Ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Εχθρός του ανθρώπου και της κοινωνίας

Από τη στιγμή που θα πει κανείς, προκειμένου για τις υποθέσεις του κράτους  τι με ενδιαφέρει, μπορούμε να υπολογίσουμε ότι έχει γίνει το πρώτο βήμα για την παρακμή του κράτους αυτού. Κάποιος το είπε. Σύμφωνα με τον ορισμό του θείου μας Αριστοτέλη «για να έχει κάποιος το δικαίωμα να φέρει τον τίτλο του πολίτη και να λογίζεται οργανικό μέλος μιας κοινωνίας πρέπει τα ενδιαφέροντά του να μην στρέφονται αποκλειστικά και μόνον, γύρω από το ατομικό του συμφέρον, αλλά να επεκτείνεται ευρύτερα μέσα στο κοινωνικό συμφέρον». Ο δε άλλος μεγάλος συγγενής μας κι αυτός, ο Περικλής, τόνιζε ότι δεν θεωρούμε φιλήσυχο, αλλά άχρηστο αυτόν που δεν ασχολείται με τα κοινά.

Είναι  λοιπόν άχρηστος και επικίνδυνος για το κοινωνικό σύνολο όποιος αδιαφορεί για την κοινωνία και στερεί από αυτήν την δημιουργική του παρουσία. Είναι σαν τα υπερτροφικά κύτταρα που διογκώνονται συνεχώς και μεταβάλλονται σε καρκινώματα του οργανισμού. Οι άνθρωποι από την γέννησή τους ποτέ δεν έζησαν σαν μονάδες, αλλά πάντοτε σαν νομάδες. Είμαστε άνθρωποι όταν γινόμαστε συνάνθρωποι. Τώρα όμως γεννάται το εύλογο ερώτημα και απορία. Τότε υπήρχαν οι άνθρωποι που έχτιζαν τους Παρθενώνες και τους πολιτισμούς, που έγιναν φάροι καθοδήγησης για όλην την ανθρωπότητα. Άρα αυτοί οι άνθρωποι είχαν και και δικαίωμα να απαιτούν και να προτρέπουν συμμετοχή στα κοινά από τους πολίτες, της τότε κοινωνίας. Σήμερα όμως ποιος τολμάει από τους σημερινούς πολιτικούς, να απαιτήσει κάτι παρόμοιο περί συμμετοχής στα κοινά ή να κατηγορήσει τον πολίτη που δεν συμμετέχει, για αδιαφορία; Όταν οι περισσότεροι από τους πολιτικούς μας δυστυχώς  συναγωνίζονται ποιος θα αρπάξει περισσότερα από το κράτος, κοροϊδεύοντας τους πολίτες, εκμεταλλευόμενοι τις κοινωνικές του ανάγκες. Παρ’ όλα αυτά όμως κυρίες και κύριοι αναγνώστες, φίλοι και άφιλοι, γνωστοί και άγνωστοι επώνυμοι και ανώνυμοι, εμείς σαν Έλληνες έτσι όπως είμαστε ή μας κατάντησαν σήμερα, δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τη μάχη. Το έχουμε στο αίμα μας. Μας καθοδηγεί το προϊστορικό μας DNA και μας στρέφει ενστικτωδώς άλλους έμμεσα κι άλλους άμεσα, ανάλογα πώς σκέπτεται ο καθένας, στα κοινά μας, είτε πολιτικά, είτε αθλητικά, κλπ. Και λέμε και κάνουμε, και βρίζουμε  και αγανακτούμε και αδιαφορούμε για τα γενόμενα δίπλα μας, αλλά κοιτάμε από τις κοινωνικές…κλειδαρότρυπες και ενημερωνόμαστε, επί παντός επιστητού. Ο καθένας βέβαια με τον τρόπο του. Άλλοι γράφουν, άλλοι διαβάζουν, άλλοι βρίζουν, άλλοι βλέπουν και καμώνονται ότι δεν τους ενδιαφέρει ό,τι γίνεται γύρω τους, άλλοι πετούν μπογιές, γιατί τις είχαν περίσσευμα, κι άλλοι βιαιοπραγούν γιατί έχουν υπέρμετρη αδρεναλίνη

