολιτών, όλα μπορούν να γίνουν, και μάλιστα ατιμωρητί και άρα τα όρια νομίμου και παράνομου είναι σχετικά και ποικίλλουν αναλόγως της θέσης, της ιδιότητας, της ισχύος. Οτι όλα είναι «κουκουλώσιμα». Αυτή βέβαια δεν είναι η πλήρης πραγματικότητα. Εχει όμως στοιχεία αλήθειας. «Οπου κάτσει η μπίλια», όπως συχνά λέει φίλος εισαγγελέας, για τους «άτυχους» που θα βρεθούν στο εδώλιο αφού λίγες περιπτώσεις διάπραξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων φθάνουν στα δικαστήρια και όσες φθάσουν, ελλείψει επαρκών στοιχείων, οδηγούνται σε απαλλαγή. Η ζωή συνεχίζεται, η αδικία μεγεθύνεται, ο θυμός συσσωρεύεται, η οργή εκδηλώνεται όλο και περισσότερο.
Η διαφθορά αποτελεί ένα είδος θεσμού πλέον και ο χορός καλά κρατεί. Η καταπολέμηση της Λερναίας Υδρας δεν είναι καθόλου εύκολη, διότι ούτε προσβάσιμη είναι η περιοχή, ούτε Ηρακλείς υπάρχουν. Και όσοι το αποτολμούν ευρίσκονται εκτεθειμένοι ή και διασυρμένοι. Ο ωχαδελφισμός, ο εγωκεντρισμός και η ιδιοτέλεια έχουν σχεδόν εκμηδενίσει τις ανθρώπινες σχέσεις. Συστράτευση, λοιπόν, αρκεί να την εννοούμε, στον αγώνα κατά της διαφθοράς την οποία σχεδόν όλοι αποκηρύσσουν, στα λόγια, αλλά δεν την απορρίπτουν όταν έρθει η ώρα, στην πράξη. Συστράτευση λοιπόν στην αλλαγή πορείας σε βάθος χρόνου, μέσα από απλούς κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, η παράβαση των οποίων θα επιφέρει τις προβλεπόμενες κυρώσεις. Με την πολιτεία να ψηφίζει νόμους, που να εμπνέουν σεβασμό στον πολίτη, νόμους που να διακρίνονται για τη νομοτεχνική τους αρτιότητα και δίνουν μακροπρόθεσμα λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας. Οχι με τρόπο εμβαλωματικό, με λύσεις προσωρινές στη βάση της πελατειακής εξυπηρέτησης, με νόμους άδικους και συχνά προκλητικούς για το σύνολο της κοινωνίας.
Κανόνες λοιπόν και κυρώσεις για όλους, από τους υψηλά ιστάμενους, μέχρι και τον τελευταίο πολίτη. Εχουμε δηλαδή πολύ πολύ δρόμο μπροστά μας για μια αλλαγή κατεύθυνσης, αρκεί κάποτε να ξεκινήσουμε.
Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε από τον υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Καστανίδη είναι κι αυτό ενδεικτικό της αγωνίας, της απόγνωσης που διακατέχει κάθε σοβαρό άνθρωπο στον αγώνα αυτό.
* Ο κ. Δημήτρης Χ. Παξινός είναι πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Ποιοι «συνηγορούν» στη μονιμότητα Δ.Υ.
Toυ Σταμου Zουλα / Stamoszoulas@gmail. com
Ηθελα να ’ξερα το εξής: Αν κάποιος εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα προσέφευγε στον Συνήγορο του Πολίτη, επικαλούμενος την ισότητα των Ελλήνων πολιτών και ζητούσε την κατάργηση της μονιμότητος των δημοσίων υπαλλήλων, ποία θα ήταν η γνωμάτευση του κ. Γ. Καμίνη; Το θέμα ήδη ετέθη από τον κ. Θ. Πάγκαλο, ο οποίος σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ επεσήμανε απλώς αυτό που προβλέπει το Σύνταγμα. Οτι μόνιμος είσαι στη δημόσια διοίκηση όσο υπάρχει η νομοθετημένη θέση που κατέχεις. Αν αυτή καταργηθεί, απολύεσαι. Είναι δεδομένο πως αυτή η συνταγματική διάταξη ουδέποτε έχει εφαρμοσθεί. Οι εκάστοτε κυβερνώντες όχι μόνον δεν είχαν τη βούληση να καταργήσουν μια άχρηστη θέση ή κάποια παρωχημένη υπηρεσία στο Δημόσιο, αλλά έπρατταν το αντίθετο, που διόγκωνε και την πελατεία των ψηφοφόρων τους. Φθάσαμε έτσι στο σημείο, όπως γράφαμε την προηγούμενη Κυριακή, η χώρα μας να διαθέτει περί το ένα εκατ. δημοσίους υπαλλήλους, αριθμό υπετριπλάσιο από ό, τι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που έχουν τον ίδιο με μας πληθυσμό.
Στη συζήτηση που άνοιξε ο κ. Πάγκαλος όλοι οι επιστημονικοί ειδήμονες συμφώνησαν πως η μονιμότητα ισχύει κατά το άρθρο 103, παρ. δ΄ του Συντάγματος, που προβλέπει πως «οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν». Ο μόνος που διαφώνησε ήταν ο Συνήγορος του Πολίτη, ο οποίος απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε πως «ο υπηρετών δημόσιος υπάλληλος έχει μονιμότητα ακόμα και αν καταργηθεί η θέση του». Δηλαδή το Δημόσιο υποχρεούται να τον μεταθέσει σε άλλη θέση. Προφανώς ο κ. Καμίνης έχει υπόψη του ένα πλέγμα νομοθετικών διατάξεων, με τις οποίες η πολιτική φαυλότητα των κατά καιρούς κυβερνώντων «εδραίωσε» τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, ακυρώνοντας ουσιαστικά τη σχετική συνταγματική διάταξη. Δεν γνωρίζουμε αν ο Συνήγορος του Πολίτη έχει τη δικαιοδοσία να επικυρώνει νομοθετικές λαθροχειρίες που αχρηστεύουν το Σύνταγμα. Ούτε αν ο ρόλος του επιτάσσει την εν παντί προάσπιση ακόμη και των καταχρηστικών «κεκτημένων» ορισμένων κατηγοριών εργαζομένων, έστω και αν με αυτά ανατρέπεται η θεμελιώδης συνταγματική επιταγή περί ισότητος των Ελλήνων πολιτών. Γι’ αυτό υποβάλλαμε προλογικώς το αφελές ερώτημα περί των δικαιωμάτων των εργαζομένων και στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι υποχρεούνται να «επιδοτούν» τη διατήρηση της χαώδους σπατάλης του Δημοσίου.
Μεγαλύτερη σημασία έχει το γεγονός πως η σχετική συζήτηση αποκάλυψε σε όλο το μεγαλείο της την παθογένεια των ποικιλώνυμων ηγεσιών μας. Διότι εκτός του Συνηγόρου του Πολίτη και ο υπουργός Οικονομικών δήλωσε πως «θα ήταν μεγάλο λάθος η κατάργηση της μονιμότητος των Δ. Υ., η οποία τους προστατεύει από απολύσεις για πολιτικούς λόγους». Με τη σειρά τους η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ, αντί να προτάξουν την αξιοκρατία, την εξυγίανση και την αξιοπρέπεια στον κλάδο των δημοσίων υπαλλήλων, προτιμούν το κάτω τα χέρια από τα «αναφαίρετα δικαιώματα» του 1.050.000 εργαζομένων. Στο ίδιο μήκος κύματος, τέλος, τηρούν αιδήμονα σιωπή και τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως, αναλογιζόμενα το «τεράστιο» πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η αμφισβήτηση της μονιμότητος στο Δημόσιο. Προφανώς, λοιπόν, διάφορες νομοθετικές ρυθμίσεις καλύπτουν και τα «δικαιώματα» των αναπήρων «μαϊμούδων», όλων των προώρως συνταξιοδοτηθέντων, της πληθώρας των βαρέως και ανθυγιεινώς εργαζομένων, της σωρείας των κλειστών επαγγελμάτων κ. ο. κ. Ποιος θα έχει την αποκοτιά να τα θίξει;
George@hotmai.com
2010/02/28
Apo thn Kathimerini
Εμείς και το γερμανικό αναγκαστικό δάνειο
Γράφει ο Aντωνης Καρκαγιαννης
Ξαφνικά ξύπνησε ο «πατριωτισμός» μας! Αυτός ο παλαιού, παλαιοτάτου θα έλεγα, τύπου με τη διέγερση του «ελληνικού φιλοτίμου» και της «ελληνικής ψευτολεβεντιάς». Με τέτοια χιλιομεταχειρισμένα και παντελώς φθαρμένα τερτίπια και κόλπα, επικαλούμενοι και τους… τρισχιλιετείς και ενδόξους προγόνους μας, προσπαθούμε να απαντήσουμε σε δυσάρεστες για μας παρατηρήσεις και σχόλια του ευρωπαϊκού Τύπου και των άλλων μέσων μαζικής ενημέρωσης που αναφέρονται στη δεινή οικονομική μας θέση στην ευρωπαϊκή οικογένεια, στην παραποίηση των οικονομικών στοιχείων από πολλές ελληνικές κυβερνήσεις και στην πλήρη αναξιοπιστία μας. Αρχίσαμε πάλι να βλέπουμε φαντάσματα και διεθνείς συνωμοσίες, και να τους αποδίδουμε την ευθύνη για την άθλια εικόνα που παρουσιάζουμε σήμερα στην Ευρώπη. Αποφεύγουμε να αναφερθούμε στα δικά μας σφάλματα και στις χρόνιες παθογένειες, που είναι και η βασική αιτία του σημερινού αδιεξόδου.
