Ορισμένες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, Γερμανία, Καναδάς, Αγγλία και πολλές άλλες, δείχνουν ανοιχτά το δημόσιο χρέος του κράτους στους πολίτες τους.
Η ιστοσελίδα grekisk.se/οικονομία μπορεί να προσφέρει την δυνατότητα σε όσους ενδιαφέρονται να μελετήσουν τον τρόπο, πώς μια δημοκρατική χώρα που σέβεται τους πολίτες της δείχνει ανοιχτά το βουνό του χρέους της χώρας και πώς αυτό επηρεάζει τους πολίτες.
Νομίζω ότι θα ήταν μια απόδειξη θάρρους της ελληνικής κυβέρνησης να ζητήσει απο την Ελληνική Κεντρική Τράπεζα να παρουσιάσει ένα ρολόι του χρέους για τη χώρα μας όσο το δυνατόν συντομότερα.
Καλύτερο και πιο τολμηρό θα ήταν αν αυτό το ρολόι μπορούσε να τοποθετειθεί στους πρόποδες του λόφου της Ακρόπολης για να υπενθυμίζει διαρκώς σε όλους μας ότι είμαστε στο ξεπούλημα της χώρας μας! Αυτή η ισχυρή υπενθύμιση ελπίζουμε να μπορεί να φέρει όλους τους Έλληνες στη μάχη για τη διάσωση της Ελλάδας.
Ο Σωτήρης Δελής εργάζεται ως διευθυντής στην τράπεζα Swedbank
Κωνσταντίνος Γιόφκος
2010/05/13
Συμφωνώ μαζί σας κύριε Δελή.
Στο σημείο που μας έφεραν οι πολιτικοί της Ελλάδας, τουλάχιστον θα πρέπει να μας πουν και τι χρωστάμε.
Αν όχι παγκοσμίως τουλάχιστον πανευρωπαϊκός μας στραβοκοιτάνε εμάς τους Έλληνες.Χρωστάτε μας λένε οι Γερμανοί και εμείς δεν ξέρουμε το τι μας γίνεται.
Κοιτάξτε τι λένε οι συμπατριώτες μας στην Γερμανία.
Το Ρολόι του χρέους θα πρέπει να γίνει γνωστό σε όλους τους Έλληνες για να μαθαίνουν ανά πάσα στιγμή το ύψος του χρέους μας. Τα ποσοστά δεν τα καταλαβαίνουν και το 110% του ΑΕΠ δεν τους λέει τίποτα. Ίσως να γίνει και το μέσω τσεκαρίσματος της κυβέρνησης από τους πολίτες για τα δημοσιονομικά μας.
Τόσους φόρους θα πληρώσουμε, να μην ξέρουμε που πάνε τα λεφτά;
DY
2010/05/13
Arsh tou kampotaz ke ta ofelh ths ELLADAS. KE H LIANA KANELH peri allon tyrvazei. Ke to KKE den exei kamia eytynh!
Στην «επιχειρηματολογία» επί της οποίας βασίζεται το πόρισμα της Ειδικής Επιτροπής, ξεχωρίζουν τόσο τα άμεσα οικονομικά οφέλη για τη χώρα όσο και τα μελλοντικά, που συνδέονται με πολλαπλά θέματα όπως από την προσέλκυση επενδύσεων έως την τουριστική προβολή της χώρας.
Ετσι εκτιμάται ότι η άρση θα αποφέρει:
* Ετήσια έσοδα για τη χώρα που σύμφωνα με το Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος φθάνουν το 1,1 δισ. ευρώ.
* Θέσεις εργασίας σε ξηρά και θάλασσα
* επενδύσεις σε υποδομές με τη συμμετοχή μεγάλων ομίλων κρουαζιέρας
* Ενίσχυση τοπικών κοινωνιών
* Διαφημιστική προβολή της χώρας με δαπάνες εταιρειών
Υπάρχουν επίσης και τα επιχειρήματα που έρχονται να «λειτουργήσουν» ενισχυτικά και να καταστήσουν επιτακτική την ανάγκη η άρση του καμποτάζ να γίνει το γρηγορότερο δυνατό.
