Κάτι αλλάζει στην Ευρώπη, και αλλάζει γρήγορα: Οι εκλογές της Κυριακής στη Σουηδία, μία από τις πλέον ανοιχτές κοινωνίες στον κόσμο, απειλούν να επιβεβαιώσουν τους χειρότερους φόβους των αναλυτών ότι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία αποτελούν παγιωμένη συνθήκη στη Γηραιά Ηπειρο.
Για πρώτη φορά, το ακροδεξιό Κόμμα Σουηδών Δημοκρατών αναμένεται να ξεπεράσει το πλαφόν του 4% και να εκπροσωπηθεί στη Βουλή, διαταράσσοντας το ήρεμο κλίμα στην πολιτική σκηνή της Στοκχόλμης.
Ρυθμιστές;
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι αν οι ακροδεξιοί καταφέρουν πράγματι να ξεπεράσουν το 4% των ψήφων, ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Φρέντρικ Ρέινφιλντ ίσως δεν καταφέρει να αποσπάσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Με άλλα λόγια -και παρότι όλα τα κόμματα στην απερχόμενη Βουλή διαβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται να συνεργαστούν με τους ακροδεξιούς- οι Σουηδοί Δημοκράτες ελπίζουν να αναδειχθούν σε ρυθμιστές του πολιτικού γίγνεσθαι στη χώρα. Όπως ακριβώς, δηλαδή, οι ακροδεξιοί στην Ολλανδία: Μετά τις εκλογές του Ιουνίου, που δεν έδωσαν κοινοβουλευτική πλειοψηφία, το Κόμμα της Ελευθερίας (PVV) είναι η μόνη ελπίδα του κεντροδεξιού συνασπισμού για τον σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας. Και ακόμη χειρότερα: Αν οι διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης δεν καρποφορήσουν και η χώρα οδηγηθεί ξανά σε εκλογές, οι δημοσκοπήσεις βεβαιώνουν ότι το PVV θα αναδειχθεί στο μεγαλύτερο κόμμα της Ολλανδίας. Ανάλογο είναι το σκηνικό και στη Δανία, όπου το Λαϊκό Κόμμα είναι σε ένα από τα πλέον «επιτυχημένα» ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, αλλά και στην Αυστρία, τη Νορβηγία, το Βέλγιο…
Οι επιτυχίες των ακροδεξιών ανά την Ευρώπη και η στοχευμένη προσπάθειά τους να εντείνουν και να εκμεταλλευτούν το αίσθημα ανασφάλειας των Ευρωπαίων ξυπνούν ξενοφοβικά αισθήματα στους κεντροδεξιούς ηγέτες. Ο Νικολά Σαρκοζί θέλησε να αποδείξει την ικανότητά του να διαχειρίζεται το μεταναστευτικό ζήτημα προς όφελος των Γάλλων με τον επαναπατρισμό των Ρομά, μία πρακτική που ξεσήκωσε και συνεχίζει να ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων.
Η αντιδικία του Σαρκοζί με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο ήταν ο σημαντικότερος από τους πολλούς διαπληκτισμούς Γάλλων αξιωματούχων, προκειμένου να υπεραμυνθούν των υποχρεωτικών επαναπατρισμών.
Με στόχο φυσικά να ανακόψουν την προφανή άνοδο του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου. Η Γαλλία βρήκε σύμμαχο την Ιταλία, όπου o κυβερνητικός συνασπισμός περιλαμβάνει την ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά και όπου η ρατσιστική πολιτική έχει εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα. Ηδη από τα τέλη Αυγούστου, ο υπουργός Εσωτερικών, Ρομπέρτο Μαρόνι, είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να απελάσει όσους πολίτες άλλων κρατών ζουν αποκλειστικά από τα χρήματα της πρόνοιας, σε μία κίνηση που στόχο είχε επίσης τους Ρομά. Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι υπερασπίστηκε θερμά τον Σαρκοζί…
Ανασφάλεια
Όπως βεβαίως και η Γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ, που σύμφωνα με τον Σαρκοζί, του ανακοίνωσε την πρόθεσή της να διαλύσει τους καταυλισμούς των Ρομά στη χώρα της. «Ουδέποτε ειπώθηκε κάτι τέτοιο», έσπευσε να διαβεβαιώσει η καγκελαρία, αλλά η ίδρυση του ακροδεξιού Κόμματος Ελευθερίας πριν από μερικές εβδομάδες στο Βερολίνο παραπέμπει σε… ευθείες αναλογίες.
