ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γ. Πατούλης, Πρόεδρος Κ.Ε.Δ.Ε.: Αναγκαία η σύγκληση Συνόδου Κορυφής σε επίπεδο αρχηγών κρατών για το προσφυγικό –μεταναστευτικό.

Την αναγκαιότητα να ζητηθεί η σύγκληση έκτακτης συνόδου σε επίπεδο αρχηγών κρατών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν προκληθεί από τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές, τόνισε κατά τη σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε. ο Πρόεδρος Γ. Πατούλης.

Συνέχεια

Advertisements

Κριτική εκ του ασφαλούς

Οι πληγωμένες καρδιές του σοσιαλιστικού Βορρά (Σουηδοί, Νορβηγοί και η αγγλική κεντροαριστερή εφημερίδα Guardian) χύνουν δάκρυα απόγνωσης για τις τύχες των χιλιάδων προσφύγων που πλημμυρίζουν τις ακτές και τα σύνορα κρατών του Νότου και της Βαλκανικής. Από την σιγουριά της απόστασης ασκούν κριτική στις κυβερνήσεις και τους λαούς του Νότου για τον τρόπο αντιμετώπισης των μεταναστών. Δεν είναι όμως οι δικές τους κοινωνίες που κινδυνεύουν να τιναχθούν στον αέρα από την αλλοίωση της κοινωνικής, θρησκευτικής και αξιακής τους σύνθεσης. Δεκάδες χιλιάδες μεταναστών – όχι όλοι απαραίτητα πρόσφυγες από τις φρικαλεότητες των εμφυλίων σπαραγμών στις χώρες τους – πλημμυρίζουν τις προσβάσεις προς τις χώρες της Μεσογείου και της Κεντρικής Ευρώπης αναζητώντας καλύτερη τύχη.

Συνέχεια

The Greek Lobby in Scandinavia: Οι Ελληνες πρεπει να γυρισουν επιτελους σελιδα στην πολιτικη ζωη της χωρας μας !

Η λυση δεν ειναι αλλη απο την επιστροφη στην τοπικη αυτοδιοικηση !

To 61% πρωτογενούς πλεονάσματος της χώρας οφείλεται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η έκδοση του «Δελτίου Μηνιαίων Στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης» του Αυγούστου και οι συγκεκριμένες αναφορές σε στοιχεία ,του πρώτου εξαμήνου του 2015, από το Υπουργείο Οικονομικών (ΓΛΚ) αναδεικνύουν για άλλη μία φορά την αποτελεσματικότητα και τη σοβαρότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών.

Συγκεκριμένα η Τοπική Αυτοδιοίκηση παρουσιάζει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 145 εκατ. €, δηλαδή το 61% του συνολικού πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης, που ανέρχεται στα 238 εκατ. €. Την ίδια περίοδο οι φορείς κεντρικής κυβέρνησης εκτός κρατικού προϋπολογισμού παρουσιάζουν έλλειμμα -442 εκατ. € και οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης έλλειμμα ύψους -1.026 εκατ. €

Επίσης παρά τις τεράστιες περικοπές των νομοθετημένων μεταβιβάσεων από τον κρατικό Προϋπολογισμό στην Τοπική Αυτοδιοίκηση κατά -249 εκατ. €.( από 1.688 σε 1.439 εκατ. €.),το πρώτο εξάμηνο του 2015, σε αντιστοιχία με το πρώτο εξάμηνο του 2014, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της ΤΑ αυξήθηκαν μόλις κατά 42 εκατ. €. Άρα η ΤΑ, με την οικονομική της διαχείριση, πέτυχε το 83% των μειώσεων του κεντρικού κράτους να μην μετακυλιστεί στις τοπικές αγορές και στους δημότες.

