Με 172 υπέρ εγκρίθηκε το πακέτο των σκληρών μέτρων, εν μέσω μετωπικής αντιπαράθεσης μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Αντ. Σαμαρά
Των Φ. Καλλιαγκοπουλου – Γιωργου Σ. Μπουρδαρα
Πολιτική θύελλα, αντί της συναίνεσης, σφράγισε χθες στη Βουλή την υπερψήφιση του νομοσχεδίου για τα έκτακτα, σκληρά οικονομικά μέτρα. Τα 172 «ναι», τα 121 «όχι» και τα τρία «παρών» της ονομαστικής ψηφοφορίας ήταν και το σημείο καμπής κατά τη μαραθώνια συνεδρίαση του Κοινοβουλίου. Προηγήθηκε η σφοδρή σύγκρουση των κ. Γ. Παπανδρέου και Αντ. Σαμαρά. Για να ακολουθήσει η διαγραφή τεσσάρων βουλευτών (Ντόρα Μπακογιάννη από τη Ν.Δ. και Σοφία Σακοράφα, Γ. Δημαράς και Β. Οικονόμου από το ΠΑΣΟΚ), καθώς με την ψήφο τους έσπασαν την επίσημη κομματική γραμμή. Η κ. Μπακογιάννη ψήφισε υπέρ του νομοσχεδίου καταλογίζοντας «λαϊκισμό και μικροπολιτικούς υπολογισμούς» στην ηγεσία Σαμαρά, ενώ οι «πράσινοι» βουλευτές επικαλέστηκαν ιδεολογικούς και ηθικούς λόγους, προκειμένου να αιτιολογήσουν την επιλογή τους να ψηφίσουν «παρών».
Υπέρ του νομοσχεδίου, η έγκριση του οποίου ανοίγει τον δρόμο και τυπικά για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας, τάχθηκε ο ΛΑΟΣ, με τα δύο κόμματα της Αριστεράς να το καταψηφίζουν.
«Ή ψηφίζουμε ή καταδικάζουμε τη χώρα στη χρεοκοπία», είχε τονίσει νωρίτερα ο πρωθυπουργός, προσθέτοντας χαρακτηριστικά ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. «Δεν άκουσα εναλλακτική λύση. Πολύ θα το θέλαμε», είπε, για να εξαπολύσει αμέσως μετά οξύτατη επίθεση στη Ν.Δ. αλλά και προσωπικά στον κ. Αντ. Σαμαρά. «Αν δεν γινόταν το πλιάτσικο από το πιο σπάταλο, διεφθαρμένο πρόσωπο της εξουσίας που γνωρίσαμε, δεν θα φθάναμε στο σημερινό σημείο», τόνισε, για να συμπληρώσει ότι ο κ. Σαμαράς στάθηκε αλληλέγγυος τελικά με τις κυβερνήσεις Καραμανλή. «Κατανοώ την οργή, τη συμμερίζομαι και συμπάσχω. Και η δική μου οργή είναι τεράστια όταν καθημερινά, συνέχεια βλέπω να αναδύεται από τα υπουργεία η τραγωδία της ανευθυνότητας, η αντίληψη του πλιάτσικου που επικρατούσε», υπογράμμισε τέλος ο πρωθυπουργός και δεσμεύθηκε ότι όλες οι υποθέσεις θα σταλούν στον εισαγγελέα.
Σε ανάλογα υψηλούς τόνους, ο πρόεδρος της Ν.Δ. κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι φέρει αποκλειστικά την ευθύνη για το γεγονός ότι η χώρα μας αντιμετώπισε κρίση δανεισμού. «Ψάχνετε για συνενόχους στην καταστροφή και εμείς συνένοχοι δεν γινόμαστε», είπε ο κ. Σαμαράς, για να απαριθμήσει σειρά σκανδαλωδών υποθέσεων που είχαν ξεσπάσει την εποχή των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Αφησε μάλιστα να εννοηθεί ότι υπάρχει οσμή σκανδάλων και τους τελευταίους 7 μήνες.
«Δεν ζητάμε συνενόχους», ανταπάντησε ο κ. Παπανδρέου, «ειδικά από τους ενόχους της περασμένης περιόδου».
«Είναι μια θλιβερή συνεδρίαση η σημερινή για σας. Επιστρέφετε στο παλιό ΠΑΣΟΚ με οξύτητα», σχολίασε ο κ. Σαμαράς.