- Το 83% της παγκόσμιας κρουαζιέρας τελεί υπό μη κοινοτική σημαία
* Την επόμενη διετία η κρουαζιέρα με προορισμό την Ευρώπη θα αποτελεί την πρώτη επιλογή, ξεπερνώντας την σταθερή πρώτη προτίμηση της Καραϊβικής
* Μόνο τη διετία 2010-12 ναυπηγούνται 26 μεγάλα κρουαζιερόπλοια για πλους κυρίως στη Μεσόγειο
* Η ανάπτυξη της μεσογειακής κρουαζιέρας τρέχει με ρυθμούς του 12%
* Η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη θέση σε προτίμηση επισκεψιμότητας στη Μεσόγειο
* Λόγω του καμποτάζ στη χώρα αποβιβάστηκε το 2008 μόνο το 6,5% των επιβατών κρουαζιέρας αντί του 40% στην Ιταλία
* Η Ελλάδα εισέπραξε το 3,3% του συνόλου των άμεσων δαπανών κρουαζιέρας και η Ιταλία το 30,4%.
Ανδρέας Ανδριανόπουλος
2010/05/14
Τι μας έφερε μέχρι εδώ;…
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Φαίνεται πως δεν έχουμε ακριβώς καταλάβει τι έχει συμβεί. Τα πάντα ακούγονται εκτός από την αλήθεια. Ήρθε το ΔΝΤ να εξανδραποδίσει τους Έλληνες. Αυτή την εκδοχή την διακινεί κυρίως η Αριστερά και η λεγόμενη Λαϊκή Δεξιά. Οι ανίκανοι πολιτικοί διέλυσαν την χώρα και πολλοί έχουν ευθύνη για τα λεφτά που λείπουν γιατί τα έκλεψαν. Αυτά κυρίως ακούγονται από λογής σχολιαστές των ραδιοφώνων και γράφονται σε διαδικτυακά μπλόγκς. Να πληρώσει η πλουτοκρατία (Τράπεζες, βιομήχανοι, εφοπλιστές) που ξεζούμισε τα δημόσια ταμεία. Κι όχι ο λαός, που δεν φταίει σε τίποτα. Την άποψη αυτή προωθούν εκπρόσωποι του ΚΚΕ και κάποιοι φωνασκούντες του Σύριζα.
Ποια είναι όμως η πραγματικότητα; Η ελληνική κοινωνία δυσκολεύεται να καταλάβει και πολύ περισσότερο να αποδεχθεί πως το πρόβλημα είναι το ίδιο το κράτος. Κι όχι τόσο πολύ οι πολιτικοί που το διοικούν. Η αποκαλούμενη από πολλούς «πολιτεία» δεν αποτελεί, όπως η ελληνική κοινωνία έχει μάθει, την λύση. Αλλά την καρδιά του προβλήματος. Η ελληνική κοινωνία ζεί για…
πάνω από τριάντα χρόνια με δανεικά. Οι αυξήσεις που είχε δώσει τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου σε μισθούς και συντάξεις, κάτω από τους θριαμβευτικούς αλαλαγμούς του συνόλου σχεδόν των μέσων ενημέρωσης και την ενθουσιώδη υποδοχή λογής κοινωνικών φορέων, ήταν από πόρους ανύπαρκτους. Από χρήματα δηλ. που δεν υπήρχαν. Και βέβαια δανείσθηκε για να μπορέσει να τα πληρώσει. Από ποιους δανείσθηκε; Μα και βέβαια από τους σημερινούς υποτίθεται δυνάστες του ελληνικού λαού. Από τους διεθνείς τραπεζίτες δηλ. και τους απανταχού κερδοσκόπους.
