Προβληματίζουν και την ΕΛ.ΑΣ. τα αυξημένα κρούσματα προπηλακισμού μελών του Κοινοβουλίου τις τελευταίες ημέρες
«Τα πράγματα δυστυχώς εξελίσσονται πολύ πιο άσχημα απ΄ ό,τι θα ανέμενε κανείς» διαπιστώνει η πλειονότητα των βουλευτών όλων των κομμάτων, μετά τα τραγικά γεγονότα της περασμένης Τετάρτης και την απόπειρα μερίδας διαδηλωτών να εισβάλουν στη Βουλή. Αρχισαν ήδη να παίρνουν τα πρώτα μέτρα που αφορούν την προσωπική τους ασφάλεια. Οι περισσότεροι βουλευτές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων το τελευταίο διάστημα αποφεύγουν τις εξόδους, τα εστιατόρια στο κέντρο της Αθήνας, τις μετακινήσεις, τις επισκέψεις στις λαϊκές αγορές, εγκαταλείπουν στο γκαράζ της Βουλής τα βουλευτικά Lexus, τις Μercedes και τα Αudi και άρχισαν να χρησιμοποιούν αυτοκίνητα των συζύγων τους, ή αυτοκίνητα μικρού κυβισμού, για να μην προκαλούν, όπως λένε, αλλά κυρίως για να μη γίνονται αντιληπτοί. Οι περισσότεροι δεν κάνουν βήμα αν δεν συνοδεύονται από την προσωπική τους ασφάλεια, ακόμη και όταν πηγαίνουν στη Βουλή για κάποια ονομαστική ψηφοφορία.
Ο προπηλακισμός του πρώην Προέδρου της Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνη ανήμερα την Πρωτομαγιά, οι αποδοκιμασίες που δέχονται συχνά από τους πολίτες, κάθε ηλικίας, άρχισαν να προβληματίζουν σοβαρά τους βουλευτές. Οι αποδοκιμασίες αφορούν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που έφθασε τη χώρα στο χείλος της αβύσσου και ως τώρα ουδείς ένοχος τιμωρήθηκε. Κυρίως όμως προβληματίζονται για την ασφάλειά τους, ακόμη και όταν βρίσκονται μέσα στη Βουλή: «Από το 1974 έχει να συμβεί αυτό που συνέβη την περασμένη Τετάρτη. Δώσαμε αγώνα σκληρό για να μην περάσουν στη Βουλή. Ερχονταν κατά κύματα, επετίθεντο με σφοδρότητα και προσπαθούσαν να εισέλθουν στο προαύλιο του Κοινοβουλίου» δήλωσε χθες στο «Βήμα» ανώτατο στέλεχος της Ελληνικής Αστυνομίας, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι το τελευταίο διάστημα τα πράγματα για τους βουλευτές έχουν δυσκολέψει πολύ.
Τ ην περασμένη Πέμπτη, την επομένη των τραγικών επεισοδίων, οι άνδρες ασφαλείας των βουλευτών έλαβαν ένα επείγον SΜS από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, με το οποίο τους δινόταν η οδηγία ότι εφεξής θα πρέπει να ενημερώνουν την Αμεση Δράση για οποιαδήποτε μετακίνηση του βουλευτή στον οποίο είναι απεσπασμένοι. Επιπλέον έγιναν συστάσεις σε πολλούς βουλευτές να αποφεύγουν να μετακινούνται όταν διοργανώνονται διαδηλώσεις ή ακόμη να μετέχουν σε πορείες.
Το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης η αγωνία σχεδόν σε όλους τους βουλευτές ήταν έκδηλη στα πρόσωπά τους. Ηταν, όπως έλεγαν ορισμένοι, η πρώτη φορά που ένιωθαν ότι υπάρχει κίνδυνος να εισέλθουν στη Βουλή «αποσταθεροποιητικά στοιχεία», όπως τα χαρακτήριζαν, και δεν το έκρυβαν ότι έψαχναν ακόμη και τρόπους διαφυγής από τη Βουλή: «Συνήθως οι διαδηλωτές έξω από τη Βουλή διαμαρτύρονται για τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Πρώτη φορά είδαμε διαδηλωτές να καταφέρονται εναντίον όλων των πολιτικών, χωρίς διακρίσεις» έλεγε ο βουλευτής της ΝΔ κ. Μιλτ. Βαρβιτσιώτης, ο οποίος και αυτός εγκατέλειψε το βουλευτικό του αυτοκίνητο και κυκλοφορεί με ένα Smart.