Ξαφνικά, λοιπόν, τώρα θυμηθήκαμε και το γερμανικό αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής, ως απάντηση για την πραγματικά διστακτική θέση της γερμανικής κυβέρνησης για την παροχή άμεσης οικονομικής βοήθειας στο πλαίσιο της Ευρωζώνης και την απροκάλυπτα εχθρική της γερμανικής κοινής γνώμης, όπως εκφράζεται μέσα από δημοσκοπήσεις και μέσα από τον Τύπο και τα ΜΜΕ. Σε βαρύ κλίμα έντασης, «δημοσιογράφοι» φαντασμάτων και άλλων αθέατων εξωγήινων δυνάμεων αυτοβούλως ανέλαβαν το βαρύ φορτίο να υπερασπισθούν την Ελλάδα, τις κυβερνήσεις της, τον «λαό» και τον πολιτισμό της. Ετσι θυμήθηκαν και το γερμανικό αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής και το έβαλαν και αυτό στη ζυγαριά. Για ποιο λόγο; Για να ισοζυγίσουμε, να ισοζυγισθούμε στην άρνηση και την κακοπιστία επιλέγοντας γεγονότα από τις χειρότερες μέρες του γερμανικού λαού και από τις δυστυχέστερες δικές μας.
Πράγματι, στα δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου και των ΜΜΕ υπάρχουν και ανακρίβειες, υπερβολές, υστεροβουλίες, ακόμα και κακοήθειες. Με αιχμή της πρόκλησης το εξώφυλλο του «λαϊκού» περιοδικού «Focus». Αλλά δεν είναι μόνο ο γερμανικός Τύπος. Ο αγγλοσαξονικός Τύπος, ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού, στις παρατηρήσεις και στα σχόλιά του για το πρόβλημα της Ελλάδας και τη θέση της στη Ευρωζώνη, είναι περισσότερο εύστοχος, αλλά εξίσου δηλητηριώδης.
Πολλοί Ελληνες πιστεύουν ότι πίσω από την ομοβροντία των αρνητικών σχολίων υπάρχει και κρύβεται κεντρική ενορχήστρωση σκοτεινών δυνάμεων που απεργάζονται για το κακό και την καταστροφή της Ελλάδας. Οταν δεν κατανοούμε τα αρνητικά φαινόμενα και όταν αρνούμαστε πεισματικά να αναλάβουμε την ευθύνη τους, αναγνωρίζοντας τα λάθη μας, καταφεύγουμε στις συνωμοσίες που ούτως ή άλλως και, αν ακόμα υπάρχουν, δεν τις γνωρίζουμε και αυθαίρετα αποδίδουμε σ’ αυτές σημασία και δύναμη που ενδεχομένως δεν έχουν. Ζήσαμε ολόκληρο τον 20ό αιώνα και συνεχίζουμε τον 21ο με αυτές τις αντιλήψεις και με αυτήν την τακτική και έτσι, με πατριδοκάπηλες εξάρσεις, χειρισθήκαμε τα λεγόμενα «εθνικά θέματα», πορευόμενοι από ήττα σε ήττα. Η αδυναμία μας στα εσωτερικά θέματα, στην οργάνωση σύγχρονου κράτους και την ομαλή λειτουργία της πολιτικής και της κοινωνίας ήταν και εξακολουθεί να είναι πιο μεγάλη και είναι εκεί όπου τώρα ανακαλύπτουμε «ξένους παράγοντες» και σκοτεινές συνωμοσίες.
Ας πούμε καθαρά στον εαυτό μας την αλήθεια. Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν συνωμοσίες και ενορχηστρώσεις, το βέβαιο είναι ότι πίσω από τη δεινή οικονομική μας (αλλά και πολιτική) θέση στην Ευρωζώνη, υπάρχουν γεγονότα οφειλόμενα σε δικά μας «στρατηγικά» λάθη και είναι κυρίως αυτά που ενορχηστρώνουν τα σχόλια και τις παρατηρήσεις στον διεθνή Τύπο. Το πιο σημαντικό είναι αυτά τα ίδια λάθη που συντονίζουν τη συμπεριφορά ισχυρών δυνάμεων, όπως είναι οι λεγόμενες «Αγορές», που ηθικές ή ανήθικες, κερδοσκοπικές ή όχι, επιβάλλουν με την πράξη και την ισχύ την παρουσία τους και τον ρυθμιστικό τους ρόλο.
Ετσι και ακόμα χειρότερα διαμορφώνονται τα πράγματα σήμερα. Μέσα στη σύγχυση και την παραζάλη από αλλεπάλληλα πλήγματα, μερικοί θυμήθηκαν το γερμανικό αναγκαστικό δάνειο και οι περισσότεροι (κυρίως δημοσιογράφοι) τώρα το πληροφορούνται. Η προσπάθεια να εκτρέψουν προς άλλες κατευθύνσεις τη λαϊκή ανησυχία για την πορεία της χώρας, είναι εμφανής. Δυστυχώς, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, έμμεσα ή άμεσα, συμμετέχουν σ’ αυτήν την εκστρατεία εκτροπής, ώστε να επανέλθουμε στην «εθνική μας κοίτη», τον εσωστρεφή και άγονο «πατριωτισμό».
Η «Καθημερινή» και ο γράφων πολλές φορές και σε ανύποπτο χρόνο αναφερθήκαμε στο αναγκαστικό γερμανικό δάνειο σαν μια εκκρεμότητα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μας ενδιέφερε πρώτα η ιστορική του τεκμηρίωση, ότι πράγματι υπήρξε και ήταν δανειστική σχέση, με όρους και υπογραφές Γερμανών αξιωματούχων της εποχής εκείνης, και προέβλεπε τη σταδιακή επιστροφή εντόκως έπειτα από περίοδο χάριτος ενός έτους. Πράγματι, η γερμανική διοίκηση στην αρχή ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις της, επέστρεψε μικρά ποσά, αρκετά όμως να θεμελιώσουν νομικά τη σύμβαση δανείου που δεν έχει καμιά σχέση με τις πολεμικές αποζημιώσεις, που φυσικά δεν είχαν ανακύψει τον Μάρτιο του 1942, όταν ακόμα η έκβαση του πολέμου ήταν αμφίρροπη. Ιστορικοί και νομικοί βρήκαν στα γερμανικά και ιταλικά (η Ιταλία συμμετείχε στο δάνειο) αρχεία όλα τα στοιχεία, ότι ήταν ουσιαστικά και τυπικά δάνειο και παραμένει σε εκκρεμότητα.
Καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν επεδίωξε την άρση αυτής της εκκρεμότητας, με οποιονδήποτε τρόπο. Ούτε σήμερα. Αν έπειτα από τόσα χρόνια προβάλλουμε σήμερα θέμα γερμανικού δανείου πιστεύοντας ότι θα βελτιώσουμε τη θέση μας σ’ ένα κατ’ εξοχήν σύγχρονο και δυναμικό πλέγμα σχέσεων στην Ευρωζώνη, όπου η Γερμανία έχει πρωταρχικό ρόλο, θα κάνουμε πάλι μεγάλο και στρατηγικό λάθος, εκτρέποντας ταυτόχρονα την ανησυχία του ελληνικού λαού προς άλλες εσωστρεφείς κατευθύνσεις…
ellinas@hotmail.com
2010/03/02
Apo ta nea
ΚΑΚΩΣ η Αστυνομία απέτρεψε χθες το απόγευμα την εισβολή στο υπουργείο Απασχόλησης καμιά 30αριά «επαναστατών» υπηρεσίας του ΣΥΡΙΖΑ την ώρα που βρισκόταν εκεί ο κοινοτικός επίτροπος Όλι Ρεν. Έπρεπε να τους αφήσει να μπουν μέσα, «να του δείξουν» αυτού του Φινλαν- δού τεχνο- κράτη τι σημαίνει επαγγελμα- τίας «αγωνι- στής» εν Ελλάδι! Να μη σου πω ότι έπρεπε να τον γιαουρτώσουν κι από πάνω, «να μάθει»…
Γελάτε; Κακώς. Δεν είναι για γέλια αυτό το χθεσινό. Για κλάματα είναι. Και ένα ακόμη στοιχείο της αδιανόητης παρακμής του πολιτικού μας συστήματος και των ηγεσιών του. Γιατί δεν μπορεί την ώρα που η χώρα δίνει την ύστατη μάχη να αποφύγει την χρεοκοπία, η ηγεσία ενός κοινοβουλευτικού κόμματος, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, να καταφεύγει σε μεθόδους που μας εκθέτουν διεθνώς και τροφοδοτούν την επιχειρηματολογία όσων υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα πρέπει να αφεθεί να πέσει στο βάραθρο. Τελικά φαίνεται πως τους είναι αδύνατον να απαλλαγούν από το σύνδρομο των «Δεκεμβριανών». Θα τους κυνηγάει για καιρό ακόμη…
ασχετο
2010/03/04
ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΟΥΗΔΟΥΣ!
Η 17 Μαρτίου είναι μια πάρα πολύ σημαντική ημερομηνία για τους Πόντιους.
