Αγοράζουμε Ελληνικά: Μπορούμε να ξεπεράσουμε την κρίση, είναι στο χέρι μας!

Στις 8 Μαρτίου 2010 αναρτήσαμε ένα άρθρο με τίτλο Προτιμάτε με επιμονή προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα: Η πιο απλή και πρακτική λύση στα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας! .

 

Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο από δεκάδες bloggers συμβάλλοντας σημαντικά στην ευαισθητοποίηση των Ελλήνων καταναλωτών όσον αφορά τους «πρακτικούς» τρόπους αντίδρασης στην οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα μας.

 

Στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι τόσο «πολύπλοκα» όσο φαίνονται:

 

Θέλουμε να στηρίξουμε την απασχόληση και την καταπολέμηση της ανεργίας τόσο στους Έλληνες όσο και στους οικονομικούς μετανάστες που φιλοξενούμε στην χώρα μας;

 

Θέλουμε να στηρίξουμε την απρόσκοπτη καταβολή των συντάξεων στους σημερινούς και στους μελλοντικούς συνταξιούχους;

 

Θέλουμε να υποστηρίξουμε στην πράξη το Εθνικό Σύστημα Υγείας;

 

Θέλουμε να συμβάλλουμε στην μείωση του ελλείμματος του εμπορικού μας ισοζυγίου μειώνοντας και την εξάρτηση της χώρας μας από επικίνδυνους τοκογλύφους;

 

Τότε, Αγοράζουμε Ελληνικά! Προτιμούμε με επιμονή προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα, ενισχύοντας την εγχώρια παραγωγή και μειώνοντας το δημόσιο χρέος της χώρας μας. Είναι τόσο απλό!

 

Όταν αγοράζουμε ένα εισαγόμενο προϊόν πρέπει να έχουμε συναίσθηση πως προσθέτουμε ένα ακόμα «βαρίδιο» στο οικονομικό χρέος της χώρας μας και μάλιστα με «δανεικά» από επικίνδυνους τοκογλύφους.

 

Παρακολουθώντας τα σχόλια που αναρτώνται στα διάφορα blogs και αφορούν το άρθρο Προτιμάτε με επιμονή προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα: Η πιο απλή και πρακτική λύση στα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας! διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν ορισμένοι που αντιδρούν έντονα στην άποψη Αγοράζουμε Ελληνικά! προβάλλοντας ακραία «επιχειρηματολογία» όπως «Γιατί να κάνουμε τους Έλληνες επιχειρηματίες πλουσιότερους αφού τα εισαγόμενα είναι πολύ φθηνότερα;» ή «Ας μειώσουν πρώτα τις τιμές τους και μετά βλέπουμε».

 

Το πιθανότερο είναι ότι όσοι «επιχειρηματολογούν» με τον τρόπο αυτό, εμπλέκονται βιοποριστικά στο εισαγωγικό εμπόριο και αισθάνονται ότι κινδυνεύουν τα συμφέροντά τους. Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό και, ως ένα σημείο, φυσιολογικό.

 

Σίγουρα όμως υπάρχουν και λιγοστοί που πιστεύουν αυτά που λένε. Σε αυτούς ακριβώς θα θέλαμε να συστήσουμε να το σκεφτούν λίγο καλύτερα.

 

Η μειωμένη ανταγωνιστικότητα (δηλαδή οι πιο ακριβές τιμές των Ελληνικών προϊόντων) οφείλονται και σε εμάς τους καταναλωτές γιατί όταν αγοράζουμε εισαγόμενα προϊόντα οδηγούμε την Ελληνική παραγωγή σε συρρίκνωση, δηλαδή σε μεγαλύτερο κόστος, άρα σε υψηλότερες τιμές πώλησης.