Το πρόβλημα όμως δεν ήταν απλά πως τα ποσά των παροχών αυτών προήλθαν από δανεισμό. Αλλά ότι οι δαπάνες αυτές αποτελούσαν υποχρεώσεις του κράτους πλέον μόνιμες και διογκούμενες. Μόνιμες διότι δεν επρόκειτο ποτέ οι αυξημένοι αυτοί μισθοί και οι συντάξεις να μειωθούν στο μέλλον. Και διογκούμενες διότι, καθιερώνοντας ταυτόχρονα και την αυτόματη τιμαριθμική προσαρμογή, τα ποσά αυτά αναπόφευκτα αυξάνονταν συνεχώς. Με τις πρόσθετες μάλιστα προσλήψεις στο δημόσιο, την σταδιακή αύξηση των κρατικών φορέων και την διόγκωση του αριθμού των κρατικών οργανισμών και υπηρεσιών η μεγέθυνση των χρηματικών αυτών εκροών γιγαντώθηκε. Ολες όμως αυτές οι καινούργιες και μεγάλες δαπάνες πραγματοποιούνταν από πόρους που δεν υπήρχαν. Το εισόδημα της χώρας αυξανόταν ελάχιστα σε σχέση με τις καινούργιες της υποχρεώσεις. Φυσιολογική λοιπόν προσφυγή ήταν και πάλι ο δανεισμός.
Κάθε καινούργιος δανεισμός βέβαια προσέθετε μεγαλύτερα βάρη στα οικονομικά του κράτους. Διότι εκτός των δαπανών για μισθούς και συντάξεις μεγάλωναν και οι υποχρεώσεις για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους. Ηδη από το 1985 τα πράγματα είχαν φθάσει σε οριακά επίπεδα. Η αντικατάσταση Αρσένη από τον Κ. Σημίτη στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας έγινε για να συμμαζευτούν κάπως τα πράγματα. Το 1990 η κυβέρνηση Ζολώτα δυσκολευόταν να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξασφάλισε ειδικό δάνειο από την ΕΕ για τον σκοπό ακριβώς αυτό (δεν υπήρχε τότε η Ευρωζώνη και σε αντάλλαγμα του δανείου απελευθερώθηκε η αγορά των καυσίμων και εισήχθησαν αυστηρότεροι κανόνες ανταγωνισμού).
Το δημόσιο όμως συνέχισε να μεγαλώνει. Τα κόμματα ψηφίζονταν με βάση την ικανότητά τους να διορίζουν πολίτες στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι οποίοι, αφού διορίζονταν, έβρισαν φανατικούς συμπαραστάτες και στα κόμματα της Αριστεράς. Οι χτεσινοί ρουσφετολόγοι (σύμφωνα με το λεξιλόγιο της Αριστεράς) μετατρέπονταν σε ένα βράδυ σε καταπιεσμένους εργαζόμενους με δίκαια μισθολογικά και θεσμικά (βλ. μονιμοποίηση) αιτήματα.
Μπήκαμε στην συνέχεια με παραποιημένα στοιχεία στη Ευρωζώνη κι αναλάβαμε – σαν τελειωτικό χτύπημα – τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και ήρθε η κυβέρνηση Καραμανλή, με προμετωπίδα την λαική δεξιά και την αντι-φιλελεύθερη «ήπια προσαρμογή», για να ολοκληρώσει τον ενταφιασμό της οικονομίας. Είναι λοιπόν προφανές πως η καταστροφή δεν προήλθε από κάποιο δήθεν πάρτυ της πλουτοκρατίας. Αλλά από την γιορτή των παροχών, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και κυρίως στον δημόσιο τομέα, από χρήματα που δεν υπήρχαν. Τα λεφτά δεν τα έφαγαν πολιτικοί και λαμόγια. Αφού το 70% των δαπανών του κράτους πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις του δημοσίου. Που κυρίως εξανεμίζουν τους κόπους του λαού. Μόνο το 10% πηγαίνει σε δραστηριότητες, Οπου βρίσκονται οι εργολαβίες και οι προμήθειες. Αρα και οι πιθανές «λοβιτούρες». Τέλος, τα μέτρα του ΔΝΤ, και συνολικά της τρόικας, δεν έχουν στόχο την καταβαράθρωση των Ελλήνων. Αλλά την εξασφάλιση των χρημάτων (των φορολογουμένων τους) που θα μας δώσουν.