Την ίδια περίοδο οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αυξήθηκαν μόλις 16%,όταν οι αντίστοιχες της γενικής κυβέρνησης αυξήθηκαν κατά 1.367 εκατ. € ή 42%

Ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γ. Πατούλης δήλωσε σχετικά:

«Η Τοπική Αυτοδιοίκηση βρίσκεται για άλλη μία χρονιά στην πρώτη γραμμή της εθνικής προσπάθειας για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Στην πρώτη γραμμή για την προστασία και στήριξη των πιο αδύναμων και ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων και τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής. Στην πρώτη γραμμή για τη δημοσιονομική εξυγίανση και την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων, που αποτελούν τη βασικότερη προϋπόθεση για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας και τη στήριξη της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να επιτύχει μία καλύτερη συμφωνία.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αναδεικνύεται όχι μόνο ως παραδοσιακός θεσμός κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, αλλά και ως βασικός πυλώνας για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη της χώρας.»

http://www.aftodioikisi.gr

Η ομογένεια χρειάζεται νέα ηγεσία

του  ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ

Η πρόσκληση του Λευκού Οίκου, σε ομογενείς των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής να συζητήσουν για την τρέχουσα κατάσταση στην Ελλάδα, αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η ελληνοαμερικανική παροικία στην μεγάλη αυτή χώρα.Δεν είναι η πρώτη φορά που μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την ελληνική πατρίδα γίνονται αντικείμενο διαβουλεύσεων στα υψηλότερα δώματα της πολιτικής ιεραρχίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ).Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει εθνικό, οικονομικό ή πολιτικό ζήτημα που να μην έχει απασχολήσει σοβαρά το Λευκό Οίκο και τις Γερουσίες, σε ομοσπονδιακό και πολιτειακό επίπεδο. Από τα πλέον πρόσφατα, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και η επιβολή εμπάργκο στην δωρεάν στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ στην Τουρκία, το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και η διαμεσολαβητική προσπάθεια, η οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2010 και άλλα.

Συνέχεια

Εκπληκτική ιστορική ερμηνεία του σημερινού ευρωπαϊκού χάους

Μέσα από τις φλόγες της οικονομικής κρίσης, το 2012, κέντρο και περιφέρεια της ΕΕ κατέληξαν σε μια συμφωνία. Ο ευρωπαϊκός Βορράς, για την ακρίβεια η Γερμανία, υποσχέθηκε να παράσχει χρηματοδότηση και η άλλη πλευρά, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα, υποσχέθηκαν να προχωρήσουν σε δομικές αλλαγές. Πρόσφατα, η συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) προκάλεσε ανησυχίες στις αγορές. Αντί η ΕΚΤ να ανακοινώσει την έναρξη του προγράμματος αγοράς ομολόγων ανακοίνωσε απλώς τις καλές της προθέσεις.

Του Mark Fleming-Williams
ΤΙΤΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ: «Seeking the Future of Europe in the Ancient Hanseatic League» (Αναζητώντας το μέλλον της Ευρώπης στην αρχαία Χανσεατική Ένωση)
ΠΗΓΗ: STRATFOR, Geopolitical Weekly

Συνέχεια

Η στρατηγική της Ισλανδίας

Ενώ στην Ελλάδα βιώνουμε μία τραγωδία στην πολιτική, με το επίπεδο της να καταβαραθρώνεται, η χώρα της άμεσης δημοκρατίας χαράσσει το δρόμο του μέλλοντος – την απεξάρτηση της από το τοκογλυφικό κεφάλαιο που απομυζεί τον πλανήτη

Η Ελλάδα, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει με επιτυχία τη μεγαλύτερη ίσως κρίση της ιστορίας της, χρειάζεται πλέον μία επαναστατική στρατηγική – με τη βοήθεια της οποίας να μπορέσει να αναδιαμορφώσει ολόκληρο το σύστημα της. Αυτή ήταν άλλωστε η ουσιαστική πρόθεση των Ελλήνων, όταν εξέλεξαν για πρώτη φορά μία αριστερή κυβέρνηση, χωρίς την παραμικρή εμπειρία – έχοντας την ελπίδα πως θα κατάφερνε να αλλάξει εντελώς τα, από χρόνια τώρα, «κακώς κείμενα» στη χώρα τους.

Στα πλαίσια αυτά, ίσως βοηθήσει η πορεία ενός άλλου πρώην προβληματικού κράτους, της Ισλανδίας η οποία, στηριζόμενη στην παράδοση της άμεσης δημοκρατίας που αναβίωσε μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ακολούθησε μία εντελώς διαφορετική στρατηγική – μέχρι σήμερα με μεγάλη επιτυχία, αν και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον.

Έχοντας ήδη αναφερθεί στην κρίση της χώρας (ανάλυση), καθώς επίσης στην απόφαση της υιοθέτησης της άμεσης δημοκρατίας εκ μέρους της, η οποία θορύβησε σε μεγάλο βαθμό το διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο (άρθρο), θα δώσουμε μια εικόνα της σημερινής της κατάστασης – μετά από μία περιληπτική ιστορική αναδρομή. Ειδικότερα τα εξής:
.

