Μήνυμα του Προέδρου του ΣΑΕ κ. Στ. Π. Ταμβάκη για την Επέτειο του Πολυτεχνείου

Τριάντα επτά χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η μνήμη παραμένει άσβεστη. Στις 17 Νοέμβρη οι απανταχού της γης Έλληνες τιμούμε τους ανθρώπους εκείνους, που πάλεψαν ενάντια στη δικτατορία και συνέβαλαν με τους αγώνες τους στην εξέλιξη της πολιτικής ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας.

Το τρίπτυχο Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία του Πολυτεχνείου ήταν η έκφραση της αγωνίας ενός ολόκληρου λαού και της θέλησής του να ζήσει ελεύθερος, έχοντας βιώσει για επτά ολόκληρα χρόνια τη χούντα των συνταγματαρχών, που καταπάτησε βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σήμερα, σε μία περίοδο που η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη, γενικότερα, δοκιμάζονται από κρίσεις όχι μόνο της οικονομίας, αλλά και των αξιών, η νέα γενιά καλείται να σταθεί μπροστάρης στο δρόμο προς τη νέα εποχή.

Οι νέοι Έλληνες, απανταχού της γης, καλούνται να αγωνιστούν, μακριά από φανατισμούς και μονολιθική αντιμετώπιση των προβλημάτων, για τη συναίνεση, τον πλουραλισμό και τη σύνθεση των ιδεών και των πολιτικών, για ένα μέλλον πιο σταθερό, πιο φωτεινό, αντάξιο της γενιάς της εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973.

Message from the President of SAE Mr. Stefanos P. Tamvakis On the Polytechnic Uprising Anniversary


Thirty-seven years following the Polytechnic uprising, the memory remains alive. On November 17th Greeks around the world honor those people who struggled against dictatorship and contributed with their struggles to the evolution of the political history of Modern Greece.

The main slogan of the Polytechnic uprising “Bread – Education – Liberty” was the expression of the agony and will of an entire nation, to live free, having lived for seven entire years under the colonel’s junta regime, which brutally violated human rights.

Today, at a time when Greece, but also Europe more broadly, are experiencing crises, not only on the economy, but also with respect to values, the new generation is being called to lead the way towards a new era.

Young Greeks worldwide are being called to fight, refraining from fanaticism and monolithic addressing of the problems, for consensus, pluralism and the synthesis of ideas and policies, for a more stable, a brighter future, worthy of the generation of the uprising in November 1973.

ПОСЛАНИЕ ПРЕЗИДЕНТА САЕ Г-НА С. П. ТАМВАКИСА ПО СЛУЧАЮ ГОДОВЩИНЫ ПОЛИТЕХНИО


Спустя тридцать семь лет после восстания в Политехническом институте, память остается жива. 17 ноября греки всей земли чтят тех людей, которые боролись против диктатуры и своей борьбой способствовали развитию политической истории современной Греции.

Триптих Хлеб – Образование – Свобода Политехнио был выражением борьбы всего народа и его желания жить свободно, пережив семь лет хунты полковников, грубо поправшей права человека.

Сегодня, в то время, когда Греция и Европа в целом, страдают от кризиса не только экономики, но и ценностей, новое поколение призвано стать идущим впереди на пути к новому времени.

Молодые греки всей земли призваны бороться, без фанатизма и монолитного подхода к проблемам, за согласие, плюрализм и синтез идей и политик, за будущее -более стабильное, более яркое, достойное поколения восстания ноября 1973 года.