Καλοπερνώντας, σε σχέση με τις δυνατότητές μας, προκαλέσαμε την κρίση. Δίχως να υποφέρουμε, δυστυχώς, δεν θα βγούμε από αυτήν. Οσοι προειδοποιούσαμε για κάτι τέτοιο από το 1993, το σύστημα μας έστειλε στα σπίτια μας.
dy
2010/05/15
Ke h protash ton “iexovadon”
press-gr.com
Το κακό δεν είναι ότι αυτή λέει τόσες χαζομάρες, το κακό είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που κάθονται και την ακούνε. Εδώ θέλει να κλείσει τα ιδιωτικά σχολεία και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αλλά αυτή στέλνει την κόρη της σε ιδιωτικό σχολείο και ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για τη διέξοδο από τη κρίση, όπως την παρουσίασε η Αλ. Παπαρήγα, στην ομιλία της, έχει ως εξής:
«Γίνεται κοινωνική λαϊκή περιουσία ο κλάδος επεξεργασίας πρώτων υλών, οι κλάδοι της μεταποίησης, η παραγωγή μηχανημάτων, η Ενέργεια, οι μαζικές Μεταφορές, οι Τηλεπικοινωνίες, το συγκεντρωμένο εμπόριο με στόχο όσο το δυνατόν πιο αυτοδύναμη οικονομία, μειώνοντας την εξάρτησή της από το εξωτερικό εμπόριο και τις συναλλαγές με τις καπιταλιστικές οικονομίες, τους διεθνικούς μονοπωλιακούς ομίλους σε τέτοιους κρίσιμους τομείς.
Κοινωνικοποιείται η γη, οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις στον αγροτικό τομέα, διαμορφώνονται κρατικές παραγωγικές μονάδες για την παραγωγή και επεξεργασία αγροτικών προϊόντων ως πρώτων υλών ή άμεσα καταναλώσιμων.
Δίπλα στα κοινωνικοποιημένα μέσα παραγωγής δημιουργείται ο παραγωγικός συνεταιρισμός για την μικρή εμπορευματική παραγωγή στην πόλη και ο παραγωγικός συνεταιρισμός των μικρών και μεσαίων αγροτών. Οι μικροί και μεσαίοι αγρότες συμμετέχουν με βάση την κατανομή στη γη και τις ζωικές μονάδες, με την οποία εντάχθηκαν στο συνεταιρισμό.
Αξιοποιούνται τα νέα επιτεύγματα των τεχνολογιών και της επιστήμης, με στόχο τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, τη διεύρυνση του ελεύθερου χρόνου, ώστε να επιτυγχάνεται η ανύψωση του πολιτιστικού – μορφωτικού επιπέδου, να κατακτάται η ικανότητα ουσιαστικής συμμετοχής στον έλεγχο της διοίκησης, στους θεσμούς της εξουσίας.
Καταργείται κάθε είδους ιδιωτική – επιχειρηματική δραστηριότητα σε τομείς όπως η Υγεία, η Πρόνοια, η Ασφάλιση, η Παιδεία, ο Πολιτισμός, ο Αθλητισμός.
Η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής παρέχει την μοναδική δυνατότητα να διαμορφωθεί κεντρικός σχεδιασμός για την αξιοποίηση και κατανομή όλου του ανθρώπινου δυναμικού, για να εκμηδενισθεί η ανεργία.
Αυτόν τον σχεδιασμό και αυτήν την κατανομή δεν την κατοχυρώνει ο μονοπωλιακός καπιταλισμός, αφού το κάθε μονοπώλιο μπορεί να προγραμματίσει κοντοπρόθεσμα, το πολύ μεσοπρόθεσμα, τον ατομικό του προγραμματισμό με κριτήριο το κέρδος σε συνθήκες γενικότερης καπιταλιστικής αναρχίας.
O κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας στηρίζεται στην αξιοποίηση όλων των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της Ελλάδας που αφορούν τις ανθρώπινες ανάγκες, χωρίς ανισομέρειες και μακριά από κάθε περιορισμό που προκύπτει από την διαπλοκή της ελληνικής οικονομίας από την ιμπεριαλιστική ΕΕ και τους διάφορους μηχανισμούς τύπου τρόικας. Εξειδικεύεται κατά κλάδο, και διακλαδώνεται κατά περιφέρεια της χώρας και κατά κατηγορία.