Πρόσθετα μέτρα ασφαλείας της Βουλής δεν ζητήθηκε να υπάρξουν, αναφέρει ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου κ. Φ.Πετσάλνικος, ο οποίος όμως λέει ότι εφεξής κάθε φορά που θα υπάρξουν πληροφορίες για παρόμοιες καταστάσεις θα ενισχύεται αναλόγως και η εξωτερική φρούρηση της Βουλής.
ΒΗΜΑ
DY
2010/05/11
Apo to press-gr
H πολιτική ανευθυνότητα, το ρουσφέτι, η διαφθορά, το φαγοπότι του δημοσίου χρήματος από κυβερνητικά και κομματικά στελέχη αποτελεί ένα διαχρονικό βασικό χαρακτηριστικό της ιστορίας της νεότερης Ελλάδας.
Όμως σε καμία περίπτωση δεν φταίνε οι τρεις υπάλληλοι της τράπεζας MARFIN οι οποίοι έχασαν τόσο άδικα, μα τόσο άδικα τη ζωή τους από τις δολοφονικές πράξεις των γνωστών- άγνωστων που εδώ και δεκαετίες διεισδύουν στις ειρηνικές πορείες διαμαρτυρίας και τις αμαυρώνουν.
Ωστόσο ανατριχίλα μου προκαλεί η…
απάθεια των ανθρώπων της πορείας διαμαρτυρίας του ΠΑΜΕ και του ΣΥΡΙΖΑ που όπως δείχνει σχετικό βίντεο όταν πέρναγαν από τη συγκεκριμένη τράπεζα έβλεπαν τους υπαλλήλους της να εκλιπαρούν για βοήθεια από τα μπαλκόνια και αντί να τους βοηθήσουν να παρακολουθούν με απάθεια τις προσπάθειες τους για σωτηρία. Αν και οι αρχές της ιδεολογίας των δύο προαναφερθέντων κόμματων πρεσβεύουν την οικονομική και κοινωνική δικαιοσύνη, οι ηγεσίες τους φαίνεται να εξυπηρετούν στυγνά εκλογικά συμφέροντα επενδύοντας στις κοινωνικές αναταραχές και τα βιαία επεισόδια που όμως αποδοκιμάζει και έχει αποδείξει ότι αποδοκιμάζει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Η Ελλάδα πληρώνει τις επιπτώσεις του διογκωμένου δημόσιου τομέα, τις καταχρήσεις του δημοσίου χρήματος και τη δράση των πειναλέων για χρήμα και εξουσία ατόμων τα οποία κατάφεραν να αποκτήσουν ανώτατες κυβερνητικές και κομματικές θέσεις για να κάνουν την προίκα τους και τώρα πίνουν στην υγεία των κορόιδων, δηλαδή εμάς. Το μόνο που δεν χρειάζεται η Ελλάδα, τώρα που γίνεται διεθνώς ρεζίλι από τα ξένα ΜΜΕ είναι οι βίαιες κοινωνικές ταραχές και τα αθώα θύματα. Το σύνθημα «να καεί το μπουρδέλο η βουλή» που γίνεται ευρύτερα αποδεκτό είναι η απόδειξη της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος και όλων των κόμματων, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ. Τα μέτρα στυγνής λιτότητας που επιβάλλουν το ΔΝΤ και η EE κανένας μας δεν τα θέλει, κανένας μας δεν θέλει να μείνει άνεργος αλλά δυστυχώς είναι απαραίτητα για την οικονομική επαναφορά της χώρας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον ένας managing director που εκτελεί άνωθεν εντολές, χωρίς περιθώριο αναστολών. Το ίδιο θα έκανε το κάθε κόμμα στη θέση της, ασχέτως του δηλώνει τώρα. Αν το ΠΑΣΟΚ ήταν τώρα αντιπολίτευση θα ήταν πρώτο στις διαμαρτυρίες κατά των μέτρων του ΔΝΤ.
Μεγάλο ρόλο στο σημερινό κατάντημα της Ελλάδας παίζουν και τα δικά μας ΜΜΕ που εξυπηρετούν είτε κυβερνητικά και κομματικά συμφέροντα. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι κάποια ονόματα των ΜΜΕ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου κυριαρχεί η αξιοκρατία και η υπευθυνότητα δεν περνάγανε συνέντευξη ούτε για κλητήρες ή παρκαδόροι. Η κοινωνία βράζει, τα μέτρα επιβάλλονται και συγκεκριμένοι δημοσιογραφίσκοι συνεχίζουν το χαβά τους αποκρύπτοντας από την αλήθεια από την κοινή γνώμη.