 

Ένα πρακτικό παράδειγμα ίσως μας δώσει μια καλύτερη εικόνα: Οι μεγάλες αλυσίδες λιανικής (Carrefour, Lidl, ΑΒ Βασιλόπουλος, Βερόπουλος / Spar κ.α.) διαθέτουν από τα ράφια τους φθηνές μπύρες ιδιωτικής ετικέτας στο επίπεδο (περίπου) των 45 λεπτών του Ευρώ για την συσκευασία αλουμινίου (κουτί 330 γρ.). Οι μπύρες αυτές προέρχονται από συγκεκριμένους παραγωγούς που τροφοδοτούν συνεχώς τα (πολλές) χιλιάδες καταστήματα κάθε αλυσίδας σε ολόκληρη την Ευρώπη (συχνά και σε άλλες ηπείρους), με μηδενικά έξοδα marketing και πωλήσεων, μηδενικό πιστωτικό ρίσκο καθώς και εξασφαλισμένη πληρωμή σε 30 ή (το πολύ) σε 60 μέρες. Από τα 45 (περίπου) λεπτά των εισαγόμενων αυτών προϊόντων, είναι ζήτημα αν μένουν στην Ελλάδα τα 13 λεπτά του Ευρώ – όλο το υπόλοιπο φεύγει στο εξωτερικό και προστίθεται στο «δημόσιο χρέος».

 

Μια αντίστοιχη Ελληνική μπύρα Fix Hellas ή Βεργίνα πωλείται στο επίπεδο των 70 λεπτών του Ευρώ γιατί διατίθενται σε πολύ λιγότερα σημεία πώλησης, με μεγάλο κόστος marketing, πωλήσεων και διανομής, με διαφορετικούς όρους πληρωμής (σίγουρα δυσμενέστερους) και καθόλου σπάνια με σοβαρό πιστωτικό ρίσκο – ιδίως στην κρύα αγορά. Αγοράζοντας λοιπόν μια Ελληνική μπύρα δεν κάνουμε τους Έλληνες επιχειρηματίες «πλουσιότερους» αλλά στηρίζουμε την έλλειψη ανταγωνιστικότητας που έχουν απέναντι σε πανίσχυρα μεγαθήρια του παγκόσμιου λιανεμπορίου, βοηθώντας τις ίδιες τις επιχειρήσεις να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους αλλά και την εθνική μας οικονομία να μειώσει το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου αφού από τα 70 (περίπου) λεπτά που θα πληρώσουμε σε μια Ελληνική μπύρα τα 60 λεπτά (τουλάχιστον) θα παραμείνουν στην Ελλάδα!

 

Δεν πρέπει όμως να μας διαφεύγει πως αρκετές φορές τα εισαγόμενα προϊόντα είναι πανάκριβα σε σχέση με τα αντίστοιχα Ελληνικά – και όμως σπεύδουμε να τα αγοράσουμε «κάνοντας πλουσιότερους» τους ξένους επιχειρηματίες και μάλιστα με  χρήματα που δανειζόμαστε από επικίνδυνους τοκογλύφους!!!

 

Στο παράδειγμα της μπύρας αναρωτηθήκαμε πόσα χρήματα πληρώνουμε για τις Αμερικάνικες, τις Μεξικάνικες, τις Δανέζικες, τις Ολλανδικές και τόσες άλλες  μπύρες που πλημμυρίζουν τα ράφια των Ελληνικών αλυσίδων λιανικής αλλά και τις τρέζες των ανά την Ελλάδα καταστημάτων; Σκεφτήκαμε ποτέ πως όταν τα καταναλώνουμε, τα χρυσοπληρώνουμε με δανεικά χρήματα από επικίνδυνους μαφιόζους;

 

Φυσικά το παράδειγμα της μπύρας ισχύει και για χιλιάδες άλλα προϊόντα (τρόφιμα, ποτά, ένδυση, υπόδηση και πάσης φύσεως προϊόντα) και μας δίνει την έκταση της απελπιστικής κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε.

 

 

 

Ο απόδημος Ελληνισμός ψάχνει Ελληνικά προϊόντα για να βοηθήσει την Ελλάδα. Εμείς;

 

Στο εξωτερικό, ο απόδημος Ελληνισμός που διαθέτει αυξημένη ευαισθησία απέναντι στα προβλήματα της χώρας μας (μεγαλύτερη κατά την γνώμη μας από την ευαισθησία όσων ζούμε μέσα στην Ελλάδα) έχει ήδη αρχίσει να αντιδράει με αφοπλιστική πρακτικότητα:

 

 

  • Στην μακρινή Αυστραλία μια ανάλογη εκστρατεία έχει ξεκινήσει με την ιστοσελίδα Βοηθήστε να σώσουμε την Ελλάδα (www.helpsavegreece.com) που δημιούργησε ο Ελληνο-αυστραλός Διονύσης Κρινάς παροτρύνοντας τον απόδημο Ελληνισμό να αγοράζει Ελληνικά προϊόντα.