Οι παραγωγικοί συνεταιρισμοί συνδέονται με τον Κεντρικό Σχεδιασμό με πλάνα παραγωγής και κατανομής, πλάνα κατανάλωσης πρώτων υλών, ενέργειας, νέων μηχανημάτων και υπηρεσιών.
Οργανώνεται από κρατικούς οργανισμούς – ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ινστιτούτα κλπ – η επιστημονική έρευνα, η οποία υπηρετεί τον Κεντρικό Σχεδιασμό, τη διεύθυνση της κοινωνικής παραγωγής και των κοινωνικών υπηρεσιών, με γνώμονα την ανάπτυξη της κοινωνικής ευημερίας.
Όλοι οι εργαζόμενοι απολαμβάνουν ισότιμα, με βάση τις ανάγκες τους, ισότιμες υπηρεσίες δημόσιες και δωρεάν, Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, Ασφάλισης, αναψυχής, προστασίας των παιδιών και υπερηλίκων, πολύ φτηνές υπηρεσίες (και σε ορισμένες περιπτώσεις δωρεάν) μεταφορών, τηλεπικοινωνιών, ενέργειας και ύδρευσης για λαϊκή κατανάλωση κ.λπ.
Διαμορφώνονται κρατικές κοινωνικές υποδομές που παρέχουν υψηλής ποιότητας κοινωνικές υπηρεσίες για την κάλυψη αναγκών που σήμερα αντιμετωπίζονται από το ατομικό και οικογενειακό νοικοκυριό (π.χ. εστιατόρια σε τόπους δουλειάς, σε σχολεία).
Παρέχεται σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δημόσια και δωρεάν υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Εξασφαλίζεται αποκλειστικά δημόσια δωρεάν γενική δωδεκάχρονη εκπαίδευση για όλους μέσα από έναν τύπο σχολείου με ενιαία δομή, πρόγραμμα, διοίκηση και λειτουργία, υλικοτεχνική υποδομή, ενιαία εκπαιδευμένο εξειδικευμένο προσωπικό. Εξασφαλίζεται αποκλειστικά δημόσια δωρεάν επαγγελματική εκπαίδευση μετά τη γενική υποχρεωτική εκπαίδευση. Εξασφαλίζεται εγγυημένη δουλειά με βάση το επιστημονικό και επαγγελματικό αντικείμενο για όλους και όλες, πριν ακόμα πάρουν το πτυχίο τους.
Διαμορφώνεται αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρόνοιας.
H λαϊκή οικονομία δεν είναι συμβατή με τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως είναι η EE και το NATO. H λαϊκή εξουσία ανάλογα με τις διεθνείς συνθήκες και τον περίγυρο της χώρας, θα επιδιώξει να αναπτυχθούν διακρατικές σχέσεις, με αμοιβαίο όφελος, ανάμεσα στην Ελλάδα και άλλες χώρες.
Η Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας, οικονομίας, θα επιδιώξει να αξιοποιήσει κάθε ρωγμή αντίθεσης και ανταγωνισμού ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για τη διαφύλαξη και ενίσχυση της λαϊκής εξουσίας, οικονομίας, της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Η λαϊκή εξουσία θα στηριχθεί σε λαϊκούς θεσμούς που θα γεννήσει η πάλη και η πρωτοβουλία του εργατικού λαϊκού κινήματος, θα αναδειχθούν, κατά συνέπεια, νέοι θεσμοί.
Βάση της λαϊκής εξουσίας θα είναι οι παραγωγικές μονάδες, οι τόποι εργασίας, στους οποίους θα ασκείται και ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος της διεύθυνσης. Mέσα από τις παραγωγικές κοινότητες, θα εκλέγονται και θα ανακαλούνται όταν πρέπει οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στα όργανα εξουσίας.
Οι συνεταιρισμένοι μικροί εμπορευματοπαραγωγοί και αγρότες κατοχυρώνονται ως σύμμαχοι της εργατικής τάξης, εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους από τα κάτω προς τα πάνω με αντίστοιχα σώματα.