Βιώνουμε το μεγάλο μας Τσίρκο, με τους κλόουν και τα άγρια θηρία, δεκαετίας 1960. Ο φανατισμός και η αδιαφορία, είναι από τις κύριες πληγές ενός δημοκρατικού πολιτεύματος. Είναι κατά συνέπεια καταστρεπτικά για τους πολίτες της χώρας που κυβερνάται με δημοκρατικό πολίτευμα και διαδικασίες, καθώς και για τα μέλη ενός συνδικαλιστικού ή αθλητικού ή εκπολιτιστικού ή ό,τι άλλο θέλει, σωματείου, συλλόγου, κοινότητας, ομάδας κλπ. Ο φανατισμός και η αδιαφορία, σαν έννοιες είναι εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους. Τα αποτελέσματα όμως, που απορρέουν από αυτές, είναι τα ίδια και τα αυτά. Κατακερματισμός, αποδυνάμωση, απομόνωση του συνόλου και καχυποψία, μίσος και συκοφαντία του ατόμου. Λέμε ότι είναι δύο τελείως αντίθετες έννοιες, γιατί η μεν πρώτη εκφράζει τον υπέρμετρο ζήλο για κάποια συμμετοχή κάπου ή ακόμη για την επιβολή μιας γνώμης, σκέψης, ιδέας, η δε άλλη εκφράζει την υπέρμετρη αποχή από τα συμβάντα στο γύρω χώρο. Θα σταθούμε σε κάθε μια ξεχωριστά απ’ αυτές τις έννοιες, καθώς και στους θιασώτες τους (οπαδούς, χειροκροτητές). Από την ιστορική του σκοπιά ο φανατισμός πρωτοσυναντάται και πρωτοστατεί κυρίως στη θρησκεία, στην υπεράσπιση και την επιβολή της με πολέμους, βίες και άλλα συναφή.

Σήμερα χρησιμοποιείται (το ρήμα δεν είναι τυχαίο), για να εκφράσει την τυφλή προσήλωση σε μια ιδέα, σ’ ένα πολιτικό κόμμα, σε μια πολιτική παράταξη, σε μια αθλητική ομάδα, ακόμα και σε ένα ζωντανό είδωλο, παράγωγο των καλλιτεχνιών. Αυτό που αφορά εμάς, σήμερα, εδώ σ’ αυτά τα ψυχρά μέρη, που ζούμε κι αναπτυσσόμαστε και μας καίει ιδιαίτερα, είναι ο πολιτικός φανατισμός, του οποίου είμαστε, δυστυχώς βέβαια, άλλοτε συμμετέχοντες κι άλλοτε θεατές/μάρτυρες, ανήμποροι να επέμβουμε στους υποδαυλισμούς άλλων. Κι αυτό η μη ακαριαία επέμβαση και αποτροπή των προκλήσεων του φανατισμού, έχει τις αιτιάσεις και τις δικαιολογίες του, που καλά θα είναι να αναλυθούν  κάποτε. Στην εποχή μας η παραγωγή του φανατισμού γίνεται με επιστημονικό, θεωρητικό τρόπο. Ορισμένες ιδεολογίες και οι εκφραστές τους, κόμματα κυρίως, έχουν αναγάγει τον πολιτικό φανατισμό στα στελέχη τους και οπαδούς τους, σαν βασική προϋπόθεση για την πολιτική τους επιβίωση. Ξεφεύγουν μ’ αυτόν τον τρόπο από το μέτρο του πάθους αυτού, τα μέλη, οι οπαδοί, οι πολίτες. Κι από προσήλωση λογική, στο πολιτικό τους όραμα ή στην πολιτική τους παράταξη έχουμε την οργή, κι αντί για πολιτική δράση θετική, έχουμε την πολιτική αντίδραση, αρνητική, (εκφραζόμενη με μπογιές, βιαιοπραγίες κλπ.). Έτσι βλέπουμε  ότι στον φανατισμό, δεν υπάρχει λογική, υπάρχει μόνον οργή και μίσος, δεν υπάρχει δράση, υπάρχει αντίδραση, μόνον καταστροφική. Με αυτόν τον τρόπο τα αποτελέσματα  που επακολουθούν και γινόμαστε μάρτυρες, είναι κάθε άλλο παρά θετικά. Τα βλέπουμε στις ημέρες μας, γύρω μας, μεταξύ μας.

