Οι Έλληνες στο Κιργιστάν αγωνιούν για το μέλλον της χώρας, όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν – Δηλώνουν πως είναι όλοι καλά στην υγεία τους

Εικόνες από το 1990 «ξυπνούν», στη μνήμη των ομογενών μας, που ζουν στο Κιργιστάν, τα όσα τραγικά συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στη δοκιμαζόμενη αυτή χώρα. Οι Έλληνες του Κιργιστάν, οι οποίοι, όπως διαβεβαιώνει η επικεφαλής τους, Όλγα Κουπριάνοβα-Ηλιάδη, είναι καλά στην υγεία τους, παρακολουθούν με αγωνία την παρατεινόμενη αιματοχυσία και τις ταραχές, σε εθνική βάση, και δεν κρύβουν την αγωνία για το μέλλον της χώρας, όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν.

Από τη μακρινή Κιζιλκία του νότιου Κιργιστάν, ο 60χρονος ομογενής Βασίλης Κυριακίδης, διαβεβαιώνει, με δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, πως οι Έλληνες που έχουν μείνει εκεί είναι καλά. «Μείναμε περίπου 20 ελληνικές οικογένειες και είμαστε καλά στην υγεία μας. Καμιά πλευρά, στις συγκρούσεις, δεν μας πείραξε», μας λέει ο κ. Κυριακίδης.

«Πρώτη φορά, στο Ος, το 1990, σημειώθηκαν εθνοτικές συγκρούσεις μεταξύ των Ουζμπέκων και Κιργιζίων, με αφορμή τη διχοτόμηση της αρδευόμενης γης μεταξύ της Κιργιζίας και Ουζμπεκιστάν. Τότε, για να σώσουν τη ζωή τους, πολλοί Έλληνες έφυγαν για την Ελλάδα», θυμάται ο Βασίλης Κυριακίδης.

Μαζί με εκείνους που αναζήτησαν μια νέα ζωή στην Ελλάδα ήταν και ο γιος του κ. Κυριακίδη, ο Αλέξανδρος, ο οποίος μένει στη Σκύδρα και τού τηλεφωνεί, όπως λέει, καθημερινά για να μάθει, εάν είναι καλά.

Μάλιστα, ο κ. Κυριακίδης μας εκμυστηρεύεται πως, εάν δεν επρόκειτο για τη δουλειά του, θα είχε φύγει και ο ίδιος για την Ελλάδα. «Η σημερινή κατάσταση στο Νότο, μού θύμισε τα γεγονότα είκοσι χρόνια πριν, και τώρα περιμένουμε τα χειρότερα. Αν μπορούσα ν’ αφήσω την επιχείρησή μου, θα έφευγα στην Ελλάδα», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Κυριακίδης, σύμφωνα με τον οποίο, στην πόλη Ος, το επίκεντρο των συγκρούσεων, δεν μένουν πλέον Έλληνες.

Ωστόσο, ο 45χρονος ομογενής Γαβριήλ Τορονίδης διαφωνεί με την άποψη αυτή και λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως στο Ος έχουν μείνει κάποιες οικογένειες Ελλήνων, ορισμένοι, μάλιστα, συγγενείς του ίδιου. «Ο θείος Κώστας, η θεία Ελένη και η κόρη τους, Αλεξάνδρα, μένουν ακριβώς εκεί που γίνεται η μάχη. Δεν βγαίνουν από το σπίτι τους, επειδή, από χθες, κηρύχτηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και δεν λειτουργούν οι τηλεφωνικές γραμμές», μας λέει ο κ. Τορονίδης.

«Σκορπισμένοι είμαστε όλοι. Μια από τις κόρες μου είναι στην Ελλάδα, η άλλη στο Μπισκέκ, σπουδάζει, κι εγώ εδώ, και σκέφτομαι πού να κρυφτώ. Δύσκολη η κατάσταση, αλλά δεν κινδυνεύουμε ακόμα», τονίζει.

Από το σχετικά ήσυχο Μπισκέκ, η Όλγα Κουπριάνοβα-Ηλιάδη, μας επιβεβαίωσε, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί της πως, κανείς ομογενής δεν έχει αναφερθεί να κινδύνευσε κατά τις συγκρούσεις, ωστόσο, η κατάσταση στο νότο επιδεινώνεται διαρκώς: «τα πράγματα -λέει- είναι φοβερά και υπάρχουν τυφλές δολοφονίες».

«Ο ελληνικός σύλλογος, μαζί με τους συλλόγους άλλων εθνοτήτων, μαζέψαμε ανθρωπιστική βοήθεια για τους κατοίκους του νότιου Κιργιστάν, που η συμφορά τούς έφερε προσφυγιά. Εμείς, οι Έλληνες, ξέρουμε τι σημαίνει προσφυγιά και διωγμός», τονίζει.

Μας λέει ακόμη πως, στην πρωτεύουσα του Κιργιστάν, το Μπισκέκ, οι ρυθμοί ζωής δεν έχουν αλλάξει και η κατάσταση δεν θυμίζει πόλεμο, «αλλά, τα βλέμματά μας είναι στο νότο, όπου γίνεται σκληρός πόλεμος, με πολλά θύματα».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s