 

Για εμάς λοιπόν, τους Έλληνες καταναλωτές, η απόφαση «Αγοράζουμε Ελληνικά!» είναι η μόνη ασφαλής και άμεση διέξοδος από την κρίση που βρισκόμαστε.  Και το πιο σημαντικό: Είναι στο δικό μας χέρι! Δεν εξαρτάται από κανένα «προστάτη» που (δήθεν) θέλει το καλό μας, ούτε από κανένα μαφιόζο τοκογλύφο!

 

Όταν αγοράζουμε ένα προϊόν προσέχουμε σχολαστικά να έχει την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν» ή «Παράγεται στην Ελλάδα».

 

Ο αριθμός του Γραμμωτού Κώδικα (EAN Bar Code) που αρχίζει από 520 σημαίνει είτε ότι το προϊόν είναι Ελληνικής παραγωγής είτε ότι απλά συσκευάστηκε στην Ελλάδα: Π.χ. τα φασόλια Τουρκίας που εισάγει σε τσουβάλια γνωστή αλυσίδα λιανικής και συσκευάζονται στις εγκαταστάσεις της εδώ στην Ελλάδα παίρνουν αριθμό Γραμμωτού Κώδικα (EAN Bar Code) που αρχίζει από 520. Στις ενδείξεις όμως της συσκευασίας, εκτός από τον αριθμό του Γραμμωτού Κώδικα (EAN Bar Code) που αρχίζει από 520 υπάρχει και η ένδειξη: «Χώρα Εισαγωγής Τουρκία».

 

Συνεπώς χρειάζεται προσοχή και σχολαστική εξέταση των ενδείξεων των ετικετών των προϊόντων που αγοράζουμε.

 

Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε πως δεν είναι καθόλου εύκολο να εφαρμόσουμε στην πράξη την απόφαση «Αγοράζουμε Ελληνικά!» γιατί στην Ελλάδα τα περισσότερα προϊόντα έχουν υποκατασταθεί με εισαγόμενα – και γι αυτό βρισκόμαστε στην σημερινή κατάσταση. Στο συντριπτικό ποσοστό των ραφιών έχει γίνει «κατάληψη» από εισαγόμενα προϊόντα και πολλές φορές σε κάποιες κατηγορίες προϊόντων δεν υπάρχει ούτε ένα προϊόν με την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν»  – όλα είναι εισαγόμενα!

 

Πρέπει λοιπόν να είμαστε προετοιμασμένοι να δώσουμε την μάχη μας: Όταν δεν βρίσκουμε ένα Ελληνικό προϊόν να διαμαρτυρόμαστε στον διευθυντή του καταστήματος λιανικής και να μην αγοράζουμε τα εισαγόμενα που μας προσφέρει υποχρεωτικά. Να ψάχνουμε σε όσα καταστήματα χρειαστεί μέχρι να βρούμε την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν»  πάνω στο προϊόν που ζητάμε. Αν το προϊόν δεν παράγεται καθόλου στην Ελλάδα ή η παραγωγή είναι ελλειμματική, να επιλέγουμε προϊόντα χωρών (όπως π.χ. η Γαλλία ή η Κύπρος) που μας υποστηρίζουν σε δύσκολες στιγμές.

 

Στα σημεία πώλησης της κρύας αγοράς (εστιατόρια, μπαρ, καντίνες, περίπτερα κ.α) να κάνουμε ακριβώς το ίδιο, απειλώντας πως δεν θα ξαναπάμε – κάτι που φυσικά θα κάνουμε αν δεν μας φέρει το ελληνικό προϊόν που ζητάμε.

