Επεισόδια στο Σύνταγμα, στο περιθώριο των διαδηλώσεων για την εργατική Πρωτομαγιά

Επεισόδια σημειώθηκαν το μεσημέρι του Σαββάτου στο Σύνταγμα, στο περιθώριο των διαδηλώσεων για την εργατική Πρωτομαγιά, και υπό το «βλέμμα» πολλών συνεργείων ξένων μέσων ενημέρωσης.

Αργά το μεσημέρι, η ένταση μεταφέρθηκε στα Εξάρχεια, ενώ αυτήν την ώρα στην πλατεία επικρατεί ηρεμία. Ομάδα νεαρών είχε «οχυρωθεί» στο Πολυτεχνείο, ενώ κατά διαστήματα διεξαγόταν πετροπόλεμος με άνδρες της αστυνομίας στις οδούς Στουρνάρη και Τοσίτσα. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ έκαναν περιορισμένη χρήση χημικών και οι ομάδες των αντιεξουσιαστών διαλύθηκαν στα στενά της πλατείας.

Νωρίτερα, στο Σύνταγμα, ομάδες νεαρών συγκρούστηκαν με δυνάμεις της αστυνομίας, που έκαναν χρήση χημικών και γκλομπς, απαντώντας σε μολότοφ, πέτρες και καδρόνια.

Τα σοβαρότερα επεισόδια σημειώθηκαν έξω από τα ανθοπωλεία της Βουλής, όπου εκπρόσωποι πρωτοβάθμιων σωματείων εργαζομένων επιχείρησαν να διασπάσουν τον αστυνομικό κλοιό. Νεαροί επιτέθηκαν με μολότοφ κατά των δυνάμεων των ΜΑΤ που απάντησαν με δακρυγόνα. Επεισόδια σημειώθηκαν και στα Προπύλαια Πανεπιστημίου.

Στο ύψος της Κοραή νεαροί εντόπισαν τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη και τον προπηλάκισαν. Κάποιοι επιχείρησαν και να του επιτεθούν, αλλά παρενέβησαν οι αστυνομικές δυνάμεις, που προφύλαξαν τον κ. Κακλαμάνη από τα χειρότερα. Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής βρήκε καταφύγιο σε παρακείμενο καφέ και αργότερα παρελήφθη από ασθενοφόρο που έσπευσε για κάθε ενδεχόμενο.

Το επεισόδιο εις βάρος του Απ.Κακλαμάνη καταδίκασε ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος, ο οποίος ενημερώθηκε για την κατάσταση της υγείας του. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο κ. Πετσάλνικος επισήμανε ότι ο πρώην πρόεδρος της Βουλης έχει υπηρετήσει με ήθος, συνέπεια και πάθος τα συμφέροντα του λαού και του τόπου και πως τέτοια επεισόδια αμαυρώνουν τον εορτασμό της επετείου της εργατικής Πρωτομαγιάς σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για τη χώρα και τους εργαζόμενους.

Νωρίτερα, ομάδες νεαρών προκάλεσαν φθορές στην είσοδο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σε τζάμια του ξενοδοχείου «Μ.Βρετανία» και σε ένα βαν της ΕΡΤ, ενώ πυρπόλησαν και μια μονάδα εξωτερικών μεταδόσεων της κρατικής τηλεόρασης στα Προπύλαια. Επίσης, ζημιές έχουν υποστεί καταστήματα και στάσεις λεωφορείων στην Πανεπιστημίου, την Ιπποκράτους και τη Χαριλάου Τρικούπη.

Πετροπόλεμος σημειώθηκε και στην Ομόνοια, όπου δυνάμεις της ομάδας ΔΙΑΣ προχώρησαν σε προσαγωγές.

Συνολικά στη διάρκεια των επεισοδίων πραγματοποιήθηκαν 27 προσαγωγές, εκ των οποίων εννιέα μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Οι έξι εκ των συλληφθέντων φέρονται να έκαναν πλιάτσικο σε κατάστημα κινητής τηλεφωνίας στην οδό Στουρνάρη, ενώ οι άλλοι τρεις επιτέθηκαν σε αστυνομικούς. Το απόγευμα περίπου 100 άτομα συγκεντρώθηκαν έξω από τη ΓΑΔΑ σε ένδειξη αλληλεγγύης στους συλληφθέντες.

Εν τω μεταξύ, επτά αστυνομικοί τραυματίστηκαν στη διάρκεια των επεισοδίων, ενώ έχουν αναφερθεί τουλάχιστον δύο τραυματισμοί διαδηλωτών.

Η πορεία των αντιεξουσιαστών ξεκίνησε από το Μουσείο στην Πατησίων και στο ύψος της πλ. Κλαυθμώνος οι νεαροί εκτόξευσαν μπουκάλια με νερό και μπαλόνια με χρώμα εναντίον της εξέδρας, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη μουσική εκδηλώσεις της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Η αστυνομία έθεσε σε κλοιό προστασίας την εξέδρα των εκδηλώσεων και οι νεαροί συνέχισαν την πορεία τους, φωνάζοντας συνθήματα κατά των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Μικροεπεισόδια και στη Θεσσαλονίκη

Πολυτελή αυτοκίνητα και ΑΤΜ τραπεζών μπήκαν στο στόχαστρο αντιεξουσιαστών στη Θεσσαλονίκη.

Η πορεία των νεαρών ξεκίνησε από την Καμάρα και στην οδό Μητροπόλεως έσπασαν με βαριοπούλες τα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης όλων των τραπεζών που βρέθηκαν στο δρόμο τους, καθώς επίσης έσπασαν και έβαψαν με σπρέι πολυτελή αυτοκίνητα που ήταν σταθμευμένα στο δρόμο.

Οι υπόλοιπες πορείες που είχαν προγραμματισθεί για την εργατική Πρωτομαγιά πραγματοποιήθηκαν ειρηνικά.

http://www.in.gr

Advertisements

10 thoughts on “Επεισόδια στο Σύνταγμα, στο περιθώριο των διαδηλώσεων για την εργατική Πρωτομαγιά

  1. Παραλογισμοί
    ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΣΩΜΕΡΙΤΗΣ | Σάββατο 1 Μαΐου 2010

    Πρέπει να το υπενθυμίσουμε: δεν έχει πια καμιά σημασία το τι λέει ο Μίκης Θεοδωράκης (είπε διάφορα για την κρίση και τα σκοτεινά σχέδια της υφηλίου σε βάρος μας) κι ας αγαπάμε τα τραγούδια του. Αλλά πρέπει πια να μάθουμε να μην προσέχουμε και τα ανάλογα που λέει η κυρία Παπαρήγα. Και μαζί της (αλλά χώρια φυσικά) το τι λένε ο κ. Τσίπρας και ο κ. Αλαβάνος… Κυρίως που δεν έγραψαν ποτέ τραγούδια.