Μια άλλη μεγάλη πληγή είναι η εκμετάλλευση του συνδικαλισμού από τα στελέχη του. Κορόιδα έχετε δει κάποιον συνδικαλιστή του τομέας σας να πεινάει ; Όλοι έχουν από τρεις δουλειές και κάνουν απεργείς για τα μάτια του κόσμου χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα για τους απολυμένους. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που ένας συνδικαλιστής γίνεται βουλευτής ή υπουργός. Ο συνδικαλισμός είναι για προστατεύει τα δικαιώματα των εργαζόμενων και όχι για να τον εκμεταλλεύεται το κάθε λαμόγιο συνδikalisths
DY
2010/05/11
<Apo to zougla.gr
Aπό «λεπτό κόσκινο» πέρασε η γερμανική οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt» τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, δημοσιεύοντας σήμερα άρθρο με τίτλο «Ο πρωθυπουργός που ευθύνεται για το φαλίρισμα της Ελλάδας κρύβεται».
«Πού είναι ο Κώστας Καραμανλής; Ο πρώην πρωθυπουργός που οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού κρύβεται. Στο κοινοβούλιο δεν εμφανίζεται συχνά και όταν εμφανίζεται ψηφίζει όχι», σημειώνει στο άρθρο του ο δημοσιογράφος, Gerd Höhler.
«Από τότε που ηττήθηκε, πριν από επτά μήνες, ο πρώην πρωθυπουργός δεν πήρε τον λόγο ούτε μία φορά στη βουλή. Κρατάει ακόμη ένα γραφείο στους Αμπελοκήπους, μερικές φορές κάνει την εμφάνισή του στο Κολωνάκι, όταν επισκέπτεται το γυμναστήριο με τη συνοδεία σωματοφυλάκων, κάνει εκδρομές στις Άλπεις, στην Τοσκάνη, στη Βενετία και επισκέπτεται τακτικά το Ολυμπιακό Στάδιο, όταν παίζει ο Παναθηναϊκός. Από τότε που έπαψε να είναι πρωθυπουργός και δεν έχει υποχρεώσεις ο κ. Καραμανλής φαίνεται να απολαμβάνει τη ζωή. Πολλοί νόμιζαν πως θα συνεχίσει να λαμβάνει μέρος στα κοινά, στο κόμμα του πολλοί δεν καταλαβαίνουν γιατί σιωπά», αναφέρεται, μεταξύ άλλων στο δημοσίευμα.
Και καταλήγει ο αρθρογράφος της «Handelsblatt»: «Ο κ. Καραμανλής προσήλθε έγκαιρα στην ολομέλεια της βουλής κατά την έγκριση των νέων περικοπών με ονομαστική ψηφοφορία. Ο πρώην πρωθυπουργός προτίμησε τα τελευταία έδρανα της βουλής και όταν ακούστηκε το όνομά του σήκωσε το χέρι του και ψήφισε όχι στο πακέτο. Ο άνθρωπος που οδήγησε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού ψήφισε κατά των δισεκατομμυρίων, με τα οποία προσπαθεί η ΕΕ και το ΔΝΤ να σώσει τη χώρα του».
DY
2010/05/12
Ανώνυμος είπε…
Το 2001 ο τότε υπουργός Εργασίας Τάσος Γιαννίτσης έφερε προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Τότε μετρούσα μόλις πέντε χρόνια στην αγορά εργασίας, αλλά εξοργίστηκα όταν έμαθα ότι αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης κι ότι θα δουλεύουμε περισσότερο. Δεν διάβασα το νομοσχέδιο, δεν έμαθα κάτι παραπάνω. Όταν όμως κηρύχτηκε απεργία, απήργησα χωρίς σκέψη και κατέβηκα στην πορεία. Ήταν πρωτοφανείς οι κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα εκείνη τη μέρα. Τόσο που το νομοσχέδιο αποσύρθηκε άρον – άρον και μαζί κι ο Γιαννίτσης (πήρε μετάθεση για το Εξωτερικών την ίδια χρονιά). Ο ίδιος δήλωσε τότε στο περίπου: “Τα μέτρα αυτά θα αναγκαστούμε να τα πάρουμε αργά ή γρήγορα. Όσο πιο αργά τα πάρουμε τόσο το χειρότερο”. Κανείς δεν του έδωσε τότε σημασία.
Εκ των υστέρων, σήμερα, φαντάζομαι τον Σημίτη εκείνη την εποχή να λέει: “Πολύ καλά. Αφού είναι τόσο ηλίθιοι, ας το αποσύρουμε να γλιτώσουμε το πολιτικό κόστος και σε καμιά δεκαριά χρόνια που θα φτάσει το πρόβλημα στο απροχώρητο, ας τρέχει η τότε κυβέρνηση να πάρει ακόμη χειρότερα μέτρα. Για την ώρα άσ’ τους να νομίζουν ότι το εργατικό κίνημα πέτυχε περιφανή νίκη”.