Για τους νεκρούς προγόνους μας. Για τα παιδιά μας.
Την ημέρα εκείνη το Σουηδικό Κοινοβούλιο θα αποφασίσει με ψηφοφορία αν θα ΔΕΧΤΕΙ ΩΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ τη βαρβαρότητα που υπέστησαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας απο το κοφτερό μαχαίρι των φασιστών του Κεμάλ.
Στείλτε όλοι ένα μήνυμα στην διεύθυνση που μας στέλνουν οι Πόντιοι της Στοκχόλμης.
http://www.folkmordet1915.se/aktuellt_aktioner.html
DY@hotmail.com
2010/03/12
«Για την πλάκα μας»…
Tου Παντελη Μπουκαλα
Ωστε λοιπόν, σύμφωνα και με το πόρισμα της προκαταρκτικής εξέτασης που διέταξε ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Σπάρτης, η απόπειρα πυρπόλησης μεταναστών από το Μπανγκλαντές, στις 5 Φεβρουαρίου, ούτε ψέμα ήταν ούτε προβοκάτσια των αναρχομπολσεβίκων, όπως ισχυριζόταν η τοπική «Χρυσή Αυγή», που πολεμάει για μια «καθαρή Σπάρτη», συμπλέοντας και ως προς αυτό με τον ΛΑΟΣ, που, ως γνωστόν, μάχεται για μια «καθαρή Ελλάδα». Δεκατρία παιδιά, δεκατεσσάρων έως δεκαοκτώ ετών, μαθητές τα περισσότερα, αποπειράθηκαν να κάψουν με μολότοφ το γειτονικό στο σχολείο τους σπίτι των Μπανγκλαντεσιανών που ζουν νόμιμα εκεί δέκα χρόνια τώρα, αν αυτό έχει σημασία.
«Το κάναμε για πλάκα», «χάριν αστεϊσμού», «για να τρομάξουμε τους αλλοδαπούς»: έτσι είπαν στις καταθέσεις τους, δασκαλεμένα πιθανόν από ενηλίκους, δικηγόρους ή γονείς. Ετσι είχαν πει δύο-τρία χρόνια πριν και τα συνομήλικά τους Ιταλόπουλα που είχαν αποπειραθεί να πυρπολήσουν εν μέση οδώ μετανάστες, τους οποίους, άλλωστε, η μπερλουσκονική αντίληψη (που εξαπλώνεται στην Ευρώπη) τους μετράει σαν κάτι ελάχιστα παραπάνω από τετράποδα ή σκέτα πράγματα. Ε, άμα είναι βαρετή η ζωή σου, όλο διαβάσματα και φροντιστήρια και πού και πού κάνα ηλεκτρονικό παιχνίδι με ξεπάστρεμα εικονικών κακών, πετάς τον θάνατο μέσα σε μια μολότοφ και κάπως σπας την ανία σου, επιτιθέμενος πια σε κακούς με σάρκα και οστά, με απελπισία και ίσως όνειρα.
Υστερα, περήφανος για το κατόρθωμα της αγέλης σου, ανεβάζεις μόνο σου το βίντεο της επίθεσής σου στο Διαδίκτυο, για να καμαρώσεις σαν μπουρλοτιέρης νέου τύπου. Κι αν το βράδυ τύχει να δεις στην τηλεόραση καμιά ταινία του είδους «Ο Μισισιπής φλέγεται», καμαρώνεις διπλά και τρίδιπλα, «γιατί εμείς εδώ δεν κάνουμε τέτοια πράγματα». Κι αν τα κάνουμε μια στο τόσο, ή τα κουκουλώνουμε με εθνική ευσυνειδησία και για να μην πληγεί η εικόνα μας ή τα ρίχνουμε σε ανθέλληνες συνωμότες ή τα φορτώνουμε στους ίδιους τους παθόντες. Δύσκολο είναι να ανακαλύψουμε ότι «οι Μπανγκλαντεσιανοί έχουν το έθιμο να αυτοπυρπολούνται», κατά πόδας του κ. Πολύδωρα που είχε ανακαλύψει ότι «οι Πακιστανοί έχουν το έθιμο να αλληλοαπάγονται»;
«Για την πλάκα μας», λοιπόν. Για το χάζι. Αλλά τέτοιες πλάκες δεν σκαρώνονται στα καλά του καθουμένου, αν δεν υπάρχει κι ένα κάποιο κλίμα, τοπικό ή ευρύτερο, δημιουργημένο από τους τυπικά ενηλίκους, που να τις ευνοεί ή, τέλος πάντων, να ευνοεί την απέχθεια για τους ξένους και να καλλιεργεί τον μηδενισμό της αξίας της ζωής τους. Η «πλάκα» αυτό υποδηλώνει: πως εκείνος που παίζουμε εις βάρος του, απειλώντας και την ίδια του την ύπαρξη, δεν έχει για μας σημασία, είναι μια γυμνή ζωή, άδεια από οτιδήποτε θα την καθιέρωνε. Αν νοείται διαβάθμιση σε αυτά, το να πυρπολείς «κάνοντας πλάκα» ίσως είναι πιο φρικαλέο και νοσηρό από το να πυρπολείς επειδή έτσι σε πρόσταξαν οι «απόψεις» σου, αυτές που σου φύτεψε ο γύρω κόσμος, κοντινός και μακρινός.
DY@hotmail.com
2010/03/12
Η βίζα του λαϊκισμού
Tου Κωνσταντινου Ζουλα / zoulas@kathimerini. gr
Σύμφωνα με έναν άγραφο κανόνα στην πολιτική, όταν ένας προωθυπουργός βρίσκεται στο εξωτερικό διαπραγματευόμενος ένα ζήτημα εθνικής σημασίας, τα κόμματα της αντιπολίτευσης οφείλουν να τον στηρίζουν, έστω διά της πρόσκαιρης σιωπής τους. Το «έξω πάμε καλά» που είχε πει κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στον Ανδ. Παπανδρέου τον κανόνα αυτό θέλησε να του «υπενθυμίσει», ενώ εκείνος υπονόμευε την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Ο κανόνας αυτός ηχεί αυτονόητος σήμερα, ακόμη και σε όσους ουδέποτε ψήφισαν και πίστεψαν τις ικανότητες του κ. Γ. Παπανδρέου. Διότι και οι συγκεκριμένοι πολίτες δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν στον πρωθυπουργό ότι έχει επιστρατεύσει όλες του τις δυνάμεις για να αναστρέψει την εικόνα της χώρας μας με αλλεπάλληλα ταξίδια, συναντήσεις και συνεντεύξεις στα διεθνή ΜΜΕ.
Δεν θα περίμενε βέβαια κανείς από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, αίφνης, να υπακούσουν σε αυτόν τον κανόνα και να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Οι εκπρόσωποί τους προφανώς δεν αντιλαμβάνονται πως όσα λένε -ειδικώς σε αυτήν τη συγκυρία- ακούγονται κατά κυριολεξία εκτός τόπου και χρόνου, εξ ου και το ποσοστό του ΣΥΝ εμφάνισε κάμψη στις δημοσκοπήσεις!
Οι πολίτες, ωστόσο, θα ανέμεναν τουλάχιστον από τη Ν. Δ. να επιδείξει σε αυτές τις στιγμές την αυτονόητη υπεθυνότητα έναντι της εθνικής προσπάθειας. Αντ’ αυτού, ορισμένα στελέχη της βρίσκουν ακόμη και ασήμαντες αφορμές για να αντιπολιτευθούν την κυβέρνηση, χωρίς να αντιλαμβάνονται πως οι ίδιοι πρωτίστως εκτίθενται, όταν επιχειρούν να μας πείσουν ότι η χώρα βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού τους τελευταίους 5 μήνες. Το έπραξαν και χθες εξ αφορμής της κατάργησης της αμερικανικής βίζας, ισχυριζόμενοι ότι αυτή επήλθε αποκλειστικώς από τις προσπαθειες της Ν. Δ. Λες και οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονται ότι το ανέξοδο αυτό δώρο οι Αμερικανοί θα το έδιναν στη χώρα μας όταν εκείνοι επιθυμούσαν (ανεξαρτήτως κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ ή Ν. Δ.) με γνώμονα να εκτιμηθεί δεόντως από την πάντα δύσπιστη, έναντι των ΗΠΑ, κοινή γνώμη.
Για τους ίδιους ακριβώς λόγους ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα πρέπει να προσδοθεί στην πρωτοφανή υπονόμευση του απουσιάζοντος πρωθυπουργού από το ίδιο του το κόμμα. Διότι μόνον έτσι μπορεί να χαρακτηρισθεί η ανοίκεια επίθεση εναντίον του υφυπουργού Οικονομικών κ. Φιλ. Σαχινίδη από τον κ. Χρ. Παπουτσή, ο οποίος επικαλέστηκε τη… συναισθηματική του φόρτιση για να αιτιολογήσει ότι «ξέχασε» πως είναι παράλληλα και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης. Δηλαδή ότι εκ της θέσεώς του εκπροσωπεί στη Βουλή (υποτίθεται) τον ίδιο τον πρωθυπουργό.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο οι πολίτες να επικροτούν σήμερα τη στάση ενός προσώπου που κατ’ εξοχήν διακρίνεται για τον άκρατο λαϊκισμό του. Τον κ. Γ. Καρατζαφέρη ο οποίος, γνωρίζοντας πολύ καλά τους άγραφους κανόνες της πολιτικής, κερδίζει εσχάτως πόντους λέγοντας και πράττοντας τα αυτονόητα…
DY@hotmail.com
2010/03/12
Διεθνής πρωτοτυπία η ανοχή της κατάληψης υπουργείου
Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr
Η χθεσινή ήταν η έβδομη ημέρα στη σειρά, όπου το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους παρέμενε κατειλημμένο από τους απολυμένους της Ολυμπιακής και η Αθήνα βρισκόταν σε ομηρία. Εχουμε δει και χειρότερα σε τούτη τη χώρα των θαυμάτων, όμως η συγκεκριμένη περίπτωση εικονογραφεί εναργέστερα κάθε άλλης το αδιέξοδο, κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό.