 

«Αγοράζουμε Ελληνικά!» μαχητικά, επίμονα με κόπο (αν χρειαστεί) για να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε. Είναι δύσκολο, αλλά εξαρτάται μόνο από εμάς – είναι στο δικό μας χέρι !

 

Ας αποδείξουμε για μια ακόμα φορά πως όταν ο Έλληνας θέλει, δεν υπάρχει κανένας τοίχος που να μην μπορεί να τον γκρεμίσει, ακόμα κι αν τον έχουν «χτίσει» μεθοδικά πανίσχυροι νταβατζίδες, μαφιόζοι και επικίνδυνοι τοκογλύφοι!

 

 

 

Λεωνίδας Κουμάκης*

12 Ιουλίου 2010

kb@kbanalysis.com

 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί πρέπει ν’ αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα *

*Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα BERLINATHEN του κ. Εμμ. Σαρίδη στις 2/8/2010.

 

 

 

*Ο Λεωνίδας Κουμάκης, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επί τρεις δεκαετίες, με την ιδιότητα του Διευθυντού Εξαγωγών Ελληνικής Οινοβιομηχανίας, ταξίδευσε στις 4 από τις 5 ηπείρους του πλανήτη μας, δημιουργώντας ένα εκτεταμένο δίκτυο διανομής σε 32 χώρες. Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία» (1992, η τέταρτη έκδοση το 2008) και «Ματιές στις ρίζες του Ελληνισμού» (1997).

 

Advertisements

6 thoughts on “Αγοράζουμε Ελληνικά: Μπορούμε να ξεπεράσουμε την κρίση, είναι στο χέρι μας!

  1. […] https://ellinismossouidias.wordpress.com/2011/02/06/%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%… Filed under The Greek report Tagged Η φωνή του απόδημου Έλληνα Comment (RSS)  |  Trackback  |  Permalink […]

  2. «Δεν θέλουν να επεκταθούν στο εξωτερικό.ΤΕΛΟΣ!»

    Σχόλιο φίλου αναγνώστη από τη Γερμανία

    «Γερμανία εδώ!
    Με το συμπάθιο κιόλας… για πιο ελληνικό κρασί μιλάμε και πιο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και πιο κρατικό πρόβλημα;;;;;
    Εγώ στο εστιατόριο σου πουλάω ελληνικό κρασί 60 ευρώ το μπουκάλι άμα θες. Και 100 θα στο πουλήσω. Μέχρι πότε όμως θα αρπάζω εγώ και ο κάθε εστιάτορας ένα μπουκάλι από την κάβα του (στην τύχη) και θα τρέχω να εκπροσωπώ την Ελλάδα στους διαγωνισμούς κρασιού;
    Μέχρι πότε θα διοργανώνω τοπικά διαγωνισμό κρασιού για να φιγουράρει ο Σκουράς και ο κάθε Σκουρας, φάτσα κάρτα στην εφημερίδα πρώτος και να τον παρακαλάω να μου στείλει ένα ποτήρι της προκοπής να σερβίρω το κρασί του και να μου λέει συγνώμη αλλά δεν…

    Δεν θέλουν να επεκταθούν στο εξωτερικό. ΤΕΛΟΣ!
    Από εκεί και περα ό,τι αρμεξουν. Απλά τους αρκεί.
    Και αυτά που ειπώθηκαν περί πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και κρατικο πρόβλημα και κακό image τ’ακούω βερεσε…
    Όποιος δεν θέλει να ζημώσει 10 χρόνια κοσκινίζει!
    Οι Ιταλοί στα μπακάλικα εκλεκτών προϊόντων, το ελληνικό κρασί το πουλάνε για χρυσάφι. Έλα όμως που τον έλληνα παραγωγό δεν τον ενδιαφέρει…! Και οι συζητήσεις επί του θέματος…Σε «δουλειά» να βρισκόμαστε!»

    Ανώνυμος είπε…

    Επιβεβαιώνω τα παραπάνω. Ήμουν στην Σαγκάη και πήγα στο Καρφούρ. Στα ράφια δεν υπήρχε ούτε για δείγμα ελληνικού προϊόντος. Αντιθέτως, πολλά ιταλικά, γαλλικά, ακόμη και τουρκικά.