Ας υποθέσουμε ότι η ιδέα των μεν, οι προβληματισμοί τους, οι σκέψεις τους, οι απόψεις τους και τέλος οι προτάσεις τους, είναι συζητήσιμες, γιατί έχουν μια λογική βάση. Ο τρόπος όμως, η τακτική που ακολουθούν και που διαπνέεται από αδιαλλαξία και φανατισμό, το μόνο που καταφέρνουν, είναι μια κούφια, αψυχολόγητη, αδικαιολόγητη, απροσάρμοστη στο περιβάλλον (σχολείο), φανατισμένη μετάδοση, στους φίλους, στους οπαδούς, στα παιδιά τους (που κι αυτά αύριο θα κάνουν ίσως, τα ίδια και χειρότερα), στα μέλη τους, που γίνονται μάρτυρες μιας  κοινωνικής…χαβούζας (κοινώς βόθρου). Η θέση μας είναι ότι και οι μεν και οι δε (για το σχολείο εννοούμε) αποτελούν όνειδος και ρεζίλι του Ελληνισμού για την εδώ κοινωνία που μας έχει περιμαζέψει και μας φιλοξενεί. Η δε ψυχρότητα μεταξύ των απόδημων Ελλήνων, να διαιωνίζει το χάσμα, των απόψεων και να τροφοδοτούνται τα σχίσματα (παντός είδους), να μονιμοποιούνται οι παραγοντίσκοι και οι παραφυάδες τους, σαν δήθεν, μοναδικοί, δυσαναπλήρωτοι, αλάθητοι, οι λαϊκοί, οι καταλληλότεροι, για τις οποιεσδήποτε θέσεις, όπως βαυκαλίζονται, του απόδημου Ελληνισμού του κοινωνικού, του πολιτικού είτε εν Ελλάδι (με πολύ λάδι) είτε στον εδώ χώρο (χωρίς λάδι, στεγνό). Επειδή αυτές οι έννοιες, όπως όλες εξάλλου, δεν εφαρμόζονται σ’ άλλον πλανήτη, παρά μόνον στον δικό μας, απ’ ότι μέχρι στιγμής γνωρίζουμε και για να μη τις αφήνουμε… μετέωρες, αν τις προσγειώσουμε, κάπου  στη γη, στη χώρα που ζούμε, κοντά μας, γύρω μας, στις κοινότητές μας, στους συλλόγους μας, στους μαζικούς, γενικά, φορείς του Ελληνισμού, θα διαπιστώσουμε δυστυχώς, ότι κάνουν… ομαλή προσγείωση. Και μας εμποτίζουν αυτές οι έννοιες, με… χολή και ύδωρ, μη πόσιμο και μπογιές. Και μας οπλίζουν τα χέρια με παντός είδους αντικείμενα βίας. Και μας τρέφουν την σκέψη με αυθαιρεσίες  και επιλογές ετσιθελικές (αυτοί που η ονομαστική αξία της μόρφωσής τους, είναι υπό κοινωνική αμφισβήτηση και χωρίς κοινωνικό αντίκρυσμα, με σκαμπανεβάσματα, όπως η ονομαστική αξία του χαρτονομίσματος στο χρηματιστήριο). Αυτά όλα είναι που μας καθοδηγούν σήμερα.

Ένας ουδέτερος παρατηρητής, ίσως διερωτώνταν, «Μα, δεν έχουν  κανένα κοινό σημείο αυτοί οι άνθρωποι; Δεν προέρχονται από την ίδια χώρα; Δεν εκδιώχθησαν από τις ίδιες αιτίες περίπου; Και εκ τούτου θα έπρεπε να μάχονται όλοι αυτοί, σαν ΕΝΑΣ; Εάν όμως έκανε αυτήν την ενδόμυχη (απόκρυφη, μυστική) ερώτηση, ο παρατηρητής αυτός, εμείς θα του απαντούσαμε κάπως «λακωνικά» (καθ’ ότι Λάκωνες). Ότι «ο φανατισμός δεν γεννιέται με τον άνθρωπο, αλλά εμφυσείται σ’ αυτόν, από άλλους δυνατότερους, πνευματικά, έχοντας ευφυίαν πονηράν, ατομική και αντικοινωνική. Και χρησιμοποιούν αυτούς τους ασθενέστερους σαν πιόνια στην κοινωνική σκακιέρα, σαν μαριονέτες ή σαν φερέφωνα για το δικό τους ή κομματικό τους, απόλυτο συμφέρον. Γι αυτό κατά την γνώμη μας, η μεγαλύτερη προσβολή και όνειδος για τον άνθρωπο, είναι ο φανατισμός, είτε εκφράζεται με ανωνυμίες, είτε με επωνυμίες, είτε αρνήσεις, οχυρωμένες πίσω από καθ’ υπαγόρευσιν αλήθειες, βάσει των οποίων ο έχων αντίθετη άποψη και γνώμη από τη δική μου, καρατομείται, χλευάζεται…, χρωματίζεται, ανάλογα τι χρώμα, μας περισσεύει. Όσο κι αν προσπαθήσει να ερμηνεύσει κάποιος την κοινωνική σχιζοφρένεια που μας διέπει και μας διακρίνει, δεν θα τα καταφέρει ούτε με ψυχολογικές, ούτε με κοινωνικές, ούτε με πολιτικές ερμηνείες, να δώσει απάντηση λογική. Και θα αιωρούνται πάντοτε οι απορίες, του «γιατί τόσο μίσος προς τον καθρέφτη μας; Γιατί τόση απελπισία, τέτοια παράλυση σκέψης, γι αυτά που μας υπαγορεύουν άλλοι να κάνουμε για λογαριασμό τους;

ΕΙΡΗΝΗ ημίν, υμών, αμάν

Αυτόχειρ

Γιώργος Κουβάτσος

 

Πηγές  ellinessouidias.wordpress.com

Το τουρκικό πλοίο άρχισε να βυθίζετε στο λιμάνι της Μασσαλίας

ploio03

 