    Καλό όμως θα ήταν να συζητήσουμε πολύ σοβαρά την εξέλιξη του κουκουέ, του ΠΑΜΕ και μερικών άλλων «προοδευτικών δυνάμεων». Με διάφορες δυναμικές «αντιιμπεριαλιστικές» και «αντικαπιταλιστικές» πρωτοβουλίες τους κατάφεραν (για παράδειγμα) να χτυπήσουν αλύπητα τον τουρισμό. Τη μεγαλύτερη βιομηχανία μας όπως αδόκιμα ορίζεται. Συμπληρώνοντας έτσι τις ξένες και εν μέρει στημένες «αξιολογήσεις» για τα χάλια μας. Πρώτη πρωτοβουλία: απέκλεισαν πρόσφατα για πολλές ώρες τα τρία μεγαλύτερα ξενοδοχεία της Αθήνας στην πλατεία Συντάγματος απαγορεύοντας την είσοδο σε πελάτες και επισκέπτες. Αυτό έγινε φυσικά γνωστό σε όλο τον κόσμο. Επιβεβαιώθηκε έτσι ότι η Αθήνα δεν είναι μια πόλη την οποία ξένοι με εισόδημα μπορούν να επισκεφτούν. Πράγμα που ήταν ήδη γνωστό σε όσους βλέπουν συχνά τις «μάχες» και τα σπασίματα στο κέντρο της πρωτεύουσας (και ποτέ αλλού…). Και σε όσους επαγγελματίες και εργαζόμενους αγκομαχούν για να τα βγάλουν πέρα στο μόνιμα αποκλεισμένο και ανάστατο «εμπορικό κέντρο» της πόλης.

    Δεύτερη πρωτοβουλία: η «απαγόρευση» επιβίβασης 700 τουριστών στο ευρωπαϊκό κρουαζιερόπλοιό τους, στον Πειραιά, και η αναγκαστική διανυκτέρευσή τους (με αλλαγή προγράμματος) σε ξενοδοχεία. Οι τουρίστες αυτοί είχαν αποβιβαστεί για μια μέρα ώστε να επισκεφτούν Ακρόπολη και μουσεία- αν δεν απεργούσαν οι φύλακες. Τους περίμενε η φιλοξενία του ΠΑΜΕ. Η εταιρεία του κρουαζιερόπλοιου αποφάσισε να αφαιρέσει την Αθήνα από τα προγράμματά της. Χάσαμε έτσι 50.000 τουρίστες τον χρόνο.

    Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι αρχές δεν ελευθέρωσαν τα ξενοδοχεία της πλατείας Συντάγματος μήτε το κρουαζιερόπλοιο στον Πειραιά. Δηλαδή επέτρεψαν τη μετατροπή ξένων φιλοξενούμενων της χώρας μας σε σκλαβάκια του Περισσού. Επέτρεψαν ταυτόχρονα τη μεγαλύτερη δυνατή δυσφήμηση του ελληνικού τουρισμού. Με κόστος όχι μόνο τα όσα ευρώ χάθηκαν κατά τη διάρκεια των «κινητοποιήσεων» αλλά και τα πολύ περισσότερα που θα χαθούν στη συνέχεια και περισσότερους ανέργους. Θα τους αποζημιώνει το μη ελέγξιμο ταμείο του κουκουέ;

    Δεν άκουσα ότι ο κ. Γερουλάνος και η κυρία Γκερέκου- που ασχολούνται, λέει, με τον τουρισμό- πήγαν στα ξενοδοχεία και στο κρουαζιερόπλοιο να πούνε μια καλή κουβέντα σε όσους αφελείς επιμένουν να μας επισκέπτονται παρά την κυρία Παπαρήγα και τις γενικότερες μιζέριες μας. Κατά τα άλλα, η κυρία Παπαρήγα ανησυχεί για τα ιμπεριαλιστικά σχέδια στο Αιγαίο…

  2. Το πανεπιστημιακό άσυλο και η Αριστερά
    Η στάση της πανεπιστημιακής κοινότητας, η τακτική των φοιτητικών παρατάξεων και οι ευθύνες των κομμάτων
    ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΛΟΥΚΑΚΗΣ | Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

    Πρωινή έγκριτη εφημερίδα επαινούσε πρωτοσέλιδα τη γενναία απόφαση των Κ. Μουτζούρη, Ι. Πολύζου και Γ. Σπαθή (πρύτανη και αντιπρυτάνεων ΕΜΠ) να εφαρμόσουν τον νόμο καλώντας την Αστυνομία προκειμένου να σταματήσει τις καταστροφές εξωπανεπιστημιακών εισβολέων. Στη δεύτερη όμως σελίδα η εφημερίδα λοιδορούσε την ίδια απόφαση, επειδή είχε ληφθεί με μόνο κριτήριο την απειλή κατά ανθρώπινης ζωής και περιέγραφε την κατάσταση στο ΕΜΠ ως «άσυλο ανιάτων»! Είναι όμως πλέον πασιφανές ότι ανίατη μπορεί να χαρακτηριστεί ολόκληρη η κοινωνία μας. Τα ειδικότερα των πανεπιστημίων θίγονται στην ακόλουθη συνέντευξη.

    – Το ζήτημα του ασύλου είναι «λαϊκή κατάκτηση», όπως ισχυρίζονται τα αριστερά κόμματα; «Η διακίνηση των ιδεών ουδέποτε έχει απειληθεί στο πανεπιστήμιο μετά τη Μεταπολίτευση. Αυτό που έχει γίνει, με χρήση βίας μέσω του ασύλου, είναι ο εξαναγκασμός των διδασκόντων να υποβαθμίσουν το σύστημα σπουδών στο άκοπο επίπεδο που απαιτούν οι “αριστεροί” φοιτητές, το οποίο όμως παράγει και πολλούς αμόρφωτους».

    – Πώς έχει γίνει αυτό και ποιοι «αριστεροί» φταίνε;

    «Οταν λέω “αριστεροί”, εννοώ τους κ.ε.α. (καταστροφικοί έλληνες αριστεροί). Η υποβάθμιση του συστήματος σπουδών (απεριόριστα χρόνια φοίτησης, μη απαίτηση παρακολούθησης μαθημάτων, απεριόριστες εξεταστικές περίοδοι, απαγόρευση ενδιάμεσων εξετάσεων, κατάργηση των προαπαιτούμενων μαθημάτων- π.χ. το δικαίωμα να διδάσκεσαι τη χειρουργική χωρίς να έχεις ιδέα ανατομίας-, απεριόριστη μεταφορά μαθημάτων, όχι στην αξιολόγηση, όχι στους δύο κύκλους σπουδών, όχι στις επαγγελματικές εξετάσεις του ΤΕΕ, όχι σε όλα) έχει επιτευχθεί μέσω ψυχολογικής κυρίως βίας στα ακαδημαϊκά όργανα, αφού είχε προηγηθεί η εσκεμμένη έλλειψη κάθε σεβασμού προς τους διδάσκοντες και η παρεμπόδιση πρόσβασης στα γραφεία τους. Η αναξιοκρατική αυτή επέλαση ενορχηστρώθηκε από κ.ε.α. φοιτητές και εδραιώθηκε (άκρως αξιοσημείωτα) με παρέμβαση των κ.ε.α. μελών ΔΕΠ στα συλλογικά όργανα».