    Σ» έναν χώρο άλλο, εκεί που οι χώρες κάνουν διαφήμιση του τουρισμού, το ελληνικό στέκι είχε δυο-τρεις φωτογραφίες από … σουβλατζίδικα της Αθήνας (εικάζω) και μερικές φτωχές φωτογραφίες παραλιών και ταβερνών. Αυτή είναι η Ελλάδα;

    Στο τουρκικό περίπτερο, το οποίο ήταν τριπλάσιο σε έκταση από το ελληνικό, παιζόταν βίντεο και έδειχναν φωτογραφίες με τις ελληνικές αρχαιότητες, την Αγία Σοφία και φυσικά την μοντέρνα Πόλη.

    Ο Κινέζος τι θα καταλάβει βλέποντας τα αρχαία; Φυσικά ότι αυτή είναι η τουρκική κληρονομιά, αφού εκεί μόνο τα προβάλλουν. ΝΤΡΟΠΗ!

    15 Φεβρουαρίου 2011 7:35 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Στο Πεκίνο έβλεπα ισπανικά, πορτογαλικά, αυστραλιανά και χιλιανά κρασιά. Τίποτα ελληνικό..

    ΦΚ

    15 Φεβρουαρίου 2011 7:52 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Φιλαράκι θα σου πώ ότι η θα μάθουν να κάνουν εξαγωγές ή θα κλείσουν…
    Κάτσε στη Γερμανία (τυχερός είσαι) και ασε τους μπαγλαμάδες εδώ να θέλουν το κράτος να τους τα φέρει όλα στο πιάτο!!!

    15 Φεβρουαρίου 2011 7:59 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    7:59 Σωστός, το «Δεν πληρώνω» δεν είναι μόνο για τα ΜΜΜ.

    15 Φεβρουαρίου 2011 8:06 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Στα σούπερ-μάρκετ στο Ηνωμ. Βασίλειο βρίσκεις ΜΟΝΟ ρετσίνα και μαυροδάφνη. (!)

    Αυτή είναι η παρουσία των Ελληνικών κρασιών στους Βρετανούς…απέναντι σε ΑΠΕΙΡΑ Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Νοτιο- Αφρικανικά, κλπ.

    Μέχρι και οι Γερμανοί εξάγουν ΕΝΑ-ΔΥΟ φθηνόκρασα…

    Με τόσους παραγωγούς και ετικέττες θα περίμενε κανείς να υπάρχει πληθώρα ελληνικών κρασιών.

    ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ.

    ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ…

    Τώρα καταλαβαίνω ό,τι μάλλον φταίει το ελληνικό επιχειρείν!

    15 Φεβρουαρίου 2011 8:50 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Αγαπητοί συνέλληνες του εξωτερικού τι απορείτε;

    Στην Ελλάδα μέχρι πρότεινος ΔΕΝ συνέφερε, ναι σωστά ακούσατε, δεν συνέφερε να δουλευει παραγωγικά και ουσιαστικά κανείς.

    Και εσείς να είσασταν εδώ τα ίδια θα κάνατε. Γιατί π.χ. να καθόταν κάποιος να παράξει οτιδήποτε, κρασί θες; μηχάνημα θες; προφυλακτικά θες; οτιδήποτε όταν με το ένα δέκατο του προσωπικού, με το ένα δέκατο του ρίσκου και με δέκα φορές μεγαλύτερη σιγουριά και άνεση θα έβγαζε πολλαπλάσιο κέρδος εαν εισήγαγε ότι ήθελε να φτιάξει από το εξωτερικό και εαν το πούλαγε.

    Ξέρω ανθρώπους που έκλεισαν παραγωγικές επιχειρήσεις δεκάδων υπαλλήλων για να επικεντρωθούν σε εταιρίες εισαγωγής και πώλησης για τί συνέφερε τρελλά να κάνουν κάτι τέτοιο.

    Και όλα αυτά εξαιτίας του εύκολου και άφθονου δανεικού χρήματος που έρευσε ως νιαγάρας στην Ελλάδα με την έλευση του ευρώ.