Οι καταληψίες απαιτούν την καταβολή των παχυλών αποζημιώσεων, με τις οποίες η προηγούμενη κυβέρνηση εξαγόρασε τη μοναδική από τις υπεσχημένες «μεταρρυθμίσεις» της – ήταν τα λύτρα, τέλος πάντων, που δέχθηκε να καταβάλει, προκειμένου να μας απαλλάξει από το άχθος της κρατικής Ολυμπιακής. Ωσπου να τεθεί όμως σε εφαρμογή ο σχετικός νόμος, η κατάσταση άλλαξε δραματικά: Η προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. απέδρασε κακήν κακώς από τις ευθύνες της, η χρεοκοπία της χώρας αποκαλύφθηκε διεθνώς και η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ανακάλυψε ότι το όνειρο της εξουσίας ήταν, στην πραγματικότητα, ο χειρότερος εφιάλτης της. Υπό την πίεση, λοιπόν, του δημοσιονομικού αδιεξόδου και με το «δίκαιο» της μακράς παράδοσης αυταρχισμού, που επιτρέπει στο ελληνικό κράτος να αγνοεί τις υποχρεώσεις του εφόσον έχει τη δυνατότητα, η καταβολή των αποζημιώσεων πέρασε στις περιβόητες ελληνικές καλένδες…
Οι δικαιούχοι των αποζημιώσεων αντέδρασαν με τον μόνο τρόπο που έχει ώς τώρα αποδειχθεί αποτελεσματικός, για οποιαδήποτε οργανωμένη ομάδα με κοινά συμφέροντα: Τον εκβιασμό της Πολιτείας, μέσω της ομηρίας αθώων πολιτών. Κατέλαβαν, λοιπόν, το κτίριο του Γενικού Λογιστηρίου, αποκλείοντας κατά διαστήματα την οδό Πανεπιστημίου. Κατ’ αρχάς, και μόνον η ιδέα ότι ένα υπουργείο του κράτους έχει καταληφθεί είναι ασύλληπτη! Σε ποια στοιχειωδώς οργανωμένη χώρα θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, αν δεν αντιμετώπιζε έκτακτες συνθήκες ανατροπής του καθεστώτος; Εδώ όμως συμβαίνει κάτι ακόμη πιο τρελό: Η κυβέρνηση ανέχεται απολύτως το αδιανόητο γεγονός και παριστάνει ότι δεν συμβαίνει τίποτα! Ο υφυπουργός μπαινοβγαίνει στο υπό κατάληψη υπουργείο του στα κρυφά, σαν κλέφτης. Οι καταληψίες διακόπτουν την κυκλοφορία όποτε κρίνουν σκόπιμο. Οι ένστολοι υπάλληλοι αστυνομικοί του υπουργείου, που μετονομάσθηκε σε «Προστασίας του Πολίτη», στην πραγματικότητα διευκολύνουν τους καταληψίες, εις βάρος όλων των άλλων πολιτών, τα δικαιώματα των οποίων κανονικά θα όφειλαν να προστατεύουν.
Είναι φανερό ότι, εκτός από τα ελλείμματα του Δημοσίου, εδώ υπάρχει και ένα τεράστιο έλλειμμα κοινωνικής ευθύνης απ’ όλες τις πλευρές. Από τους καταληψίες, οι οποίοι σκοπίμως καταπατούν τα δικαιώματα των συμπολιτών τους, για να εκβιάσουν την επίτευξη των στόχων τους. Από το κράτος, το οποίο στερείται στοιχειώδους υπευθυνότητος, ώστε να εξηγήσει στους απολυμένους γιατί αδυνατεί να καταβάλει αποζημιώσεις. Νομίζω όμως ότι είναι λάθος να επικαλείται κανείς το κράτος. Ποιο κράτος; Αυτό το συνονθύλευμα συμφερόντων, που καταχρηστικώς ονομάζουμε κράτος, δεν είναι σε θέση ούτε καν την αξιοπρέπειά του να προασπίσει, εφόσον ανέχεται την κατάληψη υπουργείου…
Ανταγωνιστικότητα
«Η Ελλάδα θα πρέπει να αναστρέψει την απώλεια της ανταγωνιστικότητάς της», μας προτρέπει ο Ολι Ρεν. Μωρέ, τι μας λες! Επιτρέψτε μου να σας δώσω μια ιδέα του πώς γίνεται αντιληπτή η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα, βάσει του νόμου 2643/1998 περί «μερίμνης για την απασχόληση προσώπων ειδικών κατηγοριών».
Εκτός των πολυτέκνων και των αναπήρων, ως ειδική κατηγορία εκλαμβάνονται και προστατεύονται από τον νόμο: α) Τα μέλη των αντάρτικων ομάδων που έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση κατά την έννοια του ν.1285/1982, εφόσον έχουν δωδεκάμηνη τουλάχιστον ευδόκιμη υπηρεσία στις ομάδες αυτές, η οποία βεβαιώνεται από τις επιτροπές του Π.Δ. 379/1983. β) Τα τέκνα, ο επιζών σύζυγος και ο επιζών γονέας προσώπων που εκτελέστηκαν ή πέθαναν από τραύματα ή κακουχίες, εξαιτίας της συμμετοχής τους στην αντιδικτατορική αντίσταση κατά της χούντας των συνταγματαρχών από 21.4.1967 έως 24.7.1974. Διερωτώμαι γιατί μόνον τα τέκνα τους! Γιατί όχι και τα εγγόνια τους;
Η ισχύς του νόμου αφορά «επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις, ελληνικές ή ξένες, που λειτουργούν στην Ελλάδα με οποιαδήποτε μορφή, καθώς και τις θυγατρικές τους εταιρείες, εφόσον απασχολούν προσωπικό πάνω από πενήντα (50) άτομα». Υποχρεούνται «να προσλαμβάνουν προστατευόμενα πρόσωπα σε ποσοστό οκτώ τοις εκατό (8%) επί του συνόλου του προσωπικού της επιχείρησης», καθώς επίσης «ποσοστό ένα τοις εκατό (1%) στα πρόσωπα της περίπτωσης γ΄ της παρ.1 του άρθρου 1», δηλαδή αντιστασιακούς. Περιέργως, δεν καθορίζεται αναλογία μεταξύ απογόνων αντιστασιακών της Κατοχής και συγγενών θυμάτων του αντιδικτατορικού αγώνα. Προφανώς, αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του εργοδότη.
Το ποσοστό αυτό είναι υποχρεωτικό, αφού «δεν συνυπολογίζονται τοποθετήσεις προσώπων που υπάγονται στον παρόντα νόμο, εφόσον γίνονται οικειοθελώς από την επιχείρηση». Καθώς μάλιστα «τυχόν κλάσμα που προκύπτει κατά τον υπολογισμό του αριθμού αυτών που προσλαμβάνονται, αν υπερβαίνει τη μισή μονάδα, υπολογίζεται ως ακέραια μονάδα», λογική συνέπεια είναι ότι, στην Ελλάδα, κάθε επιχείρηση άνω των 50 υπαλλήλων έχει και τον αντιστασιακό της.
Ας μη δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι ο εργοδότης στερείται δικαιωμάτων: «Εχει δικαίωμα να ζητήσει οποτεδήποτε από την Επιτροπή που έκανε την τοποθέτηση, την αντικατάστασή του (σ.τ.σ.: του προστατευομένου αντιστασιακού) για υπαίτια ή ανυπαίτια ακαταλληλότητα, αφού τον απασχολήσει τουλάχιστον δύο (2) μήνες. Η άσκηση του δικαιώματος αυτού γίνεται με αίτηση στην οποία περιέχονται αναλυτικά οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αντικατάσταση και επισυνάπτεται κάθε αποδεικτικό στοιχείο. Η αίτηση είναι απαράδεκτη αν δεν κοινοποιηθεί με δικαστικό επιμελητή από τον αιτούντα εργοδότη στον ενδιαφερόμενο τουλάχιστον δέκα (10) ημέρες πριν από τη συζήτησή της στην Επιτροπή. [...] Η απόφαση της Επιτροπής για την αντικατάσταση κοινοποιείται στον εργοδότη το αργότερο μέσα σ’ ένα δίμηνο από την υποβολή της αίτησής της. Μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης στον εργοδότη ή μέχρι τη λήξη του διμήνου, ο προστατευόμενος εξακολουθεί να εργάζεται και να αμείβεται από τον εργοδότη». Εχει νόημα να συζητούμε για ανταγωνιστικότητα με τέτοια νομοθεσία;
DY@hotmail.com
2010/03/14
Το καταραμένο δόγμα
Tου Αλεξη Παπαχελα
Υπάρχει ένας σίγουρος τρόπος να πάει πολύ πίσω η χώρα και να μην προχωρήσει καμία από τις απολύτως αναγκαίες αλλαγές που χρειάζονται. Ενα θύμα κατά τη διάρκεια μιας συμπλοκής διαδηλωτών με αστυνομικές δυνάμεις θα προκαλούσε χάος στους δρόμους, αναζωπύρωση όλων των μεταπολιτευτικών κλισέ και στερεοτύπων και θα μπλόκαρε κυριολεκτικά τη σημερινή κυβέρνηση. Ζήσαμε τον Δεκέμβριο του 2008 όσα απίστευτα ακολούθησαν τον άδικο θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ενα θύμα κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων θα είχε πολλαπλό αντίκτυπο.