Μερικά χρόνια μετά ανακαλύπτω πόσο ηλίθιος ήμουν. Νόμιζα κι εγώ ότι νικήσαμε. Πού να ‘ξερα ότι βάζαμε τα χεράκια μας και βγάζαμε τα ματάκια μας. Τότε, ουσιαστικά, αγωνίστηκα για να πάρουν κάποιοι σύνταξη στα πενήντα. Μόνο που τώρα πρέπει να δουλέψουμε μέχρι τα εξήντα πέντε για να πληρώνουμε τις συντάξεις τους. Φυσικά μπορούμε να συνεχίσουμε τον αγώνα ούτως ώστε να βγαίνουμε κι εμείς στη σύνταξη στα πενήντα. Απλώς μετά θα πρέπει τα παιδιά μας να δουλεύουν ως τα ογδόντα.
Kάποιοι όλα αυτά τα έλεγαν από τότε, όπως ο καθηγητής Γιάννης Σπράος που τόνιζε ότι δεν είναι δυνατόν να ζούμε περισσότερο και να δουλεύουμε όσο όταν ζούσαμε λιγότερο -πράγμα που δεν χρειάζεται να είσαι και καθηγητής για να το καταλάβεις. Αμέσως, όμως, τον περιέλαβε η σάτιρα: ο Σπράος είναι νεκρόφιλος, η κυβέρνηση θέλει να πεθαίνουμε νωρίς, μας ζητούν το λόγο επειδή ζούμε πολύ και τέτοια ωραία έλεγαν οι Λαζόπουλοι της εποχής ίσως κι ο ίδιος ο Λαζόπουλος.
Πολλοί θα αντιτείνουν ότι, όπως νίκησε τότε το εργατικό κίνημα, έτσι και σήμερα θα πρέπει να αναλάβει νέους αγώνες για να νικήσει ξανά. Όμως -ας αναρωτηθούμε λίγο- τι ακριβώς νίκη θα καταφέρει; Πώς θα καταφέρει το εργατικό κίνημα να δουλεύουμε είκοσι πέντε χρόνια και να ζούμε μέχρι τα ογδόντα ως συνταξιούχοι; Μα με τον μόνο τρόπο με τον οποίο μπορεί αυτό να επιτευχθεί: να μεταθέσει το πρόβλημα στις επόμενες γενιές που έκπληκτες θα ανακαλύπτουν ότι θα πρέπει να δουλεύουν εφ’όρου ζωής.
Διάβασα πρόσφατα πολλούς να γράφουν στα blogs ότι θεώρησαν σωστό να κατεβούν στην πορεία όχι για τον εαυτό τους αλλά για τους συνταξιούχους γονείς τους. Εγώ, πάντως, στις νέες κινητοποιήσεις που σίγουρα θα γίνουν για το νέο ασφαλιστικό, θα τους πρότεινα να μείνουν στα σπίτια τους για τα παιδιά τους.
Πασχου Μανδραβελη
2010/05/12
Το κεφάλι των νόμων
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr
Την περασμένη Πέμπτη, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το πακέτο στήριξης της οικονομίας, η κ. Αλέκα Παπαρήγα ανέπτυξε με μισόλογα μια περίεργη νομική θεωρία, την οποία αν μη τι άλλο οφείλει να ξεκαθαρίσει. Είπε συγκεκριμένα: «Αφήστε όλα αυτά τα οποία συζητούνται τώρα, τι είναι νόμιμο, τι δεν είναι κ.λπ. Ο λαός με την πλειοψηφία του μπορεί να αλλάζει τους νόμους. Και πρώτα αλλάζουν οι νόμοι μέσα στην κοινωνία και μετά γίνονται νόμοι. Αλίμονο αν οι νόμοι αλλάζουν από το κεφάλι τους. Και μη μας φοβίζετε γι’ αυτό».
Δεν ξέρουμε ποιο είναι το «κεφάλι των νόμων», αλλά πραγματικά: «Ο λαός με την πλειοψηφία του μπορεί να αλλάζει τους νόμους». Αλλά μέσω διαδικασιών που προβλέπονται πάλι από νόμους· διά του Κοινοβουλίου. Και αφού ψηφιστεί ένας νόμος τότε όλοι οφείλουν να τον σέβονται. Ακόμη κι εκείνοι που κρατούν τα σημαιάκια του ΠΑΜΕ.