Μετά από καθυστέρηση ενός μηνός, το τουρκικό πλοίο μπήκε στο παλιό λιμάνι της Μασσαλίας, στις 30 Ιουλίου, όπου είναι αγκυροβολημένο μέχρι σήμερα
Έπειτα από τη Μασσαλία, κανονικά θα έμπαινε θριαμβευτικά στο ίδιο το Παρίσι, παίρνοντας μέρος στις εκδηλώσεις του «Τουρκικού Έτους» στη Γαλλία!!!
Μετά από τη ψυχρή υποδοχή πού του έγινε από από τους Μασσαλιώτες το τουρκικό πλοίο τελικά δεν πήγε στο Παρίσι και η χρονιά της Τουρκίας στη Γαλλία άρχισε με τον χειρότερο τρόπο
Οι τούρκοι παραπλάνησα τους πάντες ότι το πλοίο θα έκανε τον πλου από Φώκαια, μέχρι Μασσαλία για ιστορική έρευνα της διαδρομής. Το οποίο μάλιστα, όταν πλησιάζε σε λιμάνι κινόταν με κωπηλάτες, ενώ όλο τον άλλο πλου κινόταν με ρυμουλκό.

Θα ήταν σήμερα δύσκολο να μιμηθεί κάποιος τους τολμηρούς θαλασσοπόρους της Φώκαιας.

Ίσως ότι το όνειρο των Τούρκων θα γίνει πραγματικότητα εάν το πλοίο τους βυθιστεί εντελώς μετά απο 2.600 χρονια, θα γραφτεί στην στην ΙΣΤΟΡΙΑ ως αρχαίο καράβι…!

Διαβάστε περισσότερα για το πλοίο


Tο νέο βιβλίο της γνωστής συγγραφέως Μπίλλι Ρόζεν που ήταν παιδί μεταναστών της Σουηδίας.

Μπίλλι Ρόζεν – Μάκης Τσίτας
Μη φεύγεις
Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη
Εκδόσεις Ψυχογιός

Μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας της Αγγλίας, η Μπίλλι Ρόζεν κι ένας γνωστός συγγραφέας της νεότερης γενιάς, ο Μάκης Τσίτας συνεργάστηκαν για τη συγγραφή του εξαιρετικού βιβλίου για παιδιά «Μη φεύγεις» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Ο Αλέξης αγαπάει πολύ τη γιαγιά του. Και η γιαγιά αγαπάει πολύ τον Αλέξη.
Σήμερα ήρθε πάλι να τον δει κι εκείνος είναι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Γιατί πάντα περνάνε πολύ όμορφα οι δυο τους. Κουβεντιάζουν, παίζουν με τα αυτοκινητάκια, πηγαίνουν στην παιδική χαρά και στο σινεμά. Κάποια στιγμή η γιαγιά πρέπει να φύγει. Όμως ο Αλέξης δε θέλει. Δε θέλει καθόλου. Γιατί φοβάται ότι η γιαγιά του δε θα ξαναγυρίσει, όπως η θεία Καίτη που ήταν πολύ μεγάλη… Η γνωστή συγγραφέας και κριτικός παιδικής λογοτεχνίας λέει (Ελευθεροτυπία 20/02/2009) για το βιβλίο «Πράγματα σημαντικά, γραμμένα απλά και καθαρά, αισθήματα μεγάλα, εκφρασμένα με σεμνότητα και γλυκύτητα, όπως ταιριάζει σε όλα τα πραγματικά ωραία και ακριβά. Και μια σχέση βαθιά και ιερή, αυτή η ευλογημένη και αείφυλλη σχέση γιαγιάς και εγγονιού».
Ενώ ο γνωστός συγγραφέας και εκπαιδευτικός Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης γράφει στη δική του κριτική «η αγάπη είναι το απαραίτητο στοιχείο για να αποκτήσει το συναίσθημα δύναμη και να βοηθήσει το παιδί να μεγαλώσει με τις καλύτερες προοπτικές. Ο Μάκης Τσίτας με την Μπίλι Ρόζεν γράφουν ένα βιβλίο που το διαβάζεις με ευχαρίστηση και το αγαπάς από την πρώτη στιγμή. Μια τρυφερή ιστορία για παιδιά, αλλά και για μεγάλους, που εξακολουθούν να ονειρεύονται».
Η ευαίσθητη εικονογράφηση της ταλαντούχας Ελίζας Βαβούρη είναι απόλυτα ταιριαστή με το κείμενο.

Βιογραφικά των συγγραφέων:

Η Μπίλλι Ρόζεν γεννήθηκε στην Αθήνα και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στον Πόρο. Στα οχτώ της χρόνια μετακόμισε στη Σουηδία, όπου πήγε σχολείο και στη συνέχεια σπούδασε δημοσιογραφία. Το 1960 πήγε στην Αγγλία και σπούδασε Αγγλική Φιλολογία.
Έχει δουλέψει σε πολλές δουλειές: σερβιτόρα, λαντζέρισσα, υπάλληλος γραφείου ασφαλίσεων, βοηθός νοσοκόμου σε γηροκομείο, εκπαιδευτικός σε οικοτροφείο, συνεργάτιδα και παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών και φωτορεπόρτερ σε περιοδικά και εφημερίδες. Ζει μεταξύ Αγγλίας και Ελβετίας. Είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά.
Έχει γράψει έξι βιβλία για παιδιά και εφήβους:
1)    Ο Πόλεμος της Αντιγόνης: βραβεύτηκε σε διαγωνισμό του 1987 για συγγραφείς παιδικών βιβλίων που συνδιοργάνωσαν οι εκδόσεις Faber and Faber, η εφημερίδα Gurdian και το BBC. Έγινε τηλεοπτική σειρά για το BBC. Μεταφράστηκε σε δεκαπέντε γλώσσες (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη).
2)    Η άλλη πλευρά του βουνού: Μεταφράστηκε σε δέκα γλώσσες (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη).
3)    Ο Γάτος της Σοφίας: Μεταφράστηκε σε πέντε γλώσσες (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Περίπλους).
4)    Ένα χελιδόνι το χειμώνα: Μεταφράστηκε σε έξι γλώσσες (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη).
5)    Εγώ και ο κύριος Γορίλας: Μεταφράστηκε σε πέντε γλώσσες (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη).
6)   Μη φεύγεις: σε συνεργασία με τον Μάκη Τσίτα, εκδόσεις Ψυχογιός.

Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά. Σπούδασε δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο. Από το 1994 ζει μόνιμα στην Αθήνα κι εργάζεται στο χώρο των εκδόσεων. Είναι συνεκδότης του περιοδικού για το βιβλίο Index.
Κείμενά του (διηγήματα, θεατρικά, ποιήματα), συμπεριλήφθηκαν σε ανθολογίες και δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα μονόπρακτά του «Στην πλατεία» και «Η τηλεόραση» παίχτηκαν στο Θέατρο των Καιρών σε σκηνοθεσία Έρσης Βασιλικιώτη. Διηγήματά του μεταφράστηκαν στα γερμανικά, στα ισπανικά, στα αγγλικά, στα εβραϊκά, στα σουηδικά και στα φιλανδικά.
Έχει γράψει εννιά βιβλία για παιδιά (Τ’ όνομά μου είναι Δώρα, Ελληνικά Γράμματα – Η Δώρα και ο Οδυσσέας, Ελληνικά Γράμματα – Δε μου αρέσει το γάλα!, Ψυχογιός – Ποιανού είναι αυτή η σούπα;, Ψυχογιός – Χριστούγεννα στο νηπιαγωγείο, Σαββάλας – Ο Κοκκινούλης, Κάστωρ – Οι Φίλοι, Ψυχογιός – Βρες ποιος είμαι!, Ελληνικά Γράμματα – Μη φεύγεις σε συνεργασία με την Billi Rosen, Ψυχογιός) και μία συλλογή διηγημάτων για ενήλικες (Πάτυ εκ του Πετρούλα, Καστανιώτης).

Τα γεγονότα της συνέλευσης του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, (παρατήρηση γονέα)

Κυριες και κύριοι,

Η συνέλευση του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων   που έγινε στις 18-10-2009 είναι ’AΚΥΡΗ.Πουθενά στον κόσμο δεν έχει το δικαίωμα μια γενική συνέλευση να αποφασίσει προτάσεις που δεν υπάρχουν στην ημερήσια διάταξη.

Καμια συνέλευση δεν έχει το δικαίωμα να προσθέτει καινούρια ονόματα στο ψηφοδέλτιο και να αλλάζει τον αριθμό σταυρών προτίμησης .Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος όταν επί δικτατορίας ήθελε να παντρευτεί την ερωμένη του ΨΉΦΙΣΕ νομο που ίσχυσε για 24 ώρες μονο και μονο για να είναι ”ΝΌΜΙΜΟΣ”.Ο Hugo Chaves στην βενεζουέλα αλλάζει μέχρι και το σύνταγμα για να παρατείνει την θητεία επ` αόριστον στην προεδρία τις χώρας.

Ο πρόεδρος τις γενικής συνέλευσης του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων κύριος Κωνσταντίνου έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια το καταστατικό του συλλόγου και με ύφος δικτάκτορα έκανε πραξικόπημα ,υπό τις ευλογίες των άλλων γονιών που ήταν πλειοψηφία (καθηγητές νομικής,  στελέχη επιχειρήσεων,στελέχη κρατικών υπηρεσιών και στελέχη μεγάλων πολυεθνικών!!!!)και επικύρωσε ΠΑΡAΝΟΜΑ αποφάσεις.Βεβαια κανεις από τους παραπάνω καθηγητάδες και στελέχη(,demek),δεν  σκέφτηκε το απλούστατο,να καταθέσουν μια πρόταση πριν την συνέλευση ώστε να περάσει στην ημερήσια διάταξη  και να ψηφιστεί από την πλειοψηφία την οποια ούτως η άλλως θα είχαν  αφού με τους γνωστούς τραμπουκισμούς και απειλές διώξανε τους υγιές σκεπτόμενους γονείς.

