Συνταξιοδοτικό: απλό, ενιαίο, καθολικώς δεσμευτικό

Tου Μπαμπη Παπαδημητριου

Υπάρχουν δύο προβλήματα με το συνταξιοδοτικό. Να περιοριστεί αμέσως το δημοσιονομικό του κόστος. Το άλλο, σημαντικό αλλά λιγότερο επείγον, είναι να αναδιοργανωθεί το «κατακερματισμένο» σύστημα, ακόμη και μετά τον νόμο Πετραλιά. Αν για το πρώτο επείγεται ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο Απασχόλησης συνάδελφός του Ανδρέας Λοβέρδος θα μπορούσε να κάνει αυτό ακριβώς, να κόψει δαπάνες και τίποτε περισσότερο.

Αλλωστε, στον προγραμματισμό που συμφωνήθηκε με την Τριμερή, προβλέπεται με ικανοποιητική λεπτομέρεια πως μέσα στον Ιούνιο θα έχει διατυπωθεί το «νέο απλοποιημένο σύστημα», το οποίο πάντως θα υιοθετηθεί από το Κοινοβούλιο όχι αμέσως, αλλά τον Σεπτέμβριο. Μάλιστα, στην παράγραφο 19 της τεχνικής έκθεσης, που υποστηρίζει την απόφαση του ΔΝΤ για την παροχή βοήθειας, οι εμπειρογνώμονες του Ταμείου σημειώνουν ότι υπάρχει ο «κίνδυνος να γίνει μερική εφαρμογή (δηλαδή, χαριστική για κάποιους) εφαρμογή των μέτρων – ορίζοντας πιο γενναιόδωρες παραμέτρους ή πιο μακρά περίοδο προσαρμογής». Με αυτό κατά νουν, οι άνθρωποι του Ταμείου «προτείνουν να γίνει μια αναλογιστική μελέτη από την Εθνική Αναλογιστική Αρχή, που θα υπολογίσει τη μακροπρόθεσμη επίπτωση της μεταρρύθμισης και την αντοχή του ασφαλιστικού συστήματος, πριν ολοκληρωθεί το πέρασμα στο νέο σύστημα». Γιατί τότε επείγεται η κυβέρνηση να τελειώνει «εδώ και τώρα»; Ισως γιατί ο κ. Παπακωνσταντίνου πιστεύει ότι μια αναμόρφωση του ασφαλιστικού είναι «εντυπωσιακό νέο» για τις ακόρεστες αγορές. Ισως γιατί ο κ. Λοβέρδος είχε
από
τον Νοέμβριο ξεκινήσει το σχετικό έργο και θέλει να το τελειώσει πριν πιάσει το εκρηκτικό πακέτο της αλλαγής των κανονισμών στην αγορά εργασίας. Μήπως ο χρόνος χάθηκε επειδή η προετοιμασία, αλλά και το σχέδιο Λοβέρδου, οδηγούν το ασφαλιστικό σε κατεύθυνση που ούτε το δημοσιονομικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται ούτε το συνταξιοδοτικό σύστημα ισχυροποιείται;

Το Μνημόνιο προβλέπει τη «θέσπιση ενός ενιαίου νέου συστήματος για όλους τους τωρινούς και μελλοντικούς εργαζομένους». Το νέο σύστημα θα αρχίσει να λειτουργεί «από την 1η Ιανουαρίου 2013». Οι νέοι κανόνες του συστήματος θα είναι «καθολικώς δεσμευτικοί». Και θα αφορούν σε όλες τις παραμέτρους του συστήματος: συνταξιοδοτικά δικαιώματα, εισφορές, κανόνες συσσώρευσης, τιμαριθμική προσαρμογή δικαιωμάτων. Το σχέδιο Λοβέρδου δεν ακολουθεί, σχεδόν σε κανένα σημείο του, αυτήν την τόσο απλή συνταγή.

Πίσω από τα ψεύτικα δάκρυα των τηλε-παραθύρων για τις μικροσκοπικές συντάξεις, υπάρχει η πραγματικότητα ενός συστήματος που μοιράζει συντάξεις με πολιτικά κριτήρια. Η περίπτωση των αγροτών, που δεν έχουν πληρώσει στη ζωή τους καμία εισφορά, είναι χαρακτηριστική, αφού η βασική σύνταξη του ΟΓΑ έχει τριπλασιάσει την αγοραστική της δύναμη από το 1997 ώς σήμερα. Ο επίκ. καθηγητής Πλάτων Τήνιος στο υπό έκδοση βιβλίο του «Ασφαλιστικό: μέθοδος ανάγνωσης», σημειώνει ότι ένα ζευγάρι αγροτών εισπράττει περισσότερα από 700 ευρώ τον μήνα, «ποσό που υπερβαίνει την κατώτατη σύνταξη που δικαιούται κάποιος έπειτα από ελάχιστη συνεισφορά 15 ετών».

Το σύστημα είναι γεμάτο παραλογισμούς, εξαιρέσεις, χαριστικές ρυθμίσεις, παρακρατήσεις που ποτέ δεν καταβλήθηκαν, παροχές που μπερδεύουν τη μεταχείριση του εργαζομένου με τον συνταξιούχο. Με δύο λόγια, όσο η κυβέρνηση επιμένει στη διατήρηση συντάξεων α λα καρτ, τόσο συντηρεί τις αδικίες του συστήματος. Η περικοπή ειδικών κανόνων πρέπει να γίνει τώρα και πρέπει να αφορά όλους. Η μόνη κόκκινη γραμμή είναι εκείνη που θα επιστρέψει στους πάρα πολλούς όσα τους αφαιρούν ισχυρές συντεχνίες

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s