Κάποιοι πιστεύουν ότι ένα κομμάτι των ακραίων αριστερίστικων ομάδων, και όχι μόνο, θα ήθελε ένα θύμα ακριβώς για να κεφαλαιοποιήσει τα όποια πολιτικά κέρδη. Ηδη, άλλωστε, διακρίνεται ένας ανταγωνισμός μεταξύ γκρουπούσκουλων, αλλά και οργανωμένων ομάδων που πρόσκεινται σε κόμματα της Αριστεράς, για το ποιος θα κάνει την πιο «άγρια» και σκληρή ενέργεια. Οι σκηνές των διαδηλωτών που κρατούν καδρόνια με τα οποία δέρνουν τους αστυνομικούς, οι έφοδοι οργανωμένων ομάδων σε κυβερνητικά κτίρια και άλλα γεγονότα δείχνουν ότι κάποιοι πιέζουν όλο και παραπάνω τα όρια της διαμαρτυρίας και της χρήσης βίας. Ακόμη και ο τρόπος που κάποιοι ωθούσαν τον 88χρονο ηρωικό Μανώλη Γλέζο έξω από τη Βουλή, σαν να ήθελαν να βεβαιωθούν ότι θα υφίστατο τα χημικά της αστυνομίας, δείχνει ότι κάποιοι επιμένουν στην εποχή μας να ψάχνουν για ήρωες ή θύματα…
Αυτό το άγχος, ενός θύματος στους δρόμους, είχε επανειλημμένα παγώσει τις κυβερνήσεις Καραμανλή και εμπόδιζε την αστυνομία να κάνει αυτό που το Σύνταγμα ορίζει ως καθήκον της. Ακόμη και σήμερα η κυβέρνηση φοβόταν να ανοίξει την Πανεπιστημίου με τη χρήση αστυνομικής δύναμης για να μη σημειωθούν τραυματισμοί.
Δυστυχώς η κοινωνία, και κυρίως τα Μέσα Ενημέρωσης, ζουν σε μια σχιζοφρένεια σε σχέση με το τι είναι επιτρεπτό και τι όχι. Θέλουμε νόμο και τάξη, αλλά με… παρθενογένεση, χωρίς τη χρήση χημικών, κλομπς, νερού. Η μέθοδος αυτή δεν έχει εφευρεθεί πουθενά αλλού στον κόσμο, ακόμη και στις πιο ώριμες δημοκρατίες.
Εχει έλθει όμως η ώρα να απαντήσουμε, ως κοινωνία, στο ερώτημα «ποια είναι τα ανεκτά όρια διαμαρτυρίας». Οταν, ας πούμε, κάποιος 50χρονος ή 80χρονος «αγωνιστής της αντίστασης» επιχειρεί να απελευθερώσει έναν συλληφθέντα από την αστυνομία, είναι θεμιτό να τον απωθούν οι άνδρες της ή όχι; Οταν κάποιοι κάνουν έφοδο και θέλουν να καταλάβουν ένα δημόσιο κτίριο, τη Βουλή ή το Συμβούλιο της Επικρατείας, μέχρι πού πρέπει να τους ανεχθούν οι αστυνομικοί; Οταν κάποιοι κινούνται με εμφανείς απειλητικές προθέσεις εναντίον αστυνομικών, πρέπει η αστυνομία απλώς να υποχωρεί και να τους αφήνει να προχωρούν; Πότε και υπό ποίες συνθήκες μπορεί να αφεθεί κάποιος ή κάποιοι να διακόψουν την κυκλοφορία σε ένα δρόμο; Ολα αυτά τα ερωτήματα πρέπει να βρουν ώριμες, πρακτικές απαντήσεις που θα ισχύουν για όλους. Το μοντέλο της μεταπολίτευσης έχει αποδειχθεί καταστροφικό και δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Η αστυνομία προφανώς πρέπει να είναι εκπαιδευμένη, ψύχραιμη και πειθαρχημένη. Η αδικαιολόγητη χρήση υπερβολικής βίας είναι ανεπίτρεπτη και πρέπει να τιμωρείται παραδειγματικά. Την ίδια όμως στιγμή, δεν είναι δυνατόν να επαναλαμβάνεται εκείνο το καταραμένο δόγμα της αμυντικής στάσης που οδήγησε στην καταστροφή της πόλης και στην κατάλυση του κράτους για πολλές ώρες.
Πολλοί προβλέπουν πως η χώρα μας θα περάσει μια παρατεταμένη περίοδο αναταραχών. Είναι πολύ βασικό οι συνδικαλιστές και τα στελέχη της Αριστεράς που σκέπτονται και έχουν αίσθηση ευθύνης να απομονώσουν πολιτικά και πρακτικά εκείνους που επιδιώκουν ένα θύμα. Και κατόπιν είναι κρίσιμο να αποφασίσουμε ως κοινωνία ποια, επιτέλους, είναι τα όρια που ανεχόμαστε όλοι μαζί στη διαμαρτυρία και τη βία.
DY@hotmail.com
2010/03/14
H κρίση και η ευκαιρία για αλλαγές
Tου Πασχου Mανδραβελη
Είναι σημαντική η πρωτοβουλία που ανέλαβαν οι πρωθυπουργοί της Γερμανίας, της Γαλλίας, του Λουξεμβούργου και της Ελλάδος. Με κοινή τους επιστολή ζητούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διεξαχθεί έρευνα, και μάλιστα άμεσα, προκειμένου να εξακριβωθούν ο ρόλος και οι επιπτώσεις της κερδοσκοπίας στα συμβόλαια διασφάλισης κινδύνου (CDS) στα κρατικά ομόλογα χωρών της Ε.Ε. Για την πολιτική -και δη την ευρωπαϊκή, που προβλέπει συνεννοήσεις, διαβουλεύσεις, πιέσεις κ.λπ.-, το διάστημα μεταξύ της ανάληψης της πρωτοβουλίας από τον Ελληνα πρωθυπουργό και της εκδήλωσής της είναι στιγμιαίο. Αυτό δείχνει ότι αφενός οι συνθήκες ήταν ώριμες και αφετέρου το ελληνικό πρόβλημα μπορεί να γίνει θρυαλλίδα ευρύτερων αλλαγών στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δείχνει επίσης ότι στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον που ζούμε, ακόμη και μια μικρή χώρα με τα προβλήματα της Ελλάδος έχει ευκαιρίες. Μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση ευρύτερων πολιτικών, αρκεί να κινητοποιηθεί και να θέσει τα σωστά ζητήματα στον σωστό χρόνο. Παρόμοιο ρόλο είχε παίξει η Ελλάδα και το 2003, γεφυρώνοντας τις διαφορές στη διχασμένη λόγω του Ιράκ Ευρώπη.
Αυτή η επιτυχία όμως δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει. Χρειάζεται χρόνος για να τεθούν κανόνες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ώστε να πάψει να παράγει φούσκες και αυτές οι φούσκες να διαμορφώνουν ευρύτερες πολιτικές. Η δημοκρατία είναι χρονοβόρο σύστημα και οι πολλές δημοκρατίες μαζί γίνονται ακόμη πιο χρονοβόρο σύστημα. Αλλά ακόμη κι αν υπήρχε ένας μαγικός τρόπος να συμφωνήσει σήμερα όλος ο κόσμος και να έμπαιναν αύριο κανόνες στις διεθνείς αγορές, το πρόβλημα της Ελλάδος δεν θα λυνόταν. Κι αυτό διότι τα κερδοσκοπικά παιχνίδια είναι υποπροϊόν του ελληνικού προβλήματος, δεν είναι το βασικό μας πρόβλημα.
Η αναπηρία της χώρας είναι αυτό που οι οικονομολόγοι ονομάζουν πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Παράγει λίγα και καταναλώνει πολλά. Χρηματοδοτεί έναν δυσθεώρητο μηχανισμό ενός εκατομμυρίου ανθρώπων που παράγουν ελάχιστα αλλά καταναλώνουν (σχετικά) πολλά και έχει έναν καχεκτικό μηχανισμό παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών. Ο τελευταίος όσα κι αν παράγει δεν φτάνουν για να χρηματοδοτήσουν τα 30 δισ. σε μισθούς και συντάξεις που πρέπει το Δημόσιο να πληρώσει φέτος.
Μέχρι τώρα η διαφορά καλυπτόταν με δανεικά. Αυτά είναι τόσα πολλά που μόνο το Δημόσιο χρωστάει περισσότερα απ’ όσα όλος ο ελληνικός λαός θα βγάλει σε 14 μήνες. Αυτός ο αλόγιστος δανεισμός (ο οποίος, παρεμπιπτόντως, έγινε εφικτός εξαιτίας των ίδιων κερδοσκοπικών παιχνιδιών που σήμερα καταγγέλλουμε) δεν χρεώνει μόνο τα παιδιά μας με 14 μηνιάτικα, μας έκανε τον αδύναμο κρίκο της Ευρωζώνης. Και τώρα που τα δανεικά δεν είναι εύκαιρα, όπως ήταν πριν από δύο χρόνια, καλούμαστε να πληρώσουμε ακριβά την υψηλή κατανάλωση των προηγούμενων ετών, σε συνδυασμό με τη χαμηλή παραγωγικότητα.