Πρωτεργάτης  ;πάντα, ο «αγωνισταρας» Συνοδινός πέταξε ένα κουτί μπογιά στον πρόεδρο του συλλόγου ,που παραλίγο να του κοστίσει την όραση στο αριστερό μάτι, και όπως ήταν φυσικό εξαφανίστηκαν και οι λίγοι τολμηροί που είχαν έρθει για να υποστηρίξουν τον πρόεδρο με την παρουσία τους.Προηγουμένως ακούστηκε να παραπονιέται(ο «αγωνισταρας»)πως πλήρωσε από την τσέπη του την αίθουσα που νοίκιασε για τα παιδιά,μετά φυσικά την ανακάλυψη τις απάτης που πήγε να κάνει χρεώνοντας δηλαδή τον σύλλογο για μια κράτηση που έκανε αυτός σαν ιδιώτης και μη μέλος του συλλόγου.Τελικά δεν κατάλαβα?Αγώνες με αλλωνών ταμία κάνουμε?Καβούρια έχουμε στις τσέπες?Και τελικά τι είδους αγωνιστής είναι αυτός που ουρλιάζει και βρίζει και χειροδικεί στα σχόλια και μπροστά στα παιδιά;

Μυστήρια πράγματα.Τελικά κυριες και κύριοι αξίζουν τα παιδιά αυτήν την κατάντια και αυτό το μισος που βιώνουνε κάθε σάββατο?Ειδικά το μισος το οποιο το βίωσε και η σύζυγος μου στο πρόσωπο το Θοδωρου Χουλιάρα ο οποιος στυγερά και αδίστακτα τις είπε, όταν αυτή θέλησε  να ασκήσει το δικαίωμα τις στις συμπληρωματικές εκλογές του περασμένου ιανουαρίου: Ο πατέρας σου  θα γύριζε στον τάφο του αν σε έβλεπε. Υπάρχουν και 4 μάρτυρες που το «ακουσασαν» .Σημειωτέον ο πατέρας τις ήταν ο ιεροψάλτης Νικόλαος Νικολαΐδης ένα από τα πιο αγαπητά μέλη τις παροικίας μας.

Τι άλλο θα υποστούμε?Θα φάμε και ξύλο?Και όλα αυτά στο σχωλείο αι μπροστά στα παιδιά μας?Φτάνει.Εγώ και η σύζυγος μου αποχωρούμε από τον σύλλογο και ζητούμε να μας αποσταλεί η συνδρομή μας πίσω αφού ούτως η άλλως πληρώσαμε αλλα δεν μας επιτραπεί να ασκήσουμε το δικαίωμα μας καθότι η διαδικασία ήταν άκυρη λόγω μη εφαρμογής του καταστατικού.Ζητω επίσης να διαγραφουν τα ονόματα μας καθώς και το «ΠΕΡΣΟΝΝΟΥΜΜΕΡ» του παιδιού μου.

Θα  σταλεί σχετική αίτηση στο νόμιμο ακόμη συμβούλιο με πρόεδρο  τον Ηλία Νικολαΐδη.Επαναλαμβάνω πως η διαδικασία είναι άκυρη  και παροτρύνω όσους γονείς συμφωνούν μαζί μου να πράξουν το ίδιο. Κι εσύ βασίλη θα πρέπει να ξέρεις το εξής όταν μου παρότρυνες να μπω στο ψηφοδέλτιο επειδή ήθελες να με ψηφίσεις:δεν με ενδιαφέρει να ψηφιστώ οπωσδήποτε ,αυτό που με ενδιαφέρει είναι να ψηφιστώ μέσω μια νόμιμης και σωστής διαδικασίας. Δεν είμαι αντίθετος σε μια άποψη  είμαι αντίθετος  στο πως  επικρατεί μια άποψη,που στην προκειμενη περίπτωση  είναι αντιδημοκρατική,το καταλαβαίνει και ο γιος μου.

Νίκος Πουρτουλίδης

Ψήφισμα Υπάτου Συμβουλίου για την Κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας/Θράκης

Τα κάτωθι μέλη της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ σε κανονική συνεδρίαση του Υπάτου Συμβουλίου στην πόλη της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ, την 10η Οκτωβρίου 2009 και έχοντας υπ’ όψη την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας/Θράκης, αποφασίζουν:

Θεωρούμε πως το Υπουργείο Μακεδονίας/Θράκης έπρεπε να παραμείνει ως Υπουργείο για λόγους εθνικής σημασίας και τουλάχιστον μέχρι να επιλυθεί το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Η ύπαρξη του σήμαινε και σηματοδοτούσε την πρόθεση της Ελλάδας να διαφυλάξει και να υπερασπίσει την ιστορική αλήθεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Επιπλέον η ύπαρξή του ενίσχυε την παραμεθόριο περιοχή της Μακεδονικής και Θρακικής γης.