Ο δρόμος προς την καταστροφή

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ισλανδίας των 239.000 κατοίκων (D. Oddsson), το 2001, ενθουσιασμένος από τις ιδέες της νεοφιλελεύθερης σχολής του Σικάγο (M. Friedman), υιοθέτησε τα βασικά της στοιχεία – μειώνοντας το φόρο εισοδήματος στο 18%, καταργώντας εντελώς το φόρο περιουσίας και ιδιωτικοποιώντας το τραπεζικό σύστημα.

Εκτός αυτού, συνέδεσε τη χώρα του με την ΕΕ, μέσω μίας συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου, δημιούργησε στενές σχέσεις με τις τότε κυβερνήσεις των Η.Π.Α. και λάμβανε μέρος στις συναντήσεις της λέσχης Bilderberg – θεωρώντας τον εαυτό του μέλος της διεθνούς ελίτ.
Στη συνέχεια, έγινε διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ισλανδίας (2005), προωθώντας τη μεγαλομανία των τριών ιδιωτικών τραπεζών της, οι οποίες ήθελαν να μετατρέψουν τη μικρή χώρα σε ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κέντρο – τυπώνοντας παράλληλα χρήματα με συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό και πλημυρίζοντας την οικονομία με ρευστότητα. Όλα αυτά έως το 2009 όπου, ως αποτέλεσμα της μεγαλύτερης χρηματοπιστωτικής κρίσης που βίωσε η χώρα του στην ιστορία της, «καθαιρέθηκε» από το κοινοβούλιο.

Αναλυτικότερα στο ξεκίνημα της κρίσης, ως αποτέλεσμα της χρεοκοπίας της Lehman Brothers, οι τρεις μεγάλες τράπεζες συνολικά είχαν περιουσιακά στοιχεία ίσα με έντεκα φορές το ΑΕΠ της χώρας τους – εξωτερικά χρέη δε ύψους άνω των 50 δις $, απέναντι σε ένα ΑΕΠ της τάξης των 20 δις $ το 2008 (περί τα 15 δις $ σήμερα).

Η κατακόρυφη ανάπτυξη τους  είχε στηριχθεί στο δανεισμό τους από τη διατραπεζική αγορά, κυρίως από τις βρετανικές και τις ολλανδικές τράπεζες – οι οποίες τελικά υποχρεώθηκαν να εγγράψουν μεγάλες ζημίες, όταν η Ισλανδοί αρνήθηκαν να διασώσουν τις τράπεζες τους, όπως δυστυχώς οι Ιρλανδοί, μη αναλαμβάνοντας τα χρέη τους.

Η ολοκληρωτική κατάρρευση των τραπεζών της Ισλανδίας (γράφημα), θεωρήθηκε ως το μεγαλύτερο κραχ που έχει βιώσει ποτέ μία χώρα, συγκριτικά με το ΑΕΠ της – ενώ, σε αντίθεση με την Ιρλανδία, με την Ελλάδα, με τις Η.Π.Α. και με τις υπόλοιπες χώρες, το κοινοβούλιο της Ισλανδίας απέρριψε την παροχή κρατικών εγγυήσεων, για τη διάσωση των τραπεζών.
.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ισλανδία, ισολογισμοί τραπεζών

.
Στο γράφημα φαίνεται η κατακόρυφη πτώση των ισολογισμών των τραπεζών της Ισλανδίας μετά το 2008 – η οποία διατηρείται πλέον σχεδόν στα ίδια επίπεδα σήμερα.
.

Οι επόμενες ενέργειες

Συνεχίζοντας, αντί να δοθούν κρατικές εγγυήσεις, οι τράπεζες κρατικοποιήθηκαν, με τη δημιουργία ενός μοντέλου «καλής και κακής τράπεζας» – κατά το παράδειγμα της Σουηδίας το 1992, για την αντιμετώπιση της κρίσης των τραπεζών της (Securum).