    – Υπάρχει τέτοιο σύστημα πανεπιστημιακών σπουδών σε άλλη χώρα, γιατί το δέχονται οι άλλοι φοιτητές και γιατί δεν αντιδρούν οι γονείς, τα κόμματα, τα ΜΜΕκαι η κυβέρνηση;

    «Δεν γνωρίζω άλλη χώρα με τέτοιο σύστημα. Ειναι ακόμη μία περίπτωση όπου είμαστε οι χείριστοι! Προφανώς οι φοιτητές το δέχονται γιατί τους βολεύει. Μικροί είναι, ας πρόσεχαν οι μεγάλοι, που όμως βιώνουν μια κοινωνία σε παρακμή».

    – Και γιατί τα αριστερά κόμματα θέλουν τον ευτελισμό των δημόσιων πανεπιστήμιων;

    «Και γιατί οι “αριστεροί” συνδικαλιστές κατάστρεψαν ανεπανόρθωτα τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τώρα βάζουν τους μαθητές να κάνουν καταλήψεις τις μέρες των απεργιών; (Ενώ οι επώνυμοι αριστεροί στέλνουν τα παιδιά τους στα πανάκριβα σχολεία της μεγαλοαστικής τάξης.) Τι να αντιτείνει κανείς στο πρόσφατο επιχείρημα του ΚΚΕ ότι η προσπάθεια για την απαγόρευση καταστροφών εντός του ασύλου γίνεται “για την ικανοποίηση των μεγάλων επιχειρήσεων, που θέλουν πανεπιστήμια χωρίς ισχυρό φοιτητικό κίνημα και χωρίς άσυλο για να τα ελέγχουν απόλυτα”; Προσωπικά, στα δώδεκα χρόνια μου ως υπεύθυνος του Γραφείου Μεταφοράς Τεχνολογίας (ΓΜΤ) του ΕΜΠ, ουδεμία επιχείρηση αντιλήφθηκα να ενδιαφέρεται όχι για τον έλεγχο, αλλά ούτε καν για την ύπαρξη του δημόσιου πανεπιστήμιου. Στον ίδιο χαβά, ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας στις μέρες του στο Πολυτεχνείο πάλεψε για τη διατήρηση και επέκταση του προαναφερθέντος πρωτοφανούς καταστροφικότητας συστήματος σπουδών. Αριστερό μπάχαλο δηλαδή, με τους συνοδοιπόρους διανοούμενους να βρίσκουν σωστή τη βίαιη απαγόρευση της καθολικής ψήφου των φοιτητών! Ω, τι ξεφτίλα μπαμπά!».

    – Τίποτε χαρακτηριστικά από τη σημερινή κατάσταση στα δημόσια πανεπιστήμια, που να επιβεβαιώνουν τη διαπίστωση του δημοσιογράφου;

    «Από τότε που ο Γ. Παπανδρέου, ως υπουργός Παιδείας, εκδιώχθηκε από το Πολυτεχνείο από τους κ.ε.α., δεν θυμάμαι άλλον που να τόλμησε παρόμοια επίσκεψη. Ο Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας του ΕΜΠ (που είναι επίσημο ΠΔ) δεν περιλαμβάνει πειθαρχικές διαδικασίες για τους φοιτητές! Η πρώτη επίσημη παραβίαση της αυτοδιοίκησης του ΕΜΠ έγινε από το ΠαΣοΚ το 1982 με την αυθαίρετη διοργάνωση εορτής στην Πολυτεχνειούπολη. Οι κ.ε.α. έχτισαν με τσιμεντόλιθους την είσοδο στο ΓΜΤ (η παροχή υπηρεσιών, η ανάπτυξη, η σύνδεση με την παραγωγή, η καινοτομία, η επιχειρηματικότητα και κάθε τι χρήσιμο διώκονται στα πανεπιστήμια) και οι δύο συνεργάτιδές μου κι εγώ μπαίναμε στο γραφείο από ένα παράθυρο. Τα Πανεπιστήμια συνεχίζουν παρά ταύτα να παράγουν και καλούς αποφοίτους και να διακρίνονται ερευνητικά διεθνώς. Το ΕΜΠ αποτελεί γνωστή περίπτωση αριστείας, την οποία όμως αποσιώπησε η Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας, που παράλληλα απόκοψε και τα ΓΜΤ! Το δε υπουργείο Παιδείας θεωρεί ότι το δίπλωμα του ΕΜΠ δεν είναι ισοδύναμο με το Μάστερ των πρώην πολυτέκνικς, ενώ οι κ.ε.α. εμποδίζουν τη λύση του τραγέλαφου».

    – Υπάρχουν ελπιδοφόρες εξελίξεις; Τίποτε περί του πρακτέου;

    «Η μόνη ελπιδοφόρα εξέλιξη είναι η πρόσφατη πράξη του πρυτανικού συμβουλίου του ΕΜΠ. Ελπιδοφόρα ίσως είναι και η νέα στάση της ΠΟΣΔΕΠ, του συνδικαλιστικού οργάνου των καθηγητών, μετά που έχασαν την εξουσία οι ΚΕΑΔΕΠ. Περί του πρακτέου τώρα. Οι έλληνες καθηγητές χαρακτηριστικά χωροφύλακα ή νταή δεν έχουν. Για άλλον σκοπό έχουν εκλεγεί. Μην περιμένετε από αυτούς που κατοικούν σε γυάλινο σπίτι να αρχίσουν τα πετροβολήματα. Εδώ δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τη σύννομη λειτουργία της Συγκλήτου και των Τμημάτων. Ούτε καν να μαζευτούν και να στηρίξουν το πρυτανικό του ΕΜΠ. Θα πρέπει να αλλάξει ο τρόπος διοίκησης των πανεπιστημίων με τη συμμετοχή εκπροσώπων της κοινωνίας, η οποία θα πρέπει επιπλέον να κράξει τους κ.ε.α., μήπως και μετατραπούν σε κανονικούς δημιουργικούς αριστερούς. Και αφού πρόκειται περί σκανδάλου, θα κάνει τίποτε η Βουλή;».

    Ο κ. Θεόδωρος Π. Λουκάκης είναι τ. καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

  3. Σ μη γελιόμαστε πια!.. Εδώ που φθάσαμε δεν χωράει ούτε η μικροπολιτική, ούτε ο λαϊκισμός, ούτε το κομματικό και το πολιτικό κόστος!..
    ΑΝΑΓΚΑΙΑ τα πολύ σκληρά μέτρα που μας ρίχνουν κατακέφαλα το ΔΝΤ, η Μέρκελ και η κυβέρνηση…
    …Αλλά καιρός να λύσουμε και κάποια άλλα, χρόνια, προβλήματα…
    ***
    Ν’ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ από το καθημερινό και συνεχιζόμενο πρόβλημα της διάλυσης της Αγοράς και του κέντρου γενικότερα των μεγαλουπόλεων.
    Συνήθως 100-200 άνθρωποι νεκρώνουν την Αθήνα (ή και τη Θεσσαλονίκη). Ενώ άλλοι 40-50 με κουκούλες τα κάνουν ρημαδιό, καίνε και καταστρέφουν τις περιουσίες ανύποπτων πολιτών.
    Είδατε εσείς να λαμβάνεται κάποιο μέτρο απ’ όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις; Κανένα!..
    ***
    ΙΕΡΟ και δημοκρατικό το δικαίωμα της απεργίας και της διαδήλωσης. Αρκεί όμως να μην καταδυναστεύονται τα δικαιώματα χιλιάδων άλλων πολιτών και να μην καταστρέφονται οι περιουσίες τους.
    Δεν έγινε ούτε καν το απλούστερο: Να θεσπιστεί με νόμο ότι ναι μεν επιτρέπεται μια διαδήλωση, αλλά οι διαδηλωτές ν’ αφήνουν τη μισή λεωφόρο για την κυκλοφορία…
    ΟΥΤΕ κι αυτό έγινε μέχρι σήμερα!..
    ***
    ΠΟΥ ήταν η Πολιτεία, οι Αρχές, κάποιοι προστάτες του νόμου, τέλος πάντων, να επέμβουν όταν οι άθλιοι εκείνοι εργατοπατέρες του Λιμανιού εξευτέλιζαν διεθνώς την Ελλάδα, αιχμαλωτίζοντας ανυποψίαστους ξένους τουρίστες και μη επιτρέποντάς τους να μπουν στο κρουαζιερόπλοιό τους;
    Αποτέλεσμα ήταν ν’ αποφασίσει η ξένη ταξιδιωτική εταιρεία με τα κρουαζιερόπλοιά της να μην ξανάρθουν στην Ελλάδα και η χώρα να χάσει περίπου 100 χιλιάδες τουρίστες το χρόνο! (Ξέχωρα η ζημιά γενικώς από την εικόνα που παρουσίασαν όλα τα μεγάλα ΜΜΕ παγκοσμίως!).
    ***
    ΣΕ ποια ευρωπαϊκή -ή και τριτοκοσμική- χώρα θα συνέβαινε ό,τι συνέβη στην Αθήνα; Οπου δέκα αλητάμπουρες κατέλαβαν το «Γκραντ Οτέλ» στο Σύνταγμα και τα άλλα μεγάλα ξενοδοχεία και απαγόρευαν στους ξένους ενοίκους να μπουν ή να βγουν από τα ξενοδοχεία τους;
    Τι έκανε η Πολιτεία για να αποτρέψει κι αυτή τη βλακώδη ακρότητα;
    Τίποτα ασφαλώς!..
    ***
    ΝΑ πάμε τώρα σε μια άλλη πλευρά της νεοελληνικής αδιαφορίας -ου μην αλλά και… βλακείας- στο διαβόητο… «πανεπιστημιακό άσυλο»!.. Μοναδική περίπτωση στον κόσμο…
    Το οποίο έχει μεταβληθεί μόνο σε άσυλο αλητών και εγκληματιών, που καμιά σχέση δεν έχουν με φοιτητές!..
    …Αντίθετα, είναι το μόνιμο ορμητήριο καταστροφέων!..
    Και όμως, καμιά κυβέρνηση δεν τόλμησε να καταργήσει κι αυτή τη βλακώδη αθλιότητα!..
    ***
    ΥΠΑΡΧΟΥΝ και άλλες πληγές (πλην των οικονομικών), που εξαθλιώνουν αυτόν τον ταλαίπωρο τόπο…
    Ας ελπίσουμε ότι τώρα, σ’ αυτήν την ιστορική καμπή που διανύει η Ελλάδα, θ’ αντιμετωπίσει και αυτές τις ανίατες μέχρι σήμερα πληγές…

  4. Κόψτε μισθούς; Οχι ακριβώς
    Tου Μπαμπη Παπαδημητριου

    Η έλευση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δίνει την ευκαιρία να επαναληφθούν χρήσιμες συζητήσεις για την ελληνική οικονομία. Λέγεται λοιπόν πως το Ταμείο θα ζητήσει (και θεωρείται αυτονόητο πως θα λάβει…) τη μείωση των πραγματικών αμοιβών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Και, ακόμη, ότι αυτό θα συμβεί με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που, υποτίθεται, προστατεύουν τους εργαζομένους. Δυστυχώς, η πραγματικότητα διαφέρει παρασάγγας από το εξωραϊσμένο αυτό σχήμα μιας καλά συντεταγμένης κοινωνίας.

    Εξω εκεί, οι εργασιακές σχέσεις διαβαθμίζονται από τον απόλυτο «Μεσαίωνα», μέχρι το απόλυτο «ανατολίτικο» ραχάτι. Στη μία άκρη δεν υπάρχει καμία ουσιαστική και πρακτικώς εφαρμοζόμενη προστασία. Με αποτέλεσμα η Ελλάδα να αποτελεί όνειδος μεταξύ των πολιτισμένων κρατών.

    Στην άλλη άκρη, όμως, οι συμβάσεις αποτελούν οχυρά κόστους που επιβαρύνουν όλη την αλυσίδα διαμόρφωσης των τιμών και αποκλιμάκωσης της ελληνικής ανταγωνιστικότητας. Η περιπλοκότητα των διατάξεων, το βάρος από ιστορικά συνεχόμενες επιβαρύνσεις και επεκτάσεις από τον ένα κλάδο στον άλλο, από τη μία ειδικότητα στην άλλη ή και στο σύνολο των εργαζομένων, έχει φορτώσει με παντελώς άσχετες προϋποθέσεις το κόστος εργασίας.

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα κάθε είδους επιδόματα: οικογενειακά, σπουδών, συνεχούς απασχόλησης, επικινδυνότητας, ειδίκευσης, κ.λπ. Συχνά χωρίς ορθολογικά κριτήρια σε ένα μεγαλύτερο τμήμα του εργατικού πληθυσμού. Επεκτείνονται τις καλές μέρες και κόβονται τις κακές.

    Αλλα πάλι, αποτελούν τυπική υποχρέωση του κράτους, το οποίο οφείλει να ασκεί κοινωνική πολιτική και δεν κάνει τίποτε ή τίποτε το ουσιαστικό, έχοντας αναθέσει στον ιδιωτικό τομέα τα σχετικά του καθήκοντα. Οπως συμβαίνει με την υποστήριξη των γεννήσεων, όπου αρκεί μια ματιά στα άλλα κράτη για να αντιληφθούμε πόσο «καπιταλιστικά καθυστερημένη» είναι η χώρα μας.

    Το άλλο «εμπόδιο» των συμβάσεων αφορά την έλλειψη ελαστικότητας τόσο στην είσοδο στον επαγγελματικό βίο, όσο και στις υψηλότερες «βαθμίδες». Τα τελευταία χρόνια αυξήθηκε συστηματικά ο εισαγωγικός μισθός. Οι συνδικαλιστές επέμειναν στη «δίκαιη» αυτή επιλογή, κόντρα στους «μισθούς πείνας», ρεύμα στο οποίο εντάχθηκαν και πεφωτισμένοι εκπρόσωποι της νέας γενιάς όπως η περίπτωση της «γενιάς των 700 ευρώ». Το κατώφλι αυτό έχει τώρα μετατραπεί σε τοίχος και εμπόδιο για τους νέους, με αποτέλεσμα να στέλνει περισσότερους στην ανεργία ή σε πιο ελαστικές, άρα και πιο ασταθείς, μορφές εργασίας.

    Το άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμη κι αν κάποιος εργαζόμενος δεν κάνει καμία διαφορετική δουλειά από την πρώτη μέρα μέχρι τη σύνταξη, βλέπει την προ επιδομάτων αμοιβή του να πολλαπλασιάζεται. Η πληθωριστική αυτή δομή των συλλογικών συμβάσεων θα είχε ήδη οδηγήσει σε μαζική ανεργία των ωριμότερων εργατών, αν δεν υπήρχαν σημαντικά νομικά εμπόδια στην ελεύθερη διαμόρφωση του κόστους εργασίας.

    Ετσι, σήμερα, εργαζόμενος και επιχείρηση δεν μπορούν ελεύθερα να συνομολογήσουν αμοιβή μικρότερη από εκείνη που ορίζεται στο «κλιμάκιο» της συλλογικής σύμβασης. Το σωματείο, ακόμη και η εφορία μπορούν να ασκήσουν δίωξη στην επιχείρηση που θα το επιχειρούσε. Αυτό σημαίνει ότι ο επιχειρηματικός τομέας θα προτιμήσει τελικά τη μακροχρόνια μείωση του δυναμικού του.

    Τέλος, ενώ το κράτος αδιαφορεί για τα πραγματικά εισοδήματα ενός ώριμου εργαζόμενου που βρίσκεται αντιμέτωπος με την ανεργία, οι συμβάσεις προβλέπουν υψηλές αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης μετά πολλά έτη συνεργασίας. Με αποτέλεσμα και πάλι να καλλιεργείται στις επιχειρήσεις ένα περιβάλλον αποφυγής επίσημων, διαφανών και πλήρως ασφαλισμένων (άρα και φορολογούμενων) μορφών απασχόλησης. Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που μπορεί να ζητήσει το Ταμείο να συζητηθούν, προκειμένου να μειωθεί μέχρι και κατά 20% το επίπεδο των ρυθμιζόμενων αμοιβών εργασίας. Προφανώς δεν είναι τα μόνα…

  5. Συνδικαλιστικός χουλιγκανισμός
    Tου Πασχου Μανδραβελη

    Ο συνδικαλιστικός παραλογισμός είναι κοινωνικά αποδεκτός στη χώρα μας. Αυτό πιστοποιείται καθημερινά, αφού 50-100 άτομα κλείνουν το κέντρο της Αθήνας (με την αμέριστη βοήθεια της Αστυνομίας) και δεν διαμαρτύρεται κανείς. Προ ημερών οι συνδικαλιστές των απολυμένων της Ολυμπιακής κατέλαβαν το Λογιστήριο του Κράτους. Ταυτόχρονα άπλωσαν τις πολυθρόνες τους στην οδό Πανεπιστημίου, ταλαιπωρώντας χιλιάδες εποχούμενους, αφού νέκρωσε μια κεντρική αρτηρία της πόλης. Οι περισσότεροι θεώρησαν την ενέργεια στα όρια του φυσιολογικού. Το ΚΚΕ (παρά το γεγονός και είναι ένα από τα δύο κόμματα που έχει δική του συχνότητα για να προπαγανδίζει τις ιδέες του) έχει θεσμοθετήσει το δικαίωμα να καταλαμβάνει τηλεοπτικούς σταθμούς και να διαμορφώνει κατά τα γούστα του τα δελτία ειδήσεων. Στην ΕΤ3, μάλιστα, έφερε και δική του παρουσιάστρια, για είναι σίγουρο ότι δεν θα αλλοιωθεί το πνεύμα του «επαναστατικού» κειμένου που αναγνώσθηκε.

    Οπότε η προσφυγή των εργαζομένων καθαριότητας του Δήμου Πειραιά στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων -επειδή μπαίνει σύστημα GΙS στα απορριμματοφόρα- είναι μεν παράλογη, αλλά δεν προκαλεί καμιά εντύπωση. Ετσι κι αλλιώς η επιχειρηματολογία ότι η εργασία κάποιου στο Δημόσιο είναι ιδιωτική του υπόθεση, έχει ιστορία. Η προηγούμενη κυβέρνηση, για παράδειγμα, αρνιόταν να απαντήσει σε ερωτήσεις βουλευτών της αντιπολίτευσης για τους μισθούς που έδινε στα στελέχη του Δημοσίου. Οι μισθοί που πλήρωναν οι φορολογούμενοι θεωρήθηκαν προσωπικά δεδομένα των υπαλλήλων! Οπότε γιατί να μη θεωρούν οι οδοκαθαριστές του Πειραιά ιδιωτική τους υπόθεση πού πάνε με τα απορριμματοφόρα του δήμου; (Αναγκαία παρένθεση: το σύστημα GIS δείχνει στους υπολογιστές του δήμου ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται το όχημα. Δείχνει πού βρίσκεται, αν κινείται, αν έχει χαλάσει, αν έχει παρκάρει έξωθεν κάποιου καφενείου, ή ακόμη ακόμη αν κάνει διαδρομές που έχουν ήδη καλυφθεί από κάποια άλλα απορριμματοφόρα. Σ’ αυτό αντέδρασαν με οργή οι εργαζόμενοι, οι οποίοι σε ανακοίνωσή τους τονίζουν: «Καταπατώντας τις ατομικές ελευθερίες μας, κουρελιάζοντας την αξιοπρέπειά μας, εν τω μέσω της νυκτός και με αδιευκρίνιστες διαδικασίες προχώρησε στο απαράδεκτο αυτό μέτρο… Τέτοιες μέθοδοι… μας βρίσκουν κάθετα αντίθετους και θα αγωνιστούμε με κάθε μας δύναμη και μέσον ώστε να αποτραπούν.»)

    Παρά τον παραλογισμό, η προσφυγή των εργαζομένων στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων είναι καθόλα νόμιμη. Οποιοσδήποτε μπορεί να προσφύγει σε μια δημόσια αρχή, ακόμη και με το πλέον παράλογο αίτημα. Η δημόσια αρχή το κρίνει και αποφασίζει. Μόνο που οι συνδικαλιστές όταν έλεγαν «με κάθε μας δύναμη (sic) και κάθε μέσον» δεν εννοούσαν μόνο τους νόμιμους τρόπους. Το ιδεολόγημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» καλύπτει και τον χουλιγκανισμό. Ετσι μια ομάδα συνδικαλιστών της ΠΟΕ-ΟΤΑ μπήκε στον δημοτικό ραδιοσταθμό «Κανάλι 1 του Πειραιά» και το έκανε καλοκαιρινό. Εσπασαν τζαμαρίες, κατέστρεψαν το τηλεφωνικό κέντρο, προπηλάκισαν εργαζομένους.

    Ο συνδικαλιστικός παραλογισμός μεταμορφώνεται ταχύτατα σε χουλιγκανισμό. Δυστυχώς θα δούμε περισσότερα, αφού τέτοιες πρακτικές μένουν ατιμώρητες. Και ποινικά και ηθικά. Αλήθεια, η ΕΣΗΕΑ υπάρχει ή το Δ.Σ. έφυγε για πρόωρες διακοπές;

  6. Vre ti Lianna, to koritsi ths ftoxogeitoneias (Sthn Ekalh parakalo), h ergazomenh ton peripou 700 euro?

    apo ton Rizospasth (Lianna Kanelh)

    Οι νεκροθάφτες και η κόκκινη γραμμή μας

    υτοί είναι οι νεκροθάφτες. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Καπιτάλες. Ισοπεδωτές λαών. Διαφθορείς κοινωνιών. Δανειστές της λείας τους.
    Εμείς οι εργαζόμενοι της Γης ολάκερης μένουμε ζωντανοί. Κι αντιστεκόμαστε. Παλιά μας τέχνη κόσκινο.
    Ανάμεσά μας κι οι ρουφιάνοι. Οι δωσίλογοι. Τα φερέφωνα. Οι ντελάληδες των αφεντικών. Οι πρόθυμοι σύμμαχοι, ψοφοδεείς, ιδιοτελείς που πάνε όπου φυσάει ο άνεμος των ιστορικών καιρών, με το αζημίωτο φυσικά. Αλλοι φθηνοί άλλοι ακριβοί σε αντίτιμο.
    Πρωτομαγιά είναι απεργία. Δεν είναι αργία. Είναι γιορτή των ανθρώπινων απαιτήσεων και δικαιωμάτων κι όχι ανθεστήρια παρά μόνον για να ξεκουράζεται το μάτι κι η ψυχή του διαδηλωτή μετά την πορεία και τη στεντόρεια κραυγή.
    Την κόκκινη γραμμή την έχει γράψει το αίμα των εργατών στο Σικάγο κι όπου πριν και μετά κι αύριο και πάντα χύνεται για να μην υποδουλωθούν οι πολλοί άνθρωποι στους λίγους εκμεταλλευτές τους ανθρώπους.
    Στη χώρα του Κολοκοτρώνη που ξεφύτρωσαν ως αστικό σύγχρονο κράτος φιλοαγγλικό, φιλογαλλικό, φιλορωσικό κόμματα κι ύστερα πλάκωσε η εστεμμένη βαυαροκρατία, η μνήμη μπορεί να έχει κοντά ποδάρια μόνον ως ψέμα. Ως αλήθεια και πραγματικότητα αντέχει να έχει ρίζες βαθιές και υποστηρικτικές μιας εργατικής ανατρεπτικής ανθοφορίας δυνάμεων που δεν μπορεί να υπολογίσει ούτε η τωρινή τρόικα, ούτε κανένα ΔΝΤ, ούτε οι έμφορτοι από έγνοια για την τύχη μας Ομπαμαδομέρκελες…
    Η πλειοψηφούσα τάξη είναι η εργατική. Με σύγχρονους όρους τόσο σύγχρονους που δε συμβαδίζουν με καμιά διαστροφική ανάλυση του καπιταλιστικού φόβητρου της φυσικής της εξόντωσης.
    Δεν μπορούν να μας θάψουν ζωντανούς. Δεν μπορούν να μας αντιμετωπίσουν αν το μέτωπο γίνει τείχος κι ύστερα υψωθεί ως τον ουρανό του μέλλοντός μας.
    Αν μείνουμε με σταυρωμένα χέρια, όπως προσδοκούν, τότε θα τους κοστίσει φθηνότερα η γενοκτονία δικαιωμάτων.
    Αν φοβηθούμε, δε θα χρειαστεί καν να παραδοθούμε.
    Αν συνεχίσουμε να φτιάχνουμε «αν», για να τους διευκολύνουμε, θα χάσουμε για πάντα την ικανότητα να συλλογιόμαστε λεύτερα και να δρούμε συλλογικά, παράνομα και καταχρηστικά για τα συμφέροντά τους.
    εν είναι ώρα για εκτιμήσεις και διαπιστώσεις. Η φετινή Πρωτομαγιά είναι αφετηρία αγώνων που θα διογκώνονται πολύ πιο γρήγορα και σε γιγάντια μεγέθη απ’ ό,τι οι ανάγκες κερδοφορίας τους.
    Την κόκκινη γραμμή το ΚΚΕ, κι όλοι όσοι ελευθερόβουλα κι άφοβα νιώθουν πια στο πετσί τους το ταξικό μαστίγιο να ζωντανεύει την ταξική συνείδηση, θα την χαράξει.
    Ως διαχωριστική των δίκαιων και αδίκων. Των ζωντανών και των νεκροθαφτών. Των, αν χρειαστεί νεκρών, που ξέρουν γιατί θυσιάστηκαν απ’ αυτούς που εμπορεύτηκαν την αθανασία σε ματζούνια δηλητήρια.
    Στους δρόμους η Πατρίδα έχει τον μόνον ανοιχτό ορίζοντα για να υπάρχει ζωντανή κι ωραία. Διαχωριστική κόκκινη γραμμή…

  7. Exasan ton symmaxo toys telaytaia ke klaine. Yparxei ke to LAOS. Ta akra synantiontai lene alla akomh ke to LAOS einai polles fores pio prosgeiomeno apoti i staliniki pseytoideologia!

    apo ton Rizospasti

    Προκαταβολικά και «εν λευκώ», η ηγεσία της ΝΔ έσπευσε να εκφράσει τη συμφωνία και στήριξή της στο νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων που προωθούν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ. Μπορεί τυπικά να λείπει η υπογραφή του Α. Σαμαρά κάτω από το σχετικό κείμενο για την ενεργοποίηση του μηχανισμού ΕΕ – ΔΝΤ, αλλά ο πρόεδρος της ΝΔ όχι μόνο έχει δώσει το πράσινο φως, αλλά επιπλέον έχει σαφώς δεσμευτεί ότι θα βάλει γερές πλάτες σε όλα τα μέτωπα.

    Δεν το έκανε μόνο κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε με την τρόικα (ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ) την περασμένη Δευτέρα στη Ρηγίλλης, αλλά κυρίως το αποδεικνύει καθημερινά στην πράξη. Οπως ανέφεραν οι σχετικές πληροφορίες από τη Ρηγίλλης, ο πρόεδρος της ΝΔ διαβεβαίωσε τα στελέχη της τρόικας ότι το κόμμα του θα στηρίξει τα μέτρα και βέβαια δεν πρόκειται να ενθαρρύνει και να ανεχτεί κοινωνικές αντιδράσεις και αναταραχή.

    Σ’ αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση κινείται με συνέπεια από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε το τιμόνι της ΝΔ, δίχως βέβαια να περιμένει τους υπερεθνικούς οργανισμούς να του υποδείξουν την αποστολή του στον πόλεμο κατά του λαού.

    Σε συνέχεια της προηγούμενης «γαλάζιας» διακυβέρνησης, από τις πρώτες μέρες που βρέθηκε στη Ρηγίλλης, ο Α. Σαμαράς έδωσε ευκρινή δείγματα γραφής, αποκηρύσσοντας και καταδικάζοντας τους αγώνες επιβίωσης της φτωχομεσαίας αγροτιάς, ενώ βρίσκεται σταθερά απέναντι στις απεργιακές κινητοποιήσεις και τις διαδηλώσεις των εργαζομένων στο «εμπορικό κέντρο» της πόλης.

    Η στάση που κράτησε στις τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις, δείχνουν ότι η ΝΔ αναλαμβάνει αναβαθμισμένο και πιο αποφασιστικό ρόλο για την προληπτική, αλλά και κατασταλτική αντιμετώπιση των αγώνων των εργαζομένων που αντιστέκονται στην αντιλαϊκή λαίλαπα.

    Προτροπή σε καταστολή
    Το σινιάλο το έδωσε ο εκπρόσωπος Τύπου Π. Παναγιωτόπουλος, ο οποίος δίχως να ερωτηθεί ή προκληθεί, όπως καυχήθηκε αργότερα, θεώρησε αυτονόητη υποχρέωσή του να καταδικάσει την περιφρούρηση της απεργίας που είχε κηρύξει το ΠΑΜΕ στις 21 και 22 Απρίλη, ρίχνοντας ταυτόχρονα νερό στο μύλο της συκοφάντησης των κινητοποιήσεων, καθώς έμμεσα πλην σαφώς τις ενοχοποίησε για το κλείσιμο των ξενοδοχείων και των μαγαζιών.

    Τα στελέχη της ΝΔ πρωτοστάτησαν και στη συκοφάντηση της απεργίας των ναυτεργατών, πλειοδοτώντας στη χρήση αστυνομικής βίας κατά των απεργών με αφορμή την ακινητοποίηση του ZENITH. Ο πρώην τσάρος της οικονομίας Γ. Παπαθανασίου, που μπούκωσε με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ τράπεζες και μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, κατέθεσε μάλιστα και Ερώτηση προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, ενώ ο Κυρ. Μητσοτάκης, περιφερόταν ωρυόμενος στα ΜΜΕ αξιώνοντας «την κεφαλή επί πίνακι» των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και κραδαίνοντας τη σημαία του αντικομμουνιστή.

    Σε όλες αυτές τις κινήσεις πρόσφερε πλήρη κάλυψη ο εκπρόσωπος Τύπου την περασμένη Πέμπτη και προχωρώντας ένα ακόμα βήμα αμφισβήτησε στην ουσία το ίδιο το δικαίωμα της απεργίας, επειδή όπως είπε «τέτοιου είδους γεγονότα βάζουν τη χώρα μας πιο βαθιά στην κρίση»(!).

    Το ίδιο ξεκάθαρος ήταν ο Α. Σαμαράς, μιλώντας το βράδυ της ίδιας μέρας στο συνέδριο του «Εκόνομιστ». Ζήτησε «να μην υπάρξει ποτέ ξανά περίπτωση, όπως αυτή με το ισπανικό κρουαζιερόπλοιο ZENITH, που το διώξαμε ουσιαστικά από το λιμάνι», προτρέποντας την κυβέρνηση να προχωρήσει σε επίδειξη πυγμής απέναντι στους απεργούς ναυτεργάτες.

    Πρωτομάστορες στη συναίνεση
    Εκτός από την πολιτική και έμπρακτη καταδίκη των ταξικών αγώνων, η ΝΔ βάζει πλάτες, προκειμένου να καλλιεργηθεί ένα κλίμα αποδοχής και συναίνεσης των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Περισσεύουν καθημερινά οι δηλώσεις «εθνικής ομοψυχίας» και συστράτευσης, στο όνομα της «σωτηρίας της Ελλάδας» και της «απαλλαγής από τους όρους του ΔΝΤ μια ώρα αρχύτερα», ακριβώς για να περάσει το μήνυμα προς το λαό ότι «όλοι πρέπει να βάλουμε πλάτες».

    Δίνοντας το «καλό παράδειγμα» για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, ρίχνει τους τόνους στον άσφαιρο δικομματικό καυγά για το ποιος φταίει για την κατάσταση της οικονομίας, προκειμένου να ενισχυθεί η εικόνα του «εθνικού μετώπου», το οποίο βέβαια δε σηκώνει διαφωνίες και πολύ περισσότερο κοινωνικές αντιδράσεις. Πολλά στελέχη της ΝΔ δηλώνουν μάλιστα ότι η συναίνεση κυρίως μεταξύ των δύο κομμάτων πλέον δεν αρκεί και είναι ανάγκη να προχωρήσουν στο επόμενο βήμα, αυτό της συνεννόησης και συντονισμένης δράσης, δίχως βέβαια να πάρει τη μορφή της συγκυβέρνησης, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση.

    Ανοιχτό πάντως αφήνουν το ενδεχόμενο συμμετοχής σε μια κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης, με πρώτη και καλύτερη την Ντ. Μπακογιάννη, που ήδη τάσσεται υπέρ μιας «ντε φάκτο αλλαγής του σημερινού πολιτικού και κομματικού συστήματος».

    «Είμαστε αστικό κόμμα και όχι κόμμα διαμαρτυρίας» είναι η ευθεία απάντηση που δίνουν στενοί συνεργάτες του προέδρου της ΝΔ, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη στήριξη των βάρβαρων μέτρων που προωθούνται με τη βοήθεια του μηχανισμού της ΕΕ και του ΔΝΤ.

    Υπέρ του νέου αντιλαϊκού πακέτου
    Η ηγεσία της ΝΔ, όχι μόνο θα βάλει πλάτες για να υλοποιηθεί και το νέο αντιλαϊκό πακέτο, αλλά θα ασκεί πίεση αυτό να υλοποιηθεί ταχύτερα, ενώ θα καταθέτει και «εποικοδομητικές» από τη σκοπιά του κεφαλαίου προτάσεις, για την πιο αποτελεσματική και ολοκληρωμένη εφαρμογή του. Θεωρείται επίσης βέβαιο ότι η ΝΔ θα υπερψηφίσει το ίδιο το πακέτο συμφωνίας με ΕΕ – ΔΝΤ, αν η κυβέρνηση το φέρει στη Βουλή.

    Βέβαια, η ηγεσία της ΝΔ έχει διαμηνύσει ότι θα προτιμούσε να μην το κάνει, προκειμένου να έχει μεγαλύτερη άνεση να απορροφά τη λαϊκή δυσαρέσκεια στο μέλλον, προς όφελος βέβαια της σταθερότητας του συστήματος, αλλά το ισχυρότερο ενδεχόμενο είναι να δώσει σθεναρά την ψήφο της, γιατί η ανάγκη να βγει προς τα έξω η εικόνα μιας αρραγούς ενότητας του αστικού πολιτικού συστήματος είναι μείζονος σημασίας.

    Κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας όμως είναι η διάσωση του λαού από τη φτώχεια και την πείνα, πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο αν χρεοκοπήσει η πλουτοκρατία και ανατραπεί το σύστημα που τη στηρίζει.

  8. aristeros@hotmail.com
    Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Στάλιν και ο Μπέρια τα τιμημένα ΚΝΑΤ, Ο Σύντροφος Μαϊλης σε παρέμβαση του στο MEGA σε συνέντευξη του Τιμημένου Συντρόφου Μητσοτάκη το δήλωσε καθαρά, δεν ψηφίσαμε το Σύνταγμα της Ελλάδος δεν το σεβόμαστε και δεν το εφαρμόζουμε,……Τέλος.
    ( Έτσι, Λιμάνια, αεροδρόμια, εθνικές, όλα θα κλείσουν, όλος ο κόσμος θα νιώσει την δύναμη του ΚΚΕ στην Ελλάδα, όλοι θα μιλούν για μας, στη Λατινική Αμερική, στην Αφρική, στην Ασία, όλοι θα μας θαυμάζουν, μόνο μερικοί άθλιοι Ευρωπαίοι θα χασκογελούν ευχαριστημένοι που με την παλικαριά μας, βουλιάζουμε όλο και πιο πολύ την Ελλάδα στα σκατά, όλο και πιο πολύ τους την παραδίνουμε, αλλά εμείς δεν θα κολόσουμε, σε αυτή τους την θέση απαντούμε με την δική μας θέση. ___ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ____!!!!)

  9. Apo ton Rizospasti

    Βρώμικη επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ…
    H βρώμικη επίθεση στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ, που ξεκίνησε η ίδια η κυβέρνηση, συνεχίζεται αδιάκοπη από τα αστικά ΜΜΕ. Το ψέμα και η σαπίλα της προπαγάνδας του βούρκου των κεφαλαιοκρατών γίνεται άκρως επικίνδυνη και τρομοκρατική για το λαό προκειμένου να τον αναγκάσουν να αποδεχτεί τη σφαγή μέσω των μέτρων και την πολιτική που τον ρίχνει στον καιάδα της εξαθλίωσης. Δεν μπορούν αλλιώς να επιβάλουν τη χωρίς όρια βαρβαρότητα των μέτρων σωτηρίας του κεφαλαίου και του συστήματός τους, από κοινού κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ., διεξάγοντας τον πιο άγριο πόλεμο στη μεταπολεμική περίοδο ενάντια στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Θυσιάζουν δικαιώματα και ανάγκες που τσακίζουν τη ζωή των ανθρώπων του μόχθου και τους βασανίζουν κι από πάνω με την πιο βρώμικη και άτιμη προπαγάνδα για να αποδεχτούν ή να ανεχτούν το σφαγείο, το χαμό τους δηλαδή, ως σωτηρία. Ο ωμός αντικομμουνισμός πάντα συνόδευε την πιο ανελέητη επίθεση του κεφαλαίου στους λαούς. Ετσι και τώρα. Φοβούνται το λαό γι’ αυτό λύσσαξαν με το ΚΚΕ. Τα μέτρα-όλεθρος που εφαρμόζουν και θα εφαρμόζουν δε σώζουν την πατρίδα, αλλά το κεφάλαιο και τα κέρδη. Με θύματα την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

    Ετσι λοιπόν η εφημερίδα ΑΞΙΑ (Παρασκευή 30/4/2010) αποδίδει προθέσεις στο ΚΚΕ, που ανήκουν στο στρατόπεδο που η ίδια υπηρετεί, της κεφαλαιοκρατίας. Γράφει λοιπόν: «Γίνεται επομένως σαφές πως το ΚΚΕ ζητάει πλέον «αίμα». Επιθυμεί την ανοιχτή σύγκρουση, τις παρεμβάσεις δικαστικών ή αστυνομικών δυνάμεων που θα δημιουργήσουν «ήρωες και θύματα»». Τέτοια προπαγάνδα ξεπερνά και τα όρια της προβοκάτσιας, που θα τη ζήλευε και ο Γκαίμπελς. Δεν είναι απλά μια αντιστροφή της πραγματικότητας, αφού τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς τους χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις της κεφαλαιοκρατίας, το στρατόπεδο δηλαδή της ΑΞΙΑΣ, για να σακατεύουν απεργούς. Προβάλλει δικές της επικίνδυνες τρομοκρατικές θέσεις, ανατριχιαστικές στο περιεχόμενο (αίμα), ως προθέσεις του ΚΚΕ, προκειμένου να δημιουργήσει ανύπαρκτες αλήθειες με ασύστολα ψέματα.

  10. apo ton Rizospasti

    ΑντιΚΚΕ παροξυσμός γραμμένος σε ραβασάκι
    Στα όρια της γελοιότητας το χτεσινό παραλήρημα του διευθυντή του ρ/σ ΣΚΑΪ, που έσπευσε να υιοθετήσει ο ΛΑ.Ο.Σ.

    Το ρόλο του χυδαίου αντικομμουνιστή επιβεβαιώνει σε κάθε παρέμβασή του ο διευθυντής του ρ/σ ΣΚΑΪ Μπάμπης Παπαδημητρίου. Χτες, στην προσπάθεια να πάει μέχρι τέλος το ραβασάκι που του παρέδωσαν και να συκοφαντήσει τους εργατικούς αγώνες, έφτασε σε σημείο παροξυσμού σε βάρος του ΚΚΕ. Στην εισαγωγή της πρωινής ραδιοφωνικής εκπομπής του και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η πανεργατική απεργία των ταξικών δυνάμεων σε στεριά και θάλασσα, είπε μεταξύ άλλων:

    «Αν και νομίζω ότι είναι η τελευταία φορά ή από τις πολύ τελευταίες, δεν πρόκειται να ξανασχοληθώ – ειλικρινώς δηλαδή – διότι δεν νομίζω ότι πρέπει να δίνουμε το λόγο σε ανθρώπους οι οποίοι δεν πιστεύουν στη διαδικασία της δημοκρατίας και στις ελευθερίες που κατοχυρώνει η δημοκρατική οργάνωση ενός τόπου, αλλά να την επικαλούνται μόνον ως το σχοινί με το οποίο θα μας κρεμάσουν. Παραταύτα, η κυρία Παπαρήγα για μια τελευταία φορά (στο σημείο αυτό παραθέτει δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για τις εργατικές κινητοποιήσεις).

    Αυτά λοιπόν από τη ΓΓ του ΚΚΕ, η οποία και καθοδηγεί και οργανώνει και συντονίζει τους νέους, τους φοιτητές και όσα άλλα μέλη έχει το Κόμμα, ελεύθερα, δημοκρατικά, διότι έτσι συμβαίνει εδώ σε αυτά τα καθεστώτα και όχι σε εκείνα που θέλουν ή ονειρεύονται εν πάση περιπτώσει να ζήσουν οι άνθρωποι, να εμποδίσουν τους εργαζομένους να πάνε στη δουλειά τους, να κάνουν τη δουλειά τους οι επιχειρήσεις, αυτά γιατί έτσι γουστάρω, γιατί έτσι μ’ αρέσει εμένα, γιατί έτσι πιστεύω εγώ ότι εξυπηρετώ αυτό που θεωρώ ότι είναι ιδεολογία. Τίποτα. Περί μάρκετινγκ πρόκειται παιδιά, μεταξύ μας τώρα, για να μην κοροϊδευόμαστε».

    Στήριξη από ΛΑ.Ο.Σ.
    Καθόλου τυχαία, συμπαραστάτης στον ΣΚΑΪ έσπευσε ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ., ο οποίος ανησύχησε για τυχόν εμπόδια που μπορεί να θέσει το ΕΣΡ στην υλοποίηση της απόφασης του ραδιοφωνικού σταθμού και επαναλαμβάνοντας τα περί κλεισίματος του ξενοδοχείου Μεγ. Βρετάνια, έκανε το εξής εμετικό σχόλιο: «Η απόπειρα κατάλυσης της δημοκρατίας και της νομιμότητας, προκαλεί τους αδέσμευτους ελεύθερους και ασυμβίβαστους πολίτες. Ευτυχώς, και λειτουργούς του Τύπου».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s