Γι’ αυτό όσο και να χτυπιούνται οι πάσης απόχρωσης αριστεροί, δεν υπάρχουν λεφτά για τα περίεργα «επιδόματα έγκαιρης έλευσης στην εργασία». Οι χρηματοδοτήσεις ποικιλόχρωμων πανηγυριών που κάνουν οι δήμοι, με αφορμή πραγματικά ή φτιαχτά έθιμα του παρελθόντος, πρέπει να κοπούν ή να χρηματοδοτηθούν από τους ξενοδόχους που κερδίζουν από τον επιπλέον τουρισμό. Οι ποικιλώνυμες σπατάλες του ελληνικού γκουβέρνου πρέπει να κοπούν, διότι ακόμη και αν δανειζόμασταν με επιτόκια Γερμανίας, πάλι πρόβλημα θα είχαμε, επειδή δεν έχουμε την παραγωγικότητα της Γερμανίας.
DY@hotmail.com
2010/03/14
Παρακαμπτήριοι δρόμοι
Tου Αλεκου Παπαδοπουλου*
Η οικονομική κρίση θέτει τον ελληνικό λαό ενώπιον καίριων διλημμάτων: Ή θα ζήσει την τελευταία πράξη του δράματος ή την αρχή μιας νέας εποχής. Ή η κυβέρνηση θα προωθήσει άμεσα τώρα τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς τους αταβισμούς του παρελθόντος, ή θα επικαθίσει ο παγετώνας μιας παρατεταμένης και χαίνουσας μεταβατικής περιόδου.
Η αισιοδοξία για το μέλλον της χώρας περνά μόνο μέσα από αποφασιστικές επιλογές και δράσεις με πρωτοτυπία και φαντασία και κυρίως από πολιτικές αποφάσεις με βουλησιαρχία, που μας οδηγούν στο παραπέρα δίλημμα: Ή μένει η χώρα μετέωρη ή αλλάζει, ανατρέποντας τις παραδοσιακές οικονομικές της λειτουργίες και εισάγει στη θέση τους νέες μορφές οργάνωσης και σύγχρονους θεσμούς, κυρίως στον ασθενή χώρο της δημόσιας διοίκησης. Οσοι τυχόν επικαλούνται τις αυτονόητες αυτές πραγματικότητες οφείλουν, πρώτον, να τις νιώθουν και να μην τις υποδύονται για λόγους εντυπώσεων και, δεύτερον, να τις υλοποιούν πρακτικά και άμεσα.
Για την έξοδο από την κρίση έχω εδώ και καιρό καταλήξει σε δύο βασικά συμπεράσματα, για την ορθότητα των οποίων έχω απόλυτη πεποίθηση. Πρώτον, ότι η αποκατάσταση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η ισορροπία του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική εξυγίανση της χώρας. Οσοι πιστεύουν ότι μπορεί η χώρα ν’ αναπτυχθεί οικονομικά χωρίς να χτυπηθούν καίρια οι δύο αυτές ανισορροπίες, δεν είναι καλοί σύμβουλοι και δεν πρέπει ο λαός να τους εμπιστεύεται.
Το δεύτερο συμπέρασμά μου είναι ότι η οικονομική αναστήλωση της χώρας περνά μέσα απ’ τον κρατικό μηχανισμό. Δυστυχώς, με τη σημερινή διοικητική μηχανή είναι αδύνατη η εκτέλεση ενός μεσομακροχρόνιου προγράμματος οικονομικής ανάπτυξης, αλλά ακόμα και η εφαρμογή των στοιχειωδέστερων μέτρων για την αντιμετώπιση των σημερινών δυσχερειών είναι προβληματική.
Η χώρα θέλει αυτές τις έκτακτες στιγμές άλλα διοικητικά εργαλεία. Μέχρις ότου η κυβέρνηση ολοκληρώσει την προετοιμασία της για τη ριζική αναδιοργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών και έπειτα από χρόνια αρχίσουν ν’ αποδίδουν, θα μπορούσε να προχωρήσει αμέσως τώρα σε ad hoc και γρήγορης απόδοσης επιλογές στη δράση της διοικητικής μηχανής. Η επιλογή αυτή των ad hoc παρεμβάσεων, που παρακάμπτουν την παγιωμένη, αδρανούσα, αναποτελεσματική και χωρίς αποδοτικότητα σημερινή ιεραρχική διοικητική πυραμίδα (εισηγητές, τμηματάρχες, διευθυντές, γενικοί διευθυντές), είναι μονόδρομος για την επαχθή μεταβατική περίοδο που διερχόμαστε. Πολύ περισσότερο που το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν λειτουργεί στον βαθμό που το συναντάς σε προηγμένες χώρες με τη λογική statesman, δηλαδή με το ν’ ασχολείται περισσότερο με τις κρατικές υποθέσεις και λιγότερο με τις πολιτικές διατυπώσεις. Η ενεργοποίηση με άλλους τρόπους της διοικητικής μηχανής πέρα από τα δυσκίνητα θέσφατα και τα καθιερωμένα είναι αναγκαστική επιλογή βασικής προτεραιότητας.
Υπάρχουν πολλές επιλογές στην κατεύθυνση αυτή, αρκεί να μην απορρίπτεται για λόγους αυταρέσκειας η θεσμική μνήμη. Η κυβέρνηση σήμερα καλείται να διαχειριστεί αμελλητί πολλά ασθενή πεδία της δημόσιας διοίκησης, που η ίαση και ενεργοποίησή τους αποτελούν βασική προϋπόθεση επιτυχίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του οικονομικού ζητήματος. Υποχρεούται να υλοποιήσει άμεσα μέτρα οικονομικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά, αλλά και ειδικά και σύνθετα προγράμματα που συνάπτονται με τα μέτρα που εξήγγειλε και τους στόχους που έθεσε με τις πολιτικές της αποφάσεις. Χρόνο δεν έχει, ενώ οι κλασικές διοικητικές φόρμες καθώς και το ανθρώπινο δυναμικό, ακόμα και με τα ικανά στελέχη που περιλαμβάνει, με τον τρόπο που είναι διατεταγμένο, είναι ανεπαρκές. Πρέπει ν’ αναζητήσει παρακαμπτήριους διοικητικούς δρόμους, όπως κάναμε με τα ΚΕΠ, εφαρμογή «Καποδίστρια», Ολυμπιακούς Αγώνες κ.λπ. Να επιλέξει έξυπνες λύσεις που είτε εφαρμόστηκαν κατά το παρελθόν σε ανάλογες περιστάσεις είτε να τις εμπλουτίσει με νέες σκέψεις.
Θα πρότεινα να εξετάσει και να εφαρμόσει, με κάποια επικαιροποίηση, την ιδέα των Ομάδων Διοίκησης Εργου κατά υπουργεία και περιφέρειες, που με επιτυχία καθιερώσαμε από το 1997 με νόμο στη Βουλή. Ηταν μια πρωτοποριακή μορφή συλλογικής διοικητικής δράσης, που προκάλεσε και διεθνές ενδιαφέρον, προκειμένου να ξεπεράσουμε τις αγκυλώσεις και τα στερεότυπα της δημοσιοϋπαλληλικής δομής, ώστε να υλοποιηθούν γρήγορα και αποτελεσματικά τα τότε προγράμματα και έργα οργανωτικού και διοικητικού εκσυγχρονισμού και δράσεις ειδικών σύνθετων προγραμμάτων ή εκτάκτων αναγκών.
Οι ομάδες αυτές δεν έχουν σχέση με τις γνωστές ευρωβόρες διοικητικές επιτροπές, αλλά ο καινοτόμος χαρακτήρας τους συνίσταται στο γεγονός ότι συγκροτούνται σε μεικτές μορφές από τους άριστους της δημόσιας διοίκησης, από εξειδικευμένα στελέχη φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς και από ιδιώτες εμπειρογνώμονες με ειδικές γνώσεις επιστημονικής κατάρτισης και πείρας, που μπορούν να συμβάλλουν στη διεξαγωγή συγκεκριμένων προγραμμάτων και έργων.
Ομάδες διοίκησης έργου θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, ενδεικτικά, για την ολοκλήρωση του σχεδιασμού και την εφαρμογή της καινοτόμου ιδέας του «προϋπολογισμού προγραμμάτων», για τη συγκρότηση επιχειρησιακού προγράμματος για συνδεδεμένα έργα διοικητικού εκσυγχρονισμού, για την εφαρμογή του ΕΣΠΑ, για τη συντονισμένη παρακολούθηση, αξιολόγηση και βελτίωση των συστημάτων προμηθειών προϊόντων και υπηρεσιών των υπουργείων και γενικότερα των φορέων του δημοσίου τομέα.
Δεν ζούμε σε εποχή «ήρεμων νερών». Η οικονομία μας έχει σοβαρά και δυσεπίλυτα προβλήματα και το σημαντικότερο, κατά την άποψή μου, πρόβλημα είναι ότι δεν έχει θέσει ακόμη μετρήσιμους στόχους. Μια συνήθης και ανέμελη πολιτική διαχείριση θα έμοιαζε απελπιστικά «φρόνιμη» επιλογή τη στιγμή που οι περιστάσεις απαιτούν έξυπνες και ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες.