Όλα τα περιουσιακά στοιχεία των τριών χρεοκοπημένων τραπεζών μεταφέρθηκαν στις καινούργιες, οι οποίες ανήκαν πλέον στο κράτος – ενώ όλες οι υποχρεώσεις τους στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των θυγατρικών τους στη Βρετανία και στην Ολλανδία, τέθηκαν σε εκκαθάριση, υπό την εποπτεία ενός συνδίκου πτώχευσης.
Οι βρετανικές και οι ολλανδικές τράπεζες, καθώς επίσης οι κυβερνήσεις των χωρών τους, διαμαρτυρήθηκαν έντονα, απειλώντας να αποκλείσουν την Ισλανδία από τις παγκόσμιες χρηματαγορές – με αποτέλεσμα η νέα κυβέρνηση της χώρας να επιβάλλει ελέγχους στην ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων (περιορισμούς αναλήψεων, απαγόρευση εμβασμάτων στο εξωτερικό κλπ.).

Περαιτέρω, το κοινοβούλιο δημιούργησε την ανεξάρτητη Αρχή, το νέο Θεσμό καλύτερα ενός ειδικού εισαγγελέα, ο οποίος ανέλαβε να ερευνήσει τις κατηγορίες για απάτη – όσον αφορά την κυβέρνηση που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, καθώς επίσης τις διοικήσεις των τραπεζών.

Έπραξε λοιπόν κάτι εντελώς διαφορετικό, από αυτό που βιώνουμε σήμερα στην Ελλάδα, από την ειδική επιτροπή της Βουλής για τη διερεύνηση των αιτίων που οδήγησαν την πατρίδα μας στην καταστροφή – η οποία δεν έχει ούτε την εξειδίκευση για να το κάνει, ούτε την απαιτούμενη ανεξαρτησία, οπότε μάλλον δεν πρόκειται να οδηγηθούμε σε σοβαρά συμπεράσματα.
Συνεχίζοντας, οι υπεύθυνοι της ισλανδικής τραγωδίας οδηγήθηκαν στη φυλακή – μεταξύ των οποίων ο γενικός γραμματέας του υπουργείου οικονομικών, καθώς επίσης οι πρόεδροι δύο τραπεζών, ενώ ασκήθηκε δίωξη εναντίον του πρώην πρωθυπουργού.
Η κυβέρνηση της χώρας τώρα, αντί να εκλιπαρεί διεθνώς για βοήθεια, όπως η ελληνική, εξευτελιζόμενη εις βάρος της εθνικής αξιοπρέπειας των Ελλήνων, αποφάσισε να επικεντρωθεί στην ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης οικονομίας της – δανειζόμενη μεν υποχρεωτικά από το ΔΝΤ, αλλά εφαρμόζοντας μία εντελώς διαφορετική πολιτική, από αυτήν που επιβάλλει η γερμανική Τρόικα στην Ελλάδα.
Κατάφερε δε τελικά να αντιστρέψει το εξαιρετικά αρνητικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (γράφημα), το οποίο ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτό της Ελλάδας (διπλάσια αρνητικό), καθώς επίσης να περιορίσει την ανεργία στο καταπληκτικό 3,9% – όταν η κατάσταση στην αγορά εργασίας στην Ελλάδα, επίσης στην Ισπανία, είναι εκτός ελέγχου.
.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ισλανδία, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών

.
Ολοκληρώνοντας, η αναφορά του ΔΝΤ για την Ισλανδία ήταν εξαιρετικά θετική (πηγή), αφού κατάφερε να αποπληρώσει πρόωρα ένα μεγάλο μέρος των δανείων της – όταν η Ελλάδα είναι αδύνατον ποτέ να τα καταφέρει, εφαρμόζοντας μία πολιτική που οδήγησε το ΑΕΠ της στο ναδίρ, καθώς επίσης τα χρέη της στο ζενίθ (ανάλυση).
.