Εκεί λοιπόν υπάρχει ένα ζήτημα, το οποίο δεν ξεκαθάρισε η κ. Παπαρήγα. Για την ακρίβεια, στη συνέχεια, θόλωσε περισσότερο τον λόγο του ΚΚΕ: «Είμαστε διδαγμένοι περισσότερο από ποτέ και διδασκόμαστε και από την προσφορά μας και διδασκόμαστε και από τις αδυναμίες μας και από τα λάθη μας. Ενα πράγμα δεν πρόκειται να πετύχετε; Να μας στριμώξετε. Να μας παρεμποδίσετε στη δράση. Αυτό μη σας περνάει από τον νου. Και θα γυρίσει μπούμερανγκ. Αυτό να το ξέρετε. Διότι, ενενήντα δύο χρόνια, ξέρουμε πάρα πολύ καλά με ποιους έχουμε να κάνουμε».
Δράση από δράση όμως έχει διαφορά. Μια συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο κέντρο της Αθήνας μπορεί να είναι ενοχλητική για όσους οδηγούν, αλλά είναι καθόλα νόμιμη και ουδείς δικαιούται να την απαγορεύσει. Ο αποκλεισμός του λιμανιού και ταλαιπωρία χιλίων ανθρώπων, έστω κι αν είναι τουρίστες, είναι καθ’ όλα παράνομη και εκείνου που διαπράττουν την παρανομία πρέπει να διωχθούν ποινικά. Οι απειλές, λοιπόν, της κ. Παπαρήγα του τύπου «ενενήντα δύο χρόνια, ξέρουμε πάρα πολύ καλά με ποιους έχουμε να κάνουμε. Λοιπόν, μη φανταστείτε τέτοιο πράγμα. Μην ονειρεύεστε καρβέλια» πού απευθύνονται; Στη συντεταγμένη πολιτεία και δι’ αυτής στην κοινωνία η οποία ανέθεσε στη Δικαιοσύνη την τήρηση των νόμων; Και αν η πολιτεία δεν φροντίζει για την τήρηση των νόμων, ποιος θα τη φροντίσει; Θα ακολουθήσουμε τον νόμο της ζούγκλας, όπου οι μισοί θα λένε «νόμος είναι το δίκιο του λιμενεργάτη» και οι άλλοι μισοί θα λένε «νόμος είναι το δίκιο του επιβάτη»;
Αλλά έστω! Ας ονειρευτούμε ότι δεν ισχύει το άρθρο 4 του Συντάγματος που λέει «Oι Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου». Ετσι κι αλλιώς το Σύνταγμα, όπως είπε και ο κ. Μαΐλης είναι λεπτομέρεια της πολιτικής. Ας υποθέσουμε ότι όσοι «εκφράζουν αυθεντικά τη βούληση του λαού» είναι υπεράνω των νόμων και του Συντάγματος και ότι μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν. Τότε γεννάται ένα πρόβλημα. Οπως κατήγγειλε την Πέμπτη η κ. Παπαρήγα με αφορμή την έφοδο στη Βουλή, κυκλοφορούν διάφοροι προβοκάτορες με τις σημαίες του ΠΑΜΕ. Αυτούς μας επιτρέπει το ΚΚΕ «να τους στριμώξουμε»; Ή κάθε φορά που κάποιοι αποκλείουν το λιμάνι θα πρέπει ο αρχηγός της Αστυνομίας να καλεί τον Περισσό και να ζητάει την άδεια: «Παιδιά, είναι κάτι τύποι στο λιμάνι που καταστρέφουν τον τουρισμό. Είναι δικοί σας, να τους αφήσουμε; Η μήπως είναι προβοκάτορες για να τους συλλάβουμε;
dy@hotmail.com
2010/05/12
Apo to proto thema
Είναι καιρός κάποιοι πολιτικοί και όχι κατ’ ανάγκη πολιτικές δυν’αμεις να τραβήξουν την χώρα μπροστά. Αφήστε κ. Παπανδρέου τον Αλέξη και την Αλέκα να “βράζουν” στο ζουμί τους, αφήστε τους να κυριαρχούν στοην δικό τους παρελθοντικό μικρόκοσμο. Από το ΚΚΕ περίμενα αυτή την στάση. αλλά από τον ΣΥΡΙΖΑ πίστευα ότι θα είχαν το σθένος να παραμερίσουν τους κουκουλοφόρους και να κερδίσουν. Να κερδίσουν από την συμμετοχή για την σωτηρία της χώρας. Τελικά ο Πάγκαλος έχει τόσο δίκιο…