Ο συμβολικός του χαρακτήρας σε περιοχές τις οποίες εποφθαλμιούν γειτονικές χώρες, αποτελούσε μία επισήμανση προς κάθε κατεύθυνση ότι η «Μακεδονία» είναι ελληνική, γεγονός που υποστηρίζει και τεκμηριώνει η παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα.

Πιστεύουμε ότι αντίθετα ο ρόλος του Υπουργείου θα έπρεπε να αναβαθμιστεί καθώς θα εξυπηρετούσε την πρόθεση της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας αλλά και το συμφέρον της χώρας να καταστεί η Θεσσαλονίκη ο στρατηγικός επιχειρηματικός και οικονομικός κόμβος των Βαλκανίων, η οικονομική και επιχειρηματική πύλη στα Βαλκάνια.

Οι Μακεδόνες της Διασποράς απευθύνουν προς την κυβέρνηση ένθερμη έκκληση να επανεξετάσει την απόφασή της για την κατάργησή του και να ενδυναμώσει τον ρόλο του στις περιοχές ευθύνης του.

Οι υπογράφοντες:
Νίνα Γκατζούλη/Υ.Πρόεδρος –

Δρ. Αντώνης Παπαδόπουλος/Υ.Αντιπρόεδρος-

Μαρία Χατζηνάκου/Υ.Γραμματέας-

Κωνσταντίνος Χατζηστεφανίδης/Ύ.Ταμίας –

Δρ. Παναγιώτης Μπαλτατζής/Κυβερνήτης-

Δημήτρης Τασσόπουλος/Κυβερνήτης-

Δημήτρης Χατζής/Βοηθός Κυβερνήτη-

Φώτης Γερασόπουλος/π. Υ. Πρόεδρος-

Νίνα Περοπούλου/π.Υ. Πρόεδρος-

Σωτήριος Πρώιος/π. Υ. Πρόεδρος-

Πάνος Δ. Σπηλιάκος/π. Υ. Πρόεδρος-

Αθανασία Μπίσκα/Πρόεδρος ΜΚ-

Αθανασία Γρηγοριάδου-Βασίλης Γκατζούλης-Νίκος Βατσικούρας-Ελεονόρα Σπηλιάκου-Μαρία Παπαδοπούλου-Δημήτρης Βοζιρικίδης-Βασίλης Τσαντίλας-Αθανάσιος Λιάμπας

Το πραγματικό του πρόσωπο δείχνει το ΔΣ της ιστορικής Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης

Αγαπητοί συμπατριώτες

Δείτε το πραγματικό πρόσωπο του ΔΣ της ιστορικής Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης.

Η συκοφαντική δυσφήμιση μέσω της ιστοσελίδας της Ελληνικης κοινότητας Στοκχόλμης, κατά του πρόεδρου της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης Στοκχόλμης κ. Θεόφιλο Εμμ. Τσάππο

Διαβάστε με τι ήθος και αξιοπρέπεια μηλούν για τον πρόεδρο της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης Στοκχόλμης κ. Θ. Ε. Τσάππο που τους στεγάζει με μισή τιμή στο κτήριο του ιδρύματος.

Το ΔΣ του ιδρύματος, μεταξή άλλων πέταξε έξω και τους αντιπροσώπους της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης λόγω ανικανότητας συνεργασίας και αυτοί απαντούν με αυτόν τον τρόπο:

Στα 70 του θελησε να γινει προεδρος .

Προκειται για τον Θ.Τσαππο που ολη του την ζωη την καταναλωσε δουλευοντας στην
Σουηδικη αστυνομια…

Ο ανθρωπος λοιπον αυτος ζηλεψε την δοξα του ξαδελφου του, του επισης ονομαζομενου θ.Τσαππου και θελησε προτου πεθανει να δοξασθει, να αφισει ονομα που λενε.

Μονο καπως αργα. Ο ενας ξεκινησε το 1965 ενω αυτος στα 70 του το 2006!!!

Εψαξε λοιπον και βρηκε, πως, τι? Θα γινοταν προεδρος στην πολιτιστικη στεγη!

Μονο που ο Τσαππος δεν ηξερε γεογραφικα που βρισκοταν η πολιτιστικη στεγη.
Με την βοηθεια ομως ενος GPS δεν αργησε να την βρει.

Με την μεγαλη του εμπειρια που απεκτησε δουλευοντας στην αστυνομια δεν ητα δυσκολο να βρει και τους συνεργατες του (χαφιεδες, τυχοδιωκτες, ραδιουργους με επικεφαλης τον αρχιχαφιε Καστρινακη), που θα αποτελουσαν το συμβουλιο της στεγης.

Ετσι με διαφορους τροπους, (μεταξυ αλλων, επιστολες στο Läns Styrelse οτι το διοικητικο συμβουλιο της στεγης εναι ”Moskva trogna kommunister ” ,τωρα εαν αυτο δεν ειναι πρωτου ειδους χαυχεδισμου, τοτε σαν διερμηνεας που ειναι να μας πει τι ειναι) οριστηκε
απο τον Wiman προεδρος της πολιτιστικης στεγης.