    Τα αποτελέσματα βέβαια ο απλός λαός αρχίζει να τα γέυεται σήμερα…

    15 Φεβρουαρίου 2011 10:25 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Είναι άραγε άξιο απορίας και αυτό το γεγονός, ή ξεχνάμε σε ποια χώρα ζούμε. Από το 1985 ως το 2002 εμπορευόμουν εσωτερικά κρασοστάφυλα και έβλεπα από κοντά την σταδιακή προοδευτική πολτοποίηση και αστικοποίηση της ελληνικής υπαίθρου με προφανή το λόγο να υπερχρεωθεί ο άλλοτε αποταμιευτικός ελληνικός λαός και να γίνει εύκολα υποχείριος κάποιων αφεντάδων. Η ύπαιθρος πάντα κρατούσε ψηλά το κεφάλι και τη δημοκρατία. Μόνο στο άστυ ο προσωπικός άνθρωπος έγινε απρόσωπος πολίτης χωρίς ελπίδα και ενδιαφέρον για τη ζωή και τη φύση που κάποτε τον περιέβαλε.

    15 Φεβρουαρίου 2011 11:39 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Όταν λέγαμε από τότε ακόμα ότι η Ελλάδα δεν είναι για το ευρώ, μάς έλεγαν γραφικούς. Και μη μου πείτε ότι «δεν φταίει το ευρώ» κλπ. Ναι, δεν φταίει, μια λογιστική μονάδα στη σφαίρα της εικονικής πραγματικότητας είναι όπως όλες, αλλά το λέγαμε έχοντας υπ’ όψη τον Έλληνα. Τον Έλληνα ως επιχειρηματία, καταναλωτή, υπάλληλο, βουλευτή, υπουργό, πρωθυπουργό κλπ… κλάφτα Χαράλαμπε. Από τις προβλέψεις που με τίποτα δεν ήθελα να επαληθευτεί… Τώρα δεν γίνεται τίποτα. Είμαστε πάλι πίσω στο 1950 και χρειάζεται σχέδιο Μάρσαλ και undra. Α, ξέχασα. Και κρεμάλες…

    16 Φεβρουαρίου 2011 12:33 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Μερικοί κατηγορούν τον δημόσιο τομέα και καλά κάνουν. Το πρόβλημα είναι ότι και ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα αρκούνταν στο να γδέρνει τον αμαθή Ελληνα καταναλωτή με υπερτιμημένα προιόντα.

    Ποιός ο λόγος να κάνεις εξαγωγές με 10-15 % περιθώριο κέρδους όταν στους ντόπιους πούλαγες με 70 και 80%;
    Κάτσε τώρα και δες τους ανταγωνιστές σου να σε εξαφανίζουν από το χάρτη!!

    16 Φεβρουαρίου 2011 1:21 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Συμφωνώ με όλους παραπάνω: στην Αμερική το ελληνικό λάδι σε κάτι γραφικές συσκευασίες κόστιζε 3,60 και δεν το αγόραζε σχεδόν κανείς ενώ το ίδιο ακριβώς λάδι (ίδιος παραγωγός, ίδια παρτίδα) συσκευασμένο στην ιταλία κόστιζε 8-9 φορές παραπάνω και είχε πολύ μεγάλη κατανάλωση.

    Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι κυρίως η παραγωγή αλλά η διοίκηση: οργάνωση ολοκληρωμένης αλυσίδας διάθεσης γινόταν από τους συνεταιρισμούς (αποφάσιζε ο άσχετος πολιτικός κολλητός και γιαυτό πήγαν κατά διαόλου) και τώρα είτε δεν γίνεται από κανέναν (δεν υπάρχει ρευστότητα για να οργανωθεί) είτε γίνεται από αλλοδαπούς εμπόρους.

    Στην Ελλάδα υπάρχει ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ: όλοι έχουν γνώμη και άποψη για τα πάντα, απαξιώνουν τους αξίους και θεωρούν ότι πρέπει να βολέψουν την κατάσταση με τους φίλους τους που νομίζουν ότι τους ελέγχουν και δεν θα τους φάνε τη θέση. Στην Ελλάδα δεν δέχονται το «ναι, ο άλλος είναι πολύ καλύτερος από μένα σε αυτό το αντικείμενο, θα κάνω ό,τι πει αυτός» – μόνο εγωϊσμός. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Έλληνας διαπρέπει στο εξωτερικό: δεν είναι τεμπέλης (http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/02/wsj-wwwcapitalgr.html).

    Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα εγωϊσμού ισχύει και στο θέμα της κατανάλωσης (γιατί αυτός ο @#$$% να έχει τόσο ακριβό αυτοκίνητο/ρούχα/σπίτι/κτλ και εγώ όχι; χρεώθηκε αυτός μέχρι το λαιμό; θα χρεωθώ και εγώ) και στο θέμα της οικογένειας.

    Χρειάζεται ειδικοκρατία και πειθαρχία.

    16 Φεβρουαρίου 2011 6:59 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Σε Ευρωπαϊκά υπερκαταστήματα θραύση κάνουν τα Νοτιοαμερικάνικα! Κρασί από Χιλή και Ουρουγουάη !
    Φαίνεται ότι το Ελλαδιστάν είναι πιό μακρυά!
    Δημοσθένης ο Μακεδών

    16 Φεβρουαρίου 2011 10:27 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…

    Όταν κάποτε η ΣΕΚΟΒΕ παρασκεύαζε το ΚΑΛΥΤΕΡΟ παγκοσμίως βερρύκοκο σε κονσέρβα που έχει τρελή ζήτηση στην ζαχαροπλαστική, η εταιρεία αυτή το έβαζε σε ένα ντενεκεδένιο δοχείο που ήθελες σφυρί και καλέμι για να το ανοίξεις.
    Αποτέλεσμα, οι παραγγελίες ακυρώνονταν η μία μετά την άλλη και για τον επιπλέον λόγο ότι έριξαν την ποιότητα (ελλειποβαρή σε περιεχόμενο κλπ).

    Αλλά τι να περιμένεις από μια χώρα που ο μισός της πληθυσμός ζει σε μια άθλια πόλη/πρωτεύουσα, ξεκομένος από την αγροτική παραγωγή.
    Πώς να στηριχθούν οι εξαγωγές όταν τα προϊόντα μας δεν τα καταναλώνουν ούτε οι ίδιοι οι κάτοικοι της χώρας μας;

    Αντί να πίνουμε τα κρασιά, τα τσίπουρα και τα τοπικά μας λικέρ, (κουμκαουάτ, τεντούρα κλπ) που είναι εξαιρετικά, τόχουμε ρίξει στα ουίσκια, τις τεκίλες και τις βότκες.
    Είχαμε και στο …χωριό μας;;;
    τζιμης
    16 Φεβρουαρίου 2011 4:44 μ.μ.

  3. Pros Robin Hood

    Εσύ κοιτάς ποιος έχει την εταιρία αλλά όχι πού βρίσκετε και δραστηριοποιήτε. Ποιοι δουλεύουν σε αυτές τις εταιρίες;

    Θέλουμε να στηρίξουμε την απασχόληση και την καταπολέμηση της ανεργίας τόσο στους Έλληνες όσο και στους οικονομικούς μετανάστες που φιλοξενούμε στην χώρα μας.

    Θέλουμε να στηρίξουμε την απρόσκοπτη καταβολή των συντάξεων στους σημερινούς και στους μελλοντικούς συνταξιούχους.

    To katalabes tora kurie e§upnakia ?

  4. ti na katalavei o stalinas ! aftos misei tin ellada,des ti ehoun kanei 30 hronia ston ellinismo edw.tosa ekatomyria epidotiseis ka den ehoun ftiaxei tipote oute mia vivliothiki gia ta matia tou kosmou.edw pigan na poulisoun kai ta ktiria tou idrymatos gia na ta arpaxoun kai na fygoun.syzitisi me anthrwpous pou stisane apates ekatomyriwn me to ABF kai oute mia sygnomi de zitisan .MONO LASPI KAI APATI einai ikanoi na prosferoun.anthrwpakia itan panta kai anthrwpakia emeinan mono ixeran na pairnoun kai pote den edinan.min asholisai giofko den axizoun ta skoupidia.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s