Η επανάσταση στο τραπεζικό σύστημα 

Ενώ στην Ελλάδα βιώνουμε ένα πραγματικό δράμα, μία τραγωδία άνευ προηγουμένου στην πολιτική, με το επίπεδο της να καταβαραθρώνεται, η Ισλανδία, υιοθετώντας την άμεση δημοκρατία, χαράσσει το δρόμο του μέλλοντος – την απεξάρτηση της από το τοκογλυφικό κεφάλαιο, το οποίο απομυζεί τον πλανήτη.
Η δραματικότερη, αλλά και η πλέον ευχάριστη εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης της, η οποία ήταν κατά πολύ πιο επώδυνη από την ελληνική κρίση δημοσίου χρέους, είναι χωρίς καμία αμφιβολία η πρόταση του σημερινού πρωθυπουργού της – ο οποίος θέλει να αλλάξει τον τρόπο της δημιουργίας χρήματος στην πατρίδα του.
Πρόκειται για την πρώτη χώρα στον πλανήτη που σχεδιάζει ένα τόσο θαρραλέο μέτρο – αν και η Ελβετία, η δεύτερη χώρα που έχει ως πολίτευμα την άμεση δημοκρατία, ευρίσκεται επίσης πολύ κοντά, κρίνοντας από την «πρωτοβουλία για την εισαγωγή του πλήρους χρήματος» (Sovereign Money System), την οποία έχουν ξεκινήσει οι Πολίτες της.
Ειδικότερα, ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας έδωσε την εντολή για τη διεξαγωγή μίας μελέτης, με σκοπό την εξέταση του τρόπου, με τον οποίο η δημιουργία χρήματος από το πουθενά εκ μέρους των εμπορικών τραπεζών, προκάλεσε την οικονομική αστάθεια της χώρας του – ένα σοβαρό θέμα που θεωρείται όμως ταμπού για το τοκογλυφικό σύστημα της εποχής μας (ανάλυση).
Πρόκειται για το πλέον κρυφό μυστικό των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, από την εποχή που εισήχθη, λόγω της χρεοκοπίας της τράπεζας συναλλαγών του Άμστερνταμ, στα τέλη του 17ου αιώνα, η συστηματική απάτη της παροχής δανείων: το σύστημα των ελάχιστων εγγυητικών κεφαλαίων.
Ουσιαστικά σημαίνει πως μία τράπεζα μπορεί να εγκρίνει δάνεια πολλαπλάσια των κεφαλαίων της – με αποτέλεσμα, όταν δημιουργηθεί μία κρίση εμπιστοσύνης στην αγορά, να ακολουθούν τραπεζικές επιθέσεις (bank runs), οπότε να χρεοκοπεί η τράπεζα αφού δεν έχει στα ταμεία της τις καταθέσεις των πελατών της.
Στο τέλος της μελέτης που παραδόθηκε στον πρωθυπουργό της Ισλανδίας, εξετάσθηκε αναλυτικά η σχέση της παροχής δανείων εκ μέρους των τραπεζών, με το μέγεθος της κρίσης (πηγή) – καταλήγοντας στο συμπέρασμα, σύμφωνα με το οποίο το σύστημα των ελάχιστων εγγυητικών κεφαλαίων ήταν υπεύθυνο για μία σειρά κρίσεων, στις οποίες βυθίστηκε κατά καιρούς η Ισλανδία.
Μεταξύ αυτών για τον υπερπληθωρισμό της δεκαετίας του 1980, για το χρόνιο πληθωρισμό, για την υποτίμηση της κορώνας, για τα πολύ υψηλά επιτόκια, για την απώλεια των εσόδων της κυβέρνησης από τη δημιουργία χρημάτων, για τα αυξημένα χρέη του δημόσιου, καθώς επίσης του ιδιωτικού τομέα κοκ.
Η μελέτη περιγράφει αναλυτικά τα στάδια όλων των τραπεζικών κρίσεων από το 1790 και μετά, όπου η τράπεζα του Άμστερνταμ χρεοκόπησε από την τραπεζική επίθεση που συνέβη. Σύμφωνα με αυτήν τα εξής:

«Τα χρήματα στα ταμεία μίας τράπεζας (μετρητά), καθώς επίσης οι εγγυήσεις της στην κεντρική (και τα δύο περιουσιακά στοιχεία της τράπεζας) είναι, σε σύγκριση με τις συνολικές καταθέσεις της (τις υποχρεώσεις της τράπεζας), πάρα πολύ χαμηλά. Επομένως μία οποιαδήποτε φήμη, σύμφωνα με την οποία η τράπεζα αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, οδηγεί τους πελάτες της σε ενέργειες πανικού – όπου προσπαθούν να αποσύρουν μαζικά τις καταθέσεις τους (bank runs).
Μία επίθεση αυτού του είδους εναντίον της τράπεζας, την υποχρεώνει να πουλήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα τα περιουσιακά στοιχεία της, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει με τις αναλήψεις των πελατών της. Μία τέτοια όμως ξαφνική αύξηση της προσφοράς περιουσιακών στοιχείων, μπορεί να οδηγήσει στη ραγδαία πτώση των τιμών τους – η οποία φέρνει σε δύσκολη θέση τις υπόλοιπες τράπεζες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα».