——–

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε
την ιστοσελίδα του ΣΑΕ: www.sae.gr

Advertisements

3 thoughts on “Μήνυμα του Προέδρου του ΣΑΕ κ. Στ. Π. Ταμβάκη για την Επέτειο του Πολυτεχνείου

  1. Posted on Νοεμβρίου 17, 2010 by elzorro70

    Με αφορμή πρόσφατες σημαντικές εκδηλώσεις, που διοργανώνονται από διάφορους φορείς της παροικίας μας, παρουσιάζεται η ευκαιρία να προβληματισθούμε, να αναλογισθούμε και να καταφύγουμε σε διάφορες διεξοδικές -αναλύσεις- απαλλαγμένοι δε από παντός είδους φορτίσεις και συναισθήματα όσον το δυνατόν πιστεύεται ότι μπορεί ο οποιοσδήποτε να εξάγει άκρως αντικειμενικά συμπεράσματα για τα εδώ «καλώς ή κακώς γενόμενα».

    Η μέχρι σήμερα πορεία του Ελληνισμού της Σουηδίας μάς έχει παρουσιάσει δύο όψεις. Οι όψεις αυτές αποδεικνύουν ότι η μία παρουσιάζει την αποσύνθεση σε όλη της την μεγαλοπρέπεια της πολιτικοκομματικής ανεπάρκειας και της ελαττωματικής ιδεολογικής κατάρτισης σχεδόν όλων των εδώ ερασιτεχνών πολιτικάντηδων, η δε άλλη μας αφήνει έκθαμβους από την σθεναρά θέληση και επιδίωξη για την δημιουργική και αντάξια του πολιτισμού μας και των ριζών μας, την διαννόηση, τα πολιτισμικά και τον αθλητισμό.

    Για την πρώτη, την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΨΗ, έχουμε αναφερθεί επανειλλημένως στις αιτίες που την οδήγησαν στην εξαθλίωσή της και δεν έχουμε εξαντλήσει το θέμα. Αναλύσεις και συμπεράσματα περιγράφουν την πτωτική πορεία, φθάνοντας στο σημείο που επιβεβαιώνει ότι αυτοί που θέλησαν να εμπλακούν στην καθοδήγηση του μεταναστευτικού κινήματος, εκτός των ελαχίστων εξαιρέσεων, απεδείχθησαν ανάξιοι των περιστάσεων, ανίκανοι, υποχωρητικοί, βολικοί και συμφιλιωτικοί σε ό,τι τους βόλευε είτε εξ Ελλάδος είτε από διάφορους τοπικούς μηχανισμούς ηληθίων και «μικρών» ηγητόρων της παροικίας. Απέδειξαν, μαζί με όλο το συναπάντημα διαφόρων ατόμων, ότι διατήρησαν μέχρι της εξαφάνισής των την ανωνυμία τους την ακοινωνικότητά τους, την σε πολλές περιπτώσεις κακόβουλη και ανίκανη εμπλοκή τους στα κοινά, με αποτέλεσμα αυτοί σήμερα να κάθονται στους καναπέδες τους και να ασχολούνται με τα… TV kontrol τους ή με ό,τι άλλο… πρόσφορο τους έχει απομείνει.

    Οι αυτοαποκαλούμενοι μπροστάρηδες απεδείχθη, ότι δεν ήσαν ικανοί να φέρουν εις πέρας την αποστολή που από μόνοι τους αποζητούσαν και επεδίωκαν παντιοτρόπως. Οι ώμοι τους ασθενείς, για να σηκώσουν το βαρύ φορτίο της ευθύνης, της υπευθηνότητας, της σοβαρότητας, παραμένοντας με… τα κοντά τους πανταλόνια, όπως όταν πρωτοήλθαν στη Σουηδία.