«Εδώ μέσα έχει τελειώσει το πράγμα. Εχει γίνει βαρετό. Σημασία έχει πια το τι γίνεται έξω από τη Βουλή», ανέφερε από την πλευρά της η κ. Αλέκα Παπαρήγα, με τον κ. Αλ. Τσίπρα να κάνει λόγο για ένα δικομματικό θέατρο για το ποιος λεηλάτησε περισσότερο τον δημόσιο πλούτο. Σε αντίθεση, πάντως, με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν, δεν ήταν η σφοδρή σύγκρουση των αρχηγών που άφησε το αποτύπωμά της στη χθεσινή κοινοβουλευτική διαδικασία, αλλά οι έντονες εσωκομματικές αναταράξεις στα δύο μεγάλα κόμματα.
news.kathimerini.gr
Πασχου Μανδραβελη
2010/05/08
Ολα είναι προβοκάτσια;
Tου Πασχου Μανδραβελη
Θέλω πραγματικά να πιστέψω την κ. Αλέκα Παπαρήγα όταν λέει ότι η επίθεση στη Βουλή έγινε από προβοκάτορες, χρυσαυγίτες, «γνωστούς-αγνώστους» και άλλους σκοτεινούς. Και θέλω να την πιστέψω διότι δεν μπορώ να διανοηθώ ότι οπαδοί ενός κοινοβουλευτικού κόμματος θα μπορούσαν να φωνάζουν «να καεί, να καεί, το μπ… η Βουλή», ούτε ότι θα έκαναν έφοδο στον ναό της Δημοκρατίας με άγνωστους σκοπούς. Επιπλέον το ΚΚΕ έχει ιστορία και ξέρει να αποφεύγει τέτοιου τύπου κακοτοπιές, που θα θύμιζαν ένα όχι και τόσο τιμημένο παρελθόν.
Θεωρώ λοιπόν ειλικρινή την αγανάκτησή της που εξέφρασε με τις δηλώσεις της, αμέσως μετά την ντροπιαστική ενέργεια κάποιων στα σκαλοπάτια του Αγνωστου Στρατιώτη: «Να έρθουν μάρτυρες όλοι οι δημοσιογράφοι και τα κανάλια που ήταν έξω από τη Βουλή όταν έφτασε η πορεία του ΠΑΜΕ. Εκεί ήταν χρυσαυγίτες, γνωστοί-άγνωστοι που από το 1994 είχαν κάψει το Πολυτεχνείο και ήταν εκεί μια ομάδα και έλεγε όντως “να καεί, να καεί η Βουλή” και πήγαμε, τους αφοπλίσαμε, τους πήραμε και τα δύο κοντάρια που είχαν με τη σημαία του ΠΑΜΕ…».
Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Οι προβοκάτορες έκαναν αυτό που έκαναν και η περιφρούρηση του ΚΚΕ λειτούργησε: «τους αφόπλισε και τους πήρε τα κοντάρια με τη σημαία του ΠΑΜΕ». Και μετά; Τι τους έκανε; Τους παρέδωσε στην αστυνομία; Τους πέρασε από λαϊκό δικαστήριο; Ή απλώς τους μάλωσε και τους είπε να μην το ξανακάνουν;
Το τι έγινε μετά και δεν μας αποκάλυψε η κ. Παπαρήγα είναι σημαντικό διότι κατ’ αρχήν, αυτούς τους «γνωστούς-αγνώστους» τους ψάχνουμε χρόνια. Τους καταγγέλλουμε όλοι (και η κ. Παπαρήγα) ότι κάνουν ταραχές, ότι αμαυρώνουν τους αγώνες των εργαζομένων (αυτό το λέει κυρίως η κ. Παπαρήγα) και τους έπιασαν στα πράσα μια φορά και η μόνη τιμωρία τους θα είναι το ξήλωμα των διακριτικών; Δεν θα κατηγορηθούν ούτε καν για αντιποίηση αρχής; (Σ.Σ.: ως γνωστόν το ΠΑΜΕ διαφεντεύει λιμάνια και ξενοδοχεία. Το μόνο που μας έλειπε είναι να κανονίζουν τον απόπλου των κρουαζιερόπλοιων εκτός από τους γνήσιους ΠΑΜίτες και οι προβοκάτορες).
Κανονικά αυτοί οι παραβάτες του νόμου έπρεπε να παραδοθούν στην Αστυνομία και να δικαστούν. Εδώ όμως προκύπτει η βαθιά αντίφαση του ΚΚΕ σε σχέση με την αστική δημοκρατία που στοιχειώνει στην πολιτική του. Οταν το Σύνταγμα δεν είναι σεβαστό γιατί να είναι η Βουλή; Οταν «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» πώς θα ζητήσεις να δικαστεί κάποιος για παράβαση ενός αστικού νόμου;
Αν πάλι δεν ήταν προβοκάτορες, αλλά απλοί -εκτός μηχανισμού- οπαδοί οι οποίοι δεν κατάλαβαν (όπως όλοι εξάλλου) σε πόση αστική δημοκρατία πιστεύει το ΚΚΕ; Διότι σε σχέση με τη δημοκρατία -την οποία το ΚΚΕ μπερδεύει με τον καπιταλισμό- ο Περισσός δεν ήταν ποτέ ξεκάθαρος. Τον τελευταίο καιρό, μάλιστα, μετά τις ατυχείς δηλώσεις περί Συντάγματος τα πράγματα (και προφανώς κάποιοι) θόλωσαν περισσότερο. Εκεί δυστυχώς το ΚΚΕ -συν ένα ευρύτερο κομμάτι της Αριστεράς- παίζει με τη φωτιά. Και αυτοί θα είναι οι πρώτοι που θα καούν, όπως κινδύνεψαν προχθές έξω από τη Βουλή.