Για να αποφευχθούν τα παραπάνω απαιτείται, σύμφωνα με τη μελέτη, μία επαναστατική αλλαγή στο χρηματοπιστωτικό σύστημα – ένας διαφορετικός τρόπος παροχής δανείων, με βάση τον οποίο να μπορεί να ελέγχεται η ακόρεστη απληστία των ιδιωτικών τραπεζών.
Επομένως, ένα σύστημα «πλήρους χρήματος», όπου μόνο η κεντρική τράπεζα θα μπορεί να δημιουργεί χρήματα από το πουθενά, οποιασδήποτε μορφής – ενώ θα πρέπει να είναι στην ιδιοκτησία του κράτους κατά 100% (στο ελληνικό δημόσιο ανήκει λιγότερο από το 9% των μετοχών της Τράπεζας της Ελλάδας).
Αντίθετα, οι εμπορικές τράπεζες δεν θα μπορούν να δανείζουν άνω του 100% των καταθέσεων τους – οπότε δεν θα έχουν τη δυνατότητα να παράγουν χρήματα (σήμερα για να δώσουν 100 € δάνειο, υποχρεώνονται σε εγγύηση 1% στην ΕΚΤ – οπότε το 99% είναι αέρας, χρήματα από το πουθενά).
.

Επίλογος

Για να μπορέσει μία χώρα να σταθεί πραγματικά στα πόδια της, πρέπει να σταματήσει να εξαρτάται από το παγκόσμιο τοκογλυφικό σύστημαυιοθετώντας το πλήρες χρήμα και εθνικοποιώντας, πριν από κάθε τι άλλο, την κεντρική της τράπεζα, η οποία πρέπει να έχει τον απόλυτο έλεγχο της δημιουργίας χρημάτων από το πουθενά.
Διαφορετικά είναι έρμαιο της παγκόσμιας ελίτ και των ισχυρών κρατών του πλανήτη, τα οποία την απομυζούν κυριολεκτικά – συνήθως με τη βοήθεια των οικονομικών κρίσεων, με το χρηματισμό της πολιτικής της ηγεσίας κοκ. Στα πλαίσια αυτά, στο επόμενο κείμενο μας θα ασχοληθούμε με αυτό ακριβώς το θέμα – έτσι όπως εξελίσσεται στις δύο χώρες που έχουν υιοθετήσει την άμεση δημοκρατία: στην Ισλανδία και στην Ελβετία.

Διπλωματικός πόλεμος Ρωσίας – Σουηδίας

Η Σουηδία τηρεί ιδιαίτερα επικριτική στάση όσον αφορά τις ενέργειες της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Ρώσο διπλωμάτη απέλασε σήμερα η κυβέρνηση της Σουηδίας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Μόσχας, η οποία με τη σειρά της απέλασε έναν Σουηδό διπλωμάτη.

Ο εκπρόσωπος του σουηδικού ΥΠΕΞ Γιόχαν Τέγκελ ανέφερε ότι οι δραστηριότητες του Ρώσου διπλωμάτη «παραβίασαν» τη Σύμβαση της Βιέννης, η οποία ορίζει τους διπλωματικούς κανόνες συμπεριφοράς, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες. «Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αυτά συνέβησαν πρόσφατα», δήλωσε.
Η Σουηδία τηρεί ιδιαίτερα επικριτική στάση όσον αφορά τις ενέργειες της Ρωσίας στην Ουκρανία.
«Οι ρωσικές αρχές μας πληροφόρησαν ότι ένας διπλωμάτης της πρεσβείας της Σουηδίας πρέπει να εγκαταλείψει τη χώρα. Η Ρωσία ανέφερε σαφώς ότι θεωρεί πως πρόκειται για ανταπόδοση της απόφασης της Σουηδίας να απελάσει έναν Ρώσο διπλωμάτη», είπε ο Τέγκελ στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα τα ονόματα και οι βαθμοί των δύο διπλωματών. Είναι πολύ νωρίς για να κριθεί ποιες συνέπειες θα έχει η απόφαση της Μόσχας στις διμερείς σχέσεις, ανέφερε ο Τέγκελ, καθιστώντας ωστόσο σαφές «δεν πρόκειται να τις βελτιώσει».
Πηγή: ΑΜΠΕ, Ναυτεμπορική