    Δυστυχώς για το τότε μεταναστευτικό κίνημα και κατ’ επέκταση την Ελληνική Παροικία του σήμερα, μετά από πολλά χρόνια ανεπάρκειας ικανοτήτων, κοινωνικής ωριμότητας και καθαρής ιδεολογίας, γονάτισε μπροστά στις ευθύνες και το βάρος των προβλημάτων. Εδώ είναι το γεγονός που αποδεικνύει περίτρανα την ανικανότητα των προαναφερόμενων πολύχρωμων κομματικών υπολειμμάτων, ότι ενώ είχαν την αμέριστη και αδιάκοπη συμπαράσταση της Ελληνικής και Σουηδικής Πολιτείας την καταχράσθησαν, διασκορπίζοντάς την στον αέρα. Κανείς απ αυτούς δεν έγινε «πλούσιος», ώστε να κατηγορηθεί διά στοιχείων ότι τα «άρπαξε». Απλώς η κακοδιαχείρηση και η ασχετοσύνη τους για καθε τι περί οργάνωσης και συνέπειας στο καθήκον, οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στη συρρίκνωση, την διάλυση και τον εξευτελισμό. Η σημερινή πραγματικότητα αποδεικνύει του γραπτού λόγου το αληθές.

    Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ, όμως, της Ελληνικής Παροικίας, αποτελεί «το φως στο σκοτάδι». Με βήματα αργά αλλά σταθερά, ο Ελληνισμός δημιουργεί και επενδύει, είτε στην καλλιτεχνία είτε στα γράμματα είτε στον αθλητισμό είτε στην κοινωνία. Παρήγορες αναλαμπές μάς γεμίζουν αισιοδοξία και ελπίδα ότι οι τομείς αυτοί που ξέφυγαν από πλευρίσματα «κομματικών… κυνών» και φαρισαϊκούς εναγκαλισμούς, την γλύτωσαν και επέζησαν.

    Στον Αθλητισμό έχουμε τα λαμπρά παραδείγματα με τις ομάδες του μπάσκετ ΑΚΡΟΠΟΛ και του ποδοσφαίρου ΑΚΡΟΠΟΛΗ και ΑΠΟΛΛΩΝ SOLNA και μερικών άλλων.

    Στη Μουσική έχουμε τη χορωδία ΟΡΦΕΑΣ, όπου υπό την καθοδήγηση ικανών και άξιων συμπατριωτών μας, αποδεικνύει ότι ευρίσκεται σε σωστό δρόμο, μέχρι τον ποθούμενο στόχο. Δείγμα προόδου η πρόσφατη συναυλιακή παρουσίαση, όπου απέσπασε τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα και επιδοκιμασίες του πολυπληθούς κοινού της Ελληνικής Παροικίας. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το κοινό απέδειξε ότι έχει ευαισθησίες, τις οποίες αποκαλύπτει σε κάθε είδους εκδηλώσεις που έχουν πολιτιστικό χαρακτήρα. Με την παρουσία τους σαν κοινό ετόνισαν οι Ελληνες της Παροικίας ότι είναι θετικοί αποδέκτες και ανταποκρίνονται σε εκδηλώσεις που εμψυχώνουν το πνευματικό επίπεδό τους.

    Είναι γεγονός και οφείλουμε να το επισημάνουμε, ότι ο Ελληνισμός τιμά ιδιαίτερα τις πολιτιστικές εκδηλώσεις των φορέων του Ελληνισμού, από όπουδήποτε κι αν προέρχονται. Επίσης, έχουμε συχνές πολιτιστικές εκδηλώσεις και αναφορές σε μεγάλους μας Μουσικούς καλλιτέχνες (Κουγιουμπζής, Χατζηδάκης κ.λ.π.) και Λογοτέχνες, Ποιητές (Καζαντζάκης, Ρίτσος,κ.λ.π.). Έχουμε ανθρώπους των Γραμμάτων και του Πνεύματος, όπως τον Θεόδωρο Καλλιφατίδη, ο οποίος ανεδείχθη ως ένας από τους καλύτερους συγγραφείς της τελευταίας δεκαετίας στη Σουηδία. Επίσης η εξαίρετη και χαρισματική Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, με διαρκείς επαίνους και διακρίσεις από τα Σουηδικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