Οι νέοι και οι νέες που δεν βρίσκονται στην εργασία, δηλαδή σπουδαστές, φοιτητές, θα εκλέγουν τους αντιπροσώπους μέσα από τις εκπαιδευτικές μονάδες, ενώ θα αξιοποιούνται με ειδικό τρόπο οι μαζικές οργανώσεις και ειδικές υπηρεσίες, ώστε να αντιπροσωπεύονται οι μη εργαζόμενοι για ειδικούς λόγους και οι συνταξιούχοι.
Η λαϊκή εξουσία θεσμοθετεί και παίρνει πρακτικά μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται η άσκηση του εργατικού και γενικότερα κοινωνικού ελέγχου, η ανεμπόδιστη άσκηση κριτικής σε αποφάσεις και χειρισμούς που εμποδίζουν την ανάπτυξη και ενίσχυση της λαϊκής οικονομίας. Είναι ζωτική ανάγκη να καταγγέλλονται πάσης φύσεως και προέλευσης αυθαιρεσίες, γραφειοκρατίας ή άλλα αρνητικά φαινόμενα.
Εκλέγεται από τα κάτω προς τα πάνω το ανώτατο όργανο εξουσίας με μη μόνιμους και ανακλητούς εκπροσώπους, που δεν πρέπει να ξεκόβονται από την παραγωγή. Όπου χρειάζεται γίνεται απόσπαση κατά την διάρκεια της θητείας τους ανάλογα με τις συγκεκριμένες ανάγκες. Οι αντιπρόσωποι, όπως λένε σήμερα, «βουλευτές» δεν έχουν κανένα ιδιαίτερο οικονομικό προνόμιο από τη συμμετοχή τους στα όργανα εξουσίας. Από το ανώτατο όργανο ορίζονται η κυβέρνηση, οι επικεφαλής των διαφόρων εκτελεστικής αρμοδιότητας τομέων (υπουργεία, διευθύνσεις, επιτροπές κ.λπ.).
Διαμορφώνεται αντίστοιχο σύνταγμα, εργατικό δίκαιο και οικογενειακό δίκαιο που κατοχυρώνει τις νέες σχέσεις. Tο Δικαστικό Σώμα συγκροτείται από αιρετούς και ανακλητούς λαϊκούς δικαστές, καθώς και από μόνιμο δικαστικό προσωπικό, υπόλογους στους θεσμούς της εργατικής εξουσίας».
Σύμφωνα με την κ. Παπαρήγα, η πρόταση «απευθύνεται στην εργατική τάξη, στους αυτοαπασχολούμενους, στη φτωχή αγροτιά, στα κινήματα της νεολαίας, των γυναικών, σε κάθε κίνημα και μορφή οργάνωσης με διάθεση αντίστασης στα μονοπώλια, στον ιμπεριαλισμό».
Υπό αυτό το πρίσμα η γραμματέας του ΚΚΕ τόνισε ότι «κατά τις τοπικές και περιφερειακές εκλογές και λόγω του Καλλικράτη, είναι ευκαιρία να διορθωθεί η λαϊκή ψήφος, να εκφραστεί και με την ψήφο η αγανάκτηση και η δυσαρέσκεια, οι διεργασίες συνείδησης, που συντελούνται στο λαό και στη νεολαία».
Ακόμη, ανέφερε ότι «τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ μπορούν να εκφράσουν την ανερχόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, τη δυναμική των εξελίξεων, η συνεργασία με το ΚΚΕ, η στήριξη των εκλογικών του συνδυασμών θα κάνει την διαφορά. Θα είναι ένα ηχηρό μήνυμα με πρακτική αξία ότι ο λαός δεν δέχεται τη φοβέρα, τον εκβιασμό και την παραπλάνηση».
Χαιρετισμό απηύθυναν εκπρόσωποι του Πορτογαλικού ΚΚ, του ΚΚ Τουρκίας, του ΚΚ Λαών Ισπανίας, του Κόμματος Εργατών Βελγίου, ενώ μηνύματα αλληλεγγύης στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο του ΚΚΕ έστειλαν 48 κομμουνιστικά και εργατικά Κόμματα.