Δεν συμφωνώ μ’ όλους εκείνους, οι οποίοι προτείνουν τον δρόμο των χαμηλών και σταδιακών μεταρρυθμίσεων. Κατά τη γνώμη μου οι βραδείες μεταρρυθμίσεις σπανίως επιτυγχάνουν τον σκοπό τους, γιατί εν τω μεταξύ η χώρα συνηθίζει στην κατάσταση, η οποία προκάλεσε την πίεση για μεταρρύθμιση και γιατί η πίεση και ο ενθουσιασμός, που χωρίς αυτά τα στοιχεία καμιά μεταρρύθμιση δεν επιτυγχάνει, βαθμηδόν εξανεμίζονται. Ο τραγικός ρεαλισμός της ιστορίας λειτουργεί ερήμην των βραδυπορούντων.
* Ο κ. Αλέκος Παπαδόπουλος είναι πρώην υπουργός.
DY@hotmail.com
2010/03/21
Το «έθνος των αθώων»
Tου Πασχου Mανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr
«Πρέπει να φωνάξετε εσείς οι δημοσιογράφοι. Να τα πείτε! Ολοι πρέπει να πάνε φυλακή, εδώ που μας καταντήσανε». Ο αγανακτισμένος πολίτης είχε σταματήσει παρανόμως το τζιπ στη Λεωφόρο Ποσειδώνος. Φωνασκούσε για τις διαχρονικές ευθύνες των πολιτικών που έφεραν την οικονομία σ’ αυτό το χάλι. «Σύμφωνοι, να πληρώσουν», απάντησα. «Εσείς πληρώσατε πρόστιμο για τα φιμέ τζάμια στο τζιπ που απαγορεύονται;». «Τα φιμέ τζάμια είναι το πρόβλημα της χώρας; Αλλά έτσι είστε εσείς οι δημοσιογράφοι! Τα έχετε κάνει πλακάκια με τους πολιτικούς. Ολοι φυλακή πρέπει να πάτε» ανταπάντησε κι έφυγε σπινιάροντας· κάτι που επίσης απαγορεύεται.
Ο μεσόκοπος κύριος με τη χρυσή καδένα στον λαιμό σίγουρα δεν ψηφίζει ΚΚΕ, αλλά ασπάζεται το σύνθημά του: «Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους». Ανήκει σε εκείνο το μοναδικό έθνος των αθώων που υπάρχει στην υφήλιο. Σ’ αυτό το έθνος πάντα φταίνε κάποιοι άλλοι: το σύστημα, το κράτος, η Πολιτεία, οι πολιτικοί. Ποτέ οι πολίτες. Αυτοί είναι οι μονίμως παραπλανημένοι· τα μωρά που κάποιος τους παίρνει από το χέρι και τους διορίζει στο Δημόσιο.
Σ’ αυτό το έθνος των αθώων φταίνε μόνο οι πολιτικοί που οι ΔΕΚΟ πλημμύρισαν από υπαλλήλους, λες και οι προσληφθέντες ήταν Αλβανοί. Τις πιο γοερές κραυγές τις βγάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, που ταυτόχρονα ζητάει την πρόσληψη άλλων 100.000 για να ξεπεράσουμε την κρίση. Ακούμε τους συνδικαλιστές να διεκτραγωδούν τα χάλια της δημόσιας διοίκησης, λες και στα υπηρεσιακά συμβούλια (όπου ξεπλένονται όλες οι αμαρτίες των υπαλλήλων) υπηρετούν στελέχη της Μπούντεσμπανκ. Ακούμε εφοριακούς να απεργούν ζητώντας την πάταξη της φοροδιαφυγής, λες και πρέπει να βγουν οι μανάβηδες για να κάνουν ελέγχους. Βλέπουμε την ΟΛΜΕ να καταγγέλλει την παραπαιδεία, λες και τα ιδιαίτερα τα κάνουν Ισλανδοί ψαράδες. Ακούμε τους αγρότες να δηλώνουν «ανενημέρωτοι», λες και πρέπει άλλοι να διαβάσουν εφημερίδες και να τους πουν ότι οι επιδοτήσεις τέλειωσαν και το βαμβάκι πέθανε. Βλέπουμε επιχειρηματίες να κλαίνε για την καταβαράθρωση της παραγωγικότητας, λες και η αύξησή της είναι κάτι σαν τη θεία φώτιση που έρχεται από τον ουρανό. Βλέπουμε τους αγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ να διαδηλώνουν «μαχητικά» και μετά να καταγγέλλουν τη βία της αστυνομίας. Βλέπουμε το ΚΚΕ να καταλαμβάνει τα στούντιο της τηλεόρασης κι αν γίνει κάποια μήνυση να σκούζει «ποινικοποίηση των αγώνων». Βλέπουμε τους ταξιτζήδες να γκρινιάζουν για την κίνηση και τους δημοσιογράφους για την ποιότητα της ενημέρωσης. Το μόνο που απομένει είναι να δούμε την κ. Λιάνα Κανέλλη να καταγγέλλει την πολιτεία γιατί δεν εφαρμόζεται ο νόμος για το κάπνισμα.
Εδώ που φτάσαμε πρέπει να αρχίσουμε να συμφωνούμε σε μερικά πράγματα. Πρώτον: το σύνθημα «δεν είναι η κρίση ΜΑΣ, είναι η κρίση ΤΟΥΣ», είναι οι συνήθεις αριστερές ανοησίες. Η κρίση είναι όλων ΜΑΣ. Δεύτερον: οι ευθύνες δεν είναι ισομερείς. Ούτε μεταξύ πολιτών και πολιτικών, ούτε μεταξύ των πολιτών, ούτε καν μεταξύ των πολιτικών. Τρίτον: στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν και αθώοι. Γι’ αυτό το χάλι όλοι κουβαλάμε κάποιο μερίδιο ευθύνης. Αντί να το μεταθέτουμε καλά είναι να διδαχθούμε απ’ αυτό και να αλλάξουμε. Διότι το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να αφήσουμε αυτή την κρίση να πάει χαμένη και να συνεχίσουμε τα ίδια, από πολύ χαμηλότερο επίπεδο. Αυτό, εξάλλου, δεν κάναμε τόσα χρόνια, όταν οι μικρές κρίσεις σε κάθε τομέα της χώρας προανήγγελλαν τη μεγάλη;
DY@hotmail.com
2010/04/04
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Δεν είναι μομφή να είσαι δεξιός
Το δεξί χέρι του κ. Σαμαρά, πρώην κομμουνιστής και τώρα εχθρός της «ψευτο-προοδευτικής χούντας»
ΑΡΗΣ ΡΑΒΑΝΟΣ | Σάββατο 3 Απριλίου 2010
ΑΠΟΤΕΛΕΙ έναν από τους πιο σκληροπυρηνικούς συμβούλους του προέδρου της ΝΔ κ. Αντ. Σαμαρά. Είναι από τα στελέχη της Ρηγίλλης με ξεκάθαρη άποψη για πολλά θέματα που έχουν σχέση με τη στρατηγική της ΝΔ. Υποστηρίζει τις θέσεις του με πυγμή και δεν φείδεται μαχητικότητας, ενώ
εσχάτως υποστήριζε στις εσωτερικές συσκέψεις ότι ο κ. Σαμαράς πρέπει επειγόντως να απαγκιστρωθεί από τις διακυβερνήσεις Καραμανλή. Γαλουχημένος στην κομμουνιστική Αριστερά, αφού υπήρξε κεντρικό στέλεχος του «Ρήγα Φεραίου» με προϊστορία στο ΚΚΕ Εσωτερικού και αντιδικτατορική δράση, πέρασε στην άλλη όχθη, εκείνη του εθνικοπατριωτικού μετώπου. Ο 56χρονος κ. Χρύσανθος
Λαζαρίδης είναι η «σκιά» του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποτελεί έναν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του και είναι ο άνθρωπος που επεξεργάζεται τις δημόσιες ομιλίες του. Βρίσκεται στη Ρηγίλλης από νωρίς το πρωί ως αργά το βράδυ. Τις περισσότερες φορές βρίσκεται στο γραφείο του κ. Σαμαρά και η συμβουλή του είναι πάντα χρήσιμη για τον πρόεδρο της ΝΔ.
Το ερώτημα που έχουν θέσει πολλά «γαλάζια» κομματικά στελέχη για τον στενό συνεργάτη του κ. Σαμαρά είναι ότι ένας πρώην «Ρηγάς» με προϊστορία στο ΚΚΕ Εσωτερικού και αντιδικτατορική δράση είναι ο πιο στενός σύμβουλος του πρόεδρου της ΝΔ. Ο κ. Σαμαράς δεν είχε ποτέ ενδοιασμούς για τον κ. Λαζαρίδη, και τα «πέτρινα» πολιτικά χρόνια που ήταν εκτός πολιτικής σκηνής και κοιτούσε «το ταβάνι του σπιτιού του», όπως έχει πει, συνομιλούσαν σχεδόν καθημερινά.
Ως εκ τούτου σφυρηλατήθηκε μια στέρεα πολιτική και κυρίως προσωπική σχέση η οποία αναδείχθηκε με την ανάληψη της ηγεσίας από τον κ. Σαμαρά που τον έφερε στη Ρηγίλλης, στη θέση του πολιτικού του συμβούλου.
Διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής του κόμματος.
Οπαδός της θεωρίας των «ιστορικών κύκλων» στη Στρατηγική Ανάλυση, προφητεύει το τέλος του ΠαΣοΚ. Επενδύει στη συγκεκριμένη θεωρία και εκτιμά: «Η ΝΔ θα βρεθεί μπροστά στις δημοσκοπήσεις μέσα στο 2010. Και θα ξαναπάρει την κυβέρνηση μέσα σε ενάμιση χρόνο,το πολύ,αφότου περάσει μπροστά στις δημοσκοπήσεις».
Καταληψίας σε Νομική και Πολυτεχνείο
Συμμετέχει στον «πρωινό καφέ» της Ρηγίλλης και δεν ανήκει στους μετριοπαθείς της νέας ηγεσίας, αφού λόγω καταβολών αλλά και παλαιότερης πολιτικής δράσης θεωρείται «σκληρό καρύδι». Και πώς να μην είναι, όταν ως φοιτητής του Οικονομικού της Νομικής, το 1972, συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα εναντίον της δικτατορίας από τις γραμμές της οργάνωσης «Ρήγας Φεραίος».
Υπήρξε μέλος της Επιτροπής κατάληψης της Νομικής Σχολής τον Φεβρουάριο- Μάρτιο του 1973 και εξελέγη στη Συντονιστική Επιτροπή κατάληψης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973. Για τη δράση του συνελήφθη την άνοιξη του 1974, κρατήθηκε στην Ασφάλεια και στην ΕΣΑ ως τη Μεταπολίτευση τον Ιούλιο του 1974, ενώ από τα βασανιστήρια που υπέστη ήταν επί πολλές εβδομάδες σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλευόμενος στην «Παμμακάριστο».
Ο κ. Λαζαρίδης ήταν ενταγμένος στο ΚΚΕ Εσωτερικού που είχε συσπειρώσει ένα μεγάλο μέρος ριζοσπαστικοποιημένης νεολαίας επηρεασμένο από τον Γαλλικό Μάη και τα κινήματα αμφισβήτησης, με επιρροές από τους θεωρητικούς Αλτουσέρ, Μπετελέμ, Ροσάντα κλ.π. Μάλιστα συμμετείχε σε μια εσωκομματική τάση του ΚΚΕ Εσωτερικού που λειτουργούσε από το 1974 σε επίπεδο Νεολαίας και η οποία ηττήθηκε πολιτικά στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Ρήγα Φεραίου το 1974. Στη συνέχεια συμμετείχε στη Β΄ Πανελλαδική, που έδρασε μεταξύ 1978-1981, μέλη της οποίας ήταν η πλειοψηφία του Ρήγα που αποχώρησε από το ΚΚΕ Εσωτερικού μετά τις εκλογές του 1977.
Μετά τη Μεταπολίτευση, διετέλεσε αντιπρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ενωσης Ελλάδας (ΕΦΕΕ) από το 1975 ως το 1980, έτος κατά το οποίο αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με τον κ. Σαμαρά δεν είχε σχέσεις και το μόνο που τους συνέδεε ήταν ότι και οι δύο φοίτησαν στο Κολέγιο Αθηνών. Το 1980 πήγε στη London School of Εconomics για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά με ειδίκευση στη Νομισματική Θεωρία και στην Επιχειρησιακή Ερευνα, και επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στα τεθωρακισμένα στον Εβρο.
Στη συνέχεια πήγε στη Νέα Υόρκη για να πάρει το διδακτορικό του δίπλωμα στην Οικονομετρία από το City University και μετά σπούδασε Σύγχρονη Θεωρία της Ανάλυσης στο Courant School of Αpplied Μathematics. Ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με τη Θεωρία Παιγνίων και Εφαρμογές στις Διεθνείς Σχέσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις, τη Θεωρία Χάους και Εφαρμογές στην Ανάλυση Συστημάτων ισορροπίας και τις… Κβαντικές κυματοσυναρτήσεις και αναλυτικές συνάφειες με τη Θεωρία του Χάους.
Οπαδός της «σκληρής γραμμής»
Το τελευταίο διάστημα κάνει πιο επιλεγμένες και προσεκτικές εμφανίσεις στα κεντρικά ΜΜΕ και συνομιλεί με άνεση με τους πολιτικούς συντάκτες που καλύπτουν τη ΝΔ. Ηταν από τους συμβούλους του κ. Σαμαρά που του εισηγήθηκαν να χαράξει ξεκάθαρη γραμμή με το παρελθόν της διακυβέρνησης Καραμανλή, ενώ είναι αυστηρός και με τα στελέχη που διαφωνούν με τις επιλογές της ηγεσίας.
Λόγω ποντιακής καταγωγής, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις ΗΠΑ αναμείχθηκε στα κοινά της ομογένειας. Την περίοδο της έξαρσης του Σκοπιανού συναντάται, γνωρίζεται και αναπτύσσει φιλική σχέση με τον κ. Σαμαρά, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν υπουργός Εξωτερικών. Στηρίζει και την Πολιτική Ανοιξη και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην Παμμακεδονική Ενωση και στις διαμαρτυρίες για το Σκοπιανό.
Οι κοινές τους απόψεις στα εθνικά θέματα, στην οικονομία, αλλά και στην πολιτική ανοίγουν γέφυρα επικοινωνίας και από τότε είναι τακτικός του συνομιλητής.
Η «ΑΠΟΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ»
Ηγετικό στέλεχος του «Δικτύου 21»
Ο κ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ παράλληλα με τη θέση του συμβούλου του κ. Σαμαρά είναι και αντιπρόεδρος του ΔΣ του «Δικτύου 21», μιας εθνικοπατριωτικής οργάνωσης με σκληρές θέσεις στα εθνικά θέματα. Οπως είχε τονίσει τον Δεκέμβριο του 1997 μαζί με τον καθηγητή κ. Σαρ. Καργάκο, «στόχος του “Δικτύου 21” είναι η δημιουργία ενός μετώπου κατά του ενδοτισμού και όσων ενοχοποιούν τον πατριωτισμό». Στο παρελθόν κινητοποιήθηκε πολύ έντονα κατά του Σχεδίου Αναν στην Κύπρο και οι θέσεις του για τα εθνικά θέματα (Σκοπιανό κ.ά.) τον εντάσσουν στο εθνικοπατριωτικό μέτωπο.
Στόχος του, όπως και των άλλων μελών του «Δικτύου 21», είναι «η αποενοχοποίηση του πατριωτισμού», οι οποίοι είχαν κατηγορηθεί παλαιότερα από αντιπάλους τους για «εθνικιστικό παροξυσμό» και επί μεγάλο χρονικό διάστημα μαινόταν πόλεμος άρθρων, μέσω εφημερίδων, ενώ έφθασαν ως και στα δικαστήρια. Πολλές φορές έχει βρεθεί απέναντι με στελέχη της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς και μάλιστα παλαιότερα αναρωτήθηκε: «Μήπως είναι ώρα να ξανακατέβουμε στους δρόμους, αυτή τη φορά για να φύγει η “χούντα” της “ψευτο-προοδευτικής διανόησης” που είναι “εχθρός του λαϊκού και καρικατούρα διανόησης”; ». Στα επεισόδια του Δεκέμβρη του 2008, μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, είχε πει ότι « κάποιοι εκμεταλλεύθηκαν ένα τραγικό περιστατικό για να αποπειραθούν “πολύχρωμη εξέγερση” και στην Ελλάδα (κατά τα πρότυπα της Γεωργίας και της Ουκρανίας) ».
Βαθύ μπλε
«Είναι λανθασμένη ως “διαπίστωση” και ανόητη ως “μομφή” ότι η εκλογή Σαμαρά σημαίνει στροφή στα δεξιά».
«Επί μιάμιση δεκαετία η Ελλάδα είχε μια πολιτική την οποία μεγάλο μέρος της επίσημης ελληνικής ελίτ θεωρούσε “εθνικιστική”»! Οποιος υποστήριζε την επίσημη ελληνική θέση μέσα στην Ελλάδα θεωρείτο “αθεράπευτα εθνικιστής”».
«Το πολιτικό σύστημα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα συμφέροντα της χώρας και τη θέληση της κοινωνίας ενταφιάζει τις παρακαταθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή και αναδεικνύει τις επικοινωνιακές πομφόλυγες του… Αλέξη Τσίπρα».
«Μόνο στα καθεστώτα του “υπαρκτού σοσιαλισμού” η Δεξιά θεωρούνταν “μομφή”. Αυτά κατέρρευσαν πριν από δύο δεκαετίες.
Κάποτε πρέπει να το πληροφορηθούμε κι εδώ στην Ελλάδα».
«Η υπεύθυνη πρόταση Καραμανλή δεν παρουσιάστηκε ως πολιτική, αλλά ως καθαρτικό. Οι λαοί ποτέ δεν ψηφίζουν… ρετσινόλαδο!».
«Δεν συμφωνώ με τον εορτασμό του Πολυτεχνείου. Παρελαύνουν οι απόντες- οι επίγονοι αυτών που δεν ήθελαν την εξέγερση. Εξοργίζομαι με την οικειοποίηση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από διάφορα κωθώνια που φορούν κουκούλες, σπάνε μαγαζιά και επικαλούνται τα ιδανικά του».