Σαν προεδρος τωρα αρχισε το θεαριστο εργο του.

Πολιτιστικη δραστηριοτητα μηδεν. Επι ενα χρονο δεν καλουσε συμβουλιο.

Εδιωξε τα χορευτικα και την χοροδια απο τους χωρους της στεγης και διωκει δικαστικα
με εξωσει την κοινοτητα Στοκχολμης, την ιστορικη κοινοτητα που επαιξε σημαντικο ρολο στο εξωτερικο για την ανατροπη της χουντας .

Ευγε σου κυριε Τσαππο. Ο ελληνισμος της Σουηδιας θα σε ηξερε σαν διερμινεα.

Τωρα σε ξερει σαν …

Παντως κατορθωσες στα 70 σου να αφησεις το ονομα του …

Κ.Σ

πηγή http://www.grefis.se/Master.aspx?par=news

_________________________________________________

Είναι πραγματικά ντροπή για το ΔΣ του συλλόγου σας να εκφράζεται με αυτά τα λόγια προς τον κ. Θεόφιλο Εμμ. Τσάππο…

Καλύτερη από το αναμενόμενο η τουριστική κίνηση στην Ελλάδα το 2009

19102009 TOY_01

Αθήνα- Η τουριστική κίνηση στην Ελλάδα ήταν το καλοκαίρι του 2009 καλύτερη από την αναμενόμενη, αλλά για το 2010 διαφαίνεται επιδείνωση σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία των τουριστικών πακέτων που γνωστοποιούνται σε έρευνα της GfK Retail and Technology. Παρατηρώντας την φετινή τουριστική περίοδο που ολοκληρώνεται (Ιανουάριος-Αύγουστος 2009), η Ελλάδα κατέλαβε την τέταρτη θέση στους κορυφαίους προορισμούς για τους Βρετανούς καταγράφοντας πτώση της τάξης του 20%, με τη Ζάκυνθο και την Κρήτη να σημειώνουν τις σημαντικότερη μείωση στις προτιμήσεις τους. Αντίθετα για την Ρωσία, η Κρήτη συγκέντρωσε το 40,7% των πακέτων συνολικά. Για την Γερμανία, την δεύτερη σπουδαιότερη αγορά προσέλκυσης τουριστών, η Ελλάδα σημείωσε μικρότερη πτώση στο 4,4%. Τέλος το 13% των Ιταλών προτίμησαν την Ελλάδα σαν τον προορισμό για τις διακοπές τους.
Σημαντικά σημεία που προκύπτουν από την ανάλυση των στοιχείων και που θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη στον σχεδιασμό του τουριστικού μας προϊόντος είναι:

– Χώρες όπως η Τουρκία, η Τυνησία και η Αίγυπτος προσφέρουν πλέον το ίδιο τουριστικό προϊόν σε ελκυστικότερες τιμές, που έχει ιδιαίτερη σημασία στη παρούσα οικονομική συγκυρία.
– Η δυνατότητα «ξεκάθαρης» χρέωσης εκ των προτέρων, γεγονός που βοηθάει στο καλύτερο προγραμματισμό του οικογενειακού προϋπολογισμού έχει επίσης μεγάλη αξία την περίοδο αυτή. Είναι χαρακτηριστική η άνοδος της Τουρκίας λόγω προσφορών στα πακέτα «all inclusive», ενώ η Ελλάδα είχε σημαντικές απώλειες στις αφίξεις οικογενειών.
– Το σταθερό πολιτικό κλίμα και το αίσθημα ασφάλειας στη χώρα προορισμού είναι σημαντικοί παράγοντες επιλογής χώρας διακοπών. Η Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2008, εξ αιτίας των γνωστών επεισοδίων δέχτηκε μείωση κρατήσεων από τη Γερμανία κατά 19% και τον Ιανουάριο του 2009 κατά 13%. Αυτοί είναι και οι σημαντικότεροι μήνες κρατήσεων στη Γερμανία.
– Οι ανταγωνιστές μας στη Μεσόγειο όπως π.χ. η Ιταλία αλλάζουν το τουριστικό τους προϊόν προς είδη που προσελκύουν ειδικά τμήματα τουριστών με υψηλότερα εισοδήματα και «εξειδικευμένες τουριστικές ανάγκες» όπως π.χ. οινικός τουρισμός.
– Για την Αγγλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία η μεγαλύτερη κινητικότητα στις κρατήσεις παρατηρείται το τρίμηνο Δεκέμβριος – Φεβρουάριος ενώ για την Γαλλική αγορά η κορύφωση μετατοπίζεται στο τρίμηνο Φεβρουάριος – Απρίλιος. Σημαντική σημασία αποκτούν πλέον και οι κρατήσεις «της τελευταίας στιγμής», παράγοντας που βοήθησε την Ελλάδα ιδαίτερα το καλοκαίρι που πέρασε.

http://www.greekinsight.com