    Η ΟΨΗ αυτή λοιπόν, μας κάνει υπερήφανους. Μας κάνει να αισθανόμαστε ότι ΕΧΟΥΜΕ και καυχιόμαστε. Άρα ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ σαν ΕλληνεςΣουηδίας, σαν μέλη μιας κοινωνίας που μας παρέχει πολλά, ίσως περισσότερα από ό,τι δικαιούμαστε, μας ανέχεται και παρόλα ταύτα μας εμπιστεύεται. Ανήκουμε στην ελληνική φυλή που από τα βάθη της ιστορίας της έως και τις ημέρες μας χαρακτηρίζεται από τις «ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ» της . Την μία την ΠΟΛΙΤΙΚΗ απωθητική και διόλου κολακευτική γενικά, με όσα πλείστα ελαττώματα και την άλλη ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, συναρπαστική, με τις κορυφαίες πολιτιστικές κατακτήσεις του Πνεύματος και της Τέχνης, προσεγγίζοντας τις σημερινές βάσεις του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού.

    Άρα παρόλα τα αρνητικά μας χαρακτηριστικά εμείς οι σύγχρονοι Ελληνες του απανταχού εκτός Ελλάδος Ελληνισμού ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΤΕΝΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ;

    Διά χειρός
    Γιώργου Κουβάτσου

  2. ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΕΜΠΟΡΕΥΣΙΜΟ ΕΙΔΟΣ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
    Posted on Νοεμβρίου 17, 2010 by ellinessouidias
    ΠΡΙΝ 37 χρόνια σαν σήμερα το πολυτεχνείο έγινε σύμβολο, χρησιμοποιούμενο από όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς, σαν είδος εμπορεύσιμο στο χρηματιστήριο της πολιτικής αγοράς.

    Θέλει δεν θέλει κανείς, οι θύμησες, σαν τις ερινύες, στροβιλίζουν στη σκέψη μας. Ήμασταν εκεί, θεατές σε κάτι που, ναι μεν δεν βλέπαμε, αλλά το προαισθανόμαστε ότι θα συνέβαινε. Από ποιους δεν μπορούσε να προσδιορίσει κανείς εκείνο το βράδυ. Όλοι είχαν και μια άποψη, οι φήμες έδιναν και έπαιρναν. Πάντως οι περισσότεροι πίστευαν ότι μόνον φοιτητές δεν ήσαν μέσα στο Πoλυτεχνείο εκείνο το βράδυ. Ίσως και το πιο πιθανό, διότι από τους 150 με 200 που συνελήφθησαν μέσα στο προαύλιο και τις αίθουσες, σχεδόν ΚΑΝΕΙΣ δεν είχε σχέση με… βιβλία.

    Η ώρα ήταν 01.15 τα ξημερώματα στις 12 και 10 λεπτά, μία ώρα πριν δηλαδή έπεφτε η μεγάλη σιδερένια πόρτα από τον υπίλαρχο, επικεφαλής στο άρμα Μ47. Μία ώρα περίπου κράτησε το μακελειό. Και μετά από επέμβαση άγρια των μαυροσκούφηδων από το Γουδί, που συνόδευαν τα άρματα, διαλύθηκαν οι χιλιάδες του Αθηναϊκού λαού, που είχαν κατακλύσει τους γύρω χώρους.

    Η ιστορία κράτησε έναν χρόνο ακόμη περίπου. Και εάν δεν μεσολαβούσε το Πραξικόπημα στην Κύπρο, ακόμη τον Ιωαννίδη και τον Γκιζίκη θα είχαμε.

    Η γενιά του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης ενηλικιώθηκε. «Απόκτησε κοιλίτσα και κάνα δυο παιδιά» τραγουδάει κι ο Σαββόπουλος. Μετά, στο γεγονός της νεανικής εξέγερσης των προηγούμενων ημερών, από εκείνο το βράδυ, η ιστορία έδωσε τη θέση του στη φθηνή πολιτικολογία για το αν ήταν ο τάδε ή η τάδε μέσα ή αν ο δείνα βασανίστηκε και με ποιους τρόπους ή άλλοι μιλούσαν για 500 νεκρούς (τώρα τελευταία κατέβασαν τον αριθμό στους 22, το ακούσαμε σε κάποια αίθουσα ότι ήταν και ένα πέντε ετών νήπιο και μια 75 ετών γυναίκα, στις 02.00 η ώρα το πρωί).