Και είναι σαφές ότι όσο η ακροδεξιά εκμεταλλεύεται την ανασφάλεια που σπείρει στους πολίτες η οικονομική κρίση, τόσο η ευρωπαϊκή δεξιά θα εμποτίζεται με μεγαλύτερες δόσεις ρατσισμού. «Αυτοί οι πολιτικοί παίζουν με τη φωτιά», προειδοποιεί η Ντομινίκ Μοζί, του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων στη Γαλλία, «διότι τα αισθήματα σε αυτό το ζήτημα είναι βαθιά και ίσως δεν εξαφανιστούν όταν ανακάμψει η οικονομία». Η Ευρώπη, κοινώς, οδεύει απροστάτευτη προς… το παρελθόν της.
www.imerisia.gr
Νικου Κωνστανταρα
2010/09/20
Ο κόσμος μας, σε 24 σελίδες
Tου Νικου Κωνστανταρα
Κατά κανόνα, σε σχόλιο ή ανάλυση καταπιανόμαστε με κάποιο γεγονός και με αυτό επιχειρούμε να φωτίσουμε αθέατες πτυχές του παρόντος, να αναδείξουμε τις προκλήσεις του αύριο. Τι γίνεται, όμως, όταν αφήνουμε τα γεγονότα να μιλήσουν μόνα τους; Ας δούμε πώς φαίνεται ο κόσμος μέσα σε ένα 24ωρο, όπως αυτό αποτυπώθηκε από την International Herald Tribune της περασμένης Πέμπτης.
Το πρώτο θέμα αποκάλυπτε πόρισμα του Διεθνούς Οργανισμού Εμπορίου, το οποίο επιβεβαιώνει καταγγελίες της Ε.Ε. ότι οι ΗΠΑ στήριξαν με δισεκατομμύρια δολάρια την Boeing, εις βάρος της ευρωπαϊκής Airbus. Τέτοια παράβαση δείχνει πόσο δυσκολεύονται και οι ισχυρότερες οικονομίες να υπακούσουν σε διεθνείς κανόνες όταν αυτοί οδηγούν τις εταιρείες τους σε μαρασμό. Η κεντρική φωτογραφία συνοδεύει έρευνα για το πώς η ανάπτυξη πράσινων πηγών ενέργειας στην Ευρώπη οδηγεί κοινωνίες, όπως αυτή των ανθρακωρύχων, σε βέβαιο τέλος.
Στη δεύτερη σελίδα, σε ανάλυση σημειώνεται ότι η μεγάλη πρόκληση για το κόμμα που ίδρυσε ο Κεμάλ Ατατούρκ δεν είναι να μελαγχολεί για την ήττα που υπέστη στο δημοψήφισμα της Κυριακής, αλλά να εκσυγχρονιστεί και να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει το φιλοϊσλαμικό κόμμα του πρωθυπουργού Ερντογάν. Ανάλυση από τις ΗΠΑ σημειώνει πως λαϊκιστές πολιτικοί που στηρίζονται από τα «πάρτι τσαγιού» και που κέρδισαν πρόσφατες προκριματικές εκλογές, τορπιλίζουν την προσπάθεια του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος να κερδίσει την πλειοψηφία στη Γερουσία τον Νοέμβριο. Μικρές, δραστήριες ομάδες αποκτούν δυνατή φωνή χάρη στις νέες τεχνολογίες και πλήττουν τα μεγάλα κόμματα. Σε λίγο, όμως, το χάος της πολυφωνίας θα δώσει πάλι το πλεονέκτημα σε όποιον διαθέτει οργάνωση και στρατηγική. Δημοσκόπηση βρίσκει ότι το 78% των Ευρωπαίων έχει θετική γνώμη για τον Μπαράκ Ομπάμα, από 83% πέρυσι.
Στην τρίτη σελίδα: Η γαλλική Εθνοσυνέλευση επικύρωσε την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του Νικολά Σαρκοζί, η οποία αυξάνει την ηλικία συνταξιοδότησης από τα 60 χρόνια στα 62. (Σιγά τη μεταρρύθμιση, θα λέγαμε στην Ελλάδα.) Ο Γάλλος πρόεδρος, όμως, έχει την τιμητική του εκείνη τη μέρα, στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, όπου δέχεται σφοδρότατη κριτική για τις απελάσεις των Ρομά. Η σύνοδος στόχευε σε συμφωνία για να δυναμώσει η φωνή της Ε.Ε. των 500 εκατ. πολιτών. Στη Μέση Ανατολή, οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων συνεχίζονται, εν μέσω ρουκετών και όλμων και διαφωνιών.
Στην Υγεία–Επιστήμη διαβάζουμε ότι νέες μελέτες σε υβριδικά είδη (και η αποκάλυψη παλαιών περιπτώσεων υβριδισμού, όπως ότι το 99,84% του DNA του σύγχρονου ανθρώπου είναι ίδιο με αυτό των Νεάντερταλ) δείχνουν ότι η ένωση των ειδών δεν είναι μόνο δυνατή, αλλά μπορεί να έχει και θαυμαστά αποτελέσματα.
Στα άρθρα, η Γερουσία των ΗΠΑ καλείται να επικυρώσει νέα συνθήκη με τη Ρωσία για τα πυρηνικά όπλα· εκφράζονται φόβοι για την υπερβολική αλιεία στην Ανταρκτική. Μεξικανός αρθρογράφος σημειώνει ότι, ενώ επαναστάσεις στη χώρα του το 1810 και το 1910 είχαν ευγενικούς σκοπούς, σήμερα η χώρα είναι πεδίο μαχών εμπόρων ναρκωτικών.
Στα αθλητικά δεσπόζει φωτογραφία από την ήττα του Παναθηναϊκού στη Βαρκελώνη, με ανάλυση για τα πολλά γκολ που παίκτες από τη Νότια Αμερική πετυχαίνουν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στα οικονομικά, Γερμανοί εισαγγελείς ερευνούν αν η Ντόιτσε Τέλεκομ δωροδόκησε αξιωματούχους των Σκοπίων. Στην Κίνα, τα δικαστήρια εξέτασαν 295.000 εργασιακές υποθέσεις το 2008 – αύξηση 95% από το προηγούμενο έτος και απόδειξη για το πόσο αλλάζει η Κίνα.
Στο τέλος, στην αγγλική έκδοση της «Κ», που τυπώνεται ως ένθετο της «Τρίμπιουν» στην Ελλάδα και την Κύπρο, διαβάζουμε: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα εγκαταστήσει δύο ειδικούς στο υπουργείο Οικονομικών· οι ιδιοκτήτες φορτηγών διαμαρτύρονται για την απελευθέρωση του κλειστού επαγγέλματός τους· εστιάτορες και ιδιοκτήτες μπαρ διαμαρτύρονται ότι η απαγόρευση καπνίσματος τους κόβει την πελατεία· συνεχίζονται οι έρευνες της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο Siemens· αυξάνονται τα κρούσματα ρατσιστικής βίας στον Αγιο Παντελεήμονα· η Ελλάδα ζητάει τη βοήθεια των Ελλήνων της διασποράς, ετοιμάζοντας «ομογενειακό ομόλογο».
Ο κόσμος αλλάζει. Κανείς δεν έχει βρει λύσεις. Οι Ελληνες πολεμούν να επιβιώσουν, χωρίς να κοιτάζουν ούτε μπρος ούτε πίσω. Εγκλωβισμένοι στην ίδια σελίδα κάθε μέρα.