    Η τότε γενιά του Πολυτεχνείου μεγάλωσε νωρίς, χωρίς όμως να τα καταφέρει να ορθώσει το μικρό της ανάστημα στους ιδεολογικούς φελλούς της εξουσίας και με την ανώριμη στάση της και πράξη της, μας έμαθε πολλά.

    Για τη γενιά της μεταπολίτευσης το Πολυτεχνείο έγινε σύμβολο. Κι όπως όλα τα σύμβολα, χρησιμοποιήθηκε από τους πολιτικούς μηχανισμούς. Έγινε εμπορεύσιμο είδος στο κομματικό χρηματιστήριο. ΕΙΧΕ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΙΜΗ. Ορισμένοι βαπτίσθηκαν εκπρόσωποί του και νηολογήθηκαν στα κομματικά… νεωλκεία, όπου επισκευάστηκαν όπως όρισαν οι κομματικοί ναυπηγοί. Όλοι τους εκπροσωπούσαν το αληθινό Πολυτεχνείο. Όλοι τους βασανίστηκαν (μερικοί έγραψαν και βιβλία περί βασανιστηρίων που υπέστησαν. Πάντως κανείς από τους Μανδηλαρά, Μουστακλή, Παναγούλη και άλλων υπαρκτών επώνυμων δεν έγραψε βιβλίο για το τι υπέστησαν).

    Όμως και οι χιλιάδες αυτοί, που σαν ντελάληδες διαλαλούσαν την βεβαιότητα της κομματικής γραμμής και την πίστη τους στον ηγεμόνα, δεν τα κατάφεραν να πείσουν τους μετέπειτα για τις ιστορίες τους, διότι απεδείχθη και σήμερα ακόμη ότι ήσαν αμφιβόλου ποιότητας άνθρωποι, που μόνο σκοπό είχαν ΝΑ ΑΝΑΡΡΙΧΗΘΟΥΝ σαν τον κισσό. Και τα κατάφεραν! Την επιτυχία τους δε, την διαπιστώνουμε σήμερα… ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ με το πολύ λάδι.

    ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 73. Οι θύμησες γίνονται ερινύες. Ερινύες μιας γενιάς που χαρακτηρίσθηκε αναθεματισμένη, επειδή (της μόδας τότε να είσαι αντιδεξιός) ήταν αντιδεξιά και δυσπιστούσε απέναντι στο κομματικό αλάθητο, λόγω ηλικίας, βέβαια και από τίποτε άλλο.

    Τελικά όμως, απεδείχθη, ολίγη και με συνείδηση ανάλογα με τα αξιώματα και τις προσφερόμενες απλόχερα θέσεις. Όλοι τους μετέφεραν το σαρκίον τους από εκδήλωση σε εκδήλωση σαν Υδραίοι στη… Λάρισα.

    Η γενιά του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕIΟΥ ΗΤΑΝ Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΥΘΙΣΕ ΣΤΑ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΧΑΣΜΟΥΡHΤΑ.
    Διά χειρός
    Γιώργου Κουβάτσου

  3. Προς κον Ταμβάκη γραμματέα ΣΑΕ( Σαραβακατρανέμια) ,μιας και αυτός ενδεχομένως να ητο αγέννητος ….τω καιρω εκείνω,του αφειερώνω μια αφθεντική περιγραφη,διά να μην τρέφει αυταπάτες,φούμαρα και άλλα λόγια ν αγαπιώμαστε. Διά χειρός του ,εκεί,παραβρεθέντος,28χρονου τότε, Γ.Κ.

    Κώσταντίνο,μη σου διαφύγει η υποσημείωση. Προλετάριοι όλου του Κόσμου,